Joshua Eagle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joshua Eagle
Państwo  Australia
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1973
Toowoomba
Wzrost 183 cm
Masa ciała 91 kg
Gra praworęczna, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 1992
Zakończenie kariery 2004
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 219 (28 lutego 1994)
Australian Open 1R (1994)
Roland Garros 1R (1994)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5
Najwyżej w rankingu 11 (23 kwietnia 2001)
Australian Open QF (2000, 2001)
Roland Garros QF (1997)
Wimbledon 3R (2002, 2003)
US Open 3R (2001, 2003)

Joshua Andrew Eagle (ur. 10 maja 1973 w Toowoomba) – australijski tenisista.

Jest mężem austriackiej tenisistki, Barbary Schett. Mają syna – Noaha – urodzonego w 2009 roku.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Odnosił sukcesy w kategoriach juniorskich, w 1990 zajmując 10. miejsce na świecie w rankingu juniorów i dochodząc do półfinału Wimbledonu, a rok później wygrywając juniorskie Australian Open i mistrzostwa Włoch w parze z Grantem Doyle.

Jako zawodowy tenisista Eagle występował w latach 1992–2004.

W grze pojedynczej nie udało mu się powtórzyć osiągnięć z rywalizacji juniorskiej. Najwyżej został sklasyfikowany w lutym 1994 roku na miejscu 219. w rankingu światowym. Dwa razy wystąpił jako singlista w Wielkim Szlemie, oba mecze przegrywając – w 1 rundzie Australian Open 1994 z liderem rankingu światowego Pete'em Samprasem oraz w 1 rundzie French Open w tymże roku z Marcelo Ríosem.

Sukcesy Eagle odnosił w grze podwójnej. W kwietniu 2001 roku klasyfikowany był na 11. miejscu rankingu światowego, wygrał łącznie 5 turniejów rangi ATP World Tour i doszedł do dalszych 19 finałów. W 1995 roku pierwszy finał ATP World Tour osiągnął w Seulu, mając za partnera Andrew Florenta. Z tym tenisistą tworzył udany duet, który w ciągu kilku lat dołączył do czołówki światowej – wygrali turniej w Adelaide (1998), byli też łącznie w 8 przegranych finałach, w tym imprez z cyklu ATP Masters Series w Monte Carlo (2001) i Toronto (2000). Dwukrotnie też wystąpili w deblowym Tennis Masters Cup – w 1998 roku w swoim jedynym meczu pokonując Marka Knowlesa i Daniela Nestora (jako rezerwowi zastąpili w turnieju Leandera Paesa i Mahesha Bhupathiego), a 2 lata później odpadając z 1 zwycięstwem i 2 porażkami po rozgrywkach grupowych. Eagle również w parze z Florentem był 3 razy w wielkoszlemowych ćwierćfinałach – na French Open 1997 oraz w Australian Open 2000 i 2001. W 1996 roku Eagle i Florent wyeliminowali z mistrzostw Australii najwyżej rozstawionych Todda Woodbridge i Marka Woodforde, ale już w 2 rundzie ulegli późniejszym triumfatorom Petrowi Kordzie i Stefanowi Edbergowi.

W grze mieszanej Australijczyk osiągnął finał Australian Open z 2001 roku. Wspólnie z Barbarą Schett w decydującym meczu nie sprostali parze Corina Morariu i Ellis Ferreira.

W latach 1997–1998 był członkiem Rady Zawodników ATP.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra mieszana (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 28 stycznia 2001 Australian Open, Melbourne Twarda Austria Barbara Schett Stany Zjednoczone Corina Morariu
Południowa Afryka Ellis Ferreira
1:6, 3:6

Gra podwójna (5–19)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 30 kwietnia 1995 Seul Twarda Australia Andrew Florent Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Jeff Tarango
3:6, 2:6
Finalista 2. 16 czerwca 1996 Porto Ceglana Australia Andrew Florent Portugalia Emanuel Couto
Portugalia Bernardo Mota
6:4, 4:6, 4:6
Finalista 3. 14 lipca 1996 Båstad Ceglana Szwecja Peter Nyborg Szwecja David Ekerot
Stany Zjednoczone Jeff Tarango
4:6, 6:3, 4:6
Zwycięzca 1. 11 stycznia 1998 Adelaide Twarda Australia Andrew Florent Południowa Afryka Ellis Ferreira
Stany Zjednoczone Rick Leach
6:4, 6:7, 6:3
Finalista 4. 3 maja 1998 Monachium Ceglana Australia Andrew Florent Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
0:6, 3:6
Finalista 5. 21 czerwca 1998 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Australia Andrew Florent Francja Guillaume Raoux
Holandia Jan Siemerink
6:7(5), 2:6
Finalista 6. 26 lipca 1998 Stuttgart Ceglana Stany Zjednoczone Jim Grabb Francja Olivier Delaître
Francja Fabrice Santoro
1:6, 6:3, 3:6
Finalista 7. 2 sierpnia 1998 Kitzbühel Ceglana Australia Andrew Kratzmann Holandia Tom Kempers
Argentyna Daniel Orsanic
3:6, 4:6
Finalista 8. 5 marca 2000 Delray Beach Twarda Australia Andrew Florent Stany Zjednoczone Brian MacPhie
Serbia i Czarnogóra Nenad Zimonjić
5:7, 4:6
Finalista 9. 16 kwietnia 2000 Estoril Ceglana Południowa Afryka David Adams Stany Zjednoczone Donald Johnson
Południowa Afryka Piet Norval
4:6, 5:7
Finalista 10. 30 lipca 2000 Kitzbühel Ceglana Australia Andrew Florent Argentyna Pablo Albano
Czechy Cyril Suk
3:6, 6:3, 3:6
Finalista 11. 6 sierpnia 2000 Toronto Twarda Australia Andrew Florent Kanada Sébastien Lareau
Kanada Daniel Nestor
3:6, 6:7(3)
Zwycięzca 2. 4 marca 2001 Dubaj Twarda Australia Sandon Stolle Kanada Daniel Nestor
Serbia i Czarnogóra Nenad Zimonjić
6:4, 6:4
Finalista 12. 22 kwietnia 2001 Monte Carlo Ceglana Australia Andrew Florent Szwecja Jonas Björkman
Australia Todd Woodbridge
6:3, 4:6, 2:6
Finalista 13. 13 stycznia 2002 Sydney Twarda Australia Sandon Stolle Stany Zjednoczone Donald Johnson
Stany Zjednoczone Jared Palmer
4:6, 4:6
Finalista 14. 3 marca 2002 Dubaj Twarda Australia Sandon Stolle Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:3, 3:6, 11–13
Zwycięzca 3. 14 lipca 2002 Gstaad Ceglana Czechy David Rikl Włochy Massimo Bertolini
Włochy Cristian Brandi
7:6(5), 6:4
Zwycięzca 4. 21 lipca 2002 Stuttgart Ceglana Czechy David Rikl Południowa Afryka David Adams
Argentyna Gastón Etlis
6:3, 6:4
Finalista 15. 6 października 2002 Moskwa Dywanowa (hala) Australia Sandon Stolle Szwajcaria Roger Federer
Białoruś Maks Mirny
4:6, 6:7(0)
Zwycięzca 5. 13 października 2002 Wiedeń Twarda (hala) Australia Sandon Stolle Czechy Jiří Novák
Czechy Radek Štěpánek
6:4, 6:3
Finalista 16. 12 stycznia 2003 Sydney Twarda Indie Mahesh Bhupathi Australia Paul Hanley
Australia Nathan Healey
6:7(3), 4:6
Finalista 17. 4 maja 2003 Monachium Ceglana Stany Zjednoczone Jared Palmer Zimbabwe Wayne Black
Zimbabwe Kevin Ullyett
3:6, 5:7
Finalista 18. 22 czerwca 2003 Nottingham Trawiasta Stany Zjednoczone Jared Palmer Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:7(3), 6:4, 6:7(4)
Finalista 19. 3 sierpnia 2003 Los Angeles Twarda Holandia Sjeng Schalken Stany Zjednoczone Jan-Michael Gambill
Stany Zjednoczone Travis Parrott
4:6, 6:3, 5:7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]