Terry Richardson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Terry Richardson
Terrence Richardson
Ilustracja
Terry Richardson (2011)
Data i miejsce urodzenia 14 sierpnia 1965
Nowy Jork, Nowy Jork (stan), USA
Zawód artysta fotograf, producent filmowy, reżyser
Strona internetowa

Terence "Terry" Richardson (ur. 14 sierpnia 1965[1] w Nowym Jorku) - amerykański fotograf mody i portretów, który zasłynał z prowokacyjnego stylu fotografowania, a zwłaszcza z użycia aparatów kompaktowych w kampaniach reklamowych znaczących firm Aldo Group, Supreme i Sisley, Marca Jacobsa, Toma Forda i Yvesa Sainta Laurenta, a także magazynów takich jak Rolling Stone, GQ, Vogue, Vanity Fair, Harper's Bazaar, i-D i Vice[2].

Życiorys[edytuj]

Wczesne lata[edytuj]

Urodził się w Nowym Jorku jako syn aktorki Normy Kessler i fotografa mody Roberta George'a "Boba" Richardsona (ur. 3 czerwca 1928, zm. 5 grudnia 2005)[3][4], który walczył ze schizofrenią i narkomanią. Większą część dzieciństwa spędził w Paryżu, gdzie jego ojciec pracował dla francuskiego magazynu Vogue. W 1969, gdy wyszedł na jaw romans jego ojca z 17-letnią wtedy modelką i potem aktorką Anjeliką Houston, jego rodzice rozwiedli się. Richardson wraz z matką i ojczymem, Jackie Lomaxem przeniósł się do Woodstock w Nowym Jorku[5]. Gdy miał 9 lat, jego matka uległa wypadkowi drogowemu i zapadła w śpiączkę, po tygodniu wybudziła się, lecz wymagała stałej opieki[6].

Uczęszczał do Hollywood High School. W wieku 16 lat naukę kontynuował w Nordhoff High School w Ojai w Kalifornii. Początkowo chciał być muzykiem. Grał przez cztery lata na gitarze basowej w zespole punkrockowym The Invisible Government[7], a także w wielu innych kapelach punkowych w południowej Kalifornii, w tym Signal Street Alcoholics (SSA), Doggy Style, Baby Fist i Middle Finger[8].

Kariera[edytuj]

W 1982, gdy miał 17 lat dostał od matki w prezencie swój pierwszy aparat[9]. W 1992 roku Richardson rzucić muzykę i przeniósł się do East Village, dzielnicy na nowojorskim Manhattanie, gdzie zaczął fotografować sceny z młodymi ludźmi bawiącymi się i nocne życie Nowego Jorku. Po raz pierwszy opublikował zdjęcia mody w 1994 roku dla magazynu Vibe. Jego zdjęcia reklamowe do kampanii letniej 1995 brytyjskiej projektantki Katharine Hamnett, ukazywały dokumentalne, bezpośrednie ujęcia obściskujących się młodych ludzi i prezentowane były na międzynarodowym festiwalu w Paryżu International Festival de la Mode. Kolejne sesje odbywały się w Londynie dla magazynów Arena, I-D, Details czy The Face[10]. Przełomem w jego komercyjnej działalności miały miejsce dwa lata potem, gdy rozpoczął współpracę z magazynem Vogue i był autorem okładki brazylijskiej edycji z Millą Jovovich. Wkrótce fotografował też dla Vanity Fair, Harper's Bazaar, Rolling Stone, GQ i Vice. Pierwszą wielką kampanię reklamową zrealizował dla domu mody Gucci kierowanego wówczas przez Toma Forda w 2001.

Sukcesem, który utorował mu drogę do najbardziej kasowych zleceń komercyjnych, była kampania dla francuskiej marki Sisley ze zdjęciem modelki Josie Maran dojącej krowę do swoich ust. W kolejnych latach tworzył kampanie reklamowe m.in. dla takich marek jak: Yves Saint Laurent, Marc Jacobs, Tom Ford, Gucci, Jimmy Choo, Dolce & Gabbana, Mercedes Benz, Sisley, Diesel, H&M, Levi's, Nike, Mango czy Belvedere.

Fotografował takie sławy jak Aaron Paul, Abbey Lee Kershaw, Adam Driver, Adrian Grenier, Agyness Deyn, Alison Lohman, Amy Winehouse, Angela Lansbury, Anja Rubik, A$AP Rocky, Belladonna, Ben Stiller, Beyoncé, Britney Spears, Cameron Diaz, Candice Swanepoel, Cara Delevingne, Chloë Sevigny, Christian Bale, Cindy Crawford, Daft Punk, Emily Ratajkowski, Eminem, Evan Rachel Wood, François Sagat, Gaspar Noé, Gwen Stefani, Gwyneth Paltrow, Jake Gyllenhaal, James Franco, January Jones, Jared Leto, Jay-Z, Jennifer Aniston, Jessica Alba, Johnny Knoxville, Jon Bon Jovi, Joaquin Phoenix, Josh Hartnett, Justin Bieber, Justin Timberlake, Justin Theroux, Kanye West, Kat Dennings, Kate Moss, Kate Upton, Katerina Graham, Katy Perry, Kim Kardashian, Kirsten Dunst, Kobe Bryant, Kylie Jenner, Lady Gaga, LeBron James, Lil' Kim, Lil Wayne, Lily Donaldson, Lindsay Lohan, Liza Minnelli, Macaulay Culkin, Madonna, Magdalena Frąckowiak, Marilyn Manson, Mary-Kate i Ashley Olsen, Matthew Gray Gubler, Megan Fox, Mike Tyson, Mila Kunis, Miley Cyrus, Miranda Kerr, Nicolas Cage, Norman Reedus, Odette Yustman, Paul Rudd, Penn Badgley, Pia Mia, Pharrell Williams, Red Hot Chili Peppers, Rihanna, Robert Downey Jr., Robin Thicke, Ron Jeremy, Samuel L. Jackson, Sarah Shahi, Sasha Grey, Sharon Stone, Shaun White, Stephen Colbert, Steve-O, Tracy Morgan, Usher, Will Ferrell, Woody Allen, Vincent Gallo, Young Jeezy, Zach Galifianakis, a także prezydent USA Barack Obama[11][12][13][14]. Wyreżyserował także teledyski, m.in. Death in Vegas, Primal Scream czy Miley Cyrus "Wrecking Ball" (2013).

Richardson był wielokrotnie oskarżany o nadużycia, jakich miał się dopuszczać na modelkach, z którymi współpracował. Kilka modelek związanych z organizacją Model Alliance Sara Ziff i Alise Shoemaker oskarżyło go o molestowanie seksualne, wykorzystanie swoich wpływów, zmuszanie modelek do angażowania się w niepożądane zachowania seksualne, w tym angażowanie samego siebie w akty seksualne[15][16], a także napaści seksualne i wykorzystywanie młodych modelek[17][18][19]. Richardson w odpowiedzi na zarzuty stwierdził, iż są nieprawdziwe, a on sam uważa siebie za "rozważnego i pełnego szacunku" do fotografii[20]. W jego obronie stanęły modelki: Noot Seear, Daisy Lowe i Charlotte Free[21][22] oraz projektant mody Marc Jacobs[23][24].

Życie prywatne[edytuj]

W 1996 ożenił się z modelką i makijażystką Nikki Uberti. Jednak trzy lata później, w 1999 małżeństwo zakończyło się rozwodem, krótko po tym, jak u Uberti zdiagnozowano raka piersi[25]. 19 marca 2016 jego partnerka Alexandra 'Skinny' Bolotow urodziła bliźniaki - Rexa i Romana[26][27][28].

teledyski[edytuj]

Rok Tytuł Artysta
2003 "Purple" Whirlwind Heat
2007 "Find a New Way" Young Love
2010 "Hurricane" 30 Seconds to Mars
2012 "The Last Time" Taylor Swift
"Red Lips" Sky Ferreira
2013 "Wrecking Ball" Miley Cyrus
"Do What U Want" Lady Gaga/R. Kelly
"XO" Beyoncé
2014 "G.U.Y." (zdjęcia), reż. Lady Gaga Lady Gaga

fotoksiążki[edytuj]

  • 1998: Hysteric Glamour, wyd. Hysteric Glamour (Tokio) OCLC 86068704
  • 1999: Son of Bob, wyd. Little More (Tokio). ISBN 978-4-947648-87-7
  • 2000: Terry Richardson – Feared by Men, Desired by Women, wyd. Shine Gallery (Londyn) ISBN 978-0-9538451-1-8
  • 2002: Too Much, wyd. Sisley (Włochy)
  • 2004: Terry – The Terry Richardson Purple Book, wyd. Purple Institute (Paryż) OCLC 62146661
  • 2004: Terry Richardson, wyd. Stern Gruner + Jahr (Hamburg) ISBN 978-3-570-19443-0
  • 2004: Terryworld By Dian Hanson, wyd. Tashen (Hong Kong; Los Angeles). ISBN 978-3-8365-0191-0
  • 2006: Kibosh, wyd. Damiani Editore (Bolonia) ISBN 978-88-89431-30-6
  • 2006: Manimal, wyd. Hysteric Glamour (Tokio)
  • 2007: Rio, Cidade Maravilhosa, wyd. Diesel/Vintage Denin (Brazylia)
  • 2011: Hong Kong, wyd. Diesel (Hong Kong)
  • 2011: Mom & Dad, wyd. Mörel Books (Londyn)
  • 2011: Lady Gaga x Terry Richardson, wyd. Grand Central Publishing (Nowy Jork) ISBN 978-1-4555-1389-5

Przypisy

  1. Terry Richardson (ang.). Listal. [dostęp 2016-08-22].
  2. Fashion photographer Terry Richardson accused of sexually exploiting models (ang.). The Guardian. [dostęp 2016-08-22].
  3. Bob Richardson, 77, Who Energized Fashion Photography, Dies (ang.). The New York Times. [dostęp 2016-08-22].
  4. Ingrid Sischy, "Exposure", New Yorker, 1995-04-10
  5. Terry Richardson (ang.). Index Magazine. [dostęp 2016-08-22].
  6. Exposing Terry Richardson, fashion's favorite 'pervert' (ang.). New York Post. [dostęp 2016-08-22].
  7. Terry Richardson - Bio, Facts, Family (ang.). Famous Birthdays. [dostęp 2016-08-22].
  8. Good clean fun? (ang.). The Observer. [dostęp 2016-08-22].
  9. Reader Should Know: Terry Richardson (NSFW) (ang.). Highsnobiety. [dostęp 2016-08-22].
  10. Lorraine Gracey, "Will the real Terry Richardson please stand up?", Photo District News (styczeń 1999)
  11. Terry Richardson Shoots A$AP Rocky for Purple magazine (ang.). HighSnobiety. [dostęp 2016-08-22].
  12. Gisele Bündchen & Daft Punk by Terry Richardson for WSJ. Magazine – Super Troopers (ang.). HighSnobiety. [dostęp 2016-08-22].
  13. GQ Style UK Pharrell Williams Editorial Shot by Terry Richardson (ang.). HighSnobiety. [dostęp 2016-08-22].
  14. Jack Smylie: Terry Richardson takes a break from coercing teens to get naked, photographs Lebron James (ang.). SlamXHype. [dostęp 2016-08-22].
  15. Model snaps at fashion fotog (ang.). New York Post/PageSix.com Staff. [dostęp 2016-08-22].
  16. Phoebe Eaton: Terry Richardson's Dark Room (ang.). The New York Observer. [dostęp 2016-08-22].
  17. 'Oh My God, What's Happening?' Up Close and Personal With a Terry Richardson Model (ang.). Vocativ. [dostęp 2016-08-22].
  18. Jamie Peck: Take it from someone he abused: Terry Richardson is a predator with a camera (ang.). the Guardian. [dostęp 2016-08-22].
  19. Terry Richardson denies allegations of sexual misconduct with models (ang.). the Guardian. [dostęp 2016-08-22].
  20. Sexual Misconduct by Fashion Photographers Is Par for the Industry, Models Say (ang.). Fox News. [dostęp 2016-08-22].
  21. Phong Luu: Daisy Lowe on Terry Richardson: 'He just exudes this sexual energy' (ang.). Telegraph. [dostęp 2016-08-22].
  22. Phong Luu: Charlotte Free defends Terry Richardson's naked photoshoots (ang.). Telegraph. [dostęp 2016-08-22].
  23. Elva Ramirez: Marc Jacobs on Terry Richardson: 'He's Not Ill-Spirited (ang.). The Wall Street Journal. [dostęp 2016-08-22].
  24. Amy Odell: 'Everyone in Fashion Knows Terry Richardson Messes Around With the Girls He Photographs' (ang.). New York Magazine. [dostęp 2016-08-22].
  25. Sure Shot (ang.). New York. [dostęp 2016-08-22].
  26. Babies' day out! New dad Terry Richardson takes twin boys Rex and Roman (ang.). Daily Mail. [dostęp 2016-08-22].
  27. Terry Richardson and Girlfriend Alexandra Bolotow Welcome Twin Boys Rex and Roman (ang.). Us Weekly. [dostęp 2016-08-22].
  28. Erica Tempesta: Party of three! (ang.). Daily Mail. [dostęp 2016-08-22].

Bibliografia[edytuj]