Christof Innerhofer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Christof Innerhofer
Christof Innerhofer
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1984
Bruneck, Włochy
Klub Gr. Sciatori Fiamme Gialle
Wzrost 186 cm
Waga 89 kg
Debiut w PŚ 12.11 2006, Levi (DNF1 – slalom)
Pierwsze punkty w PŚ 10.12 2006, Reiteralm
(24. – superkombinacja)
Pierwsze podium w PŚ 28.12 2008, Bormio
(1. – zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Soczi 2014 Zjazd
Brąz
Soczi 2014 Superkombinacja
Mistrzostwa świata
Złoto
Ga-Pa 2011 Supergigant
Srebro
Ga-Pa 2011 Superkombinacja
Brąz
Ga-Pa 2011 Zjazd
Puchar Świata (Superkombinacja)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2010/2011
Strona internetowa

Christof Innerhofer (ur. 17 grudnia 1984 r. w Bruneck) – włoski narciarz alpejski, dwukrotny medalista olimpijski oraz trzykrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się 29 listopada 1999 roku w San Vigilio, gdzie w zawodach FIS Race zajął 52. miejsce w slalomie. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 12 listopada 2006 roku w Levi, gdzie nie ukończył pierwszego przejazdu slalomu. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 10 grudnia 2006 roku w Reiteralm, zajmując 24. miejsce w superkombinacji. Nieco ponad dwa lata później, 28 grudnia 2008 roku w Bormio, po raz pierwszy stanął na podium zawodów PŚ od razu zwyciężając w zjeździe (wystartował wtedy z nr 1). Do tego momentu jego najlepszym wynikiem była czwarta lokata w supergigancie w Beaver Creek trzy tygodnie wcześniej. W kolejnych sezonach jeszcze parokrotnie plasował się w czołowej trójce zawodów, w tym w sezonie 2012/2013 odnosząc trzy zwycięstwa. Ogólnie najlepiej wypadł jednak w sezonie 2010/2011, kiedy był ósmy w klasyfikacji generalnej i zjazdu oraz drugi w klasyfikacji superkombinacji (wyprzedził go tylko Chorwat Ivica Kostelić).

W 2007 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Åre, gdzie zajął 38. miejsce w zjeździe, a rywalizacji w superkombinacji nie ukończył. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Val d'Isère, gdzie był bardzo blisko medalu w supergigancie. Ostatecznie jednak walkę o podium przegrał z Norwegiem Akselem Lundem Svindalem o 0,05 s i zajął czwarte miejsce. Na tych samych mistrzostwach był też dziesiąty w zjeździe i czternasty w superkombinacji. W 2010 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Vancouver dwukrotnie znajdując się w pierwszej dziesiątce: w supergigancie był szósty a w superkombinacji ósmy. Największe sukcesy osiągnął podczas mistrzostw świata w Ga-Pa, gdzie wystartował w trzech konkurencjach i zdobył trzy medale. Zwyciężył tam w supergigancie, był drugi w superkombinacji oraz trzeci w zjeździe. Z mistrzostw świata w Schladming w 2013 roku wrócił bez medalu; jego najlepszym wynikiem było siódme miejsce w supergigancie. Brał także udział w igrzyskach w Soczi w 2014 roku i już w pierwszym starcie, biegu zjazdowym, zdobył srebrny medal. Rozdzielił tam na podium Austriaka Matthiasa Mayera i Norwega Kjetila Jansruda. Następnie zajął trzecie miejsce w kombinacji, przegrywając tylko z Sandro Vilettą ze Szwajcarii i Ivicą Kosteliciem. Na tych samych igrzyskach wystartował również w supergigancie, ale nie ukończył rywalizacji.

Osiągnięcia[edytuj]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas zawodów Strata Zwycięzca
19. 15 lutego 2010 Kanada Whistler Zjazd 1:55,58 min +1,27 s Szwajcaria Didier Defago
6. 19 lutego 2010 Kanada Whistler Supergigant 1:30,73 min +0,39 s Norwegia Aksel Lund Svindal
8. 21 lutego 2010 Kanada Whistler Superkombinacja 2:46,45 min +1,53 s Stany Zjednoczone Bode Miller
2.Silver medal.svg 9 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Zjazd 2:06,23 min +0,06 s Austria Matthias Mayer
3.Bronze medal.svg 14 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Superkombinacja 2:45,67 min +0,47 s Szwajcaria Sandro Viletta
DNF 16 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Supergigant 1:18,14 min - Norwegia Kjetil Jansrud

Mistrzostwa świata[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas zawodów Strata Zwycięzca
DSQ 8 lutego 2007 Szwecja Åre Superkombinacja 2:28,99 min - Szwajcaria Daniel Albrecht
38. 11 lutego 2007 Szwecja Åre Zjazd 1:48,30 min +3,62 s Norwegia Aksel Lund Svindal
4. 4 lutego 2009 Francja Val d'Isère Supergigant 1:20,48 min +1,07 s Szwajcaria Didier Cuche
10. 7 lutego 2009 Francja Val d'Isère Zjazd 2:08,62 min +1,61 s Kanada John Kucera
15. 9 lutego 2009 Francja Val d'Isère Superkombinacja 2:27,37 min +4,37 s Norwegia Aksel Lund Svindal
1.FIS gold medal.png 9 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Supergigant 1:38,31 min - -
3.FIS bronze medal.png 12 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Zjazd 1:59,17 min +0,76 s Kanada Erik Guay
2.FIS silver medal.png 14 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Superkombinacja 2:54,51 min +1,01 s Norwegia Aksel Lund Svindal
7. 6 lutego 2013 Austria Schladming Supergigant 1:24,91 min +1,09 s Stany Zjednoczone Ted Ligety
14. 9 lutego 2013 Austria Schladming Zjazd 2:03,27 min +2,08 s Norwegia Aksel Lund Svindal
DNF2 11 lutego 2013 Austria Schladming Superkombinacja 2:59,37 min - Stany Zjednoczone Ted Ligety
18. 5 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Supergigant 1:15,68 min +1,34 s Austria Hannes Reichelt
24. 7 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Zjazd 1:43,18 min +2,12 s Szwajcaria Patrick Küng
18. 8 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Superkombinacja 2:36,10 min +2,20 s Austria Marcel Hirscher

Puchar Świata[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj]

  1. Włochy Bormio28 grudnia 2008 (zjazd)
  2. Bułgaria Bansko26 lutego 2011 (superkombinacja)
  3. Austria Schladming15 marca 2012 (supergigant)
  4. Stany Zjednoczone Beaver Creek30 listopada 2012 (zjazd)
  5. Szwajcaria Wengen19 stycznia 2013 (zjazd)
  6. Niemcy Ga-Pa23 lutego 2013 (zjazd)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach[edytuj]

  1. Włochy Sestriere22 lutego 2009 (superkombinacja) – 3. miejsce[a]
  2. Szwecja Åre12 marca 2009 (supergigant) – 3. miejsce
  3. Włochy Bormio29 grudnia 2010 (zjazd) – 3. miejsce
  4. Szwajcaria Wengen14 stycznia 2012 (zjazd) - 3. miejsce
  5. Austria Kitzbühel25 stycznia 2013 (supergigant) - 3. miejsce
  6. Szwajcaria Lenzerheide12 marca 2014 (zjazd) - 2. miejsce[b]
  7. Korea Południowa Jeongseon7 lutego 2016 (supergigant) - 2. miejsce
  8. Austria Kitzbühel20 stycznia 2017 (supergigant) - 2. miejsce
  • W sumie (6 zwycięstw, 3 drugie i 5 trzech miejsc).

Uwagi

  1. ex aequo z Carlo Janką.
  2. ex aequo z Tedem Ligety.

Bibliografia[edytuj]