Grodczyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Grodczyn
Ilustracja
Widok na szczyt z Zielonego (od strony wschodniej)
Państwo

 Polska

Pasmo

Wzgórza Lewińskie, Sudety

Wysokość

803 m n.p.m.

Położenie na mapie Sudetów
Mapa konturowa Sudetów, w centrum znajduje się czarny trójkącik z opisem „Grodczyn”
Ziemia50°24′48,26″N 16°19′59,23″E/50,413406 16,333119

Grodczyn, Grodziec (niem. Ratschenberg) – najwyższy szczyt Wzgórz Lewińskich, będący kulminacją grzbietu o tej nazwie (nazwa Grodziec odnosi się do grzbietu, Grodczyn do jej najwyższego szczytu).

Grodziec ma charakter wydłużonego w kierunku północny zachód – południowy wschód grzbietu, wydzielonego ostro wciętymi dolinami Wyżnika od południa i bezimiennego potoku od północy. Od wschodu jego zbocza opadają łagodnie ku Obniżeniu Dusznickiemu.

Góra zbudowana jest głównie z łupków łyszczykowych i piaskowców z wkładkami wapieni. Te ostatnie były tu eksploatowane, o czym świadczą stare, zarośnięte kamieniołomy i ruiny wapienników.

Przez górę przebiega europejski dział wodny mórz Północnego i Bałtyckiego.

Północne i zachodnie stoki Grodźca trawersuje linia kolejowa z Kłodzka do Kudowy-Zdroju z przebijającym ramię góry, długim na 576  m, tunelem. Na szczycie Grodczyna znajduje się kilkunastometrowej wysokości stalowy maszt przekaźnika telewizyjnego.


Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Grodczyn należy do Korony Sudetów Polskich. Jego grzbiet przecinają szlaki turystyczne:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]