Hong Kong Airlines

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hong Kong Airlines
Xiānggǎng Hángkōng gōngsī

香港航空公司
Ilustracja
IATA
HX
ICAO
CRK
Znak
BAUHINIA
Historia
Data założenia 28 marca 2001 (jako CR Airways)
Lokalizacja
Państwo  Hongkong
Baza Port lotniczy Hongkong
Kooperacja
Program lojalnościowy Fortune Wings Club
Flota
Liczba samolotów 24
Liczba tras 32 (w tym cargo i czartery)
Przedsiębiorstwo
Siedziba Port lotniczy Hongkong, Lantau, Hongkong
Członkowie zarządu Robert Yip (założyciel), Yang Jian Hong (Prezydent), Kalid Razack (CEO), Sun Jian Feng (COO)
Udziałowcy Hainan Airlines (45%)
Skytrax 4/5 gwiazdek
Strona internetowa

Hong Kong Airlines (chiń. 香港航空公司; pinyin: Xiānggǎng Hángkōng gōngsī; jyutping: hoeng1 gong2 hong4 hung1 gung1 si1) – linie lotnicze z siedzibą i główną bazą na lotnisku w Hongkongu. Obsługują planowe loty pasażerskie i cargo do 10 miast w Chinach i Wietnamie (włącznie z połączeniami codeshare siostrzanych linii Hong Kong Express Airways).

Założycielem Hong Kong Airlines w 2001 roku był Robert Yip. Początkowo pod nazwą CR Airways linie obsługiwały czarterowe loty pasażerskie przy pomocy helikoptera Sikorsky S-76 Spirit. Są pierwszymi liniami lotniczymi, które otrzymały certyfikat przewoźnika lotniczego (AOC – Air Operator’s Certificate) od momentu ustanowienia Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong. Chińskie Hainan Airlines i Mung Kin Keung wykupili w 2006 roku 45% i 55% akcji linii, tym samym stając się ich właścicielami. Tego samego roku zmieniono nazwę na Hong Kong Airlines Limited oraz wprowadzono logo przedstawiające kwiat bauhinia blakeana, będący symbolem Hongkongu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Założycielem Hong Kong Airlines był Robert Yip, prezes zarządu China Rich Holdings[1]. Początkowo prowadziły działalność pod nazwą CR Airways i otrzymały certyfikat przewoźnika lotniczego na początku 2002 roku[2]. Były to trzecie hongkońskie linie lotnicze obsługujące transport pasażerski przy pomocy helikoptera i pierwsze, które otrzymały certyfikat AOC od powstania Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong[3].

5 lipca 2003 roku CR Airways rozpoczęły czarterowe loty pasażerskie do Laoag na Filipinach, samolotem Bombardier CRJ200 wziętym w leasing od GE Capital Aviation Services[4].

W sierpniu 2003 roku CR Airways aplikowały o zezwolenie na ustanowienie planowych lotów pasażerskich do Laoag oraz chińskich Jinan, Naning, Meixian i Wenzhou. Dodatkowo, Robert Yip sprzedał 40% udziałów w liniach o wartości 180 milionów dolarów hongkońskich (około 23 milionów dolarów amerykańskich) swojej spółce China Rich Holdings[5]. W marcu 2004 do siatki połączeń czarterowych dodano Siem Reap w Kambodży[6].

W kwietniu 2005 roku linie otrzymały pięcioletnie zezwolenie na wykonywanie lotów pasażerskich, cargo i pocztowych do Chin, co dało możliwość wystąpienia o prawo lotów do 10 chińskich miast[7]. 3 lipca 2005 roku przedstawiciele linii wydali oświadczenie o zakupie dwóch samolotów typu Bombardier CRJ700 od duńskich Maersk Air[8]. Dodatkowo podpisali porozumienie z wytwórnią Boeing, dotyczące zakupu 10 samolotów Boeing 787 Dreamliner i 30 Boeing 737-800 za kwotę 3,28 miliardów dolarów amerykańskich[9].

27 czerwca 2006 Hainan Airlines nabyły 45% udziałów, które następnie przetransferowały do Grand China Air, chińskich linii lotniczych będących w posiadaniu Heinan Airlines[10]. Dwa miesiące później Mung Kin Keung wykupił pakiet kontrolny w postaci 55% udziałów. 22 września 2006 roku CR Airways Limited oficjalnie zmieniły nazwę na Hong Kong Airlines Limited, a uroczysta ceremonia odbyła się 28 listopada. Linie wprowadziły również nowe logo, przedstawiające kwiat bauhinia blakeana, będący symbolem Hongkongu[11]. 27 czerwca 2007 roku linie złożyły największe w swojej krótkiej historii zamówienie na 51 samolotów wąsko- i szerokokadłubowych od europejskiego producenta Airbus[12]. 27 maja 2007 IATA zmieniło kod linii z N8 na HX[13].

22 października 2010 roku Hong Kong Airlines oficjalnie przystąpiły do IATA.

9 listopada 2011 linie ogłosiły włączenie do siatki połączeń trasy Hongkong-Londyn od 7 marca 2012 roku[14].

Flota[edytuj | edytuj kod]

Boeing 737-800 należący do Hong Kong Airlines
Boeing 737 w barwach CR Airways

Poniższa tabela przedstawia stan floty Hong Kong Airlines (listopad 2011)[15]:

Model Liczba Zamówienia
Samoloty pasażerskie
Airbus A320-200 - 30
Airbus A330-200 6 16
Airbus A330-300 - 1
Airbus A350-900 - 15
Boeing 787-8 - 2
Boeing 787-9 - 30
Boeing 737-800 3 -
Samoloty cargo
Airbus A330-200F 3 1
Boeing 737-300F 3 -
Boeing 777F - 6
Razem: 15

Porozumienia codeshare[edytuj | edytuj kod]

Hong Kong Airlines podpisały porozumienia codeshare z następującymi liniami:

Porty docelowe[edytuj | edytuj kod]


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Keith Wallis: China Rich to launch helicopter service (ang.). The Standard, 08.11.2001. [dostęp 24.11.2011].
  2. CR awarded Hong Kong ticket (ang.). Flight International. [dostęp 24.11.2011].
  3. Keith Wallis: CR Airways third airline in town (ang.). The Standard. [dostęp 24.11.2011].
  4. Hong Kong regional starts up (ang.). Flight International. [dostęp 24.11.2011].
  5. CR Airways plans fleet additions (ang.). Flight International. [dostęp 24.11.2011].
  6. Directory: world airlines (ang.). Flight International. s. 58. [dostęp 24.11.2011].
  7. Hong Kong pair near China rights (ang.). Flight International. [dostęp 24.11.2011].
  8. CRJ700s for CR (ang.). Flight International. [dostęp 24.11.2011].
  9. CR Airways sets up deal to buy 40 Boeing jets (ang.). The Standard. [dostęp 24.11.2011].
  10. Hainan Airlines takes large minority stake in CR Airways (ang.). Flight International. [dostęp 24.11.2011].
  11. Hong Kong Airlines Limited Held Launch Ceremony (ang.). Civil Aviation News. [dostęp 24.11.2011].
  12. HK Airlines inks deal with Airbus for 51 jets (ang.). The Standard. [dostęp 24.11.2011].
  13. June 2007 e-Newsletter edition (ang.). galileo.com. [dostęp 24.11.2011].
  14. HKA to launch all Club Class daily service to London (ang.). Hong Kong Airlines, 11.11.2011. [dostęp 24.11.2011].
  15. Hong Kong Airlines - Details and Fleet History (ang.). Planespotters.net. [dostęp 24.11.2011].