Morze Japońskie
| Morze Japońskie | |
| Kontynent | Azja |
| Państwa | |
| Powierzchnia | 978 000 km² |
| Średnia głębokość | 1753 m |
| Największa głębia | 3742 m |
| Typ morza | przybrzeżne |
Morze Japońskie jest morzem przybrzeżnym zachodniego Oceanu Spokojnego, otoczonym przez japońskie wyspy Hokkaido, Honsiu i Kiusiu oraz wyspę Sachalin od wschodu, a przez Półwysep Koreański i Rosję od zachodu.
Morze to jest połączone z innymi akwenami przez 5 cieśnin:
- Tatarską (szer. 7,4 km) – pomiędzy lądem Azji a wyspą Sachalin
- La Pérouse’a (jap. Sōya Kaikyō) szer. 43 km – pomiędzy wyspami Sachalin i Hokkaido
- Tsugaru (szer. 19,5 km) – pomiędzy wyspami Hokkaido i Honsiu
- Kanmon (szer. 0,6 km) – pomiędzy wyspami Honsiu i Kiusiu
- Koreańską (szer. 64 km) – pomiędzy Półwyspem Koreańskim i Cuszimą
Najgłębsze miejsce: 3742 m poniżej poziomu morza. Morze ma dwa główne baseny: Yamato i Japoński, które są cenne dla rybołówstwa.
Nazwa[edytuj | edytuj kod]
Morze to jest nazywane:
- Nihon-kai (日本海) po japońsku, Sea of Japan po angielsku, Японское Море po rosyjsku, czyli Morze Japońskie;
- Donghae (hangul: 동해; hancha: 東海) po koreańsku (Korea Południowa), czyli Morze Wschodnie;
- Joseondonghae (조선동해; 朝鮮東海) (Korea Północna), czyli Morze Wschodniokoreańskie.
Aktualnie toczy się spór odnośnie zmiany nazwy tego morza używanej na forum międzynarodowym – władze obu Korei chcą doprowadzić do zastąpienia angielskiej nazwy Sea of Japan, stosowanej oficjalnie przez m.in. przez ONZ i IHO, nazwą Sea of Korea lub East Sea. Władze Korei Południowej naciskają również na Polskę, aby stosować po polsku nazwę Morze Wschodnie dla tego akwenu zamiast tradycyjnej polskiej nazwy Morze Japońskie. Jednak zgodnie z ustaleniami Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych i Ministerstwa Spraw Zagranicznych w języku polskim należy używać wyłącznie nazwy Morze Japońskie, a wywieranie nacisku przez Koreę Południową w celu zmiany nazwy jest niestosowne, gdyż żaden kraj nie ma prawa ingerować w tradycyjne sposoby nazywania terytoriów nieposiadających atrybucji, takich jak wody międzynarodowe, a polskie nazewnictwo wynika z prawa do używania nazw przyjętych przez tradycję[1].