Bruce LaBruce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bruce LaBruce
Ilustracja
Bruce LaBruce w maju 2006 roku.
Prawdziwe imię i nazwisko Justin Stewart
Data i miejsce urodzenia 3 stycznia 1964
Southampton, Kanada
Zawód reżyser, scenarzysta, producent, aktor, montażysta
Lata aktywności od 1987
Strona internetowa

Bruce LaBruce, właściwie Justin Stewart[1] (ur. 3 stycznia 1964[2] w Southampton w prowincji Ontario) − kanadyjski pisarz, fotograf i filmowiec - reżyser, scenarzysta, producent, a okazjonalnie także montażysta i aktor[3]. Twórca awangardowego nurtu queercore[4] i ikona kina LGBT[5]. W swoich kontrowersyjnych projektach filmowych łączy techniki artystyczne typowe dla kina niezależnego z konwencją punkowej i pornograficznej estetyki gejowskiej[6]. W jego filmy zostały przedstawione sceny fetyszu i parafilii, BDSM, gwałtu, przemocy na tle rasowym, akrotomofilii, gerontophilii, uchodźców, prostytucji mężczyzn i kobiet oraz zombie[6][7].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się i dorastał na 200-hektarowej farmie w Southampton[8][9] w hrabstwie Bruce, w prowincji Ontario[10] w rodzinie farmerów[11] jako jedno z pięciorga dzieci (szóste pierworodne zmarło w niemowlęctwie)[12][7]. Studiował filmoznawstwo na Uniwersytecie York[13] w Toronto.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W latach 80. pisywał dla magazynu filmowego „CineAction”[7], nadzorowanego przez swojego nauczyciela Robina Wooda[12]. Zwrócił na siebie uwagę jako autor publikacji do magazynu o tematyce queer-punkowej „J.D.s”[14] jako współredaktor wraz z G.B. Jones, która sprawiła, że zaczął się interesować polityką i zwrócił się w stronę skrajnej lewicy[7].

Pisał i fotografował między innymi dla Vice, strony internetowej Nerve.com i magazynu „BlackBook”. Był felietonistą kanadyjskiego magazynu muzycznego „Exclaim!” oraz wydawanej w Toronto gazety „Eye Weekly”. Jako redaktor i fotograf współpracował z nowojorskim „Index Magazine”[15]. Jego publikacje ukazywały się również w „Toronto Life”, „National Post” i „The Guardian”. Wydał także książkę The Reluctant Pornographer (1997)[16].

Z kinem zaczął eksperymentować jeszcze w połowie lat 80., kiedy zaczął produkować eksperymentalne filmy nakręcone w formacie Super 8: I Know What It's Like to Be Dead (1987), Boy, Girl (1987), Home Movies (1988) czy Fifth Column: Like This (1990). Jego pierwszym pełnometrażowym filmem fabularnym był homoseksualny melodramat pornograficzny No Skin Off My Ass (1993)[17], gdzie sam zagrał w nim w gejowskiego fryzjera, który zakochuje się w kliencie – młodym skinheadzie z neonazistowskiej bojówki. Był to ulubiony film Kurta Cobaina[4]. Kolejne produkcje to Super 8½ (1994) i The Raspberry Reich (2004).

Tragikomiczny dreszczowiec Otto, czyli niech żyją umarlaki (Otto; or Up with Dead People, 2008) z tytułowa rolą Jeya Crisfara i udziałem Marcela Schlutta był prezentowany na 24. edycji Sundance Film Festival (2008). Za reżyserię queerowego erotycznego filmu grozy L.A. Zombie (2010) zdobył nagrodę na Melbourne International Film Festival w kategorii „Najlepszy reżyser zagraniczny”.

Pod pseudonimem Jürgen Anger wystąpił w dwóch niemieckich produkcjach gejowskich Ebo Hilla Bonking Berlin Bastards (2001) i Way Down (2005)[18], a także gościł w filmie dokumentalnym Sagat. Gwiazdor gejowskiego porno (Sagat: The Documentary, 2011) z Françoisem Sagatem, Chi Chi LaRue i Christophe Honoré, dramacie Boris bez Béatrice (Boris sans Béatrice, 2016) jako premier oraz australijskim dreszczowcu The Second Coming Vol.2 (2017) jako Ivan Oisin.

W marcu 2011 na deskach Hebbel am Ufer Theatre w Berlinie, LaBruce wyreżyserował operę Arnolda Schönberga Pierrot Lunaire ze scenami kastracji i dilda, a także portretowała Pierrota jako człowieka transseksualnego[19].

W lipcu 2014 w nowojorskiej galerii sztuki The Hole Gallery Bruce LaBruce otworzył wystawę fotografii Obscenity[20]. W czerwcu 2017 w La Fresh Gallery w Madrycie odbył się wernisaż jego wystawy Bruce LaBruce Photographs 1990-2016, gdzie można było zobaczyć m.in. portret kontrowersyjnego fotografa Terry’ego Richardsona podczas wykonywania tatuażu[21].

Mieszka w Toronto. Jest zdeklarowanym biseksualistą[22].

Nagrody i wyróżnienia (dorobek filmowy)[edytuj | edytuj kod]

Rok Nagroda Kategoria Film
2004 Melbourne Underground Film Festival Specjalna Nagroda Jury The Raspberry Reich
Najlepsze bezpodstawne użycie seksu w filmie
2008 Milan International Lesbian and Gay Film Festival Najlepszy film Otto, czyli niech żyją umarlaki
2010 Melbourne International Film Festival Najlepszy reżyser zagraniczny L.A. Zombie

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Reżyser Scenarzysta Aktor Rola Producent Montażysta
1987 I Know What It's Like to Be Dead T T T
1987 Boy, Girl T T
1988 Home Movies T T
1991 No Skin Off My Ass T T T fryzjer T
1992 The Post Queer Tour T
1992 A Case for the Closet T
1992 Slam! T T
1995 Super 8½ T T T Bruce /Butt Double T
1996 Hustler White T T T Jürgen Anger T
1997 The YoYo Gang T
1997 Hayseed T Pan Chartreuse
1999 Skin Gang T T T walcząca ofiara
2000 Come as You Are T T T
2004 The Raspberry Reich T T T
2004 Sugar T
2007 Give Piece of Ass a Chance T
2008 Otto, czyli niech żyją umarlaki (Otto; or, Up with Dead People) T T T T
2010 L.A. Zombie T T
2013 Gerontophilia T T
2014 Pierrot Lunaire T T

Twórczość literacka[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Personalidade: Bruce La Bruce (Canadá) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2018-05-31].
  2. Bruce La Bruce (3 de Janeiro de 1964) (port.). Filmow. [dostęp 2018-05-31].
  3. Bruce LaBruce (ang.). Listal. [dostęp 2018-05-31].
  4. a b Stach Szabłowski (2017-11-06): Zombie, pornografki i inni rewolucjoniości (pol.). Przekrój. [dostęp 2018-05-31].
  5. Artur Zaborski (2014-10-01): "Gerontofilia": Kiedy chłopiec kocha starca (pol.). Interia.pl. [dostęp 2018-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-31)].
  6. a b Robert Skowroński (2014-09-25): Romantyczny fetyszyzm – rozmowa z Brucem LaBrucem (pol.). Onet.pl. [dostęp 2018-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-31)].
  7. a b c d Anna Bielak (2017-08-04): Brudne sprawy [rozmowa z Bruce'em LaBruce'em] (pol.). Nowe Horyzonty. [dostęp 2018-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-31)].
  8. Bruce LaBruce (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2018-05-31].
  9. Bruce La Bruce Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2018-05-31].
  10. Bruce LaBruce (cz.). FDb.cz. [dostęp 2018-05-31].
  11. Robert W. Frashure (2016-08-27): Bruce LaBruce in Conversation: Part Two (ang.). Psychology Today. [dostęp 2018-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-31)].
  12. a b Robert W. Frashure (2016-08-27): Bruce LaBruce in Conversation: Part One (ang.). Psychology Today. [dostęp 2018-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-31)].
  13. Bruce LaBruce (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2018-05-31].
  14. Jane Harris (2014-05-29): Brucito Subversivo (ang.). Believer. [dostęp 2017-02-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-31)].
  15. Bruce LaBruce: Terry Richardson, 1998 (ang.). Index Magazine. [dostęp 2018-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-31)].
  16. Ismaël Houdassine: Marie-Hélène Thibault et Pier-Gabriel Lajoie dans «Gerontophilia», un film de Bruce LaBruce tourné à Montréal (ang.). The Huffington Post. [dostęp 2018-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-31)].
  17. Skin Flick (ang.). Pleasure Dome. [dostęp 2018-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-31)].
  18. Zeljko Blaçe (2006-01-17): Programmers, Pirates, Prosumers and Pornographers (ang.). Springerin. [dostęp 2018-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-10)].
  19. Michael Ladner: Bruce LaBruce and Item Idem at the Opera (ang.). Butt Magazine. [dostęp 2018-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-31)].
  20. Lara Casselman (2014-07-09): Preview Images from Bruce LaBruce's New Show, "Obscenity" (ang.). Paper Magazine. [dostęp 2017-02-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-31)].
  21. Begoña Piña (2017-06-13): Bruce Labruce: entre el porno y la protesta (hiszp.). Elmundo.es. [dostęp 2017-02-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-31)].
  22. Bruce LaBruce w bazie Notable Names Database (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]