Przejdź do zawartości

Alexander Skarsgård

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wikipedia:Tłumaczenia
Ten artykuł należy dopracować:
od 2026-04 → poprawić tłumaczenie fragmentów tekstu/pojęć (uwaga! nie należy używać automatycznych translatorów bez sprawdzenia uzyskanego dzięki nim tłumaczenia).
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Alexander Skarsgård
Ilustracja
Alexander Skarsgård (2025)
Imię i nazwisko

Alexander Johan Hjalmar Skarsgård

Data i miejsce urodzenia

25 sierpnia 1976
Vällingby, Sztokholm

Zawód

aktor, reżyser

Lata aktywności

od 1984

Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Alexander Johan Hjalmar Skarsgård[1][2] (wym. [alɛkˈsǎnːdɛr ˈskɑ̌ːʂɡoːɖ] ( odsłuchaj), ur. 25 sierpnia 1976 w Sztokholmie) – szwedzki aktor i reżyser. Syn aktora Stellana Skarsgårda, zaczął występować w wieku siedmiu lat, ale przerwał karierę jako trzynastolatek. Po służbie w szwedzkiej marynarce wojennej powrócił do aktorstwa i otrzymał swoją pierwszą rolę w amerykańskiej komedii Zoolander (2001). Zagrał Brada Colberta w miniserialu Generation Kill: Czas wojny (2008), a międzynarodowy przełom przyniosła mu rola wampira Erica Northmana w serialu telewizyjnym Czysta krew (2008–2014).

Po występach w takich filmach jak Melancholia (2011), Battleship: Bitwa o Ziemię (2012) i Tarzan: Legenda (2016), Skarsgård wystąpił w serialu dramatycznym Wielkie kłamstewka (2017–2019) jako przemocowy mąż, za co otrzymał nagrodę Emmy oraz Złoty Glob. Następnie pojawił się w filmach Niedobrani (2019), Godzilla vs. Kong (2021), Pomiędzy (2021), Wiking (2022), którego był również producentem, Infinity Pool (2023) oraz Pillion (2025). Wcielił się także w postać Randalla Flagga w miniserialu Bastion (2020–2021) oraz potentata technologicznego Lukasa Matssona w serialu dramatycznym Sukcesja (2021–2023), za co otrzymał dwie nominacje do nagrody Emmy i nominację do Złotego Globu. Obecnie gra główną rolę w serialu komediowym science-fiction Pamiętniki Mordbota (od 2025).

Wczesne lata i edukacja

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Sztokholmie[3][4][5] w rodzinie artystycznej jako najstarsze dziecko szwedzkiego aktora i scenarzysty Stellana Skarsgårda i lekarki My (z domu Guenther)[6]. Jego młodsi bracia – Gustaf (ur. 1980), Sam (ur. 1982), Bill (ur. 1990) i Valter Skarsgård (ur. 1995) również zostali aktorami, a siostra Eija (ur. 1992) pracowała jako modelka. Jego rodzice rozwiedli się 1 maja 2007[7]. Jego ojciec ożenił się ponownie z Megan Everett. Ze strony ojca ma także dwóch młodszych przyrodnich braci: Ossiana (ur. 2009) i Kolbjörna (ur. 2012)[8][9].

W wieku siedmiu lat otrzymał pierwszą rolę od przyjaciela ojca i zagrał wraz z nim w dramacie Ake i jego świat (Åke och hans värld, 1984) u boku Martina Lindstroma. Mając trzynaście lat zagrał pierwszoplanową rolę w filmie Pies, który się uśmiechał (Hunden som log, 1989)[10], która zapewniła mu rozpoznawalność. Przez kolejne osiem lat odrzucał wszystkie propozycje filmowe[11].

W wieku 19 lat zgłosił się do odbycia służby wojskowej. Przez 18 miesięcy służył w jednostce SäkJakt szwedzkiej marynarki wojennej, która zajmowała się działaniami antysabotażowymi i antyterrorystycznymi w archipelagu sztokholmskim[12]. Po zakończeniu służby w 1996 roku opuścił Szwecję i przez sześć miesięcy uczęszczał na Leeds Metropolitan University w Anglii. Zapisał się na studia anglistyczne, ale przyznaje, że niewiele się uczył, za to „świetnie się bawił”[13][14]. Podczas pobytu tam rozważał karierę architekta, jednak ostatecznie wybrał aktorstwo. W 1997 roku zapisał się na kurs teatralny w Marymount Manhattan College i przeprowadził się do Nowego Jorku[15].

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

Lata 2000.: Początki kariery i przełom w telewizji

[edytuj | edytuj kod]
Skarsgård na PaleyFest (2009)

Po sześciu miesiącach wrócił do Szwecji i zaczął zdobywać role w filmach, telewizji i produkcjach teatralnych. które uczyniły z niego gwiazdę w jego rodzinnym kraju. Wizyta w Los Angeles przyniosła mu niewielką rolę Meekusa w komedii Zoolander (2001)[16], u boku Bena Stillera, Owena Wilsona i Willa Ferrella[17], co było jego debiutem w amerykańskim kinie. W 2003 roku występ w filmie Podryw na psa (Hundtricket-the Movie) przyniósł mu nominację do nagrody Guldbagge dla najlepszego aktora drugoplanowego[18]. Pięciokrotnie okrzyknięto go najseksowniejszym mężczyzną w Szwecji[19].

W 2004 roku przeprowadził się do Los Angeles, choć nadal pracował w Szwecji[20]. Wystąpił w dwóch sztukach Kto się boi Virginii Woolf? Edwarda Albee i Krwawe wesele[21]. W 2003 zadebiutował jako współscenarzysta i współreżyser dramatu krótkometrażowego Zabić dziecko (Att döda ett barn), który został zaprezentowany na festiwalu filmowym Tribeca i w Cannes. Zwrócił na siebie uwagę jako sierżant Brad 'Iceman' Colbert w miniserialu HBO Generation Kill (2008). Reżyserka Susanna White chciała go obsadzić, ale producent wykonawczy David Simon nie był przekonany, czy aktor zdoła wiarygodnie opanować amerykański akcent. Po czterech przesłuchaniach w trzech miastach Skarsgård dowiedział się, że rola należy do niego na zaledwie 36 godzin przed odlotem do Namibii, gdzie realizowano zdjęcia. Obsada i ekipa spędziły tam na pustyni siedem miesięcy, pracując sześć dni w tygodniu. Skarsgård współpracował z trenerem dialektu, aby perfekcyjnie opanować amerykański akcent[13][22].

Tuż przed wyjazdem na plan Generation Kill Skarsgård dowiedział się o przygotowaniach do Czystej krwi, serialu HBO opartego na powieściach Charlaine Harris z cyklu Southern Vampire Mysteries[23], które opisują współistnienie ludzi i wampirów w miasteczku w Luizjanie[24]. Choć początkowo był niechętny graniu wampira, wysłał nagranie z przesłuchaniem do roli Billa Comptona, gdy dowiedział się, że za projektem stoi scenarzysta Alan Ball. Skarsgård był fanem serialu Balla Sześć stóp pod ziemią oraz filmu American Beauty. Rolę Billa otrzymał Stephen Moyer, ale Skarsgårda obsadzono jako Erica Northmana, tysiącletniego nordyckiego wampira[23]. Northman pojawił się po raz pierwszy w czwartym odcinku pierwszego sezonu[25], a rola przyniosła aktorowi rozgłos[26]. Przygotowując się do niej, studiował grę Maxa Schrecka i Beli Lugosiego oraz film Nosferatu – symfonia grozy (1922)[27]. Wyznał, że postać Northmana przyciągnęła go, ponieważ unika czarno-białego podziału na bohaterów wyłącznie złych lub sprawiedliwych[28]. Serial Czysta krew był emitowany w HBO od 2008 do 2014 roku[29] i zbierał mieszane recenzje[24].

W 2009 roku Skarsgård wystąpił w teledysku Lady Gagi do przeboju „Paparazzi” (2009)[30]. Użyczył również głosu postaci Stefana w filmie animowanym Metropia z 2009 roku w reżyserii Tarika Saleha[14].

Lata 2010–2019: Sukces filmowy i telewizyjny

[edytuj | edytuj kod]
Skarsgård na San Diego Comic-Con (2012)

W 2010 roku Skarsgård wcielił się w postać Terje, norweskiego geja maszerującego na biegun północny, w brytyjskim paradokumencie Beyond the Pole[31]. Producent garniturów Hickey Freeman wybrał Skarsgårda, aby zaprezentował nową stylizację, która zadebiutowała w 2010 roku. Annie Leibovitz sfotografowała kampanię reklamową, która pojawiła się w The Wall Street Journal Magazine, GQ oraz Details[32]. We wrześniu 2010 roku Skarsgård pojawił się na okładce magazynu Rolling Stone wraz z partnerami z planu Czystej krwi – Anną Paquin i Stephenem Moyerem[33][34].

W 2011 roku Skarsgård wystąpił w filmie Melancholia w reżyserii Larsa von Triera. Zagrał nowożeńca u boku Kirsten Dunst; film miał premierę na Festiwalu Filmowym w Cannes, a w obsadzie znalazł się również ojciec aktora[35][36]. W tym samym roku pojawił się jako Charlie Venner w Nędznych psach, remake’u filmu z 1971 roku o tym samym tytule. Reżyser remake’u, Rod Lurie, przeniósł miejsce akcji z Kornwalii do Missisipi i opisał Vennera jako „byłą gwiazdę futbolu, która zmarniała”. Film, w którym wystąpili także James Marsden i Kate Bosworth, wszedł na ekrany 16 września 2011 roku[37].

W 2012 roku Skarsgård wystąpił u boku Taylora Kitscha i Rihanny w filmie Battleship: Bitwa o Ziemię w reżyserii Petera Berga, będącym adaptacją gry firmy Hasbro[38]. Produkcja została negatywnie oceniona przez krytyków i poniosła porażkę w box office[26][39]. Aktor pojawił się również obok Julianne Moore i Steve'a Coogana w filmie O czym wiedziała Maisie (reż. Scott McGehee i David Siegel), adaptacji powieści Henry’ego Jamesa[40]. Był także częścią obsady thrillera Henry’ego Alexa Rubina Rozłączeni, grając u boku Pauli Patton[41]. W 2013 roku Skarsgård wystąpił wraz z Brit Marling i Elliotem Page’em w filmie Grupa „Wschód” w reżyserii Zala Batmanglija[42]. W filmie Wyznania nastolatki wcielił się w mężczyznę, który nawiązuje romans z nieletnią córką swojej dziewczyny[26]. Film miał premierę w sierpniu 2015 roku. Poza intencjonalnym szukaniem niuansów w drapieżnej naturze tej postaci, Skarsgård przyznał, że ekscytowała go możliwość zagrania tej roli „bez usprawiedliwiania czy potępiania” zachowania bohatera[36]. W 2016 roku zagrał tytułową postać w filmie Tarzan: Legenda, występując u boku Margot Robbie jako Jane. Przygotowania do tej roli zajęły mu 7 miesięcy intensywnych treningów[43]. Film nie odniósł sukcesu komercyjnego i otrzymał mieszane recenzje[44], choć występ Skarsgårda był chwalony[45]. Następnie, w tym samym roku, wcielił się w postać skorumpowanego policjanta w czarnej komedii Gniewne Psy[46][47].

Skarsgård na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto (2018)

W 2017 roku rozgłos i nagrody przyniosła mu rola w miniserialu Wielkie kłamstewka w reżyserii Jean-Marca Vallee, gdzie wystąpił u boku Nicole Kidman[48]. Za rolę sadystycznego męża otrzymał Emmy[49], Złoty Glob, SAG, Critics Choice Award i był nominowany do Satelitów. Opisał swojego bohatera jako człowieka stosującego przemoc z powodu wewnętrznych konfliktów wynikających z niepewności i uzależnienia emocjonalnego od żony[45]. Serial zdobył powszechne uznanie krytyków[50]. Recenzując finał pierwszego sezonu, Daniel Fienberg z The Hollywood Reporter uznał występ Skarsgårda za „absolutnie przerażający”[51].

W lutym 2018 roku premierę miał film science-fiction Bez słowa, w którym Skarsgård zagrał niemego barmana w futurystycznym społeczeństwie[52]. Jeszcze w tym samym roku wystąpił jako tajemniczy mężczyzna w Małej doboszce – miniserialu przedstawiającym przemoc polityczną w Europie w 1979 roku[53], który otrzymał pozytywne recenzje[54]. W 2019 roku wcielił się w postać wrażliwego niemieckiego architekta w filmie W domu innego, którego akcja toczy się w powojennym Hamburgu w 1946 roku[55]. Pojawił się również w komedii romantycznej Niedobrani jako premier Kanady. Krytycy polubili ten film, a Kristy Puchko z The Guardian pochwaliła Skarsgårda za to, jak w tej drugoplanowej roli „wycisnął z niej wszystko, co się dało”[56][57]. Mimo dobrych recenzji, film wydany w maju 2019 roku nie odniósł sukcesu komercyjnego[58].

2020–obecnie: Dalsze sukcesy

[edytuj | edytuj kod]
Skarsgård na Festiwalu Filmowym w Telluride (2025)

Skarsgård wystąpił w Bastionie, miniserialu platformy CBS All Access opartym na powieści Stephena Kinga z 1978 roku o tym samym tytule, wcielając się w postać Randalla Flagga – urokliwego demona[59]. Serial był emitowany od grudnia 2020 do lutego 2021 roku[60][61]. Następnie zagrał w filmie o potworach Godzilla vs. Kong (2021), który zdobył pozytywne recenzje i odniósł sukces komercyjny[62]. Skarsgård pojawiał się również w trzecim sezonie serialu komediowo-dramatycznego Sukcesja jako potentat technologiczny Lukas Matsson[63], za co otrzymał nominację do nagrody Emmy dla najlepszego aktora gościnnego w serialu dramatycznym[64]. Wcielił się w postać Amletha w epickim filmie Wiking. Produkcja, która weszła na ekrany w kwietniu 2022 roku, zyskała przychylne opinie krytyków[65][66], a Richard Lawson z Vanity Fair uznał Skarsgårda za „świetne ucieleśnienie wystawnej grozy filmu”[67]. W 2023 roku aktor wystąpił w thrillerze Infinity Pool[68] oraz powrócił jako Lukas Matsson w czwartym i finałowym sezonie Sukcesji[69][70]. Za tę rolę otrzymał w 2023 roku nominację do nagrody Emmy dla najlepszego aktora drugoplanowego w serialu dramatycznym[71].

W 2025 roku zagrał tytułową rolę w serialu komediowym science-fiction Pamiętniki Mordbota na platformie Apple TV+[72], a także wystąpił jako dominujący seksualnie gej-motocyklista w brytyjskim filmie Pillion[73].

31 stycznia 2026 roku Skarsgård poprowadził tysięczny odcinek programu Saturday Night Live, w którym gościem muzycznym była raperka Cardi B[74][75].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Skarsgård jest ateistą i feministą[76]. Jako wielki fan piłki nożnej kibicuje klubowi Hammarby Fotboll z jego rodzinnego Sztokholmu[77]. W październiku 2010 roku przekazał kilka przedmiotów z autografami na „Bajen Aid”, aukcję charytatywną organizowaną przez klub[78]. W lipcu 2011 roku otrzymał stopień naukowy doktora honoris causa na Leeds Metropolitan University, na którym wcześniej studiował[79].

Skarsgård był ambasadorem amerykańskiej drużyny w ramach wydarzenia charytatywnego „Walking with the Wounded”, zbierającego fundusze dla rannych żołnierzy[80][81]. Wyruszył na wyprawę na biegun południowy, rywalizując z drużyną Wielkiej Brytanii (której ambasadorem był książę Harry) oraz drużyną Kanady i Australii (reprezentowaną przez aktora Dominica Westa). Po kilku dniach marszu zdecydowano o odwołaniu części konkursowej ze względu na niebezpieczny teren i warunki pogodowe. Zespoły połączyły siły i kontynuowały wyprawę razem, docierając wspólnie do bieguna południowego 13 grudnia 2013 roku[82][83].

Aktor mieszkał w Stanach Zjednoczonych przez 20 lat – najpierw w Nowym Jorku, potem przez siedem lat w Los Angeles podczas pracy nad serialem Czysta krew, po czym ponownie wrócił do Nowego Jorku[84][85]. W 2023 roku przeprowadził się z powrotem do Sztokholmu[85]. Skarsgård ma syna (urodzonego w 2022 roku) ze szwedzką aktorką Tuvą Novotny[86][87], która mieszka w Danii[88].

Spotykał się z Amandą Seyfried (2008)[89], Evan Rachel Wood (2009)[90], Kate Bosworth (od października 2009 do lipca 2011)[91], Anne Vyalitsyną (2012), Ellen Page (od czerwca 2012 do kwietnia 2013) i Alicią Vikander (2014)[92][93]. Od maja 2015 do 2017 był związany się z brytyjską prezenterką telewizyjną i modelką Alexą Chung[94][95][96][97]. Pojawiały się również plotki o romansach z: Izabellą Miko (2009)[98], Elizabeth Olsen (2012)[99], Charlize Theron (2012)[100][101], Taylor Swift (2013)[102][103], Katie Holmes (2014)[104][105][106].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne

[edytuj | edytuj kod]

Seriale TV

[edytuj | edytuj kod]
  • 1999: Vita lögner jako Marcus Englund
  • 2000: Judith jako Ante Lindström
  • 2005: Revelations jako Gunnar Eklind
  • 2007: Leende guldbruna ögon jako Boogey Knights Sångare
  • 2008: Generation Kill: Czas wojny jako sierżant Brad 'Iceman' Colbert
  • 2008-2014: Czysta krew (True Blood) jako wampir Eric Northman
  • 2009: Mogło być gorzej (Eastbound & Down) jako dorosły Toby Powers
  • 2017-2019: Wielkie kłamstewka (Big Little Lies) jako Perry Wright
  • 2018: Mała doboszka (Little Drummer Girl) jako Gadi Becker
  • 2021-2023: Sukcesja (Succession) jako Lukas Matsson
  • 2025: Pamiętniki Mordbota (Murderbot) jak Mordbot

Nagrody

[edytuj | edytuj kod]
Rok: Nominacja: Za: Kategoria: Wynik:
2003 Odense International Film Festival Att Döda Ett Barn Grand Prix wygrana
2003 Odense International Film Festival Att Döda Ett Barn Press Award wygrana
2003 Guldbagge Awards Hundtricket – The Movie Best Supporting Actor nominacja
2009 Scream Award Eric Northman w True Blood Best Villain wygrana
2009 Satellite Awards True Blood Best Television Ensemble wygrana
2010 SAG Awards True Blood Outstanding Performance by an Ensemble in a Drama Series nominacja
2010 Saturn Award True Blood Best Supporting Actor in Television nominacja
2010 NewNowNext Awards True Blood Brink of Fame: Actor nominacja
2010 Scream Award True Blood Best Horror Actor wygrana
2017 Emmy Wielkie kłamstewka Najlepszy aktor drugoplanowy w serialu limitowanym lub filmie telewizyjnym wygrana
2018 Złote Globy Wielkie kłamstewka Najlepszy aktor drugoplanowy w serialu, serialu limitowanym lub filmie telewizyjnym wygrana
2018 SAG Wielkie kłamstewka Najlepszy aktor w filmie telewizyjnym lub serialu limitowanym wygrana
2018 Critics’ Choice Television Wielkie kłamstewka Najlepszy aktor drugoplanowy w filmie telewizyjnym lub serialu limitowanym wygrana
2018 Satellite Awards Wielkie kłamstewka Najlepszy aktor drugoplanowy w serialu, miniserialu lub filmie telewizyjnym nominacja
2022 Emmy Sukcesja Najlepszy aktor gościnny w serialu dramatycznym nominacja
2023 Emmy Sukcesja Najlepszy aktor drugoplanowy w serialu dramatycznym nominacja
2024 Złote Globy Sukcesja Najlepszy aktor drugoplanowy w serialu, miniserialu lub filmie telewizyjnym nominacja
2024 SAG Sukcesja Najlepszy aktor w filmie telewizyjnym lub serialu limitowanym wygrana

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Alexander Skarsgård. AdoroCinema. [dostęp 2015-12-11]. (port.).
  2. ↑ Alexander Skarsgård. Osobnosti.cz. [dostęp 2015-12-11]. (cz.).
  3. ↑ Alexander Skarsgård. TV.com. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
  4. ↑ Alexander Skarsgård – Actor. CineMagia.ro. [dostęp 2015-12-11]. (rum.).
  5. ↑ Alexander Skarsgård. FILMSTARTS.de. [dostęp 2015-12-11]. (niem.).
  6. ↑ Stellan Skarsgard Biography (1951-). Film Reference. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
  7. ↑ Stellan Skarsgård. 7WatchList. [dostęp 2015-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)]. (ang.).
  8. ↑ Stellan Skarsgård:'I'm a castrated bull'. The Guardian. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
  9. ↑ Stellan Skarsgard, 61, Welcomes Baby Number 8. Hollywood Reporter. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
  10. ↑ Alexander Skarsgård. AlloCiné. [dostęp 2015-12-11]. (fr.).
  11. ↑ Alexander Skarsgård. MYmovies. [dostęp 2015-12-11]. (wł.).
  12. ↑ Mac Caltrider, Before ‘Generation Kill,’ Alexander Skarsgård Served in the Swedish Navy’s Elite SäkJakt Unit | Coffee or Die [online], www.coffeeordie.com, 30 sierpnia 2022 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  13. ↑ a b Chris Harvey, Alexander Skarsgård interview: True Blood lust [online], www.telegraph.co.uk, 12 sierpnia 2010 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  14. ↑ a b Alexander Skarsgard Gets Animated, „www.ifc.com” [dostęp 2026-04-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-05] (ang.).
  15. ↑ Alexander Skarsgård [online], www.bizarremag.com [dostęp 2026-04-08] [zarchiwizowane z adresu 2010-03-23].
  16. ↑ Alexander Skarsgård. PORT.hu. [dostęp 2015-12-11]. (węg.).
  17. ↑ Alexander Skarsgard. Harper’s Bazaar. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
  18. ↑ Guldbagge Awards 2003 [online], www.imdb.com [dostęp 2026-04-08] (ang. • pol.).
  19. ↑ Joan Raymond, Alexander Skarsgard: ‘True Blood’s Hottest Vampire, „Newsweek”, 10 września 2009 (ang.).
  20. ↑ Benji Wilson, Alexander Skarsgård on starring in both Generation Kill and True Blood: interview [online], www.telegraph.co.uk, 2 października 2009 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  21. ↑ Alexander Skarsgård. Listal. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
  22. ↑ John Robinson, Calling the shots on Generation Kill, „The Guardian”, 1 października 2009, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  23. ↑ a b Details Magazine, The Men of True Blood, „Details” [dostęp 2026-04-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-09-07] (ang.).
  24. ↑ a b Weekly Binge: True Blood [online], editorial.rottentomatoes.com [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  25. ↑ Rolling Stone, The Best of 'True Blood' [online], Rolling Stone, 17 czerwca 2012 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  26. ↑ a b c Benjamin Lee, True Blood to Tarzan: how Alexander Skarsgård swung into Hollywood, „The Guardian”, 2 sierpnia 2015, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  27. ↑ Dave Golder, True Blood: Alexander Skarsgard Interview [online], GamesRadar+, 3 października 2012 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  28. ↑ Alexander Skarsgard gets some added bite from 'True Blood' [online], Los Angeles Times, 22 czerwca 2011 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  29. ↑ Denise Petski, ‘True Blood’ Reboot In Works At HBO [online], Deadline, 9 grudnia 2020 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  30. ↑ Alexander Skarsgard: 9 Things You Need To Know. Marie Claire. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
  31. ↑ Derek Elley, Beyond the Pole [online], Variety, 11 stycznia 2010 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  32. ↑ Ray A. Smith, Suit Maker Attempts Comeback, „Wall Street Journal”, 14 lipca 2010, ISSN 0099-9660 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  33. ↑ Alexander Skarsgard: How We Shot The Nude, Bloody 'Rolling Stone' Cover [online], HuffPost, 6 marca 2011 (ang.).
  34. ↑ Rolling Stone Cover Features Naked, Blood-Drenched True Blood Stars [online], TVGuide.com [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  35. ↑ Lars Eriksen, Melancholia? With Lars von Trier at the helm, don't doubt it, „The Guardian”, 29 lipca 2010, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  36. ↑ a b Alexander Skarsgard talks Diary of a Teenage Girl ratings controversy [online], The Independent, 31 lipca 2015 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  37. ↑ ‘True Blood’ Star Alexander Skarsgard on His New Movie ‘Straw Dogs’ -- New York Magazine - Nymag [online], New York Magazine, 9 września 2011 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  38. ↑ Rihanna to make her movie debut in Battleship film, „BBC News”, 28 lipca 2010 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  39. ↑ Kim Masters, ‘Battleship’ Fallout: Lessons From a Box Office Sinking (Analysis) [online], The Hollywood Reporter, 23 maja 2012 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  40. ↑ Stuart Kemp, ‘True Blood’s’ Alexander Skarsgard Sinks Teeth Into ‘What Maisie Knew’ (Cannes) [online], The Hollywood Reporter, 11 maja 2011 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  41. ↑ Grupa Wirtualna Polska, Alexander Skarsgard i Michael Nyqvist w sieci [online], WP Film, 25 sierpnia 2011 [dostęp 2026-04-08].
  42. ↑ Gregg Kilday, Brit Marling’s ‘The East’ to Close SXSW Film Festival [online], The Hollywood Reporter, 13 lutego 2013 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  43. ↑ Justin Kroll, ‘Tarzan’ to Swing Into Theaters July 1, 2016, „Variety”, 11 lutego 2014 [dostęp 2026-04-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-03-09] (ang.).
  44. ↑ Kevin EG Perry, Alexander Skarsgård: ‘I still wake up shivering in the foetal position’, „The Guardian”, 1 października 2016, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  45. ↑ a b Anne Thompson, How ‘Big Little Lies’ (and Improvised Sex Scenes) Turned Alexander Skarsgård Into an Awards Contender — Career Watch [online], IndieWire, 12 czerwca 2017 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  46. ↑ Grupa Wirtualna Polska, ''War On Everyone'': Michael Pena i Alexander Skarsgard idą na wojnę ze wszystkimi [online], WP Film, 20 czerwca 2016 [dostęp 2026-04-08].
  47. ↑ Jessica Kiang, 'War On Everyone' Starring Alexander Skarsgård & Michael Pena Is A Comedy With A Target That's Too Broad [Review] [online], The Playlist, 3 lutego 2017 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  48. ↑ 'Big Little Lies': Alexander Skarsgard Talks "Emotionally Draining" Domestic Violence Scenes | Hollywood Reporter [online], www.hollywoodreporter.com [dostęp 2026-04-08] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-14] (ang.).
  49. ↑ Kirsten Chuba, Emmys: Alexander Skarsgard Wins Best Supporting Actor in a Limited Series or a Television Movie [online], The Hollywood Reporter, 17 września 2017 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  50. ↑ Big Little Lies star says some reviews from male critics were 'misogynistic' [online], The Independent, 27 kwietnia 2017 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  51. ↑ Daniel Fienberg, Critic’s Notebook: ‘Big Little Lies’ Was a Soap Opera, But What’s Wrong With That? [online], The Hollywood Reporter, 2 kwietnia 2017 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  52. ↑ Jeff Sneider, Paul Rudd, Alexander Skarsgard to Star in Duncan Jones' Sci-Fi Thriller 'Mute' [online], TheWrap, 4 listopada 2015 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  53. ↑ Eleanor Bley Griffiths, The Little Drummer Girl BBC full cast | Florence Pugh, Alexander Skarsgård and Michael Shannon star in John le Carré thriller | Radio Times [online], www.radiotimes.com [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  54. ↑ What the critics are saying about The Little Drummer Girl [online], The Independent, 29 października 2018 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  55. ↑ Keira Knightley, Alexander Skarsgard can't turn up the heat in 'The Aftermath': EW review, „EW.com” [dostęp 2026-04-08] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-22] (ang.).
  56. ↑ Kristy Puchko, Long Shot review – Charlize Theron and Seth Rogen dazzle in unlikely romcom, „The Guardian”, 10 marca 2019, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  57. ↑ Political rom-com Long Shot lost at the box office, but it’s poised to be an incumbent [online], AV Club [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  58. ↑ Why Everyone Will Be Talking About Seth Rogen's 'Long Shot' This Weekend [online], Esquire, 2 maja 2019 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  59. ↑ Anthony Breznican, First Look: Stephen King’s The Stand Comes To Life Again [online], Vanity Fair, 20 maja 2020 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  60. ↑ Daniel Fienberg, ‘The Stand’: TV Review [online], The Hollywood Reporter, 15 grudnia 2020 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  61. ↑ Rebecca Luther, The Stand Finale: All's Well That Ends Well — Grade Stephen King's New Coda [online], TVLine, 11 lutego 2021 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  62. ↑ 'Godzilla vs. Kong' stomps to pandemic-best $48.5M opening [online], AP News, 4 kwietnia 2021 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  63. ↑ Tony Maglio, Alexander Skarsgård to Recur on 'Succession' Season 3 as a Tech CEO [online], TheWrap, 3 maja 2021 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  64. ↑ Dan Snierson, Emmy nominations 2022 [online], Entertainment Weekly, 12 lipca 2022 (ang.).
  65. ↑ The Northman reviews: What critics are saying about Robert Eggers’ bloody viking epic [online], The Independent, 11 kwietnia 2022 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  66. ↑ The Northman First Reviews: Bold, Unflinching, Visually Breathtaking [online], editorial.rottentomatoes.com [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  67. ↑ Richard Lawson, Men Make a Fine Mess in The Northman [online], Vanity Fair, 20 kwietnia 2022 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  68. ↑ Brent Lang, Alexander Skarsgård Starring in Brandon Cronenberg’s Sci-Fi Thriller ‘Infinity Pool’ [online], Variety, 23 czerwca 2021 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  69. ↑ Succession Season 4 Heads to Norway for Focus on Lukas Matsson, „Bleeding Cool News And Rumors”, 14 października 2022 [dostęp 2026-04-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-03-07] (ang.).
  70. ↑ Julie Miller, Succession: Alexander Skarsgård’s Lukas Matsson Thrives on Chaos [online], Vanity Fair, 8 maja 2023 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  71. ↑ Hilary Lewis, Kimberly Nordyke, Emmys 2023: List of Nominees [online], The Hollywood Reporter, 12 lipca 2023 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  72. ↑ BreAnna Bell, ‘Murderbot’ Series From ‘About A Boy’ Filmmakers Set at Apple, Alexander Skarsgård to Star and EP [online], Variety, 14 grudnia 2023 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  73. ↑ Erik Pedersen, Alexander Skarsgård-Harry Melling BDSM Romance Pic ‘Pillion’ Spurs Eight-Minute Ovation At Cannes Premiere [online], Deadline, 18 maja 2025 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  74. ↑ Zach Vasquez, Saturday Night Live: Alexander Skarsgård makes for a game first-time host, „The Guardian”, 1 lutego 2026, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  75. ↑ Watch Alexander Skarsgård's Saturday Night Live Sketches & Monologue from January 31 [online], NBC, 1 lutego 2026 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  76. ↑ ELLE UK Exclusive: Alexander Skarsgård On 'Disgusting' Double Standards In Hollywood [online], ELLE, 7 lutego 2018 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  77. ↑ Canales Daily: Keeping The Faith In The Feeders - Goal.com [online], www.goal.com [dostęp 2026-04-08] [zarchiwizowane z adresu 2011-08-12] (ang.).
  78. ↑ Hammarby Fotboll [online] [dostęp 2026-04-08] [zarchiwizowane z adresu 2011-09-07].
  79. ↑ Leeds Metropolitan University: Degree honour for True Blood actor Skarsgard [online] [dostęp 2026-04-08] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-27] (ang.).
  80. ↑ Jenny Cooney Carrillo, Alexander Skarsgard reveals his childhood connection to The Legend of Tarzan [online], The Sydney Morning Herald, 25 czerwca 2016 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  81. ↑ Prince Harry and his Walking With The Wounded team reach South Pole [online], www.telegraph.co.uk, 13 grudnia 2013 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  82. ↑ Prince Harry and mates reach South Pole [online], The Mercury News, 13 grudnia 2013 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  83. ↑ Getty Images Europe, Prince Harry, teammates finally reach South Pole [online], TODAY.com, 13 grudnia 2013 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  84. ↑ Alex Bhattacharji, Alexander Skarsgård in His Element, „Wall Street Journal”, 6 września 2018, ISSN 0099-9660 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  85. ↑ a b Alexander Skarsgård Says Zac Efron Inspired Viral Pantsless Moment. The Kelly Clarkson Show 2025-05-15. [dostęp 2026-04-08].
  86. ↑ Alexander Skarsgard Confirms Birth of First Baby, Talks 'Succession' [online], Entertainment Tonight [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  87. ↑ Foto: Charles Sykes/AP/TT, Skarsgård: Vi har en son som är åtta månader [online], www.aftonbladet.se, 24 marca 2023 [dostęp 2026-04-08] (szw.).
  88. ↑ Anna Liljeberg, Tuva Novotny älskar nya rollen: ”Jag var nyförlöst men kunde inte tacka nej” [online], www.hemtrevligt.se, 28 marca 2024 [dostęp 2026-04-08] (szw.).
  89. ↑ Emma Kershaw, Alexander Skarsgård's Dating History: From Amanda Seyfried to Alexa Chung [online], People Magazine, 3 maja 2023 (ang.).
  90. ↑ Grupa Wirtualna Polska, Alexander Skarsgard nową zdobyczą Evan Rachel Wood [online], WP Film, 8 września 2009 [dostęp 2026-04-08].
  91. ↑ Alexander Skarsgård. 7WatchList. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
  92. ↑ Alexander Skarsgård – Who's Dated Who?. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
  93. ↑ Grupa Wirtualna Polska, Alexander Skarsgard ma nową dziewczynę [online], WP Film, 30 sierpnia 2012 [dostęp 2026-04-08].
  94. ↑ Alexander Skarsgard & Alexa Chung Make a Rare Appearance. Just Jared. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
  95. ↑ Alexander Skarsgard: 'Being a sex symbol isn't important. Mirror Online. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
  96. ↑ Alexa Chung with Alexander Skarsgard on cosy city date. Daily Mail Online. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
  97. ↑ Alexander Skarsgard i Alexa Chung nie są już parą | Glamour [online], www.glamour.pl [dostęp 2026-04-08].
  98. ↑ Czekaliście na to! Izabella Miko wreszcie wyznała czy jest zakochana. Przerwała milczenie [online], www.se.pl [dostęp 2026-04-08].
  99. ↑ Elizabeth Olsen flirts with Alexander Skarsgard at Oscars party, „NDTV” [dostęp 2026-04-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-06-17] (ang.).
  100. ↑ Inside Alexander Skarsgård's dating history including the actress with whom he shares a son [online], HELLO!, 30 stycznia 2026 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  101. ↑ Alexander Skarsgård Takes on Charlize Theron Dating Rumors [online], Extra [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  102. ↑ Hannah Dailey, Alexander Skarsgård Addresses Whether Taylor Swift Wrote ‘Wildest Dreams’ About Him [online], Billboard, 23 lipca 2025 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  103. ↑ Alexander Skarsgard & Taylor Swift’s Relationship Explained [online], Yahoo Entertainment, 17 stycznia 2025 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  104. ↑ A guide to all of Alexander Skarsgård's girlfriends [online], Vouge, 8 marca 2018 (ang.).
  105. ↑ The Giver effect: Katie Holmes and Alexander Skarsgard can't stay separate [online], Hindustan Times, 16 lipca 2014 [dostęp 2026-04-08] (ang.).
  106. ↑ Alexander Skarsgård [online], Who's Dated Who? [dostęp 2026-04-08].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Złoty Glob dla najlepszego aktora drugoplanowego w serialu, miniserialu lub filmie telewizyjnym
1970–1979
1980–1999
2000–2019
2020–2039
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Alexander_Skarsgård&oldid=79692784”