Patrick Küng

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Patrick Küng
Data i miejsce urodzenia 11 stycznia 1981
Mürtschen, Szwajcaria
Klub Mürtschen Kerenzerberg
Wzrost 181 cm
Waga 84 kg
Debiut w PŚ 16.01 2009, Wengen
(19. – superkomb.)
Pierwsze punkty w PŚ 16.01 2009, Wengen
(19. – superkomb.)
Pierwsze podium w PŚ 10.03 2010, Ga-Pa
(3. miejsce – zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Mistrzostwa świata
Złoto
Vail/Beaver Creek 2015 Zjazd
Puchar Świata (Supergigant)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2013/2014
Oficjalna strona internetowa

Patrick Küng (ur. 11 stycznia 1984 w Mürtschen) – szwajcarski narciarz alpejski, mistrz świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Specjalizuje się w konkurencjach szybkościowych. Pierwszy raz na arenie międzynarodowej pojawił się 4 grudnia 1999 roku w Nendaz, gdzie w zawodach FIS Race w gigancie zajął 75. miejsce. W lutym 2004 roku brał udział w mistrzostwach świata juniorów w Mariborze, gdzie zajął między innymi czwarte miejsce w gigancie oraz szóste w supergigancie. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 16 stycznia 2009 roku w Wengen, gdzie zajął 19. miejsce w superkombinacji. Tym samym już w swoim debiucie zdobył pierwsze pucharowe punkty. Nieco ponad rok później, 10 marca 2010 roku w Garmisch-Partenkirchen, pierwszy raz stanął na podium, zajmując trzecie miejsce w zjeździe. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie jego rodak Carlo Janka oraz Austriak Mario Scheiber. Pierwsze zwycięstwo w zawodach tego cyklu odniósł 7 grudnia 2013 roku w Beaver Creek gdzie był najlepszy w supergigancie. Kolejny triumf odniósł 18 stycznia 2014 roku w Wengen, zwyciężając w zjeździe. Najlepsze wyniki osiągał w sezonie 2013/2014, kiedy to zajął 10. miejsce w klasyfikacji generalnej, natomiast w klasyfikacji supergiganta był trzeci.

W 2013 roku wystartował na mistrzostwach świata w Schladming, zajmując siódme miejsce w zjeździe i osiemnaste w supergigancie. Największy sukces w karierze osiągnął na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Beaver Creek, gdzie zdobył złoty medal w zjeździe[1]. Dwa dni wcześniej zajął szesnaste miejsce w supergigancie. W międzyczasie brał udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi w 2014 roku, zajmując dwunaste w supergigancie i piętnaste miejsce w zjeździe.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
15. 9 lutego 2014 Rosja Soczi Zjazd 2:06,23 min +1,59 s Austria Matthias Mayer
12. 16 lutego 2014 Rosja Soczi Supergigant 1:18,14 min +1,24 s Norwegia Kjetil Jansrud

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
18. 6 lutego 2013 Austria Schladming Supergigant 1:23,96 min +1,97 s Stany Zjednoczone Ted Ligety
7. 9 lutego 2013 Austria Schladming Zjazd 2:01,32 min +1,54 s Norwegia Aksel Lund Svindal
16. 5 lutego 2015 Stany Zjednoczone Beaver Creek Supergigant 1:15,68 min +1,01 s Austria Hannes Reichelt
1.Gold medal with cup.svg 7 lutego 2015 Stany Zjednoczone Beaver Creek Zjazd 1:43,18 min - -

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
19. 10 lutego 2004 Słowenia Maribor Zjazd 1:09,61 min +1,44 s Austria Romed Baumann
13. 12 lutego 2004 Słowenia Maribor Supergigant 1:17,49 min +1,31 s Szwecja Hans Olsson
4. 13 lutego 2004 Słowenia Maribor Gigant 2:17,40 min +1,32 s Stany Zjednoczone Jeffrey Harrison
DNF1 14 lutego 2004 Słowenia Maribor Slalom 1:33,33 min - Szwajcaria Raphael Fässler

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Stany Zjednoczone Beaver Creek7 grudnia 2013 (supergigant)
  2. Szwajcaria Wengen18 stycznia 2014 (zjazd)

Miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Niemcy Garmisch-Partenkirchen10 marca 2010 (zjazd) - 3. miejsce[2]
  2. Włochy Bormio29 grudnia 2011 (zjazd) - 2. miejsce
  3. Norwegia Kvitfjell2 marca 2014 (supergigant) - 2. miejsce

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]