Janusz Zabłocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy polityka zmarłego w 2014. Zobacz też: Janusz Zabłocki – dyplomata zmarły w 2003.
Janusz Zabłocki
Data i miejsce urodzenia 18 lutego 1926
Grodzisk Mazowiecki
Data i miejsce śmierci 13 marca 2014
Warszawa
Poseł VIII kadencji Sejmu PRL
Okres od 23 marca 1980
do 31 sierpnia 1985
Przynależność polityczna Polski Związek Katolicko-Społeczny
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Partyzancki Krzyż Armii Krajowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Krzyż Niezłomnych Odznaka Pamiątkowa „Akcji Burza”
Grób Janusza Zabłockiego na cmentarzu powązkowskim

Janusz Zbigniew Zabłocki (ur. 18 lutego 1926 w Grodzisku Mazowieckim, zm. 13 marca 2014 w Warszawie[1]) – polski publicysta, polityk, działacz katolicki, prawnik. Poseł na Sejm PRL IV, V, VI, VII i VIII kadencji, na początku lat 80. członek prezydium Tymczasowej Rady Krajowej PRON[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1945–1949 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, a także rozpoczął naukę w Szkole Nauk Politycznych przy tymże Wydziale (1946–1948, nieukończona).

Kapral podchorąży (1944), podporucznik (1999), porucznik (2003). Podharcmistrz w Szarych Szeregach (1943).

Członek stowarzyszeń: Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich (od 1952), Stowarzyszenie Autorów ZAiKS (od 1986), Stowarzyszenie Szarych Szeregów (od 1990), Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej (od 1990), Polski Związek Katolicko-Społeczny (od 1981, z przerwą w latach 1984–1996). Poseł na Sejm PRL w latach 1965–1985 (do 1981 z ramienia Znak-u, potem PZKS-u). Jeden z twórców i pierwszy prezes Polskiego Związku Katolicko-Społecznego. W latach 1977–1983 członek prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.

W PRL współpracował z emigracyjnym Stronnictwem Pracy. W 1989 był jednym z założycieli reaktywowanego w Polsce Stronnictwa Pracy, do 1990 pełnił funkcję jego wiceprzewodniczącego.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Syn Leona i Wandy z Kuplińskich. Był żonaty z Krystyną Agnieszką Skarżyńską, z którą miał czworo dzieci: Krzysztofa (1949–1999), Jadwigę (1951–1970), Wandę (ur. 1952), Macieja (ur. 1959).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Książki wydane[edytuj | edytuj kod]

Prace własne[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół i świat współczesny (Wyd. „Znak”, Kraków 1967, II wydanie ODiSS 1986),
  • Na polskim skrzyżowaniu dróg (ODiSS 1972),
  • Tożsamość i siły narodu (Odnowa Londyn 1978),
  • Kawałki pociętego sztandaru (Fundacja Szarych Szeregów – ODiSS 1992),
  • Chrześcijańska demokracja w kraju i na emigracji 1947–1970 (OSPiS Lublin 1999),
  • Odwagę łączyć z rozwagą – Polski Związek Katolicko-Społeczny w latach 1980–1983 (OSPiS Lublin 2001),
  • Prymas Stefan Wyszyński – Opór i zwycięstwo 1948–1956 (Bertelsmann 2002),
  • Dzienniki 1956–1965 t. 1, 1951–1965 (Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2008),
  • Dzienniki 1966–1975 t. 2, 1966–1975 (Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2011),
  • Dzienniki 1976–1986, t. 3, cz. 1: 1976–1981 (Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2013),
  • Dzienniki 1976–1986, t. 3, cz. 2: 1982–1986 (Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2013).

Współautor w pracach zbiorowych[edytuj | edytuj kod]

  • Polnisches Mosaik (Verlag Klaus Hesse Bonn 1974),
  • Sługa Boży Stefan kardynał Wyszyński (1901–1981) (Adam Warszawa 2000),
  • Kardynał Stefan Wyszyński Prymas Tysiąclecia Mąż Stanu 1901–1981–2001 (Wyd. Sejmowe 2001),
  • Sowieckiemu zniewoleniu nie – Harcerska druga konspiracja 1944–1956 (Wyd. Ład 2005).

Napisał też kilkaset artykułów w pismach krajowych i zagranicznych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Zabłocki (1926–2014). mysl-polska.pl. [dostęp 2019-09-25].
  2. Dziennik Polski”, r. XXXVIII, nr 223 (11 807), 20 grudnia 1982, s. 2.
  3. Krzyż Komandorski OOP dla Janusza Zabłockiego. prezydent.pl, 2014-03-24. [dostęp 2019-09-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]