Santiago Ostolaza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Santiago Ostolaza
Imię i nazwisko Santiago Javier Ostolaza Sosa
Data i miejsce
urodzenia
10 lipca 1962
Dolores, Urugwaj
Pozycja Pomocnik
Wzrost 190 cm
Masa ciała 81 kg
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1981–1985
1986–1990
1990–1992
1992–1993
1993
1994
1995
1995
1996
1997
1998
1999
2000
Bella Vista
Nacional
Cruz Azul
Querétaro
Gimnasia La Plata
Kyoto Sanga
Defensor Sporting
Olimpia
Nacional
Aurora
Rentistas
Defensor Sporting
Montevideo Wanderers


80 (8)
38 (2)
12 (0)





25 (0)
18 (2)
18 (1)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1981
1985–1993
 Urugwaj U-20
 Urugwaj
6 (0)
43 (6)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2001
2001
2002
2002–2003
2004
2006–2007
2009
2010
2011
2014–2015
2015
2017
River Plate Montevideo
Deportivo Maldonado
Montevideo Wanderers
Zacatecas
Nacional
Alacranes
Guerreros
Cerro Largo
Espoli
 Urugwaj U-17
Racing Montevideo
Juventud

Santiago Javier Ostolaza Sosa (10 lipca 1962) - piłkarz urugwajski noszący przydomek Vasco, pomocnik. Później trener. Wzrost 190 cm, waga 81 kg.

Ostolaza karierę zawodowego piłkarza rozpoczął w 1980 roku w klubie Bella Vista Montevideo. W 1986 przeszedł do klubu Nacional Montevideo, z którym zwyciężył w turnieju Copa Libertadores 1988. Ostolaza był głównym bohaterem klubu w meczu z PSV Eindhoven o Puchar Interkontynentalny, w którym zdobył dla Nacionalu obie bramki, a następnie nie zawiódł także w rozgrywce rzutów karnych, które dały jego klubowi miano najlepszej drużyny świata.

Jako piłkarz Nacionalu wziął udział w turnieju Copa América 1989, gdzie Urugwaj został wicemistrzem Ameryki Południowej. Ostolaza wystąpił we wszystkich 7 meczach - 4 meczach grupowych z Ekwadorem, Boliwią (zdobył 2 bramki), Chile i Argentyną, oraz w 3 meczach finałowych z Paragwajem, Argentyną i Brazylią.

Wciąż jako gracz Nacionalu wziął udział w finałach mistrzostw świata w 1990 roku, gdzie Urugwaj dotarł do 1/8 finału. Zagrał w dwóch meczach grupowych z Belgią i Koreą Połudnową oraz w meczu z Włochami.

Po mistrzostwach świata przeniósł się w 1990 do Meksyku, by grać w klubie Cruz Azul Meksyk, a od 1992 w klubie Gallos Blancos Querétaro. Ostolaza reprezentował barwy klubu Gallos Blancos podczas turnieju Copa América 1993, gdzie Urugwaj dotarł do ćwierćfinału. Zagrał we wszystkich 4 meczach - z USA (zdobył 1 bramkę), Wenezuelą, Ekwadorem i Kolumbią.

Po występach w sezonie 1992/93 w argentyńskim klubie Gimnasia y Esgrima La Plata w 1994 zaliczył krótki epizod w Japonii, gdzie grał w klubie Kyoto Purple Sanga. W 1995 wrócił do Ameryki Południowej i występował w urugwajskim klubie Defensor Sporting Montevideo, a następnie w paragwajskim klubie Olimpia Asunción.

W 1996 na krótko zawitał do Nacionalu, by w 1997 przenieść się do Gwatemali i grać w barwach zespołu Aurora Gwatemala. W 1998 wrócił do Urugwaju i grał w klubie Rentistas Montevideo. W 1999 ponownie znalazł się w Defensor Sporting, by w 2000 zakończyć karierę w klubie Wanderers Montevideo.

Ostolaza od 16 października 1985 do 13 października 1993 rozegrał w reprezentacji Urugwaju 43 mecze i zdobył 6 bramek[1].

Ostolaza nigdy w swojej karierze nie zdobył tytułu mistrza Urugwaju.

Po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem. Pracował w klubach urugwajskich i meksykańskich.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]