Iwan Komarenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Iwan Komarenko
Ilustracja
Iwan Komarenko (2012)
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1971
Rosyjska FSRR
Gatunki pop
Zawód piosenkarz
Aktywność od 2002
Wydawnictwo Vanila Records
Powiązania Ivan i Delfin
Współpracownicy
Krzysztof Bogucki (menedżer)
Strona internetowa

Iwan Komarenko (ros. Иван Комаренко; Iwan Komarienko; ur. 12 kwietnia 1971 w niżnieilimskim rejonie obwodu irkuckiego) – polsko-rosyjski piosenkarz, aktor i celebryta.

W latach 2002–2007 wokalista zespołu Ivan i Delfin, z którym wydał dwa albumy studyjne: Ivan i Delfin (2004), jak również jego reedycję pt. Czarne oczy (2005) i Dwa żywioły (2006) oraz reprezentował Polskę w 50. Konkursie Piosenki Eurowizji (2005). Od 2007 artysta solowy, wydał dwie płyty: Tango Saute (2010) i Sens życia (2014).

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w miejscowości Niżnia-Ilimsk, jest pierwszym synem pół-Rosjanki, pół-Koreanki Galiny Stiepanowej oraz Gruzina. Iwan ma także siostrę Lidę Komarenko oraz brata Siergieja Komarenko z drugiego małżeństwa matki, które również zakończyło się rozwodem[1][2]. W dzieciństwie, z powodu konfliktu rodziców, matka wyprowadziła się z nim do Rudnogorska[3], gdzie mieszkali jego dziadkowie. W wieku ośmiu lat trafił do szpitala wskutek wyziębienia organizmu po wpadnięciu do studzienki kanalizacyjnej[potrzebny przypis].

Iwan Komarenko

Gdy miał 14 lat, występował w miejskim domu kultury na dyskotekach, grając z zespołem „Metronom” pochodzącym z Karagandy. W 1991 wyprowadził się z domu rodzinnego i rozpoczął naukę w Średniej Szkole Muzycznej w Bracku na wydziale instrumentów dętych[3][4], gdzie ćwiczył grę na trąbce. Również w 1991 przyjechał do Polski na pielgrzymkę Jana Pawła II[3]. Postanowił zamieszkać w kraju, jednak przez brak odpowiedniej wizy musiał wracać do Rosji. Po pewnym czasie zamieszkał w Laskach, gdzie – w zamian za jedzenie i ubranie – opiekował się podopiecznymi Zakładu dla Niewidomych.

W wieku 17 lat przeniósł się do Irkucka, gdzie uczył się na wydziale piosenki estradowej[3]. Później wyjechał do Moskwy, gdzie opiekował się przyjaciółką chorującą na stwardnienie rozsiane[5]. Następnie przeprowadził się do Polski, gdzie przez rok uczęszczał do szkoły języka polskiego dla cudzoziemców we Wrocławiu, a po jej ukończeniu podjął studia na Wydziale Filologii Języka Polskiego Uniwersytetu Warszawskiego[3]. Na piątym roku studiów powrócił do śpiewania, równolegle rozpoczął naukę w trzyletnim studium muzycznym na wydziale piosenki estradowej[3].

Przez kilka lat uczył się tańca nowoczesnego[3].

W 2009 zrzekł się rosyjskiego obywatelstwa stając się bezpaństwowcem[6]. W 2010 otrzymał polskie obywatelstwo[potrzebny przypis].

Kariera w mediach[edytuj | edytuj kod]

W 2002 dołączył do zespołu Ivan i Delfin, którego został wokalistą. W 2003 zajął drugie miejsce w konkursie „Drzwi do kariery” organizowanym przez Michała Wiśniewskiego w ramach programu TVN Jestem jaki jestem. W lutym 2004 z zespołem zaprezentował piosenkę „Jej czarne oczy[7], która zdobyła popularność w Polsce. Miesiąc później wydali debiutancki album studyjny, zatytułowany po prostu Ivan i Delfin. W latach 2004–2005 grał Saszę Maksymowicza w serialu TVP2 M jak miłość[3]. W lutym 2005 z zespołem wydał reedycję debiutanckiego albumu, tym razem pod nazwą Czarne oczy, a w maju reprezentowali Polskę z utworem „Czarna dziewczyna” w 50. Konkursie Piosenki Eurowizji w Kijowie[8][9][10]. Zajęli 11. miejsce w półfinale, przez co nie awansowali do finału[1] – do awansu zabrakło mu czterech punktów[1]. W 2006 wydali drugi album pt. Dwa żywioły[11].

W lutym 2007 Komarenko odszedł z zespołu, chcąc skupić się na karierze solowej[12]. W tym czasie wystąpił w piątej edycji programu rozrywkowego TVN Taniec z gwiazdami[3], w parze z Blanką Winiarską zajął drugie miejsce w finale. W 2009 wystąpił na XLVI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W 2010 wydał pierwszy, solowy album studyjny pt. Tango Saute, a także zwyciężył w finale pierwszej edycji programu Polsatu Just the Two of Us. Tylko nas dwoje, w którym był trenerem wokalnym i partnerem Pauliny Sykut.

W 2013 wspólnie z kanadyjską fotografką Maggie Habiedą zorganizował międzynarodowy koncert Colours of Love w Toronto, wspierany przez Konsula Generalnego RP Grzegorza Morawskiego oraz kanadyjskiego Ministra Multikulturalizmu Tima Uppala. Przedsięwzięcie zostało nagrodzone listem gratulacyjnym od premiera Kanady, Stephena Harpera. W 2014 wydał drugi, solowy album studyjny pt. Sens życia. W 2015 z zespołem No Logo nagrał utwór „I chociaż ptaki odleciały” na rzecz pojednania narodów Europy, Ukrainy i Rosji. Do piosenki zrealizował teledysk, który nakręcono w Berlinie, Kijowie, Moskwie, Warszawie oraz w Sejnach. W 2016 zaprezentował piosenkę „That’s What Papa Said” (polskojęzyczna wersja utworu – „Tak mówił Papież”), którą nagrał we współpracy z dziećmi z Afryki i dedykował papieżowi Janowi Pawłowi II oraz Nelsonowi Mandeli. W tym samym roku wystąpił z afrykańskimi dziećmi na Światowych Dniach Młodzieży w Krakowie.

Światopogląd[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu 2020 publicznie zadeklarował się jako przeciwnik obowiązkowych szczepień dzieci na choroby zakaźne[13][14]. Wystąpił też z apelem do prezydenta RP o to, by nie wdrażano w Polsce szczepionki na koronawirusa, gdy ta zostanie wynaleziona. Nazywał obowiązkowe szczepienia „zamachem na wolność narodu polskiego”[15]. Ponadto powielał teorie spiskowe mówiące o tym, że pandemia COVID-19 została rzekomo zaplanowana przez Billa Gatesa i Światową Organizację Zdrowia celem przeprowadzenia przymusowego szczepienia całej ludności[16][17][18].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Komarenko boi się o matkę. Przez epidemię koronawirusa jego brat bierze narkotyki, Fakt.pl, 25 kwietnia 2020 [dostęp 2020-06-05] (pol.). Błąd w przypisach: Nieprawidłowy znacznik <ref>; nazwę „:0” zdefiniowano więcej niż raz z różną zawartością
    BŁĄD PRZYPISÓW
  2. Ivan Komarenko boi się o życie mamy. W jego domu rodzinnym rozpętało się piekło, plejada.pl, 8 maja 2020 [dostęp 2020-06-05] (pol.).
  3. a b c d e f g h i Taniec z gwiazdami V – Para III: Ivan i Blanka (pol.). tanieczgwiazdami.onet.pl. [dostęp 2019-04-16].
  4. IVAN KOMARENKO - Oficjalna strona artysty, www.ivankomarenko.pl [dostęp 2020-06-05] (ang.).
  5. "Rosji się boję. Warszawę kocham". Poznajcie prawdziwą historię Ivana Komarenko (pol.). metrowarszawa.gazeta.pl. [dostęp 2019-04-16].
  6. Komarenko nie jest już Rosjaninem (pol.). fakt.pl. [dostęp 2020-05-06].
  7. Ivan And Delfin – Jej Czarne Oczy - Największy Hit Sezonu (pol.). www.discogs.com. [dostęp 2015-09-27].
  8. Eurowizja: Polacy odpadli. [dostęp 2015-09-27].
  9. Eurowizja bez Polaków (pol.). W: Wirtualne Media [on-line]. www.wirtualnemedia.pl, 2005-05-20. [dostęp 2015-09-27].
  10. Ivan i Delfin odpadli z Eurowizji po "słabym występie" (pol.). W: Wirtualna Polska [on-line]. www.muzyka.wp.pl, 2005-05-20. [dostęp 2015-09-27].
  11. Ivan And Delfin – Dwa Żywioły (pol.). www.discogs.com. [dostęp 2015-09-27].
  12. Ivan i Delfin: Koniec zespołu!. [dostęp 2015-09-27].
  13. Ivan Komarenko: nie zgadzam się na obowiązkowe szczepienia, przez szczepionki straciłem włosy | Donald, www.donald.pl [dostęp 2020-05-02] (ang.).
  14. Kancelaria Senatu RP, Kontrowersje wokół szczepień obowiązkowych, marzec 2018.
  15. Marta Ossowska (oprac.), Napisał do prezydenta. Nie chce obowiązku szczepienia na koronawirusa, gwiazdy.wp.pl, 26 kwietnia 2020 [dostęp 2020-05-02] (pol.).
  16. W obronie Billa Gatesa. Zrobił więcej dobrego niż wszyscy fani teorii spiskowych [OPINIA], wiadomosci.dziennik.pl, 24 kwietnia 2020 [dostęp 2020-05-07] (pol.).
  17. Inwazja idiotów. Polscy celebryci wierzą w najgłupsze teorie spiskowe, Newsweek.pl [dostęp 2020-05-07] (pol.).
  18. Ivan Komarenko OSTRO u Roli: Pandemia COVID-19 to globalne oszustwo? O Bosaku, dezinformacji i WHO! - YouTube, www.youtube.com [dostęp 2020-05-09] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]