Piotr Paleczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr Paleczny
Ilustracja
Piotr Paleczny, Busko-Zdrój, 5 lipca 2009
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1946
Rybnik
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Piotr Paleczny (ur. 10 maja 1946 w Rybniku) – polski pianista i pedagog muzyczny, laureat wielu międzynarodowych konkursów pianistycznych, w tym III nagrody na VIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina (1970)[1]. Dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju[2].

Życiorys[edytuj]

Wykształcenie i udział w konkursach[edytuj]

W latach 1953–1964 uczył się w Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia w Rybniku. W latach 1964–1970 studiował najpierw w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, a potem w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie w klasie prof. Jana Ekiera[3].

W trakcie studiów i króko po nich odnosił sukcesy na wielu konkursach pianistycznych[3]:

Międzynarodowa kariera[edytuj]

Po sukcesach konkursowych występował w licznych krajach Europy, Azji i obu Ameryk z wieloma słynnymi orkiestrami[4][5]. Od 1993 jest dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju[6]. W styczniu 2010 dał koncert w gmachu Sejmu RP z okazji 200. rocznicy urodzin Fryderyka Chopina[2].

Jest regularnie zapraszany do jury wielu konkursów muzycznych. W latach 1985–2015 był siedmiokrotnie jurorem Konkursów Chopinowskich, a od 2004 jest także dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy[2]. Ponadto był jurorem m.in. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Leeds, Międzynarodowego Konkursu Muzycznego w Genewie, Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Hamamatsu i Międzynarodowego Mistrzowskiego Konkursu Pianistycznego im. Artura Rubinsteina[4].

Oprócz kariery pianistycznej jest także pedagogiem muzycznym. Prowadzi klasę fortepianu na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie i kursy mistrzowskie w wielu krajach świata. W 1998 otrzymał tytuł naukowy profesora[7].

Jego repertuar obejmuje przede wszystkim muzykę kompozytorów polskich (Chopina, Paderewskiego, Lutosławskiego i Szymanowskiego), ale także m.in. Johannesa Brahmsa, Modesta Musorgskiego i Milija Bałakiriewa[5]. Dokonał wielu nagrań dla różnych wytwórni muzycznych[7][8][9].

Tytuły i odznaczenia[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

 Wykaz literatury uzupełniającej: Piotr Paleczny.

Przypisy

  1. S. Wysocki, Wokół Konkursów Chopinowskich, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1987, s. 100.
  2. a b c Piotr Paleczny (pol.). chopin.nifc.pl. [dostęp 2016-05-14].
  3. a b S. Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 281.
  4. a b c Małgorzata Kosińska: Piotr Paleczny (pol.). culture.pl. [dostęp 2016-05-14].
  5. a b S. Dybowski, op. cit., s. 283.
  6. S. Dybowski, op. cit., s. 284.
  7. a b prof. zw. Piotr Paleczny (pol.). chopin.edu.pl. [dostęp 2016-05-14].
  8. Piotr Paleczny: discography (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-05-14].
  9. Piotr Paleczny: discography (ang.). allmusic.com. [dostęp 2016-05-14].
  10. Dziennik Polski, rok XXX, nr 175 (9456), s. 2.
  11. Dziennik Polski, r. XXXII, nr 165 (10037), s. 2.
  12. Odznaczenia dla artystów Filharmonii Narodowej. 2001-11-05. [dostęp 2010-03-06].
  13. M.P. z 2002 r. Nr 1, poz. 17
  14. Honorowi Obywatele Bydgoszczy (pol.). bydgoszcz.pl. [dostęp 2016-05-14].

Bibliografia[edytuj]

  • Stanisław Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 281–284, ISBN 83-910515-1-X.
  • Stefan Wysocki, Wokół Konkursów Chopinowskich, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1987, ISBN 83-212-0443-0.