Filharmonia Zabrzańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Budynek wzniesionej w 1911 roku biblioteki, od 2010 roku siedziba zabrzańskiej filharmonii.
Budynek przy ulicy Wolności, do 2010 roku siedziba filharmonii.

Filharmonia Górnicza w Zabrzu została założona wiosną 1950 roku jako Filharmonia Górnicza Związku Zawodowego Górników. Jej celem działania była wówczas popularyzacja muzyki w środowisku robotniczym. Od początku prowadziła też działalność skierowaną na młodszych odbiorców – dzieci i młodzież.

Repertuar prezentowany w Filharmonii Zabrzańskiej ewoluował od operetek i oper, do koncertów typowo filharmonicznych.

W latach 80. XX w. zespół otrzymał nazwę "Filharmonii Państwowej", co było dowodem uznania władz.

W Filharmonii Zabrzańskiej występowało wielu uznanych artystów z kraju, z najsłynniejszych – dyrygenci: Grzegorz Fitelberg, Karol Stryja, Marek Pijarowski i soliści: Wiesław Ochman, Bernard Ładysz, Piotr Paleczny, Krystian Zimmerman i Halina Czerny-Stefańska, oraz artyści zagraniczni.

Orkiestra Filharmonii Zabrzańskiej bierze udział w licznych festiwalach, takich jak: im. Krystyny Jamruz w Busku-Zdroju, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Sakralnej "Gaude Mater" w Częstochowie, im. Jana Kiepury w Krynicy, Śląskiej Trybunie Kompozytorów w Katowicach, Festiwal Gwiazd w Międzyzdrojach i innych. Występuje także na zagranicznych koncertach – na Słowacji, w Rosji, Japonii i w innych krajach.

Filharmonia Zabrzańska prowadzi także działalność wydawniczą – jej orkiestra wydała 2 płyty CD, zrealizowano też nagrania występów dla TVP.

Jej dyrektorem naczelnym i artystycznym od 1990 roku jest Sławomir Chrzanowski.

Linki zewnętrzne[edytuj]