Andrea Cordero Lanza di Montezemolo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrea Cordero Lanza di Montezemolo
Kardynał prezbiter
Herb Andrea Cordero Lanza di Montezemolo Iustitia et pax
Sprawiedliwość i pokój
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 27 sierpnia 1925
Turyn
Data i miejsce śmierci 19 listopada 2017
Rzym
archiprezbiter bazyliki św. Pawła za Murami
Okres sprawowania 2005–2009
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 13 marca 1954
Nominacja biskupia 5 kwietnia 1977
Sakra biskupia 4 czerwca 1977
Kreacja kardynalska 24 marca 2006
Benedykt XVI
Kościół tytularny S. Maria in Portico
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 4 czerwca 1977
Konsekrator Jean-Marie Villot
Współkonsekratorzy Bernardin Gantin
Duraisamy Simon Lourdusamy

Andrea Cordero Lanza di Montezemolo (ur. 27 sierpnia 1925 w Turynie, zm. 19 listopada 2017 w Rzymie[1]) – włoski duchowny katolicki, dyplomata watykański, kardynał. Pochodził z rodziny arystokratycznej.

Życiorys[edytuj]

W czasie II wojny światowej służył ochotniczo w wojsku. Po wojnie dokończył przerwane studia architektoniczne, w 1949 uzyskał doktorat. Prowadził zajęcia z architektury na jednej z uczelni rzymskich, a niezależnie podjął studia teologiczne na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, następnie w Collegio Capranica. Święcenia kapłańskie otrzymał 13 marca 1954 w Rzymie. Uzyskał dyplomy licencjackie z filozofii i teologii, na Papieskim Uniwersytecie Laterańskiej obronił doktorat z prawa kanonicznego, odbył także studia w watykańskiej szkole dyplomatycznej (Papieskiej Akademii Duchownej w Rzymie). Pełnił m.in. funkcję wicekapelana Uniwersytetu w Rzymie. Pracę w dyplomacji watykańskiej podjął w 1960 i został wysłany do apostolskiej delegatury w Meksyku jako sekretarz. W czerwcu 1963 otrzymał tytuł nadzwyczajnego tajnego szambelana papieskiego.

Pracę w dyplomacji Stolicy Apostolskiej kontynuował jako sekretarz nuncjatur w Japonii (1964–1966) i w Kenii (1966–1968); był również sekretarzem delegatury apostolskiej w Afryce Wschodniej (1966-1968). Od 1968 pozostawał w dyspozycji Rady Spraw Publicznych Kościoła. W 1972 został mianowany podsekretarzem w Papieskiej Komisji „Iustitia et Pax”, był następnie w tej instytucji prosekretarzem (p.o. sekretarza, 1975–1976) i sekretarzem (1976–1977).

W kwietniu 1977 Paweł VI mianował go arcybiskupem tytularnym Anglona i pronuncjuszem w Papui-Nowej Gwinei oraz delegatem apostolskim na Wyspach Salomona. Sakry biskupiej ks. Cordero udzielił 4 czerwca 1977 w Watykanie sekretarz stanu, kardynał Jean-Marie Villot (z towarzyszeniem arcybiskupów Bernardina Gantina i Duraisamy Simona Lourdusamy'ego). W listopadzie 1980 Cordero przeszedł na stanowisko nuncjusza w Hondurasie i Nikaragui, w kwietniu 1986 został nuncjuszem w Urugwaju. Od kwietnia 1990 do marca 1998 pełnił funkcję delegata apostolskiego w Jerozolimie i Palestynie. Od maja 1990 był jednocześnie pronuncjuszem na Cyprze, a od czerwca 1994 nuncjuszem w Izraelu. W kwietniu 1991 otrzymał nową stolicę arcybiskupią – Tuscania.

Ostatnie lata na stanowiskach dyplomatycznych spędził jako nuncjusz we Włoszech i San Marino (od 1998). Przeszedł w stan spoczynku w kwietniu 2001. W maju 2005 został mianowany archiprezbiterem pontyfikalnej bazyliki św. Pawła za Murami. Projektował herb papieski Benedykta XVI.

W lutym 2006 został ogłoszony kardynałem na pierwszym konsystorzu Benedykta XVI (z tytułem kardynała diakona Santa Maria in Portico). Ze względu na wiek (ukończone 80 lat) nie ma prawa udziału w konklawe. 20 czerwca 2016 został promowany na kardynała prezbitera, zachował diakonię Santa Maria in Portico w charakterze tytułu prezbiterskiego na zasadzie pro hac vice.

Przypisy

  1. Zmarł kard. Andrea Cordero Lanza (ang.). gosc.pl. [dostęp 2017-11-19].

Linki zewnętrzne[edytuj]


Poprzednik
-
Template-Bishop.svg Biskup tytularny Pandosia
1977–1991
Template-Bishop.svg Następca
Carles Soler Perdigó
Poprzednik
-
Template-Bishop.svg Biskup tytularny Tuscania
1991–2006
Template-Bishop.svg Następca
Aníbal Nieto Guerra
Poprzednik
Joseph Gremillion
Emblem of the Papacy SE.svg Sekretarz Papieskiej Rady Iustitia et Pax
1976–1977
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Roger Joseph Heckel
Poprzednik
Gino Paro
Emblem of the Papacy SE.svg Nuncjusz apostolski w Papui-Nowej Gwinei
1977–1980
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Francesco De Nittis
Poprzednik
Gabriel Montalvo Higuera
Emblem of the Papacy SE.svg Nuncjusz apostolski w Nikaragui
1980–1986
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Paolo Giglio
Poprzednik
Gabriel Montalvo Higuera
Emblem of the Papacy SE.svg Nuncjusz apostolski w Hondurasie
1980–1986
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Francesco De Nittis
Poprzednik
Carlo Curis
Emblem of the Papacy SE.svg Delegat apostolski w Jerozolimie i Palestynie
1990–1998
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Pietro Sambi
Poprzednik
-
Emblem of the Papacy SE.svg Archiprezbiter Bazyliki Św. Pawła za Murami
2005–2009
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Francesco Monterisi