Giełda Jedwabiu
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
Giełda Jedwabiu – ściana frontowa | |
| Państwo | |
|---|---|
| Typ |
kulturowy |
| Spełniane kryterium |
I, IV |
| Numer ref. | |
| Region[b] |
Europa i Ameryka Północna |
| Historia wpisania na listę | |
Położenie na mapie Walencji | |
Położenie na mapie Hiszpanii | |
Położenie na mapie Wspólnoty Walencji | |
Giełda Jedwabiu[a] (hiszp. Lonja de la Seda, kat. Llotja de la Seda lub Llotja de Mercaders) – gotycki budynek w Walencji, w Hiszpanii; położony jest w zabytkowym centrum miasta. Symbol bogactwa złotego wieku Walencji (XV stulecie), obraz zamożności mieszkańców miasta i prestiżu walenckiej burżuazji. W 1996 roku budynek został wpisany na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO[2]. Pełnił on rolę centrum handlu morskiego, w szczególności handlu jedwabiem, na obszarze całego wybrzeża Morza Śródziemnego.
Historia i opis
[edytuj | edytuj kod]Budowę rozpoczęto w 1483 r. pod kierunkiem Pere Compte i Joana Ivarry, działających z ramienia rady miejskiej[3]. Po śmierci Ibarry w 1486 r. prace kontynuował Pere Compte[4]. Kompleks powstawał etapami do 1548[5]. Inspiracją był prawdopodobnie budynek Lonja Palma na Majorce[5].
Kompleks składa się z trzech ściśle określonych części:
- Sala de Contratación (Sala Kolumnowa / Sala Handlowa, 1483–1498)
- Torreón (wieża z kaplicą i dawnym więzieniem dla dłużników, 1483–1498)
- Consulado del Mar (Konsulat Morza, 1499–1548)
Uzupełnia je Patio de los Naranjos (Dziedziniec Drzew Pomarańczowych).

Sala Kolumnowa
[edytuj | edytuj kod]Sala Kolumnowa (Sala de Contratación) jest utrzymana w stylistyce późnego gotyku płomienistego. Jej wnętrze podzielone jest na trzy nawy, przekryte systemem sklepień krzyżowych opartych na smukłych, spiralnych kolumnach o wysokości blisko 16 metrów, które przechodzą bez kapiteli w żebra sklepień[6]. Przy ścianach, liniach kolumn, występują elementy przyporowe, powielające wygląd kolumn.
Posadzka wykonana jest z marmuru w kilku odcieniach, ułożonego w geometryczne wzory. W górnej partii ścian biegnie łacińska inskrypcja w gotyckiej minuskule, odnosząca się do zasad prowadzenia uczciwego handlu.
Oświetlenie wnętrza zapewniają wysokie okna o bogato dekorowanych, gotyckich obramieniach[6].
W Sali od 1407 działała Taula de Canvis – pierwsza miejska instytucja bankowa Walencji[7].
Konsulat Morza
[edytuj | edytuj kod]W bocznym skrzydle, ukończonym w 1548 roku, miał swoją siedzibę Consulado del Mar (Konsulat Morza), pełniący funkcje handlowo-prawne związane z handlem morskim oraz rozstrzyganiem sporów kupieckich. Zespół obejmuje półpiwnicę z kolebkowymi sklepieniami opartymi na masywnych filarach i dwie kondygnacje nadziemne. Bryła utrzymana jest w późnogotyckiej stylistyce.
Na parterze znajduje się dawna sala sądowa Tribunal de Comercio (Sąd Handlowy), wykorzystywana w postępowaniach handlowych. Na jej wyposażenie składa się drewniany strop z belek i z kasetonami pomiędzy nimi oraz trzy ceramiczne portrety, umieszczone w tyle sali, przedstawiające: Jakuba I Aragońskiego (w centrum), św. Wincentego Ferrera (po lewej) oraz anioła stróża Walencji (po prawej). Układ obrazów pełnił funkcję symbolicznego zaplecza ideowego w przestrzeni, w której rozstrzygano kwestie prawne i gospodarcze[8] [9].
Na pierwszym piętrze znajduje się Cambra Dourada (Złota Sala), do której prowadzą zewnętrzne schody wzdłuż ściany dziedzińca, po przeciwnej stronie niż Sala Kontraktów. Jest to reprezentacyjna komnata. Wnętrze wyróżnia polichromowany, kasetonowy strop wykonany z drewna[10][11] – przeniesiony z XIV-wiecznego, rozebranego miejskiego ratusza (Casa de la Ciudad) po jego rozbiórce[12].
Wieża
[edytuj | edytuj kod]Trzecią część założenia stanowi trzykondygnacyjna wieża (Torreón), w której parter zajmuje kaplica pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia. Dostęp na górne poziomy prowadzi poprzez spiralne, kamienne schody wykonane bez centralnego trzonu [13]. Dwie górne kondygnacje służyły jako więzienie dla zbankrutowanych kupców[14].
-
Sala Kolumnowa
-
Sala Konsulatu Morskiego.
-
Podziemia
-
Sufit w pomieszczeniu konsulatu
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zmiany wprowadzone na 90. posiedzeniu Komisji (4 listopada 2015 roku) [online], Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej, 4 listopada 2015, s. 1 [dostęp 2019-09-09] [zarchiwizowane z adresu 2017-11-11] (pol.).
- ↑ La Lonja de la Seda de Valencia. UNESCO. [dostęp 2017-02-27]. (ang.).
- ↑ UNESCO World Heritage Centre, La Lonja de la Seda de Valencia [online], UNESCO World Heritage Centre [dostęp 2025-12-24] (ang.).
- ↑ PALACIO DE LA LONJA VALENCIA [online], arteguias.com [dostęp 2025-12-24].
- ↑ a b Valencia | Silk Roads Programme [online], en.unesco.org [dostęp 2025-12-24].
- ↑ a b La Lonja de la Seda de Valencia. UNESCO. [dostęp 2017-02-27]. (ang.).
- ↑ Information about La Lonja (The Silk Exchange) [online], www.visitvalencia.com, 17 października 2025 [dostęp 2025-12-24] (ang.).
- ↑ Consulado del Mar [online], Valencianot [dostęp 2025-12-24] (hiszp.).
- ↑ Juan Manuel Enrique, Valencia a pedacitos: El Consulado de Mar de Valencia [online], Valencia a pedacitos, 2016 [dostęp 2025-12-24].
- ↑ Lonja de la Seda. Museums and Monuments. [dostęp 2017-02-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-31)]. (ang.).
- ↑ La Lonja de la Seda - Sight-seeing/Attractions in Valencia, Spain. valenciavalenica.com. [dostęp 2017-02-27]. (ang.).
- ↑ ICOMOS (International Council on Monuments and Sites), La Lonja de la Seda de Valencia – World Heritage List Nomination No. 782 (ICOMOS Evaluation) [online], ICOMOS / UNESCO World Heritage Centre, październik 1996 [dostęp 2025-01-24] (ang.).
- ↑ Lonja de la Seda. Valencia City Guide. [dostęp 2017-02-27]. (ang.).
- ↑ LONJA DE MERCADERES DE LA SEDA – Colegio Territorial de Arquitectos de Valencia [online] [dostęp 2025-12-24] (hiszp.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- España es Cultura, Recorrido virtual por la Lonja de la Seda. españaescultura.es. [dostęp 2017-02-27]. (hiszp.).
- Lonja de la Seda on-line. viajesvirtuales.es. [dostęp 2017-02-27]. (hiszp.). – prezentacja wirtualna obiektu