Adolf Porębski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adolf Porębski
kapitan piechoty kapitan piechoty
Data i miejsce urodzenia 25 września 1895
Czerwonogród
Data i miejsce śmierci kwiecień 1940
Charków
Przebieg służby
Lata służby 19141940
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 5 Pułk Piechoty Legionów
1 Pułk Piechoty Legionów
36 Pułk Piechoty Legii Akademickiej
50 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych
43 Pułk Strzelców Legionu Bajończyków
24 Pułk Piechoty
Stanowiska dowódca plutonu, kompani, adiutant pułku, oficer placu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921

Adolf Porębski (ur. 25 września 1895, zm. kwiecień 1940 w Charkowie) – oficer zawodowy Wojska Polskiego, kapitan piechoty, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj]

Adolf Porębski urodził się w Czerwonogrodzie, był synem Michała i Elżbiety z domu Witowska. Absolwent gimnazjum i szkoły rolniczej w Czerniowcach.

Po wybuchu wojny wstąpił do Legionów. Walczył w składzie 1 pp Leg. aż do kryzysu przysięgowego, po czym internowany i wcielony do armii austriackiej. Wysłany na front włoski. Za wybitne zasługi bojowe w czasie wojny został odznaczony Krzyżem Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari.

W 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. W czasie wojny polsko-bolszewickiej służył w 5 pp Legionów, 1 pp Legionów oraz w 36 pp Legii Akademickiej. Dowodził plutonem a później kompanią.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku i w 1922 roku został zweryfikowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. Służył w Powiatowej Komendzie Uzupełnień w Dubnie, 43 pułku strzelców Legionu Bajończyków[1]. W 1924 roku został przeniesiony do 3 pp Legionów. W 1923 roku został mianowany kapitanem piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku[2]. Z 43 pp został oddelegowany do Ministerstwa Spraw Wojskowych, a następnie do Gabinetu Ministra Ministerstwa Spraw Wojskowych. Do 1933 roku służył w Referacie Osad Żołnierskich. W 1928 roku był oddelegowany jako przedstawiciel MSWoj. do Okręgowego Urzędu Ziemskiego w Równem. A w 1932 roku był oddelegowany jako przedstawiciel MSWoj. do Okręgowego Urzędu Ziemskiego w Łucku.

Na początku lat trzydziestych został odznaczony Krzyżem Niepodległości, a w 1933 został przydzielony do 24 pp, był adiutantem pułku, a później oficerem placu.

W momencie wybuchu II wojny światowej Adolf Porębski był w stanie spoczynku, w 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pochowany w bezimiennej mogile zbiorowej. Obecnie jego szczątki spoczywają w Piatichatkach na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Straceń poz. 2613.

5 października 2007 Minister Obrony Narodowej awansował go pośmiertnie do stopnia majora[3]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Rocznik Oficerski 1923 - Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1923, s. 134, 431.
  2. Rocznik Oficerski 1924 - Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1924, s. 232, 366.
  3. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.

Bibliografia[edytuj]