Giuseppe Conte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Giuseppe Conte
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 sierpnia 1964
Volturara Appula
Premier Włoch
Okres od 1 czerwca 2018
Przynależność polityczna bezpartyjny (z rekomendacji M5S)
Poprzednik Paolo Gentiloni
Giuseppe Conte signature 2.svg

Giuseppe Conte (ur. 8 sierpnia 1964 w Volturara Appula) – włoski prawnik, nauczyciel akademicki i polityk, profesor prawa prywatnego na Uniwersytecie Florenckim, od 2018 premier Włoch.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1988 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Rzymskim „La Sapienza”[1]. W latach 1992–1993 był stypendystą Narodowej Rady Badań Naukowych (CNR), kształcił się m.in. na Uniwersytecie Yale i Duquesne University. Później studiował również w Girton College w Cambridge i na Université Paris Sorbonne[1][2]. Według własnych danych studiował także na Uniwersytecie Nowojorskim[2], jednak w maju 2018 „The New York Times” podał, że nie odnotowano jego nazwiska w gronie studentów lub wykładowców tej uczelni[3].

Jako nauczyciel akademicki wykładał prawo prywatne i prawo handlowe na Uniwersytecie Maltańskim, Università degli Studi Roma Tre, Wolnym Uniwersytecie Najświętszej Maryi Wniebowziętej w Rzymie (LUMSA) czy Uniwersytecie w Sassari. Od 2002 profesor prawa prywatnego, objął stanowisko profesorskie na Uniwersytecie Florenckim. W 2007 został również wykładowcą na Uniwersytecie LUISS w Rzymie[2]. Podjął także praktykę w zawodzie adwokata. Został członkiem komisji kultury przy organizacji gospodarczej Confindustria[4]. Od 2013 był jednym z dwóch przedstawicieli Izby Deputowanych XVII kadencji w Radzie Sądownictwa Administracyjnego (CPGA)[5].

W trakcie kampanii wyborczej w 2018 współpracował w Luigim Di Maio, liderem politycznym Ruchu Pięciu Gwiazd[1]. Został przedstawiony wówczas jako kandydat partii na ministra administracji publicznej[6]. W maju 2018 był wymieniany jako najbardziej prawdopodobny kandydat na premiera rządu tworzonego przez koalicję tego ugrupowania i Ligi Północnej[4]. 21 maja liderzy obu partii przedłożyli jego kandydaturę prezydentowi[7]. Dwa dni później Sergio Mattarella powierzył mu misję stworzenia nowego rządu[8]; cztery dni po desygnacji złożył jednak rezygnację z uwagi na sprzeciw prezydenta co do powołania Paola Savony na urząd ministra gospodarki[9][10].

31 maja doszło ostatecznie do porozumienia prezydenta z koalicjantami wspierającymi Giuseppe Contego, który ponownie został desygnowany na premiera i przedstawił zaakceptowany przez głowę państwa skład rządu (w którym Paolo Savona otrzymał inne stanowisko)[11]. Nowy gabinet rozpoczął urzędowanie po zaprzysiężeniu 1 czerwca 2018[12].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Chi è Giuseppe Conte, scelto da Luigi Di Maio per la possibile squadra di governo (wł.). formiche.net, 28 lutego 2018. [dostęp 2018-05-20].
  2. a b c Info docente: Giuseppe Conte (wł.). luiss.it. [dostęp 2018-05-20].
  3. Doubts raised over academic credentials of proposed Italian PM (ang.). theguardian.com, 22 maja 2018. [dostęp 2018-05-22].
  4. a b Totopremier: Giuseppe Conte, il giurista che vuole disboscare la giungla della Pubblica amministrazione (wł.). repubblica.it, 14 maja 2018. [dostęp 2018-05-20].
  5. Eletti i componenti dei Consigli di presidenza della Giustizia amministrativa, della Corte dei conti, della Giustizia tributaria (wł.). camera.it, 18 września 2013. [dostęp 2018-05-20].
  6. Elezioni, Di Maio presenta i 'ministri' M5s: Esteri a Del Re, Giannetakis agli Interni. Ci sono anche Bonafede e Fraccaro (wł.). ilfattoquotidiano.it, 1 marca 2018. [dostęp 2018-05-22].
  7. Chi è Giuseppe Conte (wł.). adnkronos.com, 21 maja 2018. [dostęp 2018-05-21].
  8. Il Presidente Mattarella ha conferito l'incarico al Prof. Giuseppe Conte (wł.). quirinale.it, 23 maja 2018. [dostęp 2018-05-23].
  9. Włochy: Giuseppe Conte zrezygnował z misji tworzenia rządu. onet.pl, 27 maja 2018. [dostęp 2018-05-27].
  10. Mattarella: no a Savona, sostenitore dell’uscita dell’Italia dall’euro. Conte rimette l’incarico. Convocato Cottarelli (wł.). ilsole24ore.com, 27 maja 2018. [dostęp 2018-05-27].
  11. Governo, Conte accetta l'incarico e presenta la lista: 18 ministri, 5 le donne. Tria all'Economia (wł.). repubblica.it, 31 maja 2018. [dostęp 2018-05-31].
  12. I Ministri del Governo Conte (wł.). governo.it, 1 czerwca 2018. [dostęp 2018-06-01].