Final Fantasy IX

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Final Fantasy IX
クロノ・トリガー
Final Fantasy IX wordmark.png
Producent Square
Wydawca Square
Seria gier Final Fantasy
Reżyser Hiroyuki Itō
Projektant Hironobu Sakaguchi
Shinji Hashimoto
Główny programista Hiroshi Kawai
Scenarzysta Hironobu Sakaguchi[1]
Kompozytor Nobuo Uematsu
Data wydania
Gatunek komputerowa gra fabularna
Tryby gry gra jednoosobowa
Wymagania sprzętowe
Platforma PlayStation
Nośniki 4 CD-ROM (PS)
Dystrybucja cyfrowa (PSN)
Kontrolery gamepad

Final Fantasy IX (jap. ファイナルファンタジーIX Fainaru Fantajī Nain)japońska komputerowa gra fabularna wyprodukowana i wydana w 2000 roku przez firmę Square Co., Ltd. (teraz Square Enix) na konsolę Sony PlayStation. Gra jest dziewiątą częścią z serii Final Fantasy oraz ostatnią, która zadebiutowała na pierwszą konsolę PlayStation. W 2010 roku gra doczekała się ponownego wydania na PlayStation Network w ramach serii PSone Classics. W dziewiątej części do serii wprowadzono nowe funkcje niedostępne w poprzednich częściach takie jak „Active Time Event", „Mognet" oraz unikalny ekwipunek i system umiejętności.

Fabuła Final Fantasy IX w głównej mierze opiera się na wojnie pomiędzy narodami. Gracz kieruje młodym złodziejem imieniem Zidane Tribal, który dołącza do innych by obalić królową Alexandrii Brahne, odpowiedzialną za wybuch wojny. Fabuła zmienia się, gdy główni bohaterowie dowiadują się, że Brahne współpracuje z jeszcze bardziej groźną osobą zwaną Kuja.

Final Fantasy IX powstawało razem z Final Fantasy VIII, jednak w przeciwieństwie do ósmej części producenci powrócili do bardziej tradycyjnego stylu, obecnego w pierwszych grach serii. W skutek tego Final Fantasy IX w dużej mierze zainspirowana była pierwszym Final Fantasy oraz zawiera aluzje i nawiązania do poprzednich części serii. Gra otrzymała bardzo przychylne opinie recenzentów i posiada najwyższy wyniki na Metacritic ze wszystkich gier Final Fantasy. Na dzień 31 marca 2013 roku Final Fantasy IX gra sprzedała się w ilości 5,30 miliona egzemplarzy na całym świecie.

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

W Final Fantasy IX gracz porusza się po świecie przeszukując nowe obszary na mapie i zapoznając się z niegrywalnymi postaciami. Większa część gry ma miejsce w miastach oraz w podziemiach, z których każde przedstawione jest na oddzielnych ekranach[2]. By pomóc w eksploracji obszaru, twórcy Final Fantasy wprowadzili do gry ikony, w postaci znaku wykrzyknienia, który pojawia się nad głową głównego bohatera, gdy w pobliżu znajduje się przedmiot lub znak[2][3]. Gracze rozmawiają z mooglami by zapisywać swój postęp w grze, odnowić swoją energię przy użyciu namiotu lub zakupić przedmioty[4], co jest odstępstwem od poprzednich części, gdzie do tych celów wykorzystywane były specjalne punkty zapisu. Moogle zostały wyposażone również w funkcje Mognet, która pozwala na otrzymywanie specjalnych listów. Muszą być one dostarczone przez głównego bohatera odpowiedniej postaci[2].

Gracz przemieszcza się pomiędzy kolejnymi lokacjami po trójwymiarowej odpowiednio zmniejszonej mapie świata Final Fantasy IX widzianej z kamery lotu ptaka[2]. Ponadto gracz może swobodnie poruszać się po obszarze mapy, chyba że natrafi na przeszkody w postaci zbiorników wodnych czy pasm górskich. By przezwyciężyć ograniczenia geograficzne, gracz ma możliwość jazdy na chocobosach, płynięcia łodzią lub pilotowania sterowców. Podobnie jak w poprzednich częściach Final Fantasy podróżowanie po mapie świata i wrogich lokacjach przerywane jest losowymi potyczkami z przeciwnikami (ang. random encounter)[2][5].

Final Fantasy IX prezentuje nowe podejście do kwestii związanej z eksploracją miasta w postaci funkcji Active Time Events (ATE). Pozwala ona graczowi na obejrzenie wydarzeń toczących się w innych lokacjach przez postacie zwykle związane z fabułą gry, zapewniając rozwój postaci, uzyskanie specjalnych przedmiotów oraz wskazówki co do dalszych kroków w grze[2]. Kilkukrotnie w całej grze ATE zostają wykorzystane by jednocześnie kontrolować obie drużyny, gdy rozgrywka jest podzielona. Dzięki temu można rozwiązać zagadkę czy wydostać się z labiryntu.

Pojedynki[edytuj | edytuj kod]

Figurka Vivi'ego - jednego z głównych postaci Final Fantasy IX

Za każdym razem, gdy bohaterowie gry napotykają na przeciwnika, mapa zmienia się na „ekran walki” (ang. battle screen). Na ekranie walki przeciwnik pojawia się po przeciwnej stronie głównych bohaterów, a każdy pojedynek rozgrywany jest w systemie Active Time Battle (ATB) stworzonym przez Hiroyuki Itō i wprowadzonym po raz pierwszy w 1991 roku w grze Final Fantasy IV[6]. Lista komend każdego bohatera ukazywana jest w małym oknie po przeciwnej stronie licznika ATB postaci. Wszyscy bohaterowie mogą zadawać obrażenia przeciwnikowi używając ataków fizycznych lub korzystać z ekwipunku gracza. Każda postać w grze posiada również specjalne umiejętności, na przykład złodziej Zidane może wykradać przeciwnikom przedmioty, Eiko i Garnet przywoływać specjalne duchy nazywane w grze „eidolons”, pomagające w walce, a Vivi używać czarnej magii do atakowania oponentów[2].

Komendy dla każdej postaci zmieniają się, gdy gracz przechodzi w tzw. „tryb ekstazy” (ang. Trance mode) który jest aktywowany przez wskaźnik ATB, napełniający się, gdy postać gracza odniesie odpowiednią ilość obrażeń, podobnie jak to miało miejsce przy opcji Limit Breaks w Final Fantasy VII. Gdy wskaźnik napełni się do końca, siła postaci wzrasta, a gracz może wybrać specjalny atak z listy komend[7]. Na przykład dla Zidane'a komenda „Skill” zmienia się w „Dyne”, pozwalając mu wykonywać potężne ataki. Komenda Vivi'ego „Black Magics” zmienia nazwę na „Double Black”, dając możliwość użycia dwóch magicznych czarów jednocześnie[2]. W oknie konfiguracji, gracz ma możliwość zmiany systemu walki ze standardowego na własny, umożliwiający dwóm graczom kontrolowanie każdej kombinacji postaci podczas walki. By opcja mogła zostać włączona, dwa gamepady muszą być podłączone do konsoli[7].

Występ każdej z postaci uzależniony jest od wartości liczbowych (statystyk) w kategoriach takich jak szybkość, siła i moc magiczna. Statystyki postaci podnoszone są przez doświadczenie, które gracz zdobywa wygrywając walki, co skutkuje przyznaniem punktów doświadczenia, które zbierane są do czasu aż bohater osiągnie ich wymaganą liczbę. Powoduje to zwiększenie poziomu postaci. Z każdym kolejnym poziomem, statystyki postaci wzrastają, co wpływa na rodzaj ekwipunku i rodzajów broni noszonych przez postać. Za wygrane pojedynki gracz otrzymuje pieniądze, karty do gry Tetra Master, przedmioty lub punkty zdolności (ang. ability points, AP)[2].

Tetra Master[edytuj | edytuj kod]

Tetra Master jest minigrą bazującą na grze w karty, która umożliwia grę z wieloma niegrywalnymi postaciami. Karty do zdobywa się w pojedynkach z potworami, jako nagrodę za wykonanie zadania lub znajduje w skrzyniach rozmieszczonych w różnych miejscach świata. Do gry z całej swojej talii gracz wybiera pięć kart. Każda z kart posiada strzałki, które wskazuję cztery strony karty i cztery strzałki w rogach karty oraz rozmaite statystki, które różnią pomiędzy kartami, gdzie najrzadsze karty są z reguły najsilniejsze. Gra rozgrywa się w systemie turowym na planszy o wymiarach 4x4, a każdy gracz w każdej turze kładzie w dowolnym miejscu (chyba, że pole jest zablokowane) jedną ze swoich kart. Walka pojawia się, gdy gracz położy kartę obok karty przeciwnika, a strzałki na obu kartach wskazują w swoim kierunku.

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Muzyka w grze Final Fantasy IX została w całości stworzona przez Nobuo Uematsu, który był kompozytorem również w poprzednich częściach serii. W rozmowie z Hiroyuki Itō Uematsu usłyszał „byłoby dobrze, gdybyś skomponował utwory dla wszystkich ośmiu postaci, pasjonujący utwór do walk, ponury, fragment przywołujący grozę i około dziesięciu innych", jednak Uematsu spędziwszy niemal rok na komponowaniu i produkowaniu stworzył „około 160 fragmentów", z których 140 pojawia się w grze[8][9].

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

Final Fantasy IX:
Original Soundtrack
Ścieżka dźwiękowa do gry Final Fantasy IX w wykonaniu Nobuo Uematsu
Wydany 30 sierpnia 2000
Gatunek ambient, klasyczna, elektroniczna, future jazz, techno
Długość CD 1: 72:05
CD 2: 71:10
CD 3: 71:30
CD 4: 71:55
Wydawnictwo DigiCube
Producent Nobuo Uematsu

Final Fantasy IX: Original Soundtrack - jest ścieżką dźwiękową zawierającym utwory stworzone na potrzeby gry, skomponowane, zaaranżowane i wyprodukowane przez Nobuo Uematsu[10]. Całość składa się 110 utworów o łącznej długości 4:46:31, umieszczonych na czterech płytach[10]. Wydawnictwo zostało wydane 30 sierpnia 2000 roku nakładem wytwórni DigiCube, a reedycja albumu została wydana przez Square Enix 10 maja 2004 roku. Słowa do głównego motywu „Melodies of Life" zostały napisane przez Hiroyuki Itō w wersji japońskiej, a Alexander O. Smith napisał utwór w wersji angielskiej. Utwory w obu wersjach wykonała japońska piosenkarka Emiko Shiratori[10][11].

Album zadebiutował na 4. miejscu japońskiego notowania Oricon i na dzień 10 stycznia 2010 roku sprzedał się w ilości 101 tysiąca kopii[12][13]. Ścieżka dźwiękowa była dobrze przyjęta zarówno przez fanów jak i recenzentów, którzy określili ją jako „dobrą", jednak nie bez błędów. Josh Bizeau i Roko Zaper z Soundtrack Central szczególnie chwalili soundtrack, uważając go za „błogosławieństwo dla muzyki Final Fantasy"[14], a zarówno Patrick Gann z RPGFan jak i Isaac Engelhorn Soundtrack Central uznali, że była to na tamten czas druga najlepsza ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Uematsu, ustępując tylko muzyce w Final Fantasy VII. Natomiast Ben Schweitzer z RPGFan skrytykował kompozytora za zbyt duże opierania się na muzyce i motywach znanych z poprzednich części Final Fantasy, co jego zdaniem wpłynęło na kreatywność artysty czyniąc muzykę „nieco mdłą", jednak wciąż ocenił ścieżkę dźwiękową jako „niezłą […] [ale] nie świetną"[11]. Przeciwnego zdania byli inni recenzenci tacy jak Engelhorn i Tyler Schulley z Final Fantasy Symphony. Docenili oni fakt korzystania z dorobku poprzednich gier oraz określili, że taki zabieg dodał muzyce „klasycznego nastroju starszych części Final Fantasy", pozostając przy tym „pięknym i oryginalny"[14][15].

Lista utworów

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Interview : FFCC The Crystal Bearers @ Final Fantasy World (fr.). ffworld.com. [dostęp 2015-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu].
    Cytat: Toshiyuki Itahana: Je ne suis pas sûr, car le scénario a été écrit par Hironobu Sakaguchi / tłumaczenie: Nie jestem pewny ponieważ scenariusz został napisany przez Hironobu Sakaguchiego
  2. a b c d e f g h i Square Enix staff, ed.: Final Fantasy IX instruction manual. 2000, s. 29, SLUS-01251.
  3. Final Fantasy IX - 9 - FFIX - Information - Reviews (ang.). Square Nation. [dostęp 2015-04-11].
  4. Jose Cuellar: Magic of `Final Fantasy IX' creates best in series (ang.). The Observer, 2001-02-07. [dostęp 2015-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-07-19)].
  5. Final Fantasy IX - IGN (ang.). IGN. [dostęp 2015-04-12].
  6. Gametrailers.com - Final Fantasy Retrospective - Part XIII (ang.). Gametrailers. [dostęp 2015-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-06)].
  7. a b Andrew Vestal: [www.gamespot.com/reviews/final-fantasy-ix-review/1900-2605459/ Final Fantasy IX Review - GameSpot] (ang.). GameSpot. [dostęp 2015-04-13].
  8. Interview by Weekly Famitsu (ang.). nobuouematsu.com. [dostęp 2015-04-11].
  9. The Final Fantasy IX Team Spills All (ang.). IGN, 2000-09-21. [dostęp 2015-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2000-12-03)].
  10. a b c Nobuo Uematsu - Final Fantasy IX: Original Soundtrack (CD) at Discogs (ang.). Discogs. [dostęp 2015-04-11].
  11. a b RPGFan Music - Final Fantasy IX OST (ang.). rpgfan.com. [dostęp 2015-04-11].
  12. 該当するページが見つかりません - Oricon Style (jap.). Oricon. [dostęp 2015-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  13. 『FFXIII』サウンドトラックが初日TOP3入り - Oricon Style (jap.). Oricon. [dostęp 2015-04-11].
  14. a b Roko Zaper: Final Fantasy music returns to its roots and along with it, 'greatness'. 2000-08-30. [dostęp 2015-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-19)].
  15. Tyler Schulley: Final Fantasy IX Original Soundtrack (ang.). Final Fantasy Symphony. [dostęp 2015-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-12-14)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]