Przejdź do zawartości

Janusz Koman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Janusz Koman
Data i miejsce urodzenia

6 lutego 1948
Łódź

Gatunki

jazz-rock, jazz, soul, funky, pop

Zawód

klawiszowiec, kompozytor, aranżer, dyrygent

Wydawnictwo

Pronit
Polskie Nagrania „Muza”
Wifon
Tonpress

Zespoły
Czerwono-Czarni
Grupa Land
Pokolenie
Koman Band
Fiesta
Strona internetowa

Janusz Koman (ur. 6 lutego 1948 w Łodzi) – polski klawiszowiec, kompozytor, aranżer, dyrygent.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Ukończył średnią szkołę muzyczną w klasie fortepianu. Studiował na Wydziale Instrumentalnym Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Łodzi.

W latach 60. udzielał się jako gitarzysta basowy i pianista w amatorskich zespołach muzycznych Szeptacze i 47. Pokolenie Potomków Piasta i Rzepichy. W 1967 przez sześć miesięcy grał w zespole Czerwono-Czarni. W latach 1969–1971 był liderem i instrumentalistą w założonej przez siebie Grupie Land. W 1972 grał w zespołach estradowych, z którymi koncertował w kraju i za granicą, m.in. w ZSRR, NRD, Czechosłowacji i na Węgrzech.

W sierpniu 1972 jako muzyk zespołu Pokolenie zarejestrował w Polskim Radiu Lublin piosenki: „Dwa anioły” i „Ziemi puls”[1][2]. W 1973 założył jazz-rockowy zespół Koman Band, który działał do 1985[3][4]. Współpracował z wykonawcami, takimi jak m.in. Krystyna Prońko, Zdzisława Sośnicka (Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’77 za interpretację kompozycji Komana „Jeden świat”)[5][6], Hanna Banaszak[7], Majka Jeżowska[8], Stan Borys[4], Leonard Kaczanowski[9] i Andrzej Zaucha[10], Jadwiga Strzelecka, Danuta Błażejczyk, Grażyna Łobaszewska, Jerzy Połomski, 2 plus 1, Aura i Vox. Uczestniczył w nagraniach płytowych i koncertach estradowych jako pianista, kompozytor, aranżer, dyrygent i kierownik muzyczny. Skomponował muzykę do: rock opery 3400 lat po Ikarze (libr. Bogdan Olewicz i Grzegorz Walczak), baletu Suita słoneczna, musicalu Wieczór w obcym mieście (libr. Janusz Kondratowicz), a także muzykę do spektakli teatralnych i filmów krótkometrażowych.

Jest laureatem nagród za aranżację przyznawanych na KFPP w Opolu (1974, 1985, 1986), a także wyróżnienia na KFPP w 1987 (za „Zagranicę”) i 1991 (za „Moją cierpliwość”).

W latach 1984–1988 prowadził żeńską grupę wokalną Fiesta[11], dla której przygotował repertuar na wydany w 1987[11] longplay pt. Fiesta. Współpracował z orkiestrami: Henryka Debicha, Zbigniewa Górnego, Jerzego Miliana i Andrzeja Trzaskowskiego. Koncertował za granicą, m.in. w RFN, Szwajcarii, Austrii, Holandii, Belgii, Francji, we Włoszech, na Kubie i na Bliskim Wschodzie.

W 1986 ograniczył działalność kompozytorską i całkowicie wycofał się z życia estradowego. Od 2000 prowadzi wydawnictwo muzyczne JKoman Prod.

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Przez sześć lat[12] pozostawał w nieformalnym związku z Krystyną Prońko[13][14]. W 1980 ożenił się z Majką Jeżowską, z którą ma syna. Jeżowska po rozwodzie z mężem oskarżyła Komana o stosowanie przemocy[14][15].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Piosenki bez granic 6 marca godz. 09:07. trojka.polskieradio.pl, 2016-03-06. [dostęp 2022-04-15]. (pol.).
  2. Piosenki bez granic 17 czerwca godz. 11:07. trojka.polskieradio.pl, 2018-06-17. [dostęp 2022-04-15]. (pol.).
  3. Ryszard Wolański: Koman Band. bibliotekapiosenki.pl, 2010-11-05. [dostęp 2016-04-02]. (pol.).
  4. a b Stefan Żagiel: Gitarzysta odrodzony w Jakusach. gokkarniewo.pl. [dostęp 2016-04-02]. (pol.).
  5. Ryszard Wolański: MTJ Artyści – Zdzisława Sośnicka. bibliotekapiosenki.pl. [dostęp 2016-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-21)]. (pol.).
  6. Orkiestra P/K Janusza Komana. discogs.com. [dostęp 2016-04-02]. (ang.).
  7. Koman-Band. discogs.com. [dostęp 2016-04-02]. (ang.).
  8. Orkiestra Pod Dyrekcją Janusza Komana. discogs.com. [dostęp 2016-04-02]. (ang.).
  9. Leonard Kaczanowski. bibliotekapiosenki.pl, 2011-08-29. [dostęp 2016-04-11]. (pol.).
  10. Andrzej Zaucha – Wieczór Nad Rzeką Zdarzeń. januszkoman.com. [dostęp 2016-04-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-22)]. (pol.).
  11. a b Fiesta – Fiesta. januszkoman.com. [dostęp 2016-04-02]. (pol.).
  12. Sławomir Koper, Marek Sierocki: Przeboje PRL. To śpiewała cała Polska. Wydawnictwo Harde, 2023, s. 43. ISBN 978-83-8343-012-6.
  13. Konrad Szczęsny, Prońko i Jeżowska wybaczyły byłemu ukochanemu! Poznaj kulisy ich konfliktu [online], Viva.pl, 25 maja 2019 [dostęp 2019-06-20] (pol.).
  14. a b Kończy 77 lat. Żyła w miłosnym trójkącie. wp.pl, 2024-01-14. [dostęp 2024-01-14].
  15. Romans z Januszem Komanem omal nie zakończył jej kariery oraz wieloletniej przyjaźni. Majka Jeżowska przeżyła prawdziwy koszmar. viva.pl, 2023-09-04. [dostęp 2024-10-21].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]