Christoph Clark

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Christoph Clark
Ilustracja
Christoph Clark (12 stycznia 2008)
Prawdziwe imię i nazwisko Gilbert Grosso[1]
Data i miejsce urodzenia 9 lutego 1958[1][2][3]
Franche-Comté, Francja
Używane pseudonimy Christophe Jackson, Christophe Clark, Christophe Clarck, Christoff Clark, Christophe Gill, Christophe Grosso, Christopher Grosso, Pascal Sofflet[2]
Lata aktywności od 1983[2]
Narodowość francuska
Liczba filmów 514 (jako aktor, za IAFD)[2], 253 (jako reżyser, za IAFD)[2]
Wzrost 175[4] cm
Kolor włosów blond
Kolor oczu niebieski[3]

Christoph Clark (ur. 9 lutego 1958 we Franche-Comté[1][2][3][5]) – francuski aktor, reżyser, scenarzysta i producent filmów pornograficznych[6].

Życiorys[edytuj]

Wczesne lata[edytuj]

Pochodzi z Alp Nadmorskich[7][8]. Urodził się i dorastał w rodzinie rzymskokatolickiej[9]. Po opuszczeniu szkoły w południowej Francji, w wieku szesnastu lat wyjechał do Hiszpanii, gdzie dorabiał jako kelner. Miał dwadzieścia lat, mieszkał we Frejus, gdy podczas święta na Ibizie francuski fotograf zaproponował mu sesję zdjęciową w Paryżu.

Kariera[edytuj]

W 1978 roku rozpoczął karierę jako fotomodel[10]. Debiutował na ekranie dla szwedzkiego producenta[9]. Pracował też we francuskiej kawiarni w Paryżu[9].

Na początku lat 80. zaczął występować w filmach pornograficznych, realizowanych we Francji, m.in. produkcji Colmax Gorące pożądanie (Échange de femmes pour le week-end, 1981) u boku Gabriela Pontello, Zakazany owoc (Le fruit défendu, 1983), Magiczny Singapur (Une fille dans la peau, 1984) i Dziewczyny z matką (Les filles de leur mère, 1985) wg powieści Pierre’a Louÿsa. Parodiował Arsène Lupina w filmach Jamesa H. Lewisa (Gilberta Roussela): Triples penetrations explosives (1983), Ecole pour salopes tres speciales (1984) i Entrecuisses en chaleur (1984)[11]. Trafił także na duży ekran jako Cricri w komedii Winorośl widocznego smutku (Pinot simple flic, 1984), której operatorem filmowym był nominowany do Oscara Eduardo Serra, oraz dramacie Francisa Leroia Emmanuelle IV (1984)[12][13] u boku Sylvii Kristel i Patricka Bauchau zagrał trzecioplanową rolę Alfredo, narzeczonego Marii. Na planie trzech produkcji spotkał się z hollywoodzkim gwiazdorem porno Johnem HolmesemRozwój i upadek rzymskiej cesarzowej (Carne bollente, 1987), Diabeł w panu Holmes (The Devil in Mr. Holmes, 1987) i Backdoor Summer 1 (1988).

W 1991 roku podjął współpracę z amerykańskim producentem i reżyserem Johnem Stagliano, pojawiając się w jego studyjnych filmach pornograficznych, ale także w europejskich produkcjach Diva Futura, Vidéo Marc Dorcel, Mario Salieri Productions, VTO (Verlag Teresa Orlowski), Luca Damiano Entertainment, DBM Video, Videorama Harry S. Morgan, Magma Film czy Private Media Group. Walter Molitor (Moli) powierzył mu rolę kowboja Victora McHammera, który odwiedza miasteczko Cock w niemieckim westernie Wystrzałowe kolty (Spritzende Colts, 1991)[14] i parodii Mad Max z gatunku science-fiction Mad Sex (1994) jako Loth, lider Breastless Ones. U Mario Salieriego był SS-Mannem w Podróżach w czasie 2-3 (Viaggio nel tempo 3, 1991). Dino wybrał go jako tytułowego protagonistę Wolfganga Amadeusa Mozarta w niemieckim filmie Sekrety Mozarta (Secrets of Mozart, 1992). W erotycznej wersji operetki Franciszka Lehára Wesoła wdówka (Vedova Allegra, 1995) w reż. Mario Bianchi (Nicholas Moore) był hrabią Daniło.

Luca Damiano[15] i Joe D'Amato[16] zaangażowali go do swoich wysokobudżetowych kostiumowych produkcji; Baśnie z tysiąca i jednej nocy (1001 Nights: Esclaves au harem, 1994) jako sułtan Szachrijar, ekranizacji powieści Alberto Moravia włoskiej produkcji Mężczyzna, który patrzy (Il marito guardone – Sesso spiato, 1995), Erotyczne marzenia Aladyna (The Erotic Dream of Aladdin X, 1995)[17] jako Aladyn, Baron von Masoch (Il Barone von Masoch, 1995), Dekameron X (Decameron X, 1995)[18] wg Giovanni Boccaccio, Marqués de Sade (1996) jako wujek de Sade oraz Hamlet – erotyczne rozterki (Amleto-Per Amore di Ophelia, 1996) jako szekspirowski Hamlet. W porno parodii Lara Croft: Tomb Raider - Zagłada wojownika (Doom Fighter, 2000)[19] w reż. Gianfranco Romagnoli wystąpił jako czarny charakter dr Zolt, a w trylogii Private Virtualia: Dark Side: A New Sex Dimension (2002) Antonio Adamo jako Cyclops.

W roku 1994 zadebiutował jako reżyser, scenarzysta i producent filmów, w których główną bohaterką była węgierska aktorka porno Angelica Bella. Z kolei za realizację francuskiego filmu Młode lubieżne wdowy (Jeunes Veuves Lubriques, 1996) otrzymał nagrodę w Cannes jako najlepszy nowy europejski reżyser. Następnie w Budapeszcie założył firmę Euro Angel, a od roku 1997 rozpoczął kręcić cykle filmów w stylu gonzo[20]. Potem realizował swoje produkcje takie jak Euro Angels, Beautiful Girls, Euro Hardball, Big Natural Tits Euro Domination, Christoph Clark’s Obsession i Swallow[21]. Dzięki jego sukcesom europejskie produkcje porno zyskały popularność w Stanach Zjednoczonych[22][23].

Wziął udział w dramacie Dziwka (Yo puta, 2004)[24][25] wg powieści Isabel Pisano z udziałem Daryl Hannah, Denise Richards i Joaquima de Almeidy. W 2008 roku został wpisany do Galerii Sław XRCO zarządzanej przez X-Rated Critics Organization[26]. Zrealizował także film DXK (DXK, David Sex King, 2011), inspirowany oskarżeniem o napastowanie seksualne Dominique'a Strauss-Kahna[27]. W 2013 był bohaterem teledysku wyprodukowanego przez Chaï Chaï Films do piosenki Brantôme "Hello, Dirty Operator !" (reż. Mathias Mangin i Jonas Parient)[28]. Od roku 2015 na swoim koncie YouTube, Facebook i Twitter jako Tonton Chris Clark regularnie nagrywał siebie i publikował filmiki wideo, gdzie wyrażał swoją opinię, np. o porażce reprezentacji Francji w piłce nożnej[29].

Życie prywatne[edytuj]

Po przyjeździe do Budapesztu w roku 1991 związał się z węgierską aktorką porno Deborah Wells[30][31], z którą występował w filmowych produkcjach m.in. w pornobaśni Królewna Śnieżka (Hótehénke, 1994, LUX Videó, reż. Kovi). Jednak w roku 1994 nastąpił rozpad ich związku[32]. Christoph Clark romansował z Moaną Pozzi, Jessicą Rizzo, Luaną Borgią i Anitą Blond (1996)[8].

Zamieszkał wraz z rodziną w Budapeszcie[33]. Ma dwóch synów (ur. 2002 i 2004)[34]. W 2015 r., po 20 latach małżeństwa, rozwiódł się[35].

Nagrody i nominacje[edytuj]

Rok Nagroda Kategoria Rezultat Film Rola Studio
1992 Hot d'Or (Cannes) Najlepszy aktor europejski Wygrana Arena namiętności (Manege der Lüste, 1991), reż. Nils Molitor (w napisach: Moli) klaun August z cyrku ‘MOSEN’ Magma Film
1993 European X Festival (Bruksela, Belgia) Najlepszy aktor europejski Nominacja
1994 Hot d'Or (Cannes) Najlepszy aktor europejski Wygrana Przestępstwo uwiedzenia (Délices et Séduction), reż. Michel Ricaud maniak seksualny Vidéo Marc Dorcel (VMD)
1995 Najlepszy aktor europejski Wygrana Obywatel Shane (Citizen Shane), reż. Marc Dorcel V.H. Shane, playboy, bogaty magnat Vidéo Marc Dorcel (VMD)
European X Festival (Bruksela, Belgia) Najlepszy aktor europejski Wygrana Erotyczne marzenia Aladyna (The Erotic Dream of Aladdin X, 1994), reż. Luca Damiano Aladyn Golden Hawk/In-X-Cess Productions
Ninfa (FICEB) Wygrana
1996 Hot d'Or (Cannes) Najlepszy nowy reżyser Wygrana Młode lubieżne wdowy (Jeunes Veuves Lubriques) - Vidéo Marc Dorcel (VMD)
1998 AVN Award Najlepsza scena seksu grupowego - wideo Nominacja Rock 'n' Roll Rocco 2: Backstage Pass (1997)[36], reż. Rocco Siffredi; Clarissa Bruni, Elizabeth King, Eva, Heidy Cassini, Illana Moore, Jeanette La Douce, Lenka Veborova, Olga Lovi, Dina Pearl, Regina Sipos, Stephanie Silver, Samantha del Rio, Katarina Martinez, Sophie Call, Cassandra, Vivienne Clash, Andrea Nobili, Andrea Spider, Francesco Malcom, Jean-Yves Le Castel, Pavel Sahaj, Richard Langin, Robert Rosenberg, Roberto Malone, Rocco Siffredi i Silvio Evangelista Rocco Siffredi Productions
Prague Erotica Sex (Czechy) Najlepszy aktor europejski Wygrana Obywatel Shane (Citizen Shane), reż. Marc Dorcel V.H. Shane, playboy, bogaty magnat Vidéo Marc Dorcel (VMD)
1999 AVN Award Najlepsze obcojęzyczne wideo Wygrana Euro Anioły 10: Analna dekadencja (Euro Angels 10: Anal Decadence), reż. Christoph Clark - Clark Euro Angel / Evil Angel Productions
Najlepszy reżyser zagraniczny Nominacja Pokusy Clarisse (Private Gaia 5: The Temptations of Clarisse, 1998) - Private Media Group
Najlepsze obcojęzyczne wideo Nominacja Euro Angels 2 (1997), Euro Angels 3 (1997) i Euro Angels 8: Tunnels of Love (1998) - Clark Euro Angel / Evil Angel Productions
Najlepszy wykonawca roku[37] Nominacja - -
Najlepsza scena seksu analnego - wideo Nominacja Buttman in Budapest (1998), reż. John Stagliano z Nikki Anderson i Andrew Youngmanem - Buttman
Najlepsza scena seksu w zagranicznej produkcji - wideo Nominacja Euro Angels 4 (1998), reż. Christoph Clark; Ispahan, Vanda Vitus i Yves Baillat - Clark Euro Angel / Evil Angel Productions
2000 Najlepszy wykonawca roku Nominacja - -
Najlepsza zagraniczna winieta Nominacja Euro Angels Hardball 3: Anal Therapy (1999) - Clark Euro Angel / Evil Angel Productions
Nominacja Euro Angels 14 (1999) -
Najlepsza scena seksu w produkcji zagranicznej Nominacja Euro Angels Hardball 3: Anal Therapy (1999), reż. Christoph Clark z Nikki Anderson i Daniellą Rush - Clark Euro Angel / Evil Angel Productions
2001 Najlepsza scena seksu w obcojęzycznej wersji Nominacja Obsesja Laury (L'Obsession de Laure, 1996), reż. Christoph Clark z Nikitą psychiatra Vidéo Marc Dorcel (VMD)
Prague Erotica Sex (Czechy) Najlepszy aktor europejski - Zlatá Hvězda (Złota Gwiazda) Nominacja Ku Klux Klan (KKK – storie violente dell’America di ieri, 2000), reż. Mario Bianchi (w napisach Nicholas Moore) ksiądz FM Video
2002 AVN Award Najlepszy wykonawca roku Nominacja - -
Hall of Fame (Aleja Sław)[38] Wygrana -
Najlepsze obcojęzyczne wideo Wygrana za serię Euro Angels Hardball Clark Euro Angel / Evil Angel Productions
2003 Najlepszy wykonawca roku Nominacja - -
Najlepszy reżyser realizacji zagranicznej Nominacja Christoph's Beautiful Girls 4 (2002) Clark Euro Angel / Evil Angel Productions
Najlepsze obcojęzyczne wideo Wygrana za serię Euro Angels Hardball Clark Euro Angel / Evil Angel Productions
2004 Najlepsza scena seksu w produkcji zagranicznej Nominacja Euro Angels Hardball 19: Reverse Gang Bang Edition (2002), reż. Christoph Clark z Carmen, Kelli, Leslie, Jennifer Cool, Lucy Lee, Allison More, Tiną Wagner, Vivienne Laroche i Gregiem Centauro - Clark Euro Angel / Evil Angel Productions
2006 Najlepsza zagraniczna seria Wygrana Euro Domination Clark Euro Angel / Evil Angel Productions
2007 Najlepsza seria Wygrana Obsession Clark Euro Angel / Evil Angel Productions
VOD Awards (Video On Demand) Najlepszy zagraniczny film Nominacja Big Natural Tits 15 (2006), reż. Christoph Clark Clark Euro Angel / Evil Angel Productions
2008 XRCO (X-Rated Critics Organization) Hall of Fame (Aleja Sław) Wygrana
2009 Hot d'Or Najlepszy reżyser europejskiej produkcji gonzo Wygrana Angel Perverse - Clark Euro Angel / Evil Angel Productions
AVN Award Najlepszy reżyser zagraniczny Wygrana Niegrzeczne intencje 2 (Nasty Intentions 2)[39] Clark Euro Angel / Evil Angel Productions
2010 Najlepsza realizacja o dużych biustach[40] Nominacja Big Natural Tits 21 (2008) - Clark Euro Angel Video / Evil Angel Productions
Najlepszy reżyser produkcji zagranicznej Nominacja Anita Pearl is Fresh on Cock (2008) - Clark Euro Angel Video / Evil Angel Productions
2011 Najlepsze zagraniczna realizacja Nominacja Rosyjskie aniołki 2 (Russian Angels 2, 2009) - Clark Euro Angel Video / Evil Angel Productions
2012 Najlepszy reżyser zagranicznej realizacji Nominacja Angel Perverse 18 (2010) - Clark Euro Angel Video / Evil Angel Productions
Najlepsza zagraniczna realizacja Nominacja Christoph Meets the Angels 1 (2011) - Clark Euro Angel Video / Evil Angel Productions
XBIZ Award Najlepsza europejska niefabularna forma filmowa Nominacja Angel Perverse 20 (2011) - Clark Euro Angel Video / Evil Angel Productions
2013 AVN Award Najlepszy reżyser zagranicznej realizacji Nominacja Jessie Volt is my Sexy Toy (2012) - Clark Euro Angel Video / Evil Angel Productions
Sex Awards Ulubiony reżyser Nominacja - - -
XBIZ Award Najlepsza europejska niefabularna forma filmowa Nominacja Angel Perverse 20 (2011) - Clark Euro Angel Video / Evil Angel Productions
Europejski reżyser roku Nominacja - - -
2014 AVN Award Najlepszy reżyser zagranicznej realizacji Nominacja I'm Your Bitch: Lyen (2013) - Clark Euro Angel Video / Evil Angel Productions
Najlepsza europejska niefabularna forma filmowa Nominacja Christoph's Anal Attraction (2013) - Clark Euro Angel Video / Evil Angel Productions
XBIZ Award Europejski reżyser roku Nominacja - - -
2015 AVN Award Najlepszy zagraniczny wykonawca roku Nominacja
XBIZ Award Europejski reżyser roku Nominacja - - -
Nightmoves Najlepszy reżyser produkcji zagranicznej Nominacja - - -
Nightmoves Fan Awards Najlepszy reżyser produkcji zagranicznej Nominacja - - -
2016 XBIZ Award Zagraniczny reżyser roku Nominacja - - -
2017 AVN Award Najlepszy reżyser zagraniczny Nominacja Christoph's Anal Attraction 6 (2016) - Clark Euro Angel Video / Evil Angel Productions

Przypisy

  1. a b c Christoph Clark w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
  2. a b c d e f Christoph Clark w serwisie IAFD
  3. a b c Christoph Clark w serwisie Adult Film Database
  4. Profil w bazie My Space
  5. Christoph Clark Pictures (ang.). FanPix.Net - FamousFix. [dostęp 2015-03-29].
  6. Who is Christoph Clark? (ang.). Omnilexica. [dostęp 2014-07-05].
  7. Christoph Clark kimdir ve hakkında bilgi (tur.). Türkçe Bilgi. [dostęp 2015-08-12].
  8. a b Who is Christoph Clark dating? (ang.). Who’s Dated Who?. [dostęp 2014-07-05].
  9. a b c Interview Christoph Clark (ang.). Sextrends Magazin - Orgazmik Sextrends. [dostęp 2015-02-02].
  10. Online: Wywiad z Christophem Clark (niem.). Orgazmik. [dostęp 2014-07-05].
  11. Phil Hardy: The BFI Companion to Crime (ang.). University of California Press. [dostęp 2016-08-16].
  12. Christoph Clark (ang.). Listal. [dostęp 2016-05-04].
  13. Critique de Emmanuelle 4 (fr.). AlloCine. [dostęp 2015-08-17].
  14. Christoph Clark (cz.). Fdb. [dostęp 2016-08-17].
  15. Luca Damiano (wł.). MYmovies. [dostęp 2016-08-17].
  16. Joe D'Amato (wł.). MYmovies. [dostęp 2016-08-17].
  17. Christoph Clark - Actor (rum.). CinemaRx. [dostęp 2017-02-27].
  18. Christoph Clark (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2017-02-27].
  19. Cannes, trionfo italiano al festival del porno (wł.). il Repubblica. [dostęp 2015-04-25].
  20. Porn’s dirtiest girl cleans up (ang.). Brisbane Times. [dostęp 2015-04-25].
  21. Biography (ang.). evilangel.com. [dostęp 2017-02-27].
  22. Węgry: Król jest nagi (pol.). obserwatorfinansowy.pl. [dostęp 2016-08-28].
  23. Violet Blue: The Smart Girl's Guide to Porn, str. 88. Cleis Press, 2006. ISBN 1-57344-247-X.
  24. Personalidade: Christoph.Clark (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2017-02-27].
  25. Christoph Clark (cz.). Osobnosti.cz. [dostęp 2016-05-04].
  26. David Sullivan, „XRCO Awards, 2008 Award Winners”, Adult Video News, June 2008, p. 136.
  27. DXK - film 2011 (fr.). AlloCiné. [dostęp 2017-02-27].
  28. A proposito (ang.). it.ulule.com. [dostęp 2013-01-02].
  29. L'analyse de la défaite des Bleus face à l'Allemagne par un ancien acteur porno amuse le web (fr.). L'Indépendant. [dostęp 2017-01-18].
  30. Exclusive Deborah Wells Store (ang.). deborahwellsxxx.com. [dostęp 2014-07-05].
  31. Do you like Deborah Wells and Christoph Clark? (ang.). Who’s Dated Who?. [dostęp 2014-07-05].
  32. Deborah Wells DVD Shop (ang.). zagrebnights.com. [dostęp 2014-07-05].
  33. John Nadler (1995-10-09): ‘X’ Marks The Spot (ang.). Variety.com. [dostęp 2016-11-30].
  34. @clark090258; Father of 2 gorgeous sons (ang.). Twitter.com. [dostęp 2014-07-05].
  35. “Le Gentleman du X” alias tonton pour les intimes (fr.). T83. [dostęp 2015-09-15].
  36. History: The 1998 AVN Awards Show". Official Program. Van Nuys, California: AVN Publications, Inc. January 9, 1998
  37. 1999 AVN Awards Winners". Adult Video News. Van Nuys, CA: AVN Publications, Inc. (1999-03-01). 15 (3): 56–58. marzec 1999. ISSN 0883-7090
  38. AVN Awards Past Winners (ang.). AVN.com. [dostęp 2017-02-27].
  39. David Sullivan (2009-01-11): 2009 AVN Award-Winners Announced (ang.). AVN.com. [dostęp 2015-04-25].
  40. Nominations for 2010 AVN Awards Announced (ang.). AVN.com. [dostęp 2016-11-03].

Bibliografia[edytuj]