Chojnice (stacja kolejowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chojnice
Główny budynek dworca
Główny budynek dworca
Państwo  Polska
Miejscowość Chojnice
Data otwarcia 1873
Poprzednie nazwy Konitz (Westpreußen)
Dane techniczne
Liczba peronów 5
Liczba krawędzi
peronowych
8
Kasy T
Linie kolejowe
Położenie na mapie Chojnic
Mapa lokalizacyjna Chojnic
Chojnice
Chojnice
Położenie na mapie powiatu chojnickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu chojnickiego
Chojnice
Chojnice
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Chojnice
Chojnice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Chojnice
Chojnice
Ziemia53°41′16,16″N 17°34′32,26″E/53,687822 17,575628
Portal Portal Transport szynowy

Chojnicewęzłowa stacja kolejowa w Chojnicach, w województwie pomorskim. Według PKP ma kategorię C.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Stacja w Chojnicach znajduje się przy ulicy Dworcowej, w południowo-wschodniej części miasta. Na placu przed dworcem znajduje się dworzec autobusowy. Spod dworca odjeżdżają autobusy miejskie MZK Chojnice linii 1, 6, 7, LN (spod budynku dworca) oraz 4 i 8 (z przystanku oddalonego 50 metrów od dworca)[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kolej dotarła do Chojnic w 1871 w ramach Królewskich Kolei Wschodnich. Chojnice wówczas miały tylko 3000 mieszkańców. Kolej ta łączyła Berlin z Gdańskiem i Królewcem. Trasa ta została wybrana ze względu na znacznie łatwiejszy teren, jednakże nie przechodziła przez żadne duże miasto. Chojnice stały się węzłem 15 listopada 1877 roku, po wybudowaniu linii do Człuchowa, przedłużonej rok później do Szczecinka[2]. W 1883 powstała linia z Chojnic do Tucholi[3]. W 1894 otwarto linię z Nakła nad Notecią do Chojnic[4]. W 1902 Chojnice uzyskały bezpośrednie połączenie z Kościerzyną[5].

W październiku 1908 z powodu nagłych i intensywnych opadów śniegu ruch na trasie Chojnice - Piła został wstrzymany na kilka dni.

W pierwszej dekadzie XX wieku[6] ze względu na planowe zwiększenie znaczenia roli odcinka Chojnice – Czersk[7] zdecydowano się na rozbudowę linii do czterech torów[6]. Planowano również przełożenie linii do Tucholi (wykonano nasypy, wykopy oraz przyczółki pod wiadukty drogowe i kolejowe), jednakże prac tych nie dokończono[8].

Od 1920 granica polsko-niemiecka przebiegała tuż na zachód od Chojnic, a tutejsza stacja była przejściem granicznym, położonym na szlaku uprzywilejowanego tranzytu między Rzeszą a Prusami Wschodnimi[9]. 1 września 1939 podczas obrony Chojnic został wysadzony w powietrze wiadukt kolejowy[10].

W 1945 Niemcy przywiązywali dużą wagę do obrony Chojnic, ze względu na istniejący tam węzeł kolejowy[11].

W okresie PRL mimo zapowiadanych projektów węzeł chojnicki nie został zelektryfikowany. 1 kwietnia 1991 wraz z likwidacją parowozowni w Kościerzynie zakończyła się obsługa planowych pociągów pasażerskich trakcją parową.

W 1992 w relacji Kościerzyna-Gdynia pojawiły się pierwsze szynobusy serii SA101, które okazały się wówczas za małe i wkrótce zostały przeniesione na linie o mniejszych potokach podróżnych, w tym na trasę Chojnice-Kościerzyna[12].

W 2001 zlikwidowano Zakład Taboru w Chojnicach[13]. W marcu 2001 dzięki interwencji i dofinansowaniu samorządu województwa pomorskiego linia Chojnice - Kościerzyna została uratowana przed likwidacją[14].

W 2007 ze stacji w Chojnicach wyruszył pierwszy pociąg spółki Arriva PCC Rail[15].

Linie kolejowe[edytuj | edytuj kod]

Chojnice są węzłem kolejowym, w którym krzyżuje się 5 linii kolejowych. Wszystkie linie są normalnotorowe, niezelektryfikowane[16].

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Budynek dworca[edytuj | edytuj kod]

Budynek dworca znajduje się w środkowej części stacji pomiędzy peronami drugim a trzecim. Budynek jest ceglany, wielobryłowy[17]. Budynek dworca w roku 2015 został przekazany samorządowi miejskiemu[18].

Perony[edytuj | edytuj kod]

Wiata peronowa na peronie 1

Na stacji znajduje się pięć niskich peronów o wysokości 30 cm nad główką szyny. Część peronów ma nawierzchnię z płyt chodnikowych, a część nawierzchnię brukowaną[19]. Perony są połączone przejściem podziemnym[17].

Semafory[edytuj | edytuj kod]

Na stacji Chojnice znajdują się semafory świetlne[17].

Wieża wodna[edytuj | edytuj kod]

Wieża wodna

W Chojnicach znajduje się nieczynna wieża ciśnień[20].

Lokomotywownia[edytuj | edytuj kod]

Na terenie stacji znajduje się lokomotywownia obsługiwana przez Przewozy Regionalne[21].

Pociągi[edytuj | edytuj kod]

Pociągi osobowe[edytuj | edytuj kod]

Według rozkładu z 2009 przez Chojnice kursowało 12 par z/do Tczewa (w tym 2 pary do Gdyni Głównej), 7 par do Piły Głównej (w tym 2 pary do Krzyża), 5 par z/do Szczecinka, 5 z/do Bydgoszczy (dodatkowo 4 tylko do Tucholi), 4 z/do Kościerzyny, (dodatkowo jedna para do Brus) i 1 para z/do Torunia Głównego[22].

W rozkładzie 2016/17 Chojnice posiadały połączenia ze stacjami Tczew, Gdynia Główna, Hel (w sezonie letnim), Kościerzyna, Brusy, Szczecinek, Piła Główna, Krzyż, Bydgoszcz Główna, Tuchola, Słupsk, Gorzów Wielkopolski.

Pociągi pośpieszne[edytuj | edytuj kod]

Od grudnia 2016 roku przez Chojnice przebiega trasa pociągu TLK "Kociewie" w relacji Gorzów Wielkopolski-Gdynia Główna i z powrotem[23].

Pociągi towarowe[edytuj | edytuj kod]

Przez stację przejeżdżają pociągi towarowe obsługujące lokalny przemysł[24] oraz składy posiadające przekroczoną skrajnię kolejową[25][26].

Przypisy

  1. MZK Chojnice: MZK Chojnice (pol.). [dostęp 12 maja 2009].
  2. Kolej chojnicka w okresie pruskim i międzywojennym
  3. Keller 2012 ↓, s. 262.
  4. Keller 2012 ↓, s. 283.
  5. Keller 2012 ↓, s. 263.
  6. a b Sławomir Fedorowicz. Stacja Rytel. „Świat Kolei”. 8/2004, s. 42. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  7. Filip Karoński, Marcin Przegiętka. O tym pisano w lipcu... „Świat Kolei”. 7/2011, s. 6. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  8. Sławomir Fedorowicz. Chojnice – planowane wyprowadzenie linii do Tucholi. „Świat Kolei”. 1/2012, s. 34-35. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  9. Andrzej Massel. Pasażerski ruch kolejowy w czasach II Rzeczypospolitej (1) połączenia międzynarodowe. „Świat Kolei”. 11/2009, s. 14-21. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  10. Gierszewski 1971 ↓, s. 127.
  11. Gierszewski 1971 ↓, s. 259.
  12. Ryszard Stankiewicz. Nowoczesność na linii Gdynia-Kościerzyna. „Koleje Małe i Duże”. 2/2006, s. 7. Katowice: APLAND. ISSN 1641-117X. 
  13. Jarosław Woźny i Marek Potocki(red.): Chojnice (pol.). [dostęp 8 maja 2009].
  14. A. Sito. Umowa z PKP. „Świat Kolei”. 5/2001, s. 4. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  15. Zgrzyt zębów na premierze Arrivy. nowosci.com.pl. [dostęp 2016-05-03].
  16. Ryszard Stankiewicz, Marcin Stiasny: Mały atlas linii kolejowych Polski 2011. Rybnik: Eurosprinter, 2011, s. B5. ISBN 978-83-931006-3-7.
  17. a b c Chojnice w Ogólnopolskiej Bazie Kolejowej – bazakolejowa.pl
  18. Samorządy przejęły dworce w Chojnicach i Brusach(FOTO). czas.tygodnik.pl. [dostęp 2016-05-03].
  19. Wykaz peronów (pol.). 2014-07-22. [dostęp 2014-08-14].
  20. Michał Jerczyński. Kolejowe stacje wodne (1) Wieże ciśnień. „Świat Kolei”. 10/2002, s. 18-26. Łódź: EMI-PRESS. ISSN 1234-5962. 
  21. Paweł Terczyński. Wagony i zespoły spalinowe w obsłudze ruchu regionalnego na PKP. „Świat Kolei”. 9/2008, s. 12-21. Łódź: EMI-PRESS. ISSN 1234-5962. 
  22. Sieciowy Rozkład Jazdy Pociągów. Warszawa: PKP Przewozy Regionalne, 2008, s. 431, 432, 495, 498-501, 520-527.
  23. Od 11 grudnia nowe połączenia i krótsze czasy przejazdu! PKP Intercity wprowadza roczny rozkład jazdy 2016/17. intercity.pl. [dostęp 2017-01-12].
  24. Grzegorz Kotlarz. Nowe pociągi z gagarinami. „Świat Kolei”. 11/2007, s. 4. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  25. J. Remisiewicz. Pociągi z przekroczoną skrajnią. „Świat Kolei”. 8/2002. s. 4. ISSN 1234-5962. 
  26. Odpowiedź na ponowną interpelację w sprawie transportu generatorów produkowanych przez firmę Alstom: (pol.). [dostęp 2013-08-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Gierszewski (red.): Chojnice dzieje miasta i powiatu. Wrocław – Warszawa - Kraków - Gdańsk: Ossolineum, 1971.
  • Dawid Keller (red.): Dzieje kolei w Polsce. Rybnik: Eurosprinter, 2012. ISBN 978-83-931006-8-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Chojnice
Linia 203 Tczew – Küstrin Kietz (96,227 km)
BSicon KBHFaq.svgBSicon STRq.svgBSicon STRq.svg
Krojanty
odległość: 7,001 km
BSicon BHFq.svg
odległość: 7,969 km
Linia 208 Działdowo – Chojnice (200,896 km)
BSicon KBHFaq.svgBSicon STRq.svgBSicon STRq.svg
Racławki
odległość: 6,83 km
BSicon KBHFeq.svg
Linia 210 Chojnice – Runowo Pomorskie (0 km)
BSicon KBHFaq.svg
odległość: 7,125 km
Linia 211 Chojnice – Kościerzyna (0,001 km)
BSicon KBHFaq.svg
odległość: 7,64 km
Linia 281 Oleśnica – Chojnice (310,04 km)
BSicon KBHFaq.svgBSicon STRq.svgBSicon STRq.svg
Ogorzeliny
odległość: 9,547 km
BSicon KBHFeq.svg