Piet Norval

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piet Norval
Państwo  Południowa Afryka
Data i miejsce urodzenia 7 kwietnia 1970
Kapsztad
Wzrost 185 cm
Masa ciała 88 kg
Gra praworęczny, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 1988
Zakończenie kariery 2001
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 125 (19 czerwca 1989)
Australian Open 1R (1989)
Wimbledon 1R (1989)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 14
Najwyżej w rankingu 16 (16 stycznia 1995)
Australian Open QF (1997)
Roland Garros QF (1993)
Wimbledon SF (1991)
US Open QF (1998)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Południowa Afryka
Igrzyska olimpijskie
srebro Barcelona 1992 tenis ziemny
(gra podwójna)

Pieter (Piet) Norval (ur. 7 kwietnia 1970 w Kapsztadzie) – południowoafrykański tenisista, zwycięzca French Open 1999 w grze mieszanej, srebrny medalista igrzysk olimpijskich w Barcelonie (1992), reprezentant w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

jako zawodowy tneisista Norval występował w latach 1988–2001.

Sukcesy odnosił głównie w grze podwójnej, w której triumfował w 14 turniejach rangi ATP World Tour, w tym w kończącym sezon zawodach Tennis Masters Cup (2000). Wspólnie z Donaldem Johnsonem pokonali w finale parę Mahesh BhupathiLeander Paes. Ponadto Norval był uczestnikiem 21 finałów.

W roku 1999 wygrał wspólnie z Katariną Srebotnik mikstowy turniej French Open. W rundzie finałowej pokonali wynikiem 6:3, 3:6, 6:3 duet Łarysa Sawczenko-NeilandRick Leach.

Norval jest również srebrnym medalistą igrzysk olimpijskich z Barcelony w grze podwójnej. Razem z Wayne'em Ferreirą przegrali mecz o mistrzostwo z Borisem Beckerem i Michaelem Stichem.

W latach 1993–1995, 1998 i 2000 Norval reprezentował RPA w Pucharze Davisa. Rozegrał przez ten okres 7 meczów, wygrywając z nich 3 pojedynki deblowe.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu deblistów był na 16. miejscu w połowie stycznia 1995 roku.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra mieszana (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 5 czerwca 1999 French Open, Paryż Ceglana Słowenia Katarina Srebotnik Łotwa Łarysa Sawczenko-Neiland
Stany Zjednoczone Rick Leach
6:3, 3:6, 6:3

Gra podwójna (14–21)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 24 marca 1991 Miami Twarda Południowa Afryka Wayne Ferreira Stany Zjednoczone Ken Flach
Stany Zjednoczone Robert Seguso
5:7, 7:6, 6:2
Finalista 1. 5 kwietnia 1992 Johannesburg Twarda Południowa Afryka Wayne Ferreira Południowa Afryka Pieter Aldrich
Południowa Afryka Danie Visser
4:6, 4:6
Finalista 2. 8 sierpnia 1992 Barcelona Ceglana Południowa Afryka Wayne Ferreira Niemcy Boris Becker
Niemcy Michael Stich
6:7(5), 6:4, 6:7(5), 3:6
Zwycięzca 2. 21 marca 1993 Casablanca Ceglana Stany Zjednoczone Mike Bauer Łotwa Ģirts Dzelde
Chorwacja Goran Prpić
7:5, 7:6
Finalista 3. 11 lipca 1993 Gstaad Ceglana Holandia Hendrik Jan Davids Francja Cédric Pioline
Szwajcaria Marc Rosset
3:6, 6:3, 6:7
Finalista 4. 25 lipca 1993 Stuttgart Ceglana Południowa Afryka Gary Muller Holandia Tom Nijssen
Czechy Cyril Suk
6:7, 3:6
Zwycięzca 3. 17 października 1993 Bolzano Dywanowa (hala) Holandia Hendrik Jan Davids Południowa Afryka David Adams
Rosja Andriej Olchowski
6:3, 6:2
Finalista 5. 13 lutego 1994 Mediolan Dywanowa (hala) Holandia Hendrik Jan Davids Holandia Tom Nijssen
Czechy Cyril Suk
6:4, 6:7, 6:7
Finalista 6. 17 kwietnia 1994 Nicea Ceglana Holandia Hendrik Jan Davids Hiszpania Javier Sánchez
Australia Mark Woodforde
5:7, 3:6
Zwycięzca 4. 8 maja 1994 Hamburg Ceglana Stany Zjednoczone Scott Melville Szwecja Henrik Holm
Szwecja Anders Järryd
6:3, 6:4
Zwycięzca 5. 24 lipca 1994 Stuttgart Ceglana Stany Zjednoczone Scott Melville Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
7:6, 7:5
Finalista 7. 16 października 1994 Ostrawa Dywanowa (hala) Południowa Afryka Gary Muller Czechy Martin Damm
Czechy Karel Nováček
4:6, 6:1, 3:6
Finalista 8. 12 marca 1995 Indian Wells Twarda Południowa Afryka Gary Muller Stany Zjednoczone Tommy Ho
Nowa Zelandia Brett Steven
4:6, 6:7
Finalista 9. 1 października 1995 Palermo Ceglana Holandia Hendrik Jan Davids Hiszpania Àlex Corretja
Francja Fabrice Santoro
7:6, 4:6, 3:6
Finalista 10. 21 kwietnia 1996 Barcelona Ceglana Wielka Brytania Neil Broad Argentyna Luis Lobo
Hiszpania Javier Sánchez
1:6, 3:6
Finalista 11. 23 czerwca 1996 Nottingham Trawiasta Wielka Brytania Neil Broad Wielka Brytania Mark Petchey
Wielka Brytania Danny Sapsford
7:6, 6:7, 4:6
Zwycięzca 6. 14 lipca 1996 Newport Trawiasta Południowa Afryka Marius Barnard Australia Paul Kilderry
Australia Michael Tebbutt
6:7, 6:4, 6:4
Zwycięzca 7. 4 sierpnia 1996 Los Angeles Twarda Południowa Afryka Marius Barnard Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Nicklas Kulti
7:5, 6:2
Finalista 12. 6 października 1996 Lyon Dywanowa (hala) Wielka Brytania Neil Broad Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
2:6, 1:6
Finalista 13. 11 maja 1997 Hamburg Ceglana Wielka Brytania Neil Broad Argentyna Luis Lobo
Hiszpania Javier Sánchez
3:6, 6:7
Finalista 14. 8 marca 1998 Rotterdam Dywanowa (hala) Wielka Brytania Neil Broad Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
6:7, 3:6
Finalista 15. 12 lipca 1998 Båstad Ceglana Południowa Afryka Lan Bale Szwecja Magnus Gustafsson
Szwecja Magnus Larsson
4:6, 2:6
Zwycięzca 8. 2 sierpnia 1998 Umag Ceglana Wielka Brytania Neil Broad Czechy Jiří Novák
Czechy David Rikl
6:1, 3:6, 6:3
Finalista 16. 11 października 1998 Bazylea Twarda (hala) Zimbabwe Kevin Ullyett Francja Olivier Delaître
Francja Fabrice Santoro
3:6, 6:7
Finalista 17. 10 stycznia 1999 Doha Twarda Zimbabwe Kevin Ullyett Stany Zjednoczone Alex O’Brien
Stany Zjednoczone Jared Palmer
3:6, 4:6
Finalista 18. 17 października 1999 Wiedeń Twarda (hala) Zimbabwe Kevin Ullyett Niemcy David Prinosil
Australia Sandon Stolle
3:6, 4:6
Zwycięzca 9. 24 października 1999 Lyon Dywanowa (hala) Zimbabwe Kevin Ullyett Południowa Afryka Wayne Ferreira
Australia Sandon Stolle
4:6, 7:6(5), 7:6(4)
Zwycięzca 10. 14 listopada 1999 Sztokholm Twarda (hala) Zimbabwe Kevin Ullyett Stany Zjednoczone Jan-Michael Gambill
Stany Zjednoczone Scott Humphries
7:5, 6:3
Finalista 19. 5 marca 2000 Santiago Ceglana Południowa Afryka Lan Bale Brazylia Gustavo Kuerten
Brazylia Antonio Prieto
2:6, 4:6
Zwycięzca 11. 16 kwietnia 2000 Estoril Ceglana Stany Zjednoczone Donald Johnson Południowa Afryka David Adams
Australia Joshua Eagle
6:4, 7:5
Zwycięzca 12. 25 czerwca 2000 Nottingham Trawiasta Stany Zjednoczone Donald Johnson Południowa Afryka Ellis Ferreira
Stany Zjednoczone Rick Leach
1:6, 6:4, 6:3
Finalista 20. 22 października 2000 Tuluza Twarda (hala) Stany Zjednoczone Donald Johnson Francja Julien Boutter
Francja Fabrice Santoro
6:7(8), 6:4, 6:7(5)
Zwycięzca 13. 29 października 2000 Bazylea Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Donald Johnson Szwajcaria Roger Federer
Słowacja Dominik Hrbatý
7:6(9), 4:6, 7:6(4)
Finalista 21. 5 listopada 2000 Stuttgart Twarda (hala) Stany Zjednoczone Donald Johnson Czechy Jiří Novák
Czechy David Rikl
6:3, 3:6, 4:6
Zwycięzca 14. 17 listopada 2000 Doubles Championship, Bangalore Twarda Stany Zjednoczone Donald Johnson Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
7:6(8), 6:3, 6:4

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]