Józef Wybicki (minister)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy polityka pomorskiego, ministra II RP. Zobacz też: Józef Wybicki - polityk, pisarz, autor Mazurka Dąbrowskiego.
Józef Wybicki
Józef Wybicki (minister).jpg
Data i miejsce urodzenia 3 września 1866
Niewierz, Prusy Zachodnie, Królestwo Prus
Data i miejsce śmierci 13 października 1939
Toruń, Polska
Minister byłej Dzielnicy Pruskiej
Okres od 22 października 1921
do 29 kwietnia 1922
Poprzednik Juliusz Trzciński
Następca funkcja zniesiona
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

Józef Wybicki (ur. 3 września 1866 w Niewierzu, zm. 28 kwietnia 1929 w Toruniu) – polski lekarz, polityk, minister.

Po ukończeniu medycyny, którą studiował we: Wrocławiu, Lipsku i Berlinie, osiadł w Gdańsku. W 1918 w porozumieniu z Wojciechem Korfantym utworzył na Pomorzu Polską Organizację Wojskową. 14 listopada 1918 został podkomisarzem Naczelnej Rady Ludowej w Gdańsku. W kwietniu 1919 został na krótko aresztowany przez Niemców, po uwolnieniu musiał opuścić Gdańsk.

W 1920 mianowany na pierwszego starostę krajowego pomorskiego i był nim do 1921. W 1923 powrócił na stanowisko starosty krajowego i urzędem tym kierował do śmierci.

Od 22 października 1921 do 29 kwietnia 1922 był ministrem byłej dzielnicy pruskiej w dwu rządach Antoniego Ponikowskiego.

W 1925 zorganizował i został pierwszym dyrektorem Instytutu Bałtyckiego.

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]