Józef Wybicki (minister)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Józef Wybicki (ur. 3 września 1866[1] w Niewierzu w powiecie brodnickim - zm. 28 kwietnia 1929 w Toruniu) – polski lekarz, polityk, minister.

Po ukończeniu medycyny, którą studiował we: Wrocławiu, Lipsku i Berlinie, osiadł w Gdańsku. W 1918 utworzył na Pomorzu POW, a 14 listopada 1918 został podkomisarzem Naczelnej Rady Ludowej w Gdańsku. W kilka miesięcy później - w kwietniu 1919 został aresztowany przez Niemców, a po uwolnieniu, musiał opuścić Gdańsk.

W 1920 został mianowany pierwszym starostą krajowym pomorskim i był nim do 1921. W 1923 powrócił na stanowisko starosty i urzędem tym kierował do śmierci w 1929.

Od 22 października 1921 do 29 kwietnia 1922 był ministrem byłej dzielnicy pruskiej w rządach Antoniego Ponikowskiego.

W 1925 zorganizował i został pierwszym dyrektorem Instytutu Bałtyckiego.

Przypisy

  1. Słownik biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego. T.4

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej z 1994