Karin Schubert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karin Schubert
Imię i nazwisko Karin Johanna Schubert
Data i miejsce urodzenia 26 listopada 1944
Hamburg, Niemcy
Zawód aktorka, fotomodelka, aktorka filmów pornograficznych
Współmałżonek Klaus-Peter
(1970-?; rozwód)
Lata aktywności 1967-1994

Karin Johanna Schubert[1] (ur. 26 listopada 1944 w Hamburgu) – niemiecka aktorka i fotomodelka, która w latach 1985-94 występowała także w produkcjach pornograficznych[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Hamburgu[3][4]. Ukończyła szkołę i otrzymała dyplom w zakresie administracji.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Zadebiutowała w spaghetti westernie Faccia a faccia (1967)[5] z Gianem Marią Volontè. Pozowała jako fotomodelka dla różnych magazynów, w tym „Wochenend” (Niemcy; 1969, 1970), „Playmen” (Włochy; 1970, 1976), „La Nación Revista” (Argentyna; 1972)[6], „Ciné-Revue” (Belgia; 1972, 1975, 1978)[7], „Epoca” (Włochy; 1974) czy „Le Ore” (Włochy; 1984, 1985)[8]. Brała udział także w reklamach, w tym włoskiego piwa Peroni z udziałem Ugo Tognazzi'ego.

Zabiegała o pracę w filmie i przeniosła się do Włoch. Sergio Corbucci powierzył jej rolę Zairy w spaghetti westernie Compañeros (1970) u boku Franco Nero, Tomasa Miliana i Jacka Palance. Z kolei Gérard Oury zaangażował ją do komedii Mania wielkości (La folie des grandeurs, 1971)[9] z Louisem de Funèsem i Yvesem Montandem. W dreszczowcu Edwarda Dmytryka Sinobrody (Bluebeard, 1972) zagrała obok takich gwiazd jak Richard Burton, Raquel Welch czy Sybil Danning. Z kolei w dreszczowcu Porwanie (L'attentat, 1972), gdzie pojawiła się jako Sabine, gwiazdami byli: Jean-Louis Trintignant, Michel Piccoli, Jean Seberg, Gian Maria Volontè, Michel Bouquet, Bruno Cremer, Philippe Noiret i Roy Scheider. W tym samym roku wystąpiła wraz z Edwige Fenech we włoskiej komedii erotycznej Ubalda, naga i ciepła (Quel gran pezzo dell'Ubalda tutta nuda e tutta calda).

Potem zaczęła pojawiać się w filmach przygodowych, spaghetti westernie Trzej muszkieterowie Zachodu (Tutti per uno ... botte per tutti, 1973) - adaptacji powieści Aleksandra Dumasa Trzej muszkieterowie, dramacie kryminalnym Lo sgarbo (1975) z Leonardem Mannem oraz dramacie szpiegowskim Missile X – Geheimauftrag Neutronenbombe (1978) u boku Petera Gravesa, Curda Jürgensa i Johna Carradine. Po występie w filmie Czarna Emanuelle (Emanuelle nera, 1975), zwróciła uwagę reżysera Joe'go D'Amato i zaczęła brać udział w jego filmach erotycznych, w tym Emanuelle i niewolnice miłości (Emanuelle - perché violenza alle donne?, 1977)[10].

Była żoną Klausa-Petera, przedstawiciela marki Opel, z którym ma syna. Po rozwodzie przyjęła ofertę włoskiego magazynu, by pozować do zdjęć pornograficznych. Pojawia się w czasopismach takich jak Men czy Le Ore. W 1985 roku, w wieku 41 lat, została gwiazdą europejskiego kina pornograficznego i wzięła udział w swoim pierwszym włoskim filmie hardcore Morbosamente vostra. Ostatnie lata jej kariery w kinie X, miały miejsce głównie we Włoszech, ale także w Niemczech. Jej ekranowymi partnerami byli m.in.: Amber Lynn, Dolly Buster, Tracey Adams, Christoph Clark, John Holmes, Roberto Malone[11] i Rocco Siffredi[11]. W 1994 występowała także na scenie obok Ciccioliny i Moany Pozzi, a później pracowała dla usług telefonicznych - seks przez telefon.

W 1994 roku, wyjaśniła w wywiadzie dla Corriere della Sera, że zgodziła grać w filmach pornograficznych, by pomóc finansowo swojemu synowi uzależnionemu od narkotyków[12]. W październiku 1994 w programie telewizyjnym Il Fatto wyjawiła, że gdy miała jedenaście lat - były wykorzystywane seksualnie przez ojca[13].

1 września 1994 dokonała pierwszej próby samobójczej poprzez pochłanianie barbiturany i pół butelki alkoholu. Próbowała popełnić samobójstwo, po raz kolejny 20 maja 1996 wdychając gaz, a następnie trafiła do szpitala psychiatrycznego. Ostatecznie zamieszkała w Manzianie, we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Rzym, ze swoimi psami. We wrześniu 2015 została wydana książka biograficzna Pornification autorstwa Jeana-Luca Marreta, w którym Karin Schubert opowiada o swoim życiu i karierze[14][15].

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1968: Der Arzt von St. Pauli jako fotomodelka
  • 1969: Willst du ewig Jungfrau bleiben? jako Yvonne
  • 1970: Kotku, kotku, kocham cię (Pussycat, Pussycat, I Love You)
  • 1970: Vamos a matar, compañeros jako Zaira
  • 1971: Mania wielkości (La folie des grandeurs) jako La Reine / królowa
  • 1972: Sinobrody (Bluebeard) jako Greta
  • 1972: Tutti per uno... botte per tutti jako Alice Fergussen
  • 1972: Quel gran pezzo dell'Ubalda tutta nuda e tutta calda
  • 1972: Porwanie (L'attentat) jako Sabine
  • 1973: La punition jako Britt
  • 1974: Mój Boże, jak ja nisko upadłam! (Mio Dio, come sono caduta in basso!) jako Evelyn
  • 1975: This Time I'll Make You Rich jako Joyce O'Hara
  • 1975: Czarna Emanuelle (Emanuelle nera) jako Ann Danieli
  • 1977: Missile X - Geheimauftrag Neutronenbombe jako Galina Fiedorowna
  • 1977: Emanuelle i niewolnice miłości (Emanuelle - perché violenza alle donne?) jako Cora Norman
  • 1984: Hanna D. - La ragazza del Vondel Park jako matka Hanny
  • 1986: Panther Squad jako Barbara

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Karin Schubert (ang.). Listal. [dostęp 2018-01-02].
  2. Karin Schubert (ang.). FamousFix. [dostęp 2016-07-30].
  3. Karin Schubert (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-07-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  4. Karin Schubert - Actor (ang.). Moviefone. [dostęp 2016-07-30].
  5. Karin Schubert (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2018-01-02].
  6. Descripción del vendedor (ang.). mercadolibre.com.ar. [dostęp 2016-07-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  7. Reve Revue (ang.). Pulp International. [dostęp 2016-07-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  8. Karin Schubert Magazines (ang.). FamousFix. [dostęp 2016-07-30].
  9. Karin Schubert (fr.). AlloCiné. [dostęp 2016-07-30].
  10. Karin Schubert (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2017-11-05].
  11. a b Karin Schubert Dating (ang.). FamousFix. [dostęp 2016-07-30].
  12. Le destin tragique de Karin Schubert: de La Folie des Grandeurs au cinéma porno (fr.). Premiere. [dostęp 2016-07-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  13. A gambe aperte – Vita violenta di Karin Schubert (wł.). Giornalettismo. [dostęp 2016-07-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  14. Pornification ; vie de Karin Schubert (fr.). Chapitre.com. [dostęp 2016-07-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  15. Pornification, Vie de Karin Schubert, Jean-Luc Marret (2015) (fr.). Sionmettaitleslivres. [dostęp 2016-07-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]