Kjetil Jansrud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kjetil Jansrud
Kjetil Jansrud
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1985
Norwegia Stavanger, Norwegia
Klub Peer Gynt Alpinklubb
Wzrost 181 cm
Waga 84 kg
Debiut w PŚ 19.01 2003, Wengen
(DNQ1 – slalom)
Pierwsze punkty w PŚ 3.01 2004, Flachau
(29. miejsce – gigant)
Pierwsze podium w PŚ 10.01 2009, Adelboden (3. miejsce – gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Soczi 2014 Supergigant
Srebro
Vancouver 2010 Gigant
Brąz
Soczi 2014 Zjazd
Mistrzostwa świata
Srebro
Vail/Beaver Creek 2015 Superkombinacja
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2014/2015
Puchar Świata (Supergigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2014/2015
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2013/2014
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2015/2016
Puchar Świata (Superkombinacja)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2010/2011
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2014/2015
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro
Maribor 2004 Gigant
Srebro
Bardonecchia 2005 Kombinacja

Kjetil Jansrud (ur. 28 sierpnia 1985 w Stavanger) – norweski narciarz alpejski, trzykrotny medalista olimpijski, wicemistrz świata oraz dwukrotny wicemistrz świata juniorów.

Kariera[edytuj]

Specjalizuje się w slalomie specjalnym i slalomie gigancie. W 2002 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Tarvisio, gdzie jego najlepszym wynikiem było dziewiętnaste miejsce w kombinacji. W tej samej konkurencji zajął czwarte miejsce na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Briançonnais, przegrywając walkę o medal z Austriakiem Christianem Flaschbergerem. Pierwszy medal przywiózł z mistrzostw świata juniorów w Mariborze w 2004 roku, gdzie zajął drugie miejsce w gigancie za Jeffreyem Harrisonem z USA. Srebrny medal zdobył również na mistrzostwach świata juniorów w Bardonecchii, przegrywając tylko Timem Jitloffem w kombinacji.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 19 stycznia 2003 roku w Wengen, gdzie nie zakwalifikował się do slalomu. Pierwsze pucharowe punkty zdobył blisko rok później, 3 stycznia 2004 roku we Flachau, zajmując 29. miejsce w gigancie. Pierwszy raz na podium stanął 10 stycznia 2009 roku w Adelboden, gdzie zajął 3. miejsce w slalomie gigancie. Mistrzostwa świata w Bormio w 2005 roku były jego pierwszą seniorską imprezą. Wystąpił tam tylko w slalomie, jednak nie ukończył pierwszego przejazdu. Cztery lata później, podczas mistrzostw świata w Val d'Isère był między innymi dziewiąty w superkombinacji. Brał też udział w mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen w 2011 roku, zajmując między innymi piąte miejsce w slalomie i dziesiąte w superkombinacji. W lutym w 2013 roku wystąpił w supergigancie podczas mistrzostw świata w Schladming, jednak nie ukończył rywalizacji.

Olimpijski debiut zanotował podczas igrzysk olimpijskich w Turynie w 2006 roku. Był tam dziesiąty w kombinacji, a zawodów w slalomie gigancie nie ukończył. Cztery lata później zdobył srebrny medal w gigancie, rozdzielając na podium Szwajcara Carlo Jankę i swego rodaka, Aksela Lunda Svindala. Na tej samej imprezie był też między innymi dziewiąty w superkombinacji i dwunasty w supergigancie. Największy sukces w karierze osiągnął jednak na igrzyskach olimpijskich w Soczi w 2014 roku, gdzie okazał się najlepszy w supergigancie. Wyprzedził tam bezpośrednio Andrew Weibrechta z USA o 0,3 s i Kanadyjczyka Jana Hudeca o 0,5 s. Tydzień wcześniej zdobył brązowy medal olimpijski w zjeździe, w którym lepsi byli tylko Austriak Matthias Mayer i Włoch Christof Innerhofer. Blisko kolejnego medalu był w superkombinacji, jednak walkę o podium przegrał z Innerhoferem i ostatecznie zajął czwarte miejsce.

Osiągnięcia[edytuj]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
10. 14 lutego 2006 Włochy Sestriere Kombinacja 3:12,32 min +2,97 s Stany Zjednoczone Ted Ligety
DNS2 20 lutego 2006 Włochy Sestriere Gigant 2:35,00 min Austria Benjamin Raich
31. 15 lutego 2010 Kanada Whistler Zjazd 1:56,69 min +2,38 s Szwajcaria Didier Défago
12. 19 lutego 2010 Kanada Whistler Supergigant 1:31,21 min +0,87 s Norwegia Aksel Lund Svindal
9. 21 lutego 2010 Kanada Whistler Superkombinacja 2:46,50 min +1,58 s Stany Zjednoczone Bode Miller
2.Silver medal.svg 23 lutego 2010 Kanada Whistler Gigant 2:38,22 min +0,39 s Szwajcaria Carlo Janka
17. 27 lutego 2010 Kanada Whistler Slalom 1:41,57 min +2,25 s Włochy Giuliano Razzoli
3.Bronze medal.svg 9 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Zjazd 2:06,23 min +0,10 s Austria Matthias Mayer
4. 14 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Superkombinacja 2:45,20 min +1,06 s Szwajcaria Sandro Viletta
1.Gold medal.svg 16 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Supergigant 1:18,14 min
DNF2 19 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Gigant 2:45,29 min Stany Zjednoczone Ted Ligety

Mistrzostwa świata[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
DNF1 12 lutego 2005 Włochy Bormio Slalom 1:41,34 min - Austria Benjamin Raich
DNF1 4 lutego 2009 Francja Val d'Isère Supergigant 1:41,34 min - Szwajcaria Didier Cuche
9. 9 lutego 2009 Francja Val d'Isère Superkombinacja 2:23,00 min +2,30 s Norwegia Aksel Lund Svindal
DNF1 13 lutego 2009 Francja Val d'Isère Gigant 2:18,82 min - Szwajcaria Carlo Janka
DNF1 15 lutego 2009 Francja Val d'Isère Slalom 1:44,17 min - Austria Manfred Pranger
DNF1 9 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Supergigant 1:38,31 min - Włochy Christof Innerhofer
10. 14 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Superkombinacja 2:54,51 min +3,91 s Norwegia Aksel Lund Svindal
5. 18 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Gigant 2:10,56 min +0,73 s Stany Zjednoczone Ted Ligety
DNF1 20 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Slalom 1:41,72 min - Francja Jean-Baptiste Grange
DNF1 6 lutego 2013 Austria Schladming Supergigant 1:23,96 min - Stany Zjednoczone Ted Ligety
4. 5 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Supergigant 1:15,68 min +0,27 s Austria Hannes Reichelt
15. 7 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Zjazd 1:43,18 min +0,99 s Szwajcaria Patrick Küng
2.FIS silver medal.png 8 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Superkombinacja 2:36,10 min +0,19 s Austria Marcel Hirscher

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
43. 27 lutego 2002 Włochy Tarvisio Zjazd 1:26,85 min +3,30 s Stany Zjednoczone Adam Cole
DNF1 28 lutego 2002 Włochy Tarvisio Supergigant 1:25,02 min - Włochy Peter Fill
25. 2 marca 2002 Włochy Tarvisio Slalom 1:30,46 min +4,37 s Stany Zjednoczone Steven Nyman
19. 3 marca 2002 Włochy Tarvisio Kombinacja 11,77 pkt ? Norwegia Aksel Lund Svindal
32. 4 marca 2003 Francja Briançonnais Zjazd 1:09,49 min +1,93 s Szwajcaria Daniel Albrecht
8. 7 marca 2003 Francja Briançonnais Gigant 2:02,72 min +0,92 s Szwajcaria Daniel Albrecht
Austria Mario Scheiber
12. 8 marca 2003 Francja Briançonnais Slalom 1:33,74 min +4,08 s Szwajcaria Marc Berthod
4. 8 marca 2003 Francja Briançonnais Kombinacja 2,01 pkt +66,74 Szwajcaria Daniel Albrecht
57. 10 lutego 2004 Słowenia Maribor Zjazd 1:09,61 min +2,98 s Austria Romed Baumann
13. 12 lutego 2004 Słowenia Maribor Supergigant 1:17,49 min +1,73 s Szwecja Hans Olsson
2.FIS silver medal.png 13 lutego 2004 Słowenia Maribor Gigant 2:17,40 min +0,89 s Stany Zjednoczone Jeffrey Harrison
DNF1 14 lutego 2004 Słowenia Maribor Slalom 1:33,33 min - Szwajcaria Raphael Fässler
12. 23 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Zjazd 1:25,58 min +1,56 s Słowenia Rok Perko
4. 24 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Slalom 1:24,10 min +0,98 s Czechy Filip Trejbal
5. 25 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Supergigant 1:25,20 min +0,15 s Austria Michael Gmeiner
9. 27 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Gigant 2:10,28 min +1,22 s Austria Michael Gmeiner
2.FIS silver medal.png 27 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Kombinacja 37,53 pkt +1,67 pkt Stany Zjednoczone Tim Jitloff

Puchar Świata[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj]

  1. Norwegia Kvitfjell4 marca 2012 (supergigant)ex aequo z
  2. Norwegia Kvitfjell28 lutego 2014 (zjazd)[1]
  3. Norwegia Kvitfjell2 marca 2014 (supergigant)
  4. Kanada Lake Louise29 listopada 2014 (zjazd)
  5. Kanada Lake Louise30 listopada 2014 (supergigant)
  6. Stany Zjednoczone Beaver Creek - 5 grudnia 2014 (zjazd)
  7. Włochy Val Gardena20 grudnia 2014 (supergigant)
  8. Austria Kitzbühel24 stycznia 2015 (zjazd)
  9. Włochy Alta Badia21 grudnia 2015 (gigant równoległy)
  10. Szwajcaria Wengen15 stycznia 2016 (superkombinacja)
  11. Korea Południowa Jeongseon6 lutego 2016 (zjazd)
  12. Norwegia Kvitfjell13 marca 2016 (supergigant)
  13. Francja Val d'Isère2 grudnia 2016 (supergigant)
  14. Francja Val d'Isère3 grudnia 2016 (zjazd)

Miejsca na podium w zawodach[edytuj]

  1. Szwajcaria Adelboden10 stycznia 2009 (gigant) - 3. miejsce
  2. Słowenia Kranjska Gora29 stycznia 2010 (gigant) - 3. miejsce
  3. Słowenia Kranjska Gora30 stycznia 2010 (gigant) - 2. miejsce
  4. Stany Zjednoczone Beaver Creek5 grudnia 2010 (gigant) - 2. miejsce
  5. Austria Hinterstoder6 lutego 2011 (gigant) - 2. miejsce
  6. Stany Zjednoczone Beaver Creek6 grudnia 2011 (gigant) - 3. miejsce
  7. Włochy Val Gardena16 grudnia 2011 (supergigant) - 3. miejsce
  8. Norwegia Kvitfjell2 marca 2012 (supergigant) - 3. miejsce
  9. Norwegia Kvitfjell3 marca 2012 (zjazd - 2. miejsce
  10. Stany Zjednoczone Beaver Creek - 30 listopada 2012 (zjazd) - 3. miejsce
  11. Włochy Val Gardena21 grudnia 2013 (zjazd) - 2. miejsce
  12. Stany Zjednoczone Beaver Creek - 6 grudnia 2014 (supergigant) - 2. miejsce
  13. Włochy Val Gardena19 grudnia 2014 (zjazd) - 2. miejsce
  14. Austria Saalbach22 lutego 2015 (supergigant) - 3. miejsce
  15. Stany Zjednoczone Beaver Creek - 4 grudnia 2015 (zjazd) - 2. miejsce
  16. Włochy Val Gardena18 grudnia 2015 (supergigant) - 2. miejsce
  17. Włochy Val Gardena19 grudnia 2015 (zjazd) - 3. miejsce
  18. Szwajcaria St. Moritz17 marca 2016 (supergigant) - 3. miejsce
  • W sumie (14 zwycięstw, 9 drugich i 9 trzecich miejsc).

Bibliografia[edytuj]

Przypisy