Ciasto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ciasto
Zagniecione ciasto

Ciasto – plastyczna i elastyczna masa powstała przez zagniecenie mąki, płynów (wody lub mleka) i innych składników, np. cukru, jajek, tłuszczów[1].

Niektóre ciasta, np. na bezy lub makaroniki nie zawierają w swoim składzie w ogóle mąki. Do wielu ciast dodaje się nie wodę, lecz mleko, maślankę, kefir, jogurt, roztopione masło, olej, sok owocowy, napój gazowany itp. Zdarza się też, że nie ma w nich żadnego płynu, tylko jajka, np. ciasta na biszkopty, lub też miód, np. ciasta na niektóre pierniki i miodowniki. W zależności od przeznaczenia może zostać poddane fermentacji przy pomocy drożdży lub zakwasu, co spulchnia lub czasami zakwasza ciasto. W celu spulchnienia ciasta używa się również np. sody oczyszczonej, proszku do pieczenia, lub piany z białek.

Ciasta można piec, gotować i smażyć, a otrzymuje się makarony, kluski, pieczywo zwykłe (chleby), półcukiernicze (chały, strucle) i cukiernicze (ciasta, ciastka, torty).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zuzanna Krótki, Staro- i średniopolskie nazwy ciast, „Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Linguistica” (11), 2016, s. 75–86, ISSN 2083-1765 [dostęp 2022-08-30] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]