Botnik Południowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Botnik Południowy
Morze Botnickie
Lód na Morzu Botnickim, marzec 2010
Lód na Morzu Botnickim, marzec 2010
Państwo  Finlandia
 Szwecja
Lokalizacja Morze Bałtyckie
Powierzchnia 66 000 km²
Wymiary 350 × 80–240 km
Głębokość
• średnia
• maksymalna

68 m
Głębia Ulvö: 294 m
Zasolenie 4–6‰
Cieki wodne uchodzące Ångermanälven, Dalälven, Indalsälven, Kokemäenjoki
Miejscowości nadbrzeżne Rauma, Pori, Gävle, Sundsvall
Wyspy Wyspy Alandzkie
Położenie na mapie Szwecji
Mapa lokalizacyjna Szwecji
Botnik Południowy
Botnik Południowy
Ziemia62°00′N 19°30′E/62,000000 19,500000
Mapa zatoki

Botnik Południowy, Morze Botnickie (fiń. Selkämeri, szw. Bottenhavet)[1] – południowa część Zatoki Botnickiej na Bałtyku.

Od Bałtyku właściwego na południu oddzielają go Wyspy Alandzkie, Morze Alandzkie i Morze Archipelagowe. Od północy cieśnina Kvarken Północny oddziela go od Botnika Północnego, który razem z Botnikiem Południowym tworzy Zatokę Botnicką. Zatoka powstała wskutek działania sił tektonicznych, we wczesnym kenozoiku kształtowały ją procesy rzeczne, a dzisiejsze ukształtowanie jest efektem zlodowaceń epoki plejstocenu. Lądolód skandynawski miał największą miąższość w regionie Botnika Północnego i obecnie, po deglacjacji tego obszaru, Zatoka Botnicka nie jest izostatycznie zrównoważona. Dno Botnika Południowego podnosi się w tempie od 5 do 7,5 mm/rok, co powoduje przesuwanie się linii brzegowej i odsłanianie lądu[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]