Tajpej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tajpej
台北
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Tajwan
Burmistrz Ko Wen-je
Powierzchnia 271,8 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności
• gęstość

2 618 772[1]
9635 os./km²
Plan Tajpej
Plan Tajpej
Położenie na mapie Republiki Chińskiej
Mapa lokalizacyjna Republiki Chińskiej
Tajpej
Tajpej
Ziemia25°02′N 121°38′E/25,033333 121,633333
Strona internetowa
Portal Portal Chiny

Tajpej (chiń.: 台北 lub 臺北; pinyin: Táibĕi; pe̍h-ōe-jī: Tâi-pak) – stolica Tajwanu, położona w północnej części wyspy i tworząca razem z Nowym Tajpej aglomerację liczącą około 9 milionów mieszkańców[2].

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Miasto leży w strefie klimatów zwrotnikowych, z odmianą wilgotną i silnie zaznaczoną cyrkulacją monsunową. Średnia roczna temperatura wynosi 23 °C. Suma rocznych opadów wynosi aż 2163 mm. Tajpej czasem nawiedzają silne tajfuny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto zostało założone w 1708 przez imigrantów z południowo-wschodnich prowincji chińskich. Rozwijało się powoli jako lokalny ośrodek handlowy z targiem oraz portem na rzece Danshui He. Szybszy rozwój nastąpił w XIX w., kiedy w mieście pojawiły się brukowane ulice i mury obronne. W 1895 roku miasto, w wyniku wojny chińsko japońskiej, dostało się w ręce Japończyków. W trakcie japońskiej okupacji Tajpej (noszące wówczas japońską nazwę Taihoku) zostało rozbudowane i zmodernizowane. W 1932 roku liczyło już 600 tys. mieszkańców. W 1945 po drugiej wojnie światowej, po klęsce Japończyków, Tajpej powróciło pod rządy chińskie. Po przejęciu przez komunistów władzy w Chinach (1949) Tajpej stało się stolicą emigracyjnego rządu Czang Kaj-szeka. Z tego powodu przeżywało duży napływ imigrantów. W późniejszym okresie liczba mieszkańców zaczęła się stabilizować, a miasto dynamicznie rozwijać. W 1967 roku otrzymało status miasta wydzielonego[3].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Tajpej razem z Nowym Tajpej jest największym ośrodkiem gospodarczym Tajwanu. Działa w nim wiele tysięcy przedsiębiorstw i zakładów przemysłowych. Miasto jest międzynarodowym ośrodkiem handlowym i miejscem organizacji światowych targów informatycznych. Co roku prezentuje się na nich najnowsze technologie gromadzenia i przetwarzania danych. W Tajpej dominuje przemysł elektroniczny. Inne gałęzie to: przemysł metalowy, maszynowy, samochodowy, rafineryjny, meblowy, odzieżowy i spożywczy. Około 80% ludności pracuje w usługach, reszta w przemyśle. Tajpej jest największym na wyspie ośrodkiem finansowym. W mieście działają giełda, banki, stacje telewizyjne i radiowe. Światowy producent nośników muzyki mechanicznej i filmów. Ponadto ośrodek kultury i szkolnictwa wyższego[4].

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Transport w mieście jest dobrze rozwinięty, chociaż centrum jest bardzo mocno zakorkowane. Dobrze rozwinięty jest transport lotniczy ze względu na pewne odizolowanie miasta od świata (położenie na górzystej wyspie, brak bezpośredniego dostępu do morza). Istnieje lotnisko Taoyuan (do 2006 roku im. Czang Kaj-szeka) obsługujące międzynarodowy ruch pasażerski oraz lotnisko Songshan obok centrum miasta, obsługujące loty krajowe. Głównym ośrodkiem transportu miejskiego są autobusy. Istnieje około 250 linii autobusowych. Tajpej jest także węzłem kolejowym.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Miasto Tajpej dzieli się na 12 dzielnic:

Nazwa Chiński Populacja (2010)[1] Powierzchnia (km²)[1]
Beitou 北投區 249 206 56,8216
Da’an 大安區 311 565 11,3614
Datong 大同區 124 600 5,6815
Nangang 南港區 114 023 21,8424
Neihu 內湖區 270 245 31,5787
Shilin 士林區 284 539 62,3682
Songshan 松山區 208 434 9,2878
Wanhua 萬華區 189 099 8,8522
Wenshan 文山區 262 307 31,509
Xinyi 信義區 225 092 11,2077
Zhongshan 中山區 220 126 13,6821
Zhongzheng 中正區 159 536 7,6071

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b c 鄉鎮市區戶口數 – 中華民國99年12月底 (chiń.). 內政部社會司. [dostęp 2011-08-02].
  2. Demographia: World urban areas
  3. China yearbook. Taibei: China Pub. Co., 1980, s. 324.
  4. Tajpej. Encyklopedia PWN. [dostęp 2011-01-27].