Distygmina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Distygmina
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C22H32N4O42+
Masa molowa 416,51 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 15876-67-2
PubChem 4446181
Klasyfikacja medyczna
ATC N07AA03
Stosowanie w ciąży kategoria C

Distygminaorganiczny związek chemiczny, lek pobudzający działanie układu nerwowego przywspółczulnego i mięśniowego. Działa na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, rozszerza naczynia krwionośne, poprawia przepływ krwi, zwalnia akcję serca.

Farmakokinetyka[edytuj | edytuj kod]

Distygmina słabo wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne działanie uzyskuje się po 8–9 godzinach, które utrzymuje się przez około 24 godziny.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

  • ślinotok
  • brak apetytu
  • bóle brzucha
  • nudności
  • wymioty
  • biegunka
  • wzdęcia
  • łzawienie
  • pocenie się
  • zwolnienie rytmu serca
  • obniżenie ciśnienia tętniczego krwi
  • bóle i zawroty głowy
  • duszność
  • utrata przytomności
  • skórne reakcje alergiczne

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

  • Ubretid – roztwór do wstrzykiwań 0,5 mg/ml, tabletki 0,005 g

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Doustnie lub domięśniowo. Dawkę i częstotliwość stosowania ustala lekarz. Tabletki zwykle podaje się 5–20 mg na dobę w 1-2 dawek.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Indeks leków Medycyny Praktycznej 2005, Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, ISBN 83-7430-006-X.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.