Henri Chrétien

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henri Chrétien
Kraj działania  Francja
Data i miejsce urodzenia 1 lutego 1879
Paryż
Data i miejsce śmierci 6 lutego 1956
Waszyngton
profesor nauk fizycznych
Specjalność: optyka
Alma Mater École supérieure d'électricité
Doktorat 1927 – optyka
Uniwersytet Paryski
Profesura 1931
nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Paryski
Okres zatrudn. 1920–1940
Odznaczenia
Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)
Idea teleskopu Ritcheya–Chrétiena: M1 i M2 – zwierciadła hiperboloidalne, F - ognisko
Soczewka Planoconvex typu Hypergonar

Henri Chrétien (ur. 1 lutego 1879 w Paryżu, zm. 6 lutego 1956 w Waszyngtonie) – francuski astronom i wynalazca. Współwynalazca teleskopu Ritcheya–Chrétiena, wynalazca świateł odblaskowych i soczewki umożliwiającej produkcję filmów panoramicznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem rzemieślnika. W wieku 12 lat, po skończeniu szkoły podstawowej rozpoczął naukę w zawodowej szkole drukarskiej Napoléona Chaixa. W 1894 roku spotkał Camille'a Flammariona i został jego uczniem. W 1902 roku uzyskał licencjat w dziedzinie fizyki i matematyki w Faculté des sciences de Paris, a następnie, w 1906 roku, uzyskał tytuł inżyniera elektryka po ukończeniu École supérieure d'électricité. Ożenił się w 1904 roku.

W latach 1901–1914 pracował jako astronom. Początkowo w obserwatorium astronomicznym w Meudon, a od 1906 roku w obserwatorium w Nicei prowadził spektroskopowe obserwacje gwiazd i Słońca. W latach 1908–1910 odbył podróże do kilku wiodących obserwatoriów: w Londynie, Cambridge, Pułkowie, Poczdamie i na Mount Wilson, gdzie spotkał George'a Willisa Ritcheya.

W czasie I wojny światowej został przydzielony do prac nad wykorzystaniem zdobyczy optyki dla lotnictwa wojskowego prowadzonych pod kierunkiem Emile'a Doranda. Pracował nad dużymi systemami odblaskowymi oraz wizjerami dużych systemów optycznych. Po zwolnieniu ze służby wojskowej w 1918 roku stworzył z Armandem de Gramontem Institut d'optique théorique et appliquée (Wyższą Szkołę Optyki Teoretycznej i Stosowanej). Pracował również na Uniwersytecie Paryskim w latach 1920–1940. W 1927 roku obronił pracę doktorską. Od 1931 roku był profesorem (bez katedry), pracującym w École supérieure d'optique. W 1945 roku przeszedł na emeryturę[1].

Był założycielem francuskiego Towarzystwa Technik Optycznych i Fotograficznych.

Przełomowe wynalazki[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Kawaler Legii Honorowej – za osiągnięcia inżynierskie zrealizowane w czasie I wojny światowej
  • Oficer Legii Honorowej[4] (1949).

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Willa Paradou w Saint-Jean-Cap-Ferrat (Francja)
Mozaika na podłodze willi Paradou, stworzona przez Rainera Marię Latzke i upamiętniająca Henriego Chrétiena

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

W okresie pracy w obserwatorium w Nicei Chrétien mieszkał w willi Paradou w Saint-Jean-Cap-Ferrat. Willa ta została zaprojektowana przez Charles'a Garniera, francuskiego architekta, który zaprojektował również Operę w Paryżu. Opuszczona willa została zakupiona w 1995 roku przez niemieckiego artystę Rainera Marię Latzke, który odnowił willę i jej stare freski oraz wzbogacił ją o wiele nowych murali.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Portrait d'Henri Chretien (fr.). [dostęp 2014-07-26].
  2. a b Alian Dorange: Henri Chretien and his "Cinerama" at the Expo 1937, Paris (ang.). [dostęp 2014-07-26].
  3. The Man from the Oscars (ang.). 2012-07-23. [dostęp 2014-07-26].
  4. Henri Chrétien (1879-1956). „L'Astronomie”. 71. s. 257–259 (fr.). [dostęp 2014-07-26]. 
  5. Chrétien International Research Grants (ang.). [dostęp 2014-07-26].
  6. Avenue Professeur Henri Chrétien (fr.). [dostęp 2014-07-26].