Serie A (2006/2007)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Serie A 2006/2007
2005/2006 2007/2008
Szczegóły rozgrywek
Państwo  Włochy
Termin 9 września 2006 – 27 maja 2007
Liczba zespołów 20
Liczba meczów 380
Stadiony 18 (w 18 miastach)
Bramki 969 (2,55 na mecz)
Mistrz Włoch Inter Mediolan (15x)
Król strzelców Włochy Francesco Totti (Roma) (26)

Serie A 2006/2007 – 105. edycja najwyższej w hierarchii klasy mistrzostw Włoch w piłce nożnej, organizowanych przez Lega Nazionale, które odbyły się od 9 września 2006 do 27 maja 2007. Mistrzem został Inter Mediolan, zdobywając swój 15.tytuł.

Organizacja[edytuj | edytuj kod]

Liczba uczestników pozostała bez zmian (20 drużyn). Atalanta, Catania i Torino awansowali z Serie B. Rozgrywki składały się z meczów, które odbyły się systemem kołowym u siebie i na wyjeździe, w sumie 38 rund: 3 punkty przyznano za zwycięstwo i po jednym punkcie w przypadku remisu. W przypadku równości punktów wyżej została sklasyfikowana drużyna, która uzyskała większą liczbę punktów i różnicę bramek zdobytych w meczach bezpośrednich (więcej goli), a jeśli nadal była sytuacja nierozstrzygnięta, to większa liczba punktów i różnica bramek zdobytych w końcowej klasyfikacji.[1] Zwycięzca rozgrywek ligowych otrzymywał tytuł mistrza Włoch. Trzy ostatnie drużyny spadało bezpośrednio do Serie B.

Afera Calciopoli[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Afera Calciopoli.

W poprzednim sezonie zadecydowano o ukaraniu klubów odpowiedzialnych za wymuszanie na sędziach stronniczości. Na początku sezonu ukarano piłkarzy Milanu (-8 pkt.), Fiorentiny (-15 pkt.), Lazio (-3 pkt.) i Juventusu (Serie B, -9 pkt.).

Dominacja Interu[edytuj | edytuj kod]

Od początku sezonu, po aferze Calciopoli, w lidze dominował Inter, który w tym sezonie ustanowił wiele rekordów:

  • 107 bramek zdobytych zrównany rekord klubu z 1950/1951 (wtedy 38 meczów – teraz 55)
  • 97 punktów (z 114 możliwych) najlepszy wynik w historii 20-zespołowego sezonu Serie A, wcześniej należał do Torino, gdy w sezonie 1947/1948 zdobyli 94 punkty; pobity rekord Chelsea z sezonu 2004/2005 – 95 pkt.
  • 36 pkt. nad Milanem (Inter 97 – Milan 61), największa przewaga w historii nad Rossoneri, nie licząc nawet odjętych 8 pkt. jest to drugi wynik po sezonie 1929/30 – 29 pkt. (Inter 72 – Milan 43).
  • 33 kolejne mecze bez porażki nowy rekord klubu i nowy rekord w 20-zespołowej Serie A.
  • Pierwsze 31 meczów bez porażki nowy rekord w 20-zespołowej Serie A.
  • 30 wygranych (z 38 możliwych). Poprawiony rekord Torino z sezonu 1947/48 kiedy to wygrali 29 razy (21 drużyn w Serie A)
  • 17 wygranych z rzędu nowy rekord ligi Serie A
  • 15 wygranych na wyjeździe nowy rekord ligi Serie A
  • Scudetto 5 meczów przed końcem sezonu wyrównane wyczyny Torino z 1947/48 i Fiorentiny z 1955/56.
  • Tylko jedna porażka rekord klubowy; wyrównany rekord Juventusu z sezonu 2005/2006
  • 0 porażek na wyjeździe nowy rekord klubu; wyrównane wyczyny Fiorentiny, Perugii and AC Milan z 1968/1969, 1978/1979 i 1987/1988 (16 drużyn w lidze), oraz AC Milan w 1991/1992 i 1992/1993 (18 drużyn w lidze).

Drużyny[edytuj | edytuj kod]

Geographylogo.svg
Lokalizacja klubów grających w Serie A 2006/2007
Uczestnicy poprzedniej edycji
ASC Ascoli 10
CAG Cagliari 14
CHV Chievo Verona 4
EMP Empoli 8
FIO Fiorentina 9
INT Inter Mediolan Simple gold crown.svg Simple gold cup.svg 1
LAZ Lazio 16
LIV Livorno 6
MES Messina 17
MIL Milan 3
PAL Palermo 5
PAR Parma 7
REG Reggina 13
ROM Roma 2
SAM Sampdoria 12
SIE Siena 15
UDI Udinese 11
Aiga downarrow inv.svg  Spadek z poprzedniej edycji
LCE Lecce 18
TRV Treviso 19
JUV Juventus 20
Aiga uparrow inv.svg Awans z Serie B 2005/2006
ATA Atalanta 1
CTN Catania 2
TOR Torino 3

Oznaczenia:

  • kolumna pierwsza – skróty nazw drużyn,
  • kolumna trzecia – miejsce zajęte w poprzednim sezonie.

Tabela[edytuj | edytuj kod]

Lp. Drużyna M Z R P B+ B– +/– Pkt Kwalifikacja lub spadek
1 Inter Mediolan (C) 38 30 7 1 80 34 +46 97 Kwalifikacja do fazy grupowej Ligi Mistrzów
2 Roma 38 22 9 7 74 34 +40 75
3 Lazio[i] 38 18 11 9 59 33 +26 62 Kwalifikacja do rundy III Ligi Mistrzów
4 Milan[i] 38 19 12 7 57 36 +21 61 Kwalifikacja do fazy grupowej Ligi Mistrzów
5 Palermo 38 16 10 12 58 51 +7 58 Kwalifikacja do rundy I Pucharu UEFA
6 Fiorentina[i] 38 21 10 7 62 31 +31 58
7 Empoli 38 14 12 12 42 43 −1 54
8 Atalanta 38 12 14 12 56 54 +2 50
9 Sampdoria 38 13 10 15 44 48 −4 49 Kwalifikacja do rundy III Pucharu Intertoto[ii]
10 Udinese 38 12 10 16 49 55 −6 46
11 Livorno 38 10 13 15 41 54 −13 43
12 Parma 38 10 12 16 41 56 −15 42
13 Catania 38 10 11 17 46 68 −22 41
14 Reggina[i] 38 12 15 11 52 50 +2 40
15 Siena[iii] 38 9 14 15 35 45 −10 40
16 Torino 38 10 10 18 27 47 −20 40
17 Cagliari 38 9 13 16 35 46 −11 40
18 Chievo Verona (R) 38 9 12 17 38 48 −10 39 Spadek do Serie B
19 Ascoli (R) 38 5 12 21 36 67 −31 27
20 Messina (R) 38 5 11 22 37 69 −32 26
Źródło: Serie A
Zasady ustalania kolejności: 1) liczba zdobytych punktów w całym cyklu rozgrywek; 2) liczba punktów zdobytych w meczach bezpośrednich; 3) różnica bramek zdobytych w meczach bezpośrednich; 4) liczba bramek zdobytych w meczach bezpośrednich; 5) różnica bramek w całym cyklu rozgrywek; 6) liczba zdobytych bramek w całym cyklu rozgrywek.
Oznaczenia: (C) – ?, (R) – ?.
Uwagi:
  1. a b c d Fiorentina została ukarana przez odjęcie 15 punktów, Reggina -11 punktów, Milan -8 punktów i Lazio -3 punkty, wszystkie za zaangażowanie w Aferę Calciopoli.[2]
  2. Sampdoria zakwalifikowała się najpierw do rundy III Pucharu Intertoto, a potem do rundy I Pucharu UEFA.
  3. Siena została ukarana przez odjęcie jednego punktu za opóźnienie w opłaceniu składek na ubezpieczenie społeczne.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Gospodarz \ Gość ASC ATA CAG CTN CHV EMP FIO INT LAZ LIV MES MIL PAL PAR REG ROM SAM SIE TOR UDI
Ascoli 1:3 2:1 2:2 3:0 0:1 1:1 1:2 2:2 0:2 1:1 2:5 3:2 0:0 2:3 1:1 1:1 0:1 0:2 2:2
Atalanta 3:1 3:3 1:1 1:0 0:0 2:2 1:1 0:0 5:1 3:2 2:0 1:1 1:1 1:1 2:1 3:2 3:1 1:2 1:2
Cagliari 1:0 2:0 0:1 0:2 0:0 0:2 1:1 0:2 2:2 2:0 2:2 1:0 0:0 0:2 3:2 1:0 2:2 0:0 2:1
Catania 3:3 0:0 0:1 2:0 2:1 0:1 2:5 3:1 3:2 2:2 1:1 1:2 2:0 1:4 0:2 4:2 1:1 1:1 1:0
Chievo Verona 1:0 2:2 0:0 2:1 0:0 0:1 0:2 0:1 2:1 1:1 0:1 0:1 1:0 3:2 2:2 1:1 1:2 3:0 2:0
Empoli 4:1 2:0 1:0 2:1 1:1 1:2 0:3 1:1 2:2 3:1 0:0 2:0 2:0 3:3 1:0 2:0 1:0 0:0 1:1
Fiorentina 4:0 3:1 1:0 3:0 1:0 2:0 2:3 1:0 2:1 4:0 2:2 2:3 1:0 3:0 0:0 5:1 1:0 5:1 2:0
Inter Mediolan 2:0 2:1 1:0 2:1 4:3 3:1 3:1 4:3 4:1 2:0 2:1 2:2 2:0 1:0 1:3 1:1 2:0 3:0 1:1
Lazio 3:1 1:0 0:0 3:1 0:0 3:1 0:1 0:2 1:0 1:0 0:0 1:2 0:0 0:0 3:0 1:0 1:1 2:0 5:0
Livorno 0:0 4:2 2:1 4:1 0:2 0:0 1:0 1:2 1:1 2:1 0:0 1:2 3:0 1:1 1:1 1:0 0:0 1:1 1:0
Messina 1:2 0:0 2:2 1:1 2:1 2:2 2:2 0:1 1:4 0:1 1:3 2:0 1:1 2:0 1:1 0:2 1:0 0:3 1:0
Milan 1:0 1:0 3:1 3:0 3:1 3:1 0:0 3:4 2:1 2:1 1:0 0:2 1:0 3:1 1:2 1:0 0:0 0:0 2:3
Palermo 4:0 2:3 1:3 5:3 1:1 0:1 1:1 1:2 0:3 3:0 2:1 0:0 3:4 4:3 1:2 2:0 2:1 3:0 2:0
Parma 1:0 3:1 2:1 1:1 2:2 3:1 2:0 1:2 1:3 1:0 4:1 0:2 0:0 2:2 0:4 0:1 1:0 1:0 0:3
Reggina 2:1 1:1 2:1 0:1 1:1 4:1 1:1 0:0 2:3 2:2 3:1 2:0 0:0 3:2 1:0 0:1 0:1 1:1 1:1
Roma 2:2 2:1 2:0 7:0 1:1 1:0 3:1 0:1 0:0 2:0 4:3 1:1 4:0 3:0 3:0 4:0 1:0 0:1 3:1
Sampdoria 2:0 2:1 1:1 1:0 3:0 1:2 0:0 0:2 2:0 4:1 3:1 1:1 1:1 3:2 0:0 2:4 0:0 1:0 3:3
Siena 0:1 1:1 0:0 1:1 2:1 2:0 1:1 1:2 2:1 0:0 3:1 3:4 1:1 2:2 0:1 1:3 0:2 1:0 2:2
Torino 1:0 1:2 1:0 1:0 1:0 1:0 0:1 1:3 0:4 0:0 1:1 0:1 0:0 1:1 1:2 1:2 1:0 1:2 2:3
Udinese 0:0 2:3 3:1 0:1 2:1 0:1 1:0 0:0 2:4 4:0 1:0 0:3 1:2 3:3 1:1 0:1 1:0 3:0 2:0

Źródło: lega-calcio.it (wł.)
Objaśnienia:
1Drużyna gospodarzy jest wymieniona po lewej stronie tabeli.
Kolory: zielony – zwycięstwo gospodarzy, żółty – remis, różowy – zwycięstwo gości.

Najlepsi strzelcy[edytuj | edytuj kod]

Bramki Strzelcy Drużyna
26 (5) Gol Włochy Francesco Totti Roma
20 (5) Gol Włochy Cristiano Lucarelli Livorno
19 (3) Gol Włochy Christian Riganò Messina
18 (3) Gol Honduras Rolando Bianchi Reggina
17 (3) Gol Włochy Nicola Amoruso Reggina
17 (5) Gol Włochy Gionatha Spinesi Catania
16 Gol Włochy Luca Toni Fiorentina
16 (2) Gol Rumunia Adrian Mutu Fiorentina
16 (3) Gol Włochy Tommaso Rocchi Lazio
15 Gol Szwecja Zlatan Ibrahimović Inter Mediolan

Skład mistrzów[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca Serie A 2006/07
Inter Mediolan
15 Tytuł
formacja Piłkarz (liczba meczów)
Brazylia Júlio César (32)
Brazylia Maicon (32)
Argentyna Nicolás Burdisso (32)
Włochy Marco Materazzi (28)
Włochy Fabio Grosso (29)
Argentyna Javier Zanetti (37)
Argentyna Esteban Cambiasso (21)
Francja Patrick Vieira (20)
Serbia Dejan Stanković (34)
Szwecja Zlatan Ibrahimović (27)
Argentyna Hernán Crespo (29)
Trener: Włochy Roberto Mancini
Pozostałe piłkarze: Iván Córdoba (29), Olivier Dacourt (24), Adriano (23), Maxwell (22), Santiago Solari (21), Luís Figo (32), Walter Samuel (18), Julio Ricardo Cruz (15), Mariano González (14), Álvaro Recoba (13), Francesco Toldo (6), Marco Andreolli (4), Lampros Choutos (1), Ibrahim Maaroufi (1).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gaetano De Stefano: A e B, addio agli spareggi (wł.). gazzetta.it, 1 czerwca 2005. [dostęp 22 kwietnia 2021].
  2. Testo della decisione relativa al Comm. Uff. N. 1/C – Riunione del 29 giugno / 3 - 4 - 5 - 6 - 7 luglio 2006 (wł.). Commissione d'Appello Federale – Federazione Italiana Giuoco Calcio, 14 lipca 2006. s. 152. [dostęp 22 kwietnia 2021].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wyniki meczów i tabele w bazie RSSSF (ang.)
  • Almanacco Illustrato del Calcio 2008, Panini Edizioni, Modena, 2007, s. 735. (wł.)