Hannes Reichelt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hannes Reichelt
Hannes Reichelt
Data i miejsce urodzenia 5 lipca 1980
Altenmarkt, Austria
Klub SC-Sparkasse Radstadt
Wzrost 183 cm
Waga 78 kg
Debiut w PŚ 7.12 2001, Val d'Isère
(DNF1 – super G)
Pierwsze punkty w PŚ 20.12 2002, Val Gardena (2. miejsce - super G)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Mistrzostwa świata
Złoto
Vail/Beaver Creek 2015 Supergigant
Srebro
Ga-Pa 2011 supergigant
Mistrzostwa świata juniorów
Brąz
Québec 2000 Kombinacja
Brąz
Québec 2000 Supergigant
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2013/2014
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2014/2015
Puchar Świata (Supergigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2007/2008
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2016/2017
Strona internetowa

Hannes Reichelt (ur. 5 lipca 1980 w Altenmarkt im Pongau) – austriacki narciarz alpejski, dwukrotny medalista mistrzostw świata seniorów i juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się 22 sierpnia 1995 roku w Thredbo, gdzie w zawodach FIS Race zajął 37. miejsce w gigancie. W 2000 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Quebecu, zdobywając brązowe medale w supergigancie i kombinacji. Był tam też piąty w slalomie.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 7 grudnia 2001 roku w Val d'Isère, gdzie nie ukończyła supergiganta. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 20 grudnia 2002 roku w Val Gardena, zajmując drugie miejsce w tej samej konkurencji. W zawodach tych rozdzielił Didiera Défago ze Szwajcarii i Marco Büchela z Liechtensteinu. Blisko trzy lata później, 1 grudnia 2005 roku w Beaver Creek odniósł swoje pierwsze zwycięstwo, wygrywając supergiganta i wyprzedzając Kanadyjczyka Erika Guaya i swego rodaka, Matthiasa Lanzingera. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2011/2012, kiedy zajął piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. W sezonie 2007/2008 wywalczył Małą Kryształową Kulę, a w sezonach 2013/2014 i 2014/2015 zajmował drugie miejsce w klasyfikacji zjazdu.

Na mistrzostwach świata w Vail/Beaver Creek w 2015 roku wywalczył złoty medal w supergigancie, wyprzedzając Kanadyjczyka Dustina Cooka i Francuza Adriena Théaux. Na rozgrywanych cztery lata wcześniej mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen w tej samej konkurencji zajął drugie miejsce, rozdzielając Włocha Christofa Innerhofera i Ivicę Kostelicia z Chorwacji. Był też czwarty w supergigancie podczas mistrzostw świata w Schladming, przegrywając walkę o podium z Akselem Lundem Svindalem z Norwegii o 0,33 sekundy. W 2006 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Turynie, zajmując dziesiąte miejsce w supergigancie.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
10 18 lutego 2006 Włochy Sestriere Supergigant 1:30,65 min +0,74 s Norwegia Kjetil André Aamodt

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
DNF1 2 lutego 2003 Szwajcaria Sankt Moritz Supergigant 1:38,80 min - Austria Stephan Eberharter
DNF1 14 lutego 2007 Szwecja Åre Gigant 2:19,64 min - Norwegia Aksel Lund Svindal
30. 13 lutego 2009 Francja Val d'Isère Gigant 2:18,82 min - Szwajcaria Carlo Janka
2.FIS silver medal.png 9 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Supergigant 1:38,31 min +0,60 s Włochy Christof Innerhofer
16. 12 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Zjazd 1:58,41 min +2,58 s Kanada Erik Guay
4. 6 lutego 2013 Austria Schladming Supergigant 1:23,96 min +0,55 s Stany Zjednoczone Ted Ligety
DNF1 9 lutego 2013 Austria Schladming Zjazd 2:01,32 min - Norwegia Aksel Lund Svindal
1.FIS gold medal.png 5 lutego 2015 Stany Zjednoczone Beaver Creek Supergigant 1:15,68 min - -
13. 7 lutego 2015 Stany Zjednoczone Beaver Creek Zjazd 1:43,18 min +0,94 s Szwajcaria Patrick Küng
10. 9 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Supergigant 1:25,38 min +1,09 s Kanada Erik Guay
17. 12 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 1:38,91 min +1,08 s Szwajcaria Beat Feuz

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
11. 21 lutego 2000 Kanada Québec Zjazd 1:10,77 min +1,29 s Austria Thomas Graggaber
3.FIS bronze medal.png 22 lutego 2000 Kanada Québec Supergigant 1:15,69 min +0,82 s Austria Klaus Kröll
5. 25 lutego 2000 Kanada Québec Slalom 1:52,95 min +0,89 s Szwajcaria Daniel Défago
15. 26 lutego 2000 Kanada Québec Gigant 1:52,09 min +1,52 s Austria Georg Streitberger
3.FIS bronze medal.png 26 lutego 2000 Kanada Québec Kombinacja 31,36 pkt +7,70 pkt Austria Matthias Lanzinger

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Stany Zjednoczone Beaver Creek1 grudnia 2005 (supergigant)
  2. Stany Zjednoczone Beaver Creek3 grudnia 2007 (supergigant)
  3. Kanada Whistler23 lutego 2008 (gigant)
  4. Włochy Bormio13 marca 2008 (supergigant)
  5. Austria Hinterstoder5 lutego 2011 (supergigant)
  6. Włochy Bormio29 grudnia 2012 (zjazd)
  7. Austria Kitzbühel25 stycznia 2014 (zjazd)
  8. Stany Zjednoczone Beaver Creek6 grudnia 2014 (supergigant)
  9. Szwajcaria Wengen18 stycznia 2015 (zjazd)
  10. Niemcy Garmisch-Partenkirchen28 lutego 2015 (zjazd)
  11. Niemcy Garmisch-Partenkirchen28 stycznia 2017 (zjazd)
  12. Stany Zjednoczone Aspen16 marca 2017 (supergigant)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Włochy Val Gardena20 grudnia 2002 (supergigant) - 2. miejsce
  2. Norwegia Lillehammer13 marca 2003 (supergigant) - 3. miejsce
  3. Austria Kitzbühel20 stycznia 2006 (supergigant) - 3. miejsce
  4. Szwajcaria Adelboden5 stycznia 2008 (gigant) - 3. miejsce
  5. Kanada Whistler21 lutego 2008 (supergigant) - 2. miejsce
  6. Włochy Alta Badia21 grudnia 2008 (gigant) - 3. miejsce
  7. Norwegia Kvitfjell7 marca 2010 (supergigant) - 2. miejsce
  8. Kanada Lake Louise26 listopada 2011 (zjazd) - 3. miejsce
  9. Włochy Alta Badia18 grudnia 2011 (gigant) - 2.miejsce
  10. Szwajcaria Wengen14 stycznia 2012 (zjazd) - 2.miejsce
  11. Niemcy Garmisch-Partenkirchen28 stycznia 2012 (zjazd) - 3. miejsce
  12. Szwajcaria Crans-Montana26 lutego 2012 (gigant) - 3. miejsce
  13. Austria Schladming14 marca 2012 (zjazd) - 3. miejsce
  14. Stany Zjednoczone Beaver Creek1 grudnia 2012 (supergigant) - 3. miejsce
  15. Szwajcaria Wengen19 stycznia 2013 (zjazd) - 3. miejsce
  16. Austria Kitzbühel26 stycznia 2013 (zjazd) - 3. miejsce
  17. Stany Zjednoczone Beaver Creek6 grudnia 2013 (zjazd) - 2. miejsce
  18. Stany Zjednoczone Beaver Creek7 grudnia 2013 (supergigant) - 3. miejsce
  19. Włochy Bormio29 grudnia 2013 (zjazd) - 2. miejsce
  20. Szwajcaria Wengen18 stycznia 2014 (zjazd) - 2. miejsce
  21. Włochy Val Gardena20 grudnia 2014 (supergigant) - 3. miejsce
  22. Austria Saalbach21 lutego 2015 (zjazd) - 3. miejsce
  23. Włochy Santa Caterina29 grudnia 2015 (zjazd) - 2. miejsce
  24. Szwajcaria Wengen16 stycznia 2016 (zjazd) - 2. miejsce
  25. Austria Kitzbühel22 stycznia 2016 (supergigant) - 3. miejsce
  26. Włochy Santa Caterina27 grudnia 2016 (supergigant) - 2. miejsce
  27. Norwegia Kvitfjell26 lutego 2017 (supergigant) - 2. miejsce
  28. Kanada Lake Louise26 listopada 2017 (supergigant) - 3. miejsce
  29. Stany Zjednoczone Beaver Creek1 grudnia 2017 (supergigant) - 3. miejsce
  30. Austria Kitzbühel20 stycznia 2018 (zjazd) - 3. miejsce
  • W sumie (12 zwycięstw, 12 drugich i 18 trzecich miejsc).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]