SAKO

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Sako – firma wchodząca w skład Beretta Holding Group.

SAKO (System Automatycznego Kodowania Operacji) – język algorytmiczny polskich komputerów: XYZ, ZAM-2, ZAM-21 i ZAM-41 nastawiony na otrzymywanie efektywnego kodu. Początkowo wspomagał tylko obliczenia w stałym przecinku. W wersji dla ZAM-21 i ZAM-41 dodano zmienny przecinek[1].

Ogólne cechy języka SAKO:[2][3]

  • komendy podobne do zdań używanych w języku naturalnym
  • skracał czas nauki zasad programowania
  • łatwy w użyciu, skracał czas kodowania
  • przejrzysty kod programów, małe prawdopodobieństwo popełnienia błędu

Miał statyczny przydział adresów. Można w nim było wstawiać kod w makroasemblerze SAS.

Kompilacja przebiegała w dwóch etapach:

  1. Z SAKO na makroasembler SAS.
  2. Z SAS na język maszynowy.

Najbardziej charakterystyczną cechą SAKO są polskie komendy np. CZYTAJ, SKOCZ DO.

Przeznaczony przede wszystkim do programowania obliczeń numerycznych. Z większych systemów w WAT powstał w nim system obliczeń metodą elementów skończonych.

Przykład rozkazów[edytuj | edytuj kod]

Polecenia obsługi pamięci bębnowej komputera ZAM-2:

PISZ NA BEBEN OD 100: A, B, *C

Zapisuje na bębnie, począwszy od adresu 100, kolejno: słowa A i B oraz blok (tablicę) C o wcześniej zadeklarowanej wielkości.

CZYTAJ Z BEBNA OD 100: A, B, *C

Czyta z bębna, począwszy od adresu 100, kolejne słowa i umieszcza w zmiennych A i B oraz bloku (tablicy) C.

Przykład programu[edytuj | edytuj kod]

Poniższy program ma za zadanie wydrukowanie[4] znanego tekstu Hello World:

K) PROGRAM DRUKUJE NAPIS HELLO WORLD
   LINIA
   TEKST:
   HELLO WORLD
   KONIEC

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Automatyzacja programowania w Polsce do roku 1970 [w:] Informatyka Nr 3, Wydawnictwo Czasopism i Książek Technicznych SIGMA NOT, 1971, s. 2, 6 [dostęp 2018-09-12].
  2. Maszyna cyfrowa ZAM-2. Budowa, programowanie, zastosowania / Konrad Fiałkowski / Katalog HINT, hint.org.pl, s. 51-52 [dostęp 2018-09-12] (pol.).
  3. COMPUTERS AND CENTERS, OVERSEAS: 6. Instytut Maszyn Matematycznych, ZAM 2, Warsaw, Poland [w:] Goldstein, Gordon D, DIGITAL COMPUTER NEWSLETTER. VOLUME 16, NUMBER 1, styczeń 1964, s. 22 [dostęp 2018-09-12] (ang.).
  4. W czasach świetności języka najpopularniejszą formą otrzymywania informacji zwrotnych z komputera było drukowanie ich za pomocą drukarki.
  5. System automatycznego kodowania SAKO / Leon Łukaszewicz, Antoni Mazurkiewicz / Katalog HINT, hint.org.pl [dostęp 2018-09-12] (pol.).