Santiago Ostolaza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Santiago Ostolaza
Pełne imię i nazwisko Santiago Javier Ostolaza Sosa
Data i miejsce urodzenia 10 lipca 1962
Dolores
Wzrost 190 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1981–1985 Bella Vista
1986–1990 Nacional
1990–1992 Cruz Azul 80 (8)
1992–1993 Querétaro 38 (2)
1993 Gimnasia La Plata 12 (0)
1994 Kyoto Sanga
1995 Defensor Sporting
1995 Olimpia
1996 Nacional
1997 Aurora
1998 Rentistas 25 (0)
1999 Defensor Sporting 18 (2)
2000 Montevideo Wanderers 18 (1)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1981  Urugwaj U-20 6 (0)
1985–1993  Urugwaj 43 (6)
W sumie: 49 (6)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2001 River Plate Montevideo
2001 Deportivo Maldonado
2002 Montevideo Wanderers
2002–2003 Zacatecas
2004 Nacional
2006–2007 Alacranes
2009 Guerreros
2010 Cerro Largo
2011 Espoli
2014–2015 Urugwaj U-17
2015 Racing Montevideo
2017 Juventud
Dorobek medalowy
Copa América
Srebro Brazylia 1989

Santiago Javier Ostolaza Sosa (10 lipca 1962) - piłkarz urugwajski noszący przydomek Vasco, pomocnik. Później trener. Wzrost 190 cm, waga 81 kg.

Ostolaza karierę zawodowego piłkarza rozpoczął w 1980 roku w klubie Bella Vista Montevideo. W 1986 przeszedł do klubu Nacional Montevideo, z którym zwyciężył w turnieju Copa Libertadores 1988. Ostolaza był głównym bohaterem klubu w meczu z PSV Eindhoven o Puchar Interkontynentalny, w którym zdobył dla Nacionalu obie bramki, a następnie nie zawiódł także w rozgrywce rzutów karnych, które dały jego klubowi miano najlepszej drużyny świata.

Jako piłkarz Nacionalu wziął udział w turnieju Copa América 1989, gdzie Urugwaj został wicemistrzem Ameryki Południowej. Ostolaza wystąpił we wszystkich 7 meczach - 4 meczach grupowych z Ekwadorem, Boliwią (zdobył 2 bramki), Chile i Argentyną, oraz w 3 meczach finałowych z Paragwajem, Argentyną i Brazylią.

Wciąż jako gracz Nacionalu wziął udział w finałach mistrzostw świata w 1990 roku, gdzie Urugwaj dotarł do 1/8 finału. Zagrał w dwóch meczach grupowych z Belgią i Koreą Południową oraz w meczu z Włochami.

Po mistrzostwach świata przeniósł się w 1990 do Meksyku, by grać w klubie Cruz Azul, a od 1992 w klubie Gallos Blancos Querétaro. Ostolaza reprezentował barwy klubu Gallos Blancos podczas turnieju Copa América 1993, gdzie Urugwaj dotarł do ćwierćfinału. Zagrał we wszystkich 4 meczach - z USA (zdobył 1 bramkę), Wenezuelą, Ekwadorem i Kolumbią.

Po występach w sezonie 1992/93 w argentyńskim klubie Gimnasia y Esgrima La Plata w 1994 zaliczył krótki epizod w Japonii, gdzie grał w klubie Kyoto Purple Sanga. W 1995 wrócił do Ameryki Południowej i występował w urugwajskim klubie Defensor Sporting Montevideo, a następnie w paragwajskim klubie Olimpia Asunción.

W 1996 na krótko zawitał do Nacionalu, by w 1997 przenieść się do Gwatemali i grać w barwach zespołu Aurora Gwatemala. W 1998 wrócił do Urugwaju i grał w klubie Rentistas Montevideo. W 1999 ponownie znalazł się w Defensor Sporting, by w 2000 zakończyć karierę w klubie Wanderers Montevideo.

Ostolaza od 16 października 1985 do 13 października 1993 rozegrał w reprezentacji Urugwaju 43 mecze i zdobył 6 bramek[1].

Ostolaza nigdy w swojej karierze nie zdobył tytułu mistrza Urugwaju.

Po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem. Pracował w klubach urugwajskich i meksykańskich.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]