Goryczkowa Przełęcz Świńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Goryczkowa Przełęcz Świńska
Ilustracja
Świńska Przełęcz i Pośredni Wierch Goryczkowy
Państwo  Polska
 Słowacja
Wysokość 1801 m n.p.m.
Pasmo Karpaty, Tatry Zachodnie
Sąsiednie szczyty Goryczkowa Czuba, Pośredni Goryczkowy Wierch
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Goryczkowa Przełęcz Świńska
Goryczkowa Przełęcz Świńska
Ziemia49°13′53,3″N 19°57′41,7″E/49,231472 19,961583

Goryczkowa Przełęcz Świńska, w skrócie Świńska Przełęcz (słow. Horičkovo sedlo Svinické, Zapadné Goričkovo sedlo) – znajdująca się na wysokości 1801 m przełęcz w grani głównej Tatr Zachodnich pomiędzy Goryczkową Czubą (1913 m) a Pośrednim Goryczkowym Wierchem (1874 m)[1]. Według Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej nazwa słowacka jest podwójnie błędna, gdyż właściwie nazwa tej przełęczy nie pochodzi ani od Świnicy, ani od rośliny goryczka, lecz od Doliny Goryczkowej Świńskiej[2].

Goryczkowa Przełęcz Świńska i Goryczkowa Czuba

Przez przełęcz i szczyty te biegnie granica polsko-słowacka. Południowe stoki spod przełęczy opadają do słowackiej Doliny Cichej, północne do Świńskiego Kotła. Stoki pod przełęczą są porośnięte drobną murawą, częściowo kamieniste. Z obydwu zimą schodzą lawiny, szczególnie duże do znacznie niżej położonego dna Doliny Cichej. Od Goryczkowej Czuby i Pośredniego Wierchu Kondrackiego w stronę tej doliny odchodzą grzędy, pomiędzy którymi znajduje się depresja. Mniej więcej w środku zbocza doliny grzędy zbliżają się do siebie, tworząc duży lej. Poniżej przewężenia leju dołącza druga depresja schodząca spod Pośredniego Wierchu Goryczkowego[1]. Śnieg gromadzący się w leju w pewnym momencie zsuwa się w postaci lawiny uchodzącej w okolicach Liptowskiego Koszaru. Władysław Cywiński w swoim przewodniku pisze: „Efekty tej «zdwojonej grozy» widoczne są po obu stronach dolnego żlebu: lasy na sąsiednich grzędach powalone lawinowymi podmuchami, w samym żlebie brak nawet młodników”[3].

Dawniej Dolina Goryczkowa Świńska wchodziła w skład Hali Goryczkowej. Polscy juhasi wypasali ją po samą przełęcz, a nawet dalej – przepędzali stada również na słowacką stronę, gdzie trawa była bujniejsza i nie tak wyeksploatowana, jak na polskich halach, na których ilość owiec i bydła była nadmierna do ich możliwości[4]. Obecnie stanowi ulubione miejsce odpoczynku turystów.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny czerwony – odcinek czerwonego szlaku z Kasprowego Wierchu granią główną Tatr przez Goryczkową Czubę i Suche Czuby do Przełęczy pod Kopą Kondracką. Czas przejścia: 1:20 h, z powrotem 1:40 h[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  2. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  3. Władysław Cywiński: Tatry. Przewodnik szczegółowy. Tom 13. Kasprowy Wierch. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2008. ISBN 83-7104-011-3.
  4. Władysław Szafer: Tatrzański Park Narodowy. Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962.