Bóbrka (powiat leski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bóbrka
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat leski
Gmina Solina
Liczba ludności (2011) 390[1][2]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-623[3]
Tablice rejestracyjne RLS
SIMC 0360508
Położenie na mapie gminy Solina
Mapa lokalizacyjna gminy Solina
Bóbrka
Bóbrka
Położenie na mapie powiatu leskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu leskiego
Bóbrka
Bóbrka
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Bóbrka
Bóbrka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bóbrka
Bóbrka
Ziemia49°25′01″N 22°26′56″E/49,416944 22,448889

Bóbrkawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Solina[4]. Wieś leży w dolinie Sanu nad Jeziorem Myczkowskim na stokach dwóch wzniesień: Koziniec (521 m) z widocznym kamieniołomem oraz Żukowiec (502 m). Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 895[5]. Bóbrka zwana była także Bóbrką Damazówką lub Bóbrką Blizińskiego.

Integralne części wsi Bóbrka[6][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0360514 Bazyle część wsi
0360520 Jawor część wsi

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa krośnieńskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zachowane dokumenty z 1436 i 1441 wymieniają takie wsie jak Bóbrkę, Olszanicę, Uherce, Myczkowce, Rajskie i "inne". Dotyczą wsi założonej na prawie wołoskim pod nazwą Bóbrka jako własność szlachecka w dobrach SobieńLesko. Na podstawie podziału między Małgorzatą żoną Przedpełka Mościca z Wielkiego Koźmina a jej stryjem Mikołajem Kmitą z Wiśnicza kasztelanem przemyskim' Małgorzata Kmita odstępuje Mikołajowi i jego synom zamek Sobień z wsiami do zamku należącymi: Olszanica, Bóbrka, Solina i in. Stanisław, Mikołaj i Jan bracia z Wiśnicza, synowie Mikołaja z Sobnia, w latach 1456–57 pozywają Jana Kmitę z Wiśnicza, kasztelana lwowskiego o gwałtowne zajęcie dóbr przypadłych in „sorte vulgariter loszem”: zamku Sobnia i wsi Załuż, Myczkowce, Bóbrka i in. Jan i Stanisław Kmitowie dziedzice na Sobniu w 1479 pożyczyli od Piotra z Rytarowiec podkomorzego sanockiego 200 grzywien, za które zastawili mu wsie Myczkowce, Bóbrka, zapewnili mu daninę w baranach i wieprzach z Bóbrki. Z kolei Piotr z Rytarowiec podkomorzy pożyczając od żony swej Elżbiety 100 grzywien zapisuje jej tę kwotę na pieniądzach posiadanych na wsiach Bóbrka i Myczkowce. W 1483 Jan Kmita z Sobnia zabezpiecza bratu swemu ks. Stanisławowi kanonikowi sandomierskiemu pożyczone od tegoż 1000 grzywien na czterech wsiach należących do zamku Sobnia: Myczkowce, Bóbrka i in. W 1486 kniaziowie z Soliny i Polany oraz 8 kmieci z Soliny, Bóbrki i Olszanicy ręczą swemu panu, Stanisławowi Kmicie, za poddanego Stecza z Bóbrki. Źródła wymieniają imiona mieszkańców Bóbrki: Iwan, Iwan Walter, Demetrius, Senko, Hrycz, Stecz kmiecie (chłopi). W 1486 kniaziowie z Soliny i Polany i 8 kmieci z Soliny, Bóbrki i Olszanicy poręczyli swemu panu, Stanisławowi Kmicie, za poddanego Stecza z Bóbrki. Z 1488 r. – kolejny dokument wymienia więcej miejscowości położonych w dolinie Sanu tj. Bóbrka Tworylne, Rajskie, Terkę (Tharnawkę), Wołkowyję, Berezkę, Solinę, Myczkowce, Uherce a właścicielem tej miejscowości jak i całego klucza Sobień – Lesko jest – Stanisław Kmita z Sobienia. Maciej podkomorzy sanocki i ks. Piotr (Balowie) bracia rodzeni z Nowotańca, Hoczwi i in. Skarżą Stanisława Kmitę z Sobnia, że nie chce sypać granic, gdzie ich brak, i odnawiać dawnych między ich wsiami: oba terpiczowy, Berezka, Wołkowyja, Terka (Tharnawka) z jednej a wsiami Myczkowce, Solina, Rajskie, Bóbrka, Tworylne z drugiej strony. W 1489 Stanisław Kmita kasztelan sanocki zapisał żonie Katarzynie – córce Jana Amora z Tarnowa 6000 zł węg. Na połowie swych dóbr: zamek Sobień, wsie do zamku należące: Bóbrka, Solina i inne. W 1503 Stanisław Kmita wojewoda Bełzski i starosta przemyski gwarantuje Stanisławowi Derszniakowi -podkomorzemu przemyskiemu, terminowy zwrot długu 300 zł zastawem swych dóbr Solina, Bóbrka i Stefkowa Wola. W 1541 Piotr Kmita zapisuje swej żonie Barbarze z Felsztyna córce Jana Herburta 5000 zł na dobrach Bóbrki i innych.

Nie ominęły Bóbrki najazdy Tatarów w 1624, Szwedów w 1655, czy Węgrów w 1657. W 1672 podczas ostatniego już najazdu czambułów tatarskich Nuradyn-Soltana, we wsi ocalały tylko 3 domy. Tatarzy ograbili i spalili wieś, a mieszkańców uprowadzili do niewoli. Wioska była wówczas własnością Zielińskiego.

Miejscowość Bóbrka należała m.in. do Kmitów i Skotnickich, Sokołowskich.

W 1876 tutejszy majątek otrzymał jako wiano biorąc ślub z Pelagią z Sokołowskich i zamieszkał tu od 1876 komediopisarz i poszukiwacz w tej miejscowości nafty Józef Bliziński (1827–1893)- autor Pana Damazego. Dwór obecnie jest zalany wodami zalewu Myczkowskiego.

Wieś zasłynęła również przez wydarzenia, jakie rozegrały się w 1932, kiedy to chłopi stanęli w obronie kapliczki upamiętniającej zniesienie pańszczyzny. Kapliczka stoi do dziś. 26 maja 1945 UPA powiesiła sołtysa Stefana Derenia – Polaka, a kilka dni później Władysława Tokarskiego.

W latach 1937-39 wybudowano we wsi murowaną cerkiew i kościół. Wybuch wojny uniemożliwił poświęcenie obiektów. Dopiero w 1971 konsekrowano kościół rzymskokatolicki Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa.

18 września 1944 wieś zajęły wojska sowieckie[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Portal polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-03-19].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  4. a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  5. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2015-10-12].
  6. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  7. ВОВ-60 – Сводки

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]