Ellis Ferreira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ellis Ferreira
Państwo  Południowa Afryka
Miejsce zamieszkania Atlanta
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1970
Pretoria
Wzrost 188 cm
Masa ciała 86 kg
Gra leworęczna
Status profesjonalny 1992
Zakończenie kariery 2002
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 210 (3 października 1994)
Wimbledon 1R (1994)
US Open 2R (1994)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 18
Najwyżej w rankingu 2 (31 stycznia 2000)
Australian Open W (2000)
Roland Garros QF (1999)
Wimbledon SF (1996)
US Open F (2000)

Ellis Russell Ferreira (ur. 19 lutego 1970 w Pretorii) – południowoafrykański tenisista, zwycięzca Australian Open 2000 w grze podwójnej i Australian Open 2001 w grze mieszanej, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj]

Jako zawodowy tenisista występował w latach 1992–2002.

Sukcesy odnosił w grze podwójnej wygrywając 18 turniejów z cyklu ATP World Tour. W roku 2000 triumfował wspólnie z Rickem Leachem podczas Australian Open, eliminując po drodze parę Todd WoodbridgeMark Woodforde. W finale pokonali wynikiem 6:4, 3:6, 6:3, 3:6, 18:16 debel Wayne BlackAndrew Kratzmann[1]. W roku 2001 zwyciężył w kończącym sezon turnieju Tennis Masters Cup, grając w parze z Leachem. W meczu o tytuł pokonali duet Petr PálaPavel Vízner. Ponadto Ferreira jest finalistą 16 turniejów, w tym US Open 2000. W parze z Leachem nie sprostali w finale deblowi Lleyton HewittMaks Mirny. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu deblistów był na 2. miejscu pod koniec stycznia 2000 roku.

W roku 2001 wygrał Australian Open w grze mieszanej. Partnerką Ferreiry była Corina Morariu. Mecz finałowy zakończył się zwycięstwem pary Morariu–Ferreira nad duetem Barbara SchettJoshua Eagle 6:1, 6:3.

W 1996 roku Ellis Ferreira zagrał w parze z Wayne'em Ferreirą na igrzyskach olimpijskich w Atlancie. Zawodnicy awansowali do ćwierćfinału, w którym ponieśli porażkę z Jacco Eltinghiem i Paulem Haarhuisem.

W latach 1996–1998 reprezentował RPA w Pucharze Davisa. Rozegrał przez ten okres 4 mecze (wszystkie w deblu), z których zwyciężył w 1 pojedynku.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra mieszana (1–0)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 28 stycznia 2001 Australian Open, Melbourne Twarda Stany Zjednoczone Corina Morariu Austria Barbara Schett
Australia Joshua Eagle
6:1, 6:3

Gra podwójna (18–16)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 3 kwietnia 1994 Sun City Twarda Południowa Afryka Grant Stafford Południowa Afryka Marius Barnard
Południowa Afryka Brent Haygarth
3:6, 5:7
Finalista 2. 23 lipca 1995 Stuttgart Ceglana Holandia Jan Siemerink Hiszpania Tomás Carbonell
Hiszpania Francisco Roig
6:3, 3:6, 4:6
Zwycięzca 1. 22 października 1995 Wiedeń Dywanowa (hala) Holandia Jan Siemerink Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:4, 7:5
Zwycięzca 2. 14 stycznia 1996 Sydney Twarda Holandia Jan Siemerink Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
Australia Sandon Stolle
5:7, 6:4, 6:1
Finalista 3. 31 marca 1996 Miami Twarda Stany Zjednoczone Patrick Galbraith Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
1:6, 3:6
Zwycięzca 3. 28 kwietnia 1996 Monte Carlo Ceglana Holandia Jan Siemerink Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Nicklas Kulti
2:6, 6:3, 6:2
Zwycięzca 4. 12 stycznia 1997 Auckland Twarda Stany Zjednoczone Patrick Galbraith Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
6:4, 4:6, 7:6
Zwycięzca 5. 23 lutego 1997 Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Patrick Galbraith Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
6:3, 3:6, 6:1
Finalista 4. 2 marca 1997 Filadelfia Twarda (hala) Stany Zjednoczone Patrick Galbraith Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Alex O’Brien
3:6, 3:6
Zwycięzca 6. 22 czerwca 1997 Nottingham Trawiasta Stany Zjednoczone Patrick Galbraith Wielka Brytania Danny Sapsford
Wielka Brytania Chris Wilkinson
4:6, 7:6, 7:6
Zwycięzca 7. 12 października 1997 Wiedeń Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Patrick Galbraith Niemcy Marc-Kevin Goellner
Niemcy David Prinosil
6:3, 6:4
Zwycięzca 8. 19 października 1997 Lyon Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Patrick Galbraith Francja Olivier Delaître
Francja Fabrice Santoro
3:6, 6:2, 6:4
Finalista 5. 9 listopada 1997 Sztokholm Twarda (hala) Stany Zjednoczone Patrick Galbraith Niemcy Marc-Kevin Goellner
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
3:6, 6:3, 6:7
Finalista 6. 11 stycznia 1998 Adelaide Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Australia Joshua Eagle
Australia Andrew Florent
4:6, 7:6, 3:6
Finalista 7. 22 lutego 1998 Memphis Twarda (hala) Meksyk David Roditi Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
3:6, 4:6
Zwycięzca 9. 29 marca 1998 Miami Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Stany Zjednoczone Alex O’Brien
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
6:2, 6:4
Finalista 8. 19 kwietnia 1998 Barcelona Ceglana Stany Zjednoczone Rick Leach Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
5:7, 0:6
Zwycięzca 10. 3 maja 1998 Atlanta Ceglana Stany Zjednoczone Rick Leach Stany Zjednoczone Alex O’Brien
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
6:3, 0:6, 6:2
Finalista 9. 17 maja 1998 Rzym Ceglana Stany Zjednoczone Rick Leach Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
4:6, 6:4, 6:7
Zwycięzca 11. 14 czerwca 1998 Halle Trawiasta Stany Zjednoczone Rick Leach Południowa Afryka John-Laffnie de Jager
Niemcy Marc-Kevin Goellner
4:6, 6:4, 7:6
Finalista 10. 9 sierpnia 1998 Toronto Ceglana Stany Zjednoczone Rick Leach Czechy Martin Damm
Stany Zjednoczone Jim Grabb
7:6, 2:6, 6:7
Finalista 11. 14 marca 1999 Indian Wells Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Zimbabwe Wayne Black
Australia Sandon Stolle
6:7(4), 3:6
Zwycięzca 12. 16 maja 1999 Rzym Ceglana Stany Zjednoczone Rick Leach Południowa Afryka David Adams
Południowa Afryka John-Laffnie de Jager
6:7, 6:1, 6:2
Finalista 12. 20 czerwca 1999 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Czechy David Rikl Indie Leander Paes
Holandia Jan Siemerink
nie rozegrano
Zwycięzca 13. 16 stycznia 2000 Auckland Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Francja Olivier Delaître
Stany Zjednoczone Jeff Tarango
7:5, 6:4
Zwycięzca 14. 29 stycznia 2000 Australian Open, Melbourne Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Zimbabwe Wayne Black
Australia Sandon Stolle
6:4, 3:6, 6:3, 3:6, 18:16
Zwycięzca 15. 16 kwietnia 2000 Atlanta Ceglana Stany Zjednoczone Rick Leach Stany Zjednoczone Justin Gimelstob
Bahamy Mark Knowles
3:6, 4:6
Finalista 13. 25 czerwca 2000 Nottingham Trawiasta Stany Zjednoczone Rick Leach Stany Zjednoczone Donald Johnson
Południowa Afryka Piet Norval
6:1, 4:6, 3:6
Finalista 14. 13 sierpnia 2000 Cincinnati Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:7(6), 4:6
Finalista 15. 8 września 2000 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Australia Lleyton Hewitt
Białoruś Maks Mirny
4:6, 7:5, 6:7(5)
Finalista 16. 21 października 2001 Stuttgart Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jeff Tarango Białoruś Maks Mirny
Australia Sandon Stolle
6:7, 6:7(4)
Zwycięzca 16. 28 października 2001 Bazylea Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Rick Leach Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
7:6(3), 6:4
Zwycięzca 17. 4 listopada 2001 Paryż Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Rick Leach Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
3:6, 6:4, 6:3
Zwycięzca 18. 3 lutego 2002 Doubles Challenge Cup, Bangalore Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Czechy Petr Pála
Czechy Pavel Vízner
6:7(6), 7:6(2), 6:4, 6:4

Przypisy

  1. Leach, Ferreira triumph in five-set, 261-minute final (ang.). sportsillustrated.cnn.com, 29 stycznia 2000. [dostęp 7 grudnia 2011].

Bibliografia[edytuj]