Drobna Kopa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trzy Kopy
Ilustracja
Trzy Kopy. W środku Drobna Kopa
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2090 m n.p.m.
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Trzy Kopy
Trzy Kopy
Ziemia49°12′00″N 19°43′45″E/49,200000 19,729167

Drobna Kopa (słow. Druhá kopa) – środkowy z trzech wierzchołków grani Trzech Kop (Tri kopy) w słowackich Tatrach Zachodnich. Wierzchołek znajduje się pomiędzy Szeroką Kopą a Przednią Kopą w głównej grani Tatr Zachodnich. Ma wysokość 2090 metrów n.p.m.[1]

Granitowe ściany Drobnej Kopy opadają na północ do kotłów lodowcowych Rohackich Stawów. Po raz pierwszy przeszli je Zygmunt Klemensiewicz i Stanisław Krystyn Zaremba w 1932 r. Pierwsze przejście zimowe grani Trzech Kop – Adam Karpiński i Wacław Tarnowski w 1936 r.[2]

Widok z północnej grani Barańca

Również skaliste, ale mniej strome południowe stoki Drobnej Kopy opadają do kotła lodowcowego Wielkie Zawraty w górnej części Doliny Żarskiej. Granią Drobnej Kopy prowadzi szlak turystyczny, o którym Józef Nyka tak pisze: W urozmaiconej wspinaczce w 20 minut forsujemy nie bez emocji przepaściste granitowe baszty Drobnej kopy, a następnie Szerokiej Kopy (10 min) – przypominające fragmenty Orlej Perci i bardzo interesujące turystycznie. Szczególnej uwagi wymagają zejścia we wcięte na ok. 35 m szczerbiny (trudności umiarkowane, długie łańcuchy)[2].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Szlak czerwony – czerwony, biegnący główną granią Tatr Zachodnich na odcinku od Smutnej Przełęczy do Banikowskiej Przełęczy przez Trzy Kopy, Hrubą Kopę i Banówkę. Czas przejścia fragmentu szlaku: 2 h, z powrotem tyle samo[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Piechowski: Grań Tatr, część I, Huciańska Przełęcz – Zdziarska Przełęcz. Wyd. TEXT, 1992, s. 7, 8
  2. a b Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
  3. Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Zachodnie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-89-7.