Anna Czakwetadze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anna Czakwetadze
Anna Czakwetadze
Państwo  Rosja
Miejsce zamieszkania Moskwa
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1987
Moskwa
Wzrost 171 cm
Masa ciała 63 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery 24 września 2013
Trener Dżambuli Czakwetadze
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 8 WTA, 2 ITF
Najwyżej w rankingu 5 (10 września 2007)
Australian Open QF (2007)
Roland Garros QF (2007)
Wimbledon 4R (2008)
US Open SF (2007)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0 WTA, 1 ITF
Najwyżej w rankingu 53 (6 sierpnia 2007)
Australian Open 1R (2006–2011)
Roland Garros QF (2006)
Wimbledon 2R (2007)
US Open 3R (2006)
Strona internetowa

Anna Dżamałowna Czakwetadze, ros. Анна Джамаловна Чакветадзе (ur. 5 marca 1987 w Moskwie) – rosyjska tenisistka pochodzenia gruzińskiego oraz ukraińskiego. We wrześniu 2007 była sklasyfikowana na piątym miejscu w rankingu WTA. Osiągnęła dziewięć finałów turniejowych, z których osiem wygrała.

Kariera tenisowa[edytuj]

Czakwetadze jako juniorka wygrała dwa turnieje rangi ITF – jeden w singlu i jeden w deblu. Była sklasyfikowana na 22. miejscu juniorskiego rankingu ITF. Karierę zawodową rozpoczęła w 2003.

Jej pierwszym dużym osiągnięciem było wyeliminowanie ówczesnej mistrzyni French Open 2004 Anastazji Myskiny (rozstawiona z nr 3) w II rundzie US Open 2004. Był to jej debiut w turnieju wielkoszlemowym. Inne sukcesy to m.in. mistrzostwo Open Gaz de France 2008, półfinał w turnieju w New Haven w sierpniu 2005 (gdzie poniosła porażkę z późniejszą triumfatorką, Lindsay Davenport), półfinał J&S Cup 2006, oraz trzy ćwierćfinały turniejowe.

2006[edytuj]

Po raz pierwszy triumfowała w zawodowym turnieju singlowym w Kantonie. Kolejny sukces odniosła niespodziewanie w Ladies Kremlin Cup w Moskwie. W finale pokonała rozstawioną z nr 5 Nadię Pietrową. Po drodze wyeliminowała Dinarę Safinę, Mariję Szarapową (która poddała mecz walkowerem z powodu kontuzji stopy), Jelenę Diemientjewą i Francescę Schiavone. Sezon zakończyła na 13. miejscu w rankingu WTA.

2007[edytuj]

Na początku roku wygrała turniej w Hobart, wygrywając w finale z Wasilisą Bardiną. W rozgrywanym niedługo potem wielkoszlemowym Australian Open 2007 doszła do ćwierćfinału. W lutym tego roku dwukrotnie przegrała z Amélie Mauresmo: w ćwierćfinale w turnieju halowym w Paryżu i w półfinale w Antwerpii. Mimo to, dobra forma jaką wówczas zaprezentowała, przyniosła jej awans do czołowej dziesiątki rankingu WTA. W marcu doszła do półfinału turnieju WTA pierwszej kategorii w Miami. Przegrała tam z Justine Henin. W maju doszła do ćwierćfinału turnieju w Warszawie. W pierwszej rundzie pokonała Jill Craybas, następnie Tathianę Garbin. Skreczowała w trzecim spotkaniu turnieju przeciwko Jelenie Janković z powodu naciągnięcia mięśni prawego barku. Zrewanżowała się Serbce, pokonując ją w finale Ordina Open 7:6, 3:6, 6:3.

Wcześniej osiągnęła drugi ćwierćfinał wielkoszlemowy – na paryskiej mączce, na French Open 2007. W lipcu, na twardych kortach w Cincinnati, rozstawiona z nr 1 Czakwetadze, zdobyła swój piąty zawodowy tytuł, w finale pokonując Akiko Morigami 6:1, 6:3. Tydzień później, kontynuując zwycięską passę wygrała turniej w kalifornijskim Stanfordzie. Tym razem w finale spotkała się z Sanią Mirzą, wygrywając 6:3, 6:2. Po tym turnieju awansowała na szóste, najwyższe w karierze miejsce w rankingu WTA. W kolejnym turnieju, w Acura Classic w San Diego, dotarła do półfinału, gdzie uległa Marii Szarapowej. Na US Open 2007 dotarła do półfinału, przegrywając w nim ze Swietłaną Kuzniecową 6:3, 1:6, 1:6. Po tym występie awansowała na piąte miejsce w rankingu WTA, najwyższe w karierze.

2008[edytuj]

Dotarła do 3 rundy wielkoszlemowego Australian Open 2008, gdzie przegrała w trzech setach z Mariją Kirilenko. Następnie wygrała turniej Open Gaz de France 2008 w Paryżu pokonując w trzech setach Węgierkę Ágnes Szávay. Było to jej siódme turniejowe zwycięstwo.

W kolejnych dwóch startach w Antwerpii i Dosze odniosła porażki w pierwszych swoich meczach przegrywając odpowiednio z Sofią Arvidsson i Li Na. W Dubaju doszła do ćwierćfinału, po drodze pokonując Agnieszkę Radwańską i Dinarę Safinę. W meczu o półfinał po przegraniu pierwszego seta 6:1 z Jeleną Janković zeszła z kortu. Po nieobecności w Indian Wells wystartowała w Miami, gdzie odpadła już w trzeciej rundzie ulegając, grającej z dziką kartą, Sabine Lisicki.

W amerykańskich turniejach rozgrywanych na zielonej mączce doszła do trzeciej rundy w Amelia Island, przegrywając z Dominiką Cibulkovą i przegrała już w drugiej rundzie, po pierwszej wolnej, w Charleston, ulegając Soranie Cîrstei.

Sezon na mączce europejskiej zaczęła od przegranej z Wiktoryją Azaranką w drugiej rundzie turnieju Qatar Telecom German Open w Berlinie. W Rzymie natomiast doszła do półfinału pokonując po drodze Ukrainkę Katerynę Bondarenko, Agnieszkę Radwańską i Cwetanę Pironkową. Uległa młodej Francuzce Alizé Cornet 6:3, 4:6, 3:6. Na Roland Garros doszła zaledwie do drugiej rundy, gdzie przegrała z Kaią Kanepi 4:6, 6:7(2).

Później wzięła udział w turnieju Ordina Open. Została rozstawiona z numerem 2. Dotarła do ćwierćfinału, gdzie uległa Alonie Bondarenko 2:6, 6:3, 2:6. Na kortach Wimbledonu rozegrała cztery mecze, przegrała walkę o ćwierćfinał z Czeszką Nicole Vaidišovą 6:4, 6:7(0), 3:6.

Sezon na kortach twardych rozpoczęła od turnieju w Stanford, gdzie była rozstawiona z dwójką. W pierwszej rundzie miała wolny los, w drugiej pokonała Szachar Pe’er 6:3, 6:4, jednakże w ćwierćfinale nie sprostała Francuzce Marion Bartoli i przegrała 3:6, 4:6. Na turnieju w Los Angeles dotarła do trzeciej rundy, gdzie uległa Sybille Bammer 4:6, 7:5, 2:6. Wcześniej pokonała Martę Domachowską 6:1, 6:1. W Montrealu osiągnęła taki sam rezultat, ponownie ulegając Bartoli 6:4, 5:7, 6:7(4). Najlepszy rezultat na kortach twardych osiągnęła w New Haven, gdzie, jako rozstawiona z numerem pierwszym, dotarła do finału, w którym uległa nierozstawionej Dunce Caroline Wozniacki 6:3, 4:6, 1:6. Był to pierwszy przegrany finał turnieju WTA Rosjanki.

Na US Open odpadła niespodziewanie w pierwszej rundzie po porażce z Jekatieriną Makarową 6:1, 2:6, 3:6.

2010[edytuj]

Sezon 2010, a wcześniej także 2009, był czasem coraz liczniejszych porażek w początkowych fazach turniejów oraz spadku w rankingu WTA. Nie przebrnęła przez kwalifikacje w Warszawie pokonana w trzeciej rundzie przez Bojanę Jovanovski. Kilka tygodni później wypadła z pierwszej setki najwyżej sklasyfikowanych tenisistek. Przez pewien czas była nawet 112. Potem odnotowała kilka lepszych występów (m.in. trzecia runda w Birmingham, druga runda na (Wimbledonie).

Jej największym sukcesem w roku 2010 był występ w Portorož na kortach twardych podczas WTA Slovenia Open. Rosjanka pokonała swoją rodaczkę Jekatierinę Makarową z wynikiem 6:4 6:1. W drugiej rundzie wygrała z turniejową czwórką Sarą Errani i w ćwierćfinale z rozstawioną z numerem szóstym Wierą Duszewiną w trzysetowym meczu (2:6, 6:3, 7:5). Tym samym, zajmując wówczas 103 miejsce, zwyciężyła z zawodniczkami numer 67 (Makarowa), 37 (Errani) i 53 (Dushevina) w rankingu WTA.

Najbardziej nieoczekiwany przebieg miał jednak mecz półfinałowy finałowy Slovenia Open 2010. Czakwetadze zmierzyła się wówczas z reprezentującą gospodarzy Poloną Hercog. Słoweńska tenisistka, ulokowana na 55 miejsce na świecie, była turniejową siódemką. Kiedy w pierwszym secie Rosjanka przegrywała 0:6, a w drugim przy stanie 0:1 broniła dwóch break pointów, nie spodziewano się, że Anna nawiąże jeszcze ze Słowenką równorzędną walkę. Tymczasem Czakwetadze wygrała drugiego seta 6:2, a w trzecim pokonała Polonę z takim samym wynikiem zapewniając sobie awans do dziewiątego finału turnieju WTA w karierze, w którym jej przeciwniczką była Szwedka Johanna Larsson. Mecz był jednostronny, na korzyść Czakwetadze – po godzinie gry wygrała swój ósmy turniej wynikiem 6:1, 6:2. Ów sukces zapewnił Rosjance awans w rankingu o 29 miejsc (z 103 na 74).

2011[edytuj]

W sezonie 2011 wystąpiła w ośmiu turniejach. W pięciu z nich przegrywała w pierwszych rundach. Zaczęła od porażek w 1. rundach w Brisbane i Hobart. W Australian Open doszła do 2. rundy pokonując wcześniej Białorusinkę Olgę Goworcową 6:3, 6:4. Później uległa Czeszce Petrze Kvitovej 3:6, 4:6. W turniejach w Dubaju i Indian Wells dochodziła do drugiej rundy. Pokonała w nich m.in. Danielę Hantuchovą i Misaki Doi. W Stuttgarcie przegrała w 1 rundzie, podobnie jak w turnieju w 's-Hertogenbosch. Także w pierwszej rundzie odpadła na kortach Wimbledonu. Przegrała tam z późniejszą finalistką turnieju – Mariją Szarapową 2:6, 1:6. Był to jej ostatni turniej w 2011 roku. Później nękały ją kontuzje.

2012[edytuj]

Sezon 2012 rozpoczęła od ćwierćfinału turnieju w Hobart. Pokonała w nim takie zawodniczki, jak Rumunkę Monicę Niculescu, Bułgarkę Cwetanę Pironkową oraz Izraelkę Szachar Pe’er. Rosjanka w czasie trwania turnieju zajmowała 234. pozycję w rankingu WTA. Po zakończeniu turnieju awansowała na 196. miejsce.

Na kortach Australian Open przegrała w 1. rundzie, z wynikiem 2:6, 1:6, z Australijką Jeleną Dokić.

W turnieju w Taszkencie osiągnęła finał gry podwójnej w parze z Wiesną Dołonc.

Finały turniejów WTA[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 9 (8-1)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 25 września 2006 Kanton Twarda Hiszpania Anabel Medina Garrigues 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 2. 15 października 2006 Moskwa Dywanowa (hala) Rosja Nadieżda Pietrowa 6:4, 6:4
Zwyciężczyni 3. 12 stycznia 2007 Hobart Twarda Rosja Wasilisa Bardina 6:3, 7:6(3)
Zwyciężczyni 4. 17 czerwca 2007 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Serbia Jelena Janković 7:6(2), 3:6, 6:3
Zwyciężczyni 5. 22 lipca 2007 Cincinnati Twarda Japonia Akiko Morigami 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 6. 29 lipca 2007 Stanford Twarda Indie Sania Mirza 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 7. 10 lutego 2008 Paryż Twarda (hala) Węgry Ágnes Szávay 6:3, 2:6, 6:2
Finalistka 1. 23 sierpnia 2008 New Haven Twarda Dania Caroline Wozniacki 6:3, 4:6, 1:6
Zwyciężczyni 8. 25 lipca 2010 Portorož Twarda Szwecja Johanna Larsson 6:1, 6:2

Gra podwójna 6 (0-6)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 24 września 2006 Pekin Twarda Rosja Jelena Wiesnina Hiszpania Virginia Ruano Pascual
Argentyna Paola Suárez
2:6, 4:6
Finalistka 2. 29 lipca 2007 Stanford Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka Indie Sania Mirza
Izrael Szachar Pe’er
4:6, 6:7(5)
Finalistka 3. 5 sierpnia 2007 San Diego Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka Zimbabwe Cara Black
Stany Zjednoczone Liezel Huber
5:7, 4:6
Finalistka 4. 14 lutego 2010 Pattaya Twarda Rosja Ksienija Pierwak Nowa Zelandia Marina Erakovic
Tajlandia Tamarine Tanasugarn
5:7, 1:6
Finalistka 5. 24 lipca 2010 Portorož Twarda Nowa Zelandia Marina Erakovic Rosja Marija Kondratjewa
Czechy Vladimíra Uhlířová
4:6, 6:2, 7–10
Finalistka 6. 15 września 2012 Taszkent Twarda Serbia Wiesna Dołonc Polska Paula Kania
Białoruś Palina Piechawa
2:6, krecz

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj]

Występy w grze pojedynczej[edytuj]

Turniej 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Australian Open A 2R 2R QF 3R 2R 1R 2R 1R
French Open A 3R 2R QF 2R 1R 1R A A
Wimbledon A 1R 3R 3R 4R 1R 2R 1R A
US Open 3R 3R 4R SF 1R 2R 1R A A

Występy w grze podwójnej[edytuj]

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011
Australian Open A 1R 1R 1R 1R 1R 1R
French Open 2R QF 1R A 1R A A
Wimbledon 1R 1R 2R A 2R 1R 1R
US Open 1R 3R 1R A 1R A A

Występy w grze mieszanej[edytuj]

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009
Australian Open A 1R A A A
French Open A 1R A A A
Wimbledon 2R 1R A A 1R
US Open A A A 1R A

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj]

Gra pojedyncza (1)[edytuj]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 2003 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Belgia Kirsten Flipkens 4:6, 6:3, 3:6

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]