Rocco Siffredi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rocco Siffredi
Ilustracja
Rocco Siffredi na gali AVN Award w Las Vegas w styczniu 2010 roku.
Prawdziwe imię i nazwisko Rocco Antonio Tano[1][2][3]
Data i miejsce urodzenia 4 maja 1964[4]
Ortona[4]
Używane pseudonimy Rocco Lorenz, Rocco Siffedi, Rocco Sifferdi, Rocco Sifredi, Rocky Siffreddy, Roco Siffredi, The Italian Stallion
Lata aktywności od 1987[5]
Narodowość włoska[3]
Liczba filmów 786 jako aktor (za IAFD)[5], 400 jako reżyser (za IAFD)[5]
Wzrost 190[1][3] cm
Masa ciała 78[3] kg
Penis 24[6][7][8] cm
Kolor włosów blond[9]
Kolor oczu niebieski[9]
Strona internetowa

Rocco Siffredi, właściwie Rocco Antonio Tano[2][3][1] (ur. 4 maja 1964 w Ortonie) – włoski aktor pornograficzny, również reżyser, scenarzysta i producent filmów pornograficznych. Znany również jako włoski ogier. Karierę zawodową rozpoczął w 1987 roku, gdy miał 23 lata[10][11]. Stał się tak samo popularny we Włoszech jak Ron Jeremy w Stanach Zjednoczonych[12]. W 2002 został umieszczony na dziesiątym miejscu na liście 50. największych gwiazd branży porno wszech czasów przez periodyk Adult Video News[13].

Swój pseudonim artystyczny przyjął od nazwiska kinowego bohatera – Rocha Siffrediego, którego grał Alain Delon w dramacie kryminalnym Borsalino (1970)[14][15].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w skromnej rodzinie rzymskokatolickiej jako piąte z sześciorga dzieci Gennaro Tano, pracownika robót publicznych w mieście, i Carmel, gospodyni domowej. Miał pięciu braci i siostrę. Rocco był ministrantem w miejscowej parafii rzymskokatolickiej pod wezwaniem św. Józefa[16]. Jego matka chciała, by został księdzem[17]. W szkole był nieśmiały, ale nie zamknięty w sobie. Przez pięć lat uczęszczał do technikum elektronicznego. Mając 17 lat wyjechał do Paryża, do swojego starszego brata Edoardo. Tam zgłosił się do marynarki handlowej[18]. Potem pomagał swojemu bratu w pracy w restauracji[19]. Dorabiał także w dyskotekach i domach publicznych.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Lata 80.[edytuj | edytuj kod]

W okresie dojrzewania jego idolem był Gabriel Pontello[20], słynny w latach 70. i 80. XX wieku francuski gwiazdor filmów pornograficznych, redaktor magazynu „Supersex”, którego poznał w 1984 w paryskim Club 106[21]. Następnie skontaktował się z francuskim producentem Markiem Dorcelem i reżyserem Michelem Ricaudem[22][23][24], który zaangażował go do filmów: Uwaga dziewczyny... (Attention fillettes..., 1987)[1] jako Frank i Piękna miłość (Belle d’Amour, 1989)[25] jako Maxim, klient burdelu. Rocco Siffredi wystąpił także w reżyserowanym przez Pontello filmie dla dorosłych Vidéo Marc Dorcel (VMD) Urzekające modelki (Mannequins Envoutants/Piege A filles/Snatch Shots, 1989).

Przez jakiś czas mieszkał w Margate ze swoją przyjaciółką Louise Germaine. Kiedy był w nieformalnym związku z brytyjską modelką Tiną, porzucił branżę porno i przeniósł się do Londynu, gdzie rozpoczął karierę modela, pracując dla agencji Garwin. Pod koniec romansu z Tiną powrócił do biznesu po dwóch latach z pomocą aktorki porno Teresy Orlowski.

Jego pierwszym włoskim filmem była Fantastica Moana (1987) w reżyserii Riccardo Schicchi z Moaną Pozzi, Christophem Clarkiem i Gabrielem Pontello. Wyróżniał się wśród innych odtwórców ról erotycznych wielkością penisa (w stanie wzwodu ok. 24 cm długości i 6 cm grubości)[6][7][8][26]. Intensywność jego scen w filmach, jego atletyczna budowa ciała, a także jego seksualne praktyki sprawiły, że Rocco zyskał międzynarodowe uznanie w opinii publicznej, szczególnie we Włoszech[27].

Lata 90.[edytuj | edytuj kod]

W 1990 przeniósł się do Los Angeles, gdzie jego przyjaciel z dzieciństwa, Marco Pe, zapoznał go z reżyserem Johnem Leslie, który wyznaczył go do obsady Curse of the Cat Woman (1991) z udziałem Toma Byrona i Randy’ego Spearsa.

W grudniu 1990 pojawił się na okładce amerykańskiej edycji miesięcznika dla pań „Playgirl”[28], a w marcu 1991 w niemieckiej edycji „Playgirl”[29].

W 1991 w Las Vegas otrzymał swoją pierwszą nagrodę AVN Award w kategorii „Najlepsza scena seksu grupowego – wideo”[30] w Buttman's Ultimate Workout (Evil Angel Productions) w reż. Johna Stagliano. Po występie w filmie Andrew Blake’a Domu marzeń i tajemnic (House of Dreams, 1990), najważniejsze europejskie firmy produkcyjne zaoferowały mu role w produkcjach wysokobudżetowych.

W Rzymie Alessandro Perrella zaangażował go do Dzikiego przyciągania (Wild Attraction, 1992), gdzie jako włoski malarz romansował z żoną amerykańskiego dyrygenta. Wystąpił jako Rocco Legros w filmie Alexa Renzy Gran Prix Australia (1992). We włoskim dreszczowcu erotycznym Silvio Bandinellego Bassi istinti (1992), nawiązującym do kultowego filmu Paula Verhoevena Nagi instynkt, pojawił się jako Roberto Onorati.

Niemiecki reżyser Walter Molitor (Moli) wybrał go jako tytułowego protagonistę do Dr Rocco Mr. Sodo (Das Monster & die Schönen, 1992), parodii powieści Roberta Louisa Stevensona Doktor Jekyll i pan Hyde, i Erotic Dorian Gray (Bidnis der Leidenschaft, 1998), zainspirowany powieścią Oscara Wilde’a Portret Doriana Graya.

Był także Giacomo Casanovą w filmie Freda J. Lincolna Casanova (1993-94).

U Joego D’Amato[31] wystąpił w Tarzan-X: Shame of Jane (1994) jako Tarzan, Marquis de Sade (1994) jako Donatien-Alphonse-François de Sade, Marco Polo: La storia mai raccontata (1994) jako Marco Polo, Torero (1996) jako torreador Antonio Guerrero, Bokser (Rocco – The Italian Stallion, 1997) i Rocco e i mercenari (1999) jako Rocky, porno westernie Calamity Jane (1998) jako Dutch Ferguson oraz dwuczęściowym pornowesternie Bandyci (Rocco e i magnifici 7, 1998; Rocco e i mercenari, 1999) jako kowboj Rocky.

Jako reżyser rozpoczął pracę od włoskiej produkcji Prawdziwe opowieści Rocco (Rocco e le storie vere, 1993).

Catherine Breillat powierzyła mu rolę Paolo, którego główna bohaterka poznaje w barze w kontrowersyjnym dramacie erotycznym Romans X (Romance X, 1999)[32].

Lata 2000.[edytuj | edytuj kod]

Realizował serie filmów w stylu gonzo Animal Trainer, Rocco's True Anal Stories, Rocco's Dirty Dreams, Rocco Initiations i Puppet Master na Węgrzech (Budapeszt stał się siedzibą firmy Rocco Siffredi Produzioni), Pradze, Madrycie, Barcelonie, Ibizie, Paryżu, Londynie, Montrealu, Rosji, Włoszech, Brazylii, Los Angeles, Kenii, Australii i Filipinach oraz różnych wschodnioeuropejskich krajach, w tym w Polsce - Rocco Invades Poland (2000) ze scenami sadomasochistycznymi, takimi jak uległość, głębokie gardło, rimming, plucie i bicie.

Zagrał postać Antochta we włoskim dreszczowcu Marii Martinelli Miłość ekstremalna (Amore Estremo, 2001)[33], a także w kontrowersyjnym dramacie Catherine Breillat Anatomia piekła (Anatomie de l'enfer/Anatomy of Hell, 2004).

Jego pasją stał się motocross[34], co ujawnił w produkcji Rocco: Super Moto Hard (2002). We wrześniu 2006 ukazała się autobiografia pt. „Io, Rocco” (wyd. Mondatori)[34]. Za rolę Narciso Nunzio w dramacie fantasy Paula Thomasa Cesarz (Emperor, 2006) był nominowany do AVN Award w kategorii „Najlepszy aktor – film” i XRCO Award w kategorii „Najlepszy samotny wykonawca - aktor”.

W maju 2007 w salonie Pitti Uomo we Florencji zaprezentował swoją kolekcję ubrań pt. „Rocco”. Była to linia dżinsów, t-shirtów i ubrań na chwile relaksu[35].

W Castiglione delle Stiviere reklamował chipsy “Amica Chips” (2006)[36] z Ornellą Muti (2014)[37][38].

Współpracował z kontrowersyjnym fotografem Terrym Richardsonem[39], a jego zdjęcia ukazały się w książce Purple Sexe #9 (wyd. Purple Institute, Paryż 2008)[40][41].

Znalazł się też w obsadzie komedii włoskiej Wesele w Paryżu (Matrimonio a Parigi, 2011) jako François[42]. Pracował także jako statysta w serialach telewizyjnych, w tym I Cesaroni 5 (2012).

Rocco Siffredi wraz z żoną Rosą Caracciolo w 2011 roku.

20 kwietnia 2013 został mianowany „Honorowym Ambasadorem poprzez ślub Wenus” przez zrzeszenie studenckie Goliardia Excelsa Neptuni Balla. W 2013 był honorowym gościem 63. edycji Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, uczestnicząc w występach gościnnych grupy Elio e le Storie Tese. W listopadzie 2013 prowadził program Cielo Ci pensa Rocco[43][44]. Podczas Mistrzostw świata w piłce nożnej 2014 nakręcił reklamę prezerwatyw[34].

W 2015 wziął udział we włoskim programie L'isola dei famosi 10 z włosko-francuską aktorką Catherine Spaak i Fanny Negueshą, byłą dziewczyną piłkarza Mario Balotelliego[45]. Był jednym z rozbitków z pierwszej edycji L'isola dei famosi (Survivor, 2015), gdzie zajął piąte miejsce.

W czerwcu 2016 trafił na okładkę i siedem stron specjalnego wydania francuskiego magazynu „Le Monde”[46]. W lipcu 2016 wystąpił ze swoją rodziną w programie La5 Casa Siffredi[47].

5 września 2016 na Festiwalu Filmowym w Wenecji miała miejsce premiera filmu dokumentalnego Rocco (2016)[48][49] w reż. Thierry’ego Demaizière i Albana Teurlai.

We wrześniu 2017 w programie radiowym Radio 24 La Zanzara dokonał Coming outu i ujawnił, że jest biseksualistą i uprawiał seks z mężczyznami: Mam wszystko..., mężczyzn, kobiety, shemale[50].

Wziął udział w spocie reklamowym włoskich materacy termoelastycznych i piankowych Box Mistral „Lasciati sedurre” (Pozwól się uwieść, 2018).

Był gospodarzem trwającej od 9 do 12 września 2018 w Berlinie gali pierwszej edycji nagród Xbiz Europa[51][52][53].

W 2019 zdobył dziewięć nominacji do AVN Award, w tym dwie w kategorii „Najlepsza scena seksu grupowego w zagranicznej produkcji” w Teens vs. MILFs 7 (2018) z Kirą Thorn, Juanem Lucho i Isabellą Lui oraz Rocco: Sex Analyst 3 (2018) z Canelą Skin i Megan Inky[54], a także „Zagraniczny wykonawca roku”[54], „Zagraniczny reżyser roku”[54], „Najlepszy film typu dorosła kobieta/młoda dziewczyna”[54] - I Teens vs MILFs 8 (2018), „Najlepsza scena seksu analnego”[54] w I Am Angela (2018) z Angelą White, „Najlepsza orgia/film gang bang[54] w Rocco Siffredi Hard Academy 3 (2018), „Najlepsza kontynuowana seria”[54] - Rocco’s Intimate Castings (2018) oraz „Najlepszy zagraniczny film pełnometrażowy/Antologia filmowa” - Rocco’s Abbondanza 6 (2018)[54].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Przez trzy lata był związany z modelką i aktorką angielską Louise Germaine. Podczas kręcenia parodii homonimicznego melodramatu Alfreda Hitchcocka Pod znakiem Koziorożca - County Line (1993) poznał swoją przyszłą żonę, Rosę Caracciolo[27], która urodziła się 29 czerwca 1972 w Budapeszcie jako Rózsa Tassi[55][56], była węgierską modelką. Razem pojechali na festiwal filmów erotycznych w Cannes i galę wręczenia nagród Hot Vidéo 1993[57], gdzie Rocco był nominowany za rolę Doriana Graya w Portrait Passion (1992, Euro Vidéo). Później wystąpili razem w kilku produkcjach pornograficznych, m.in. w parodiach filmów: Tarzan-X: Shame of Jane (1994), Marquis de Sade (1994), Bodyguard (Il Guardaspalle, 1995), Hamlet: Dla miłości Ofelii (X Hamlet, 1995) i Rocco: Lo Stallone Italiano 2 – La sfida (1997)[58]. Z żoną pojawił się także w reklamie telewizyjnej dla 48248, serwis SMS. Mają dwóch synów: Lorenzo (ur. 16 kwietnia 1996)[16] i Leonardo (ur. 5 października 1999)[59].

W czerwcu 2004 zadeklarował, że chce zakończyć grę w filmach porno i skupić się na reżyserii i produkcji. Przyczyną tego były jego dzieci, powiedział wtedy: „Moje dzieci dorastają, nie mogę już dłużej mówić „tato idzie do pracy zarobić pieniądze dla rodziny”, one chcą wiedzieć więcej”[60]. Powrócił do grania w branży pornograficznej w 2007, biorąc udział między innymi w takich produkcjach, jak Briana loves Rocco, Rocco's Dirty Dreams 5. Po jego decyzji, aby powrócić do kariery ekranowej w przemyśle pornograficznym w 2009, Siffredi opowiadał: Rozmawiałem z żoną i powiedziała, że to jest tylko mój problem, a nie jej i chłopców[61]. Powiedziała też: „To ty postanowiłeś z tym skończyć, nigdy cię o to nie prosiliśmy. Jeśli więc chcesz wrócić, po prostu wróć”[62].

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Rola Reżyser
1999 Romans (Romance)[63] Paolo Catherine Breillat
2000 Gladiatori: Reportage sul cinema hard italiano (film dokumentalny) w roli samego siebie[64] Maria Martinelli
2001 Amorestremo[65] Silver Maria Martinelli
2004 Anatomia piekła (Anatomie de l'enfer)[66] mężczyzna Catherine Breillat
2007 99 franków (99 francs)[67] aktor porno Jan Kounen
2011 Matrimonio a Parigi[68] François Leroy Claudio Risi
2012 Tutti i rumori del mare[69] znajomy Thomasa Federico Brugia
Les Kaïra[70] w roli samego siebie Franck Gastambide
2014 Amore oggi[71] ekspert w nawożeniu Giancarlo Fontana, Giuseppe Stasi
2016 Rocco (film dokumentalny)[72] w roli samego siebie Thierry Demaizière, Alban Teurlai

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Rok Nagroda Kategoria Film Pozostali wykonawcy
1991 AVN Award Najlepsza scena seksu grupowego – wideo[73] Buttman's Ultimate Workout (1990) Alexandra Quinn, Sunny McKay
1992 Najlepsza scena seksu w parze – wideo[74] Buttman's European Vacation (1991) Silver
Najlepsza scena grupowego – wideo Silver, Zara Whites
Hot d'or Najlepszy aktor zagraniczny The Adventures of Mikki Finn (1992) -
XBIZ Award Najlepszy potrójny pocałunek Buttman's Butt Freak 1 (1992) Silver Forrest, Zara Whites
1993 AVN Award Wykonawca roku[75] - -
XRCO Award Najlepsza scena seksu w parze Chameleons: Not The Sequel (1992) Ashlyn Gere
Wykonawca roku[76] - -
Najlepsza scena seksu analnego Buttman's Face Dance 2 (1992) Sierra
1994 AVN Award Najlepsza scena seksu grupowego – film[77] New Wave Hookers 3 (1993) Crystal Wilder, Tyffany Million, Lacy Rose, Francesca Lé, Jon Dough
XRCO Award Najlepsza scena seksu w parze[78] Crystal Wilder
1995 Hot d'Or Award (Cannes) Najlepszy nowy reżyser - -
AVN Award Najlepsza scena seksu analnego – wideo[79] Bend Over Brazilian Babes 2 (1993) Sara, Jessica, Felipé
XRCO Award Najlepsza scena seksu grupowego Buttman's British Moderately Big Tit Adventure (1994) Stephanie Hart-Rogers, Janey Lamb, Joey Silvera
1996 Hot d'Or Award (Cannes) Najlepszy aktor europejski[80] - -
AVN Award Wykonawca roku[81] - -
Najlepsza scena seksu w parze – wideo Buttman's Big Tit Adventure 3 (1995) Debbie Dee
XRCO Award Najlepsza scena seksu w parze Kink 1 (1995) Careena Collins
1997 Hot d'Or Award (Cannes) Najlepszy aktor europejski - -
AVN Award Najlepsza scena seksu w parze - film[82] Jenna Loves Rocco (1996) Jenna Jameson
Najlepsza scena seksu grupowego – wideo Buttman's Bend Over Babes 4 (1996) Ruby, Christi Lake, John Stagliano
Najlepsza scena seksu analnego – wideo Laura Turner, Danielle Louise Kelson
Najlepsza zagraniczna taśma wideo Prague By Night 1 (1996) -
Venus Award Najlepszy aktor (Europa)[83] - -
NightMoves Award Najlepszy aktor[84] - -
1998 AVN Award Najlepsza scena seksu w parze[85] Buttman's Buda (1997) Ursula Moore
2000 Hot d'Or Award Najlepsza europejska realizacja w USA Then Rocco Meats Kelly 2 (1999) -
AVN Award Najlepsza tematyczna seria seksu analnego Rocco's True Anal Stories (1998) -
Najlepsza zagraniczna taśma wideo When Rocco Meats Kelly 2: In Barcelona (1999) -
Najlepsza scena seksu w produkcji zagranicznej[86] Kelly, Nacho Vidal i Alba Dea Monte
XRCO Award Najlepsza scena seksu analnego lub podwójnej penetracji
Venus Award Najlepszy aktor (Europa)[87] - -
2001 AVN Award Najlepsza seria tematyczna seksu analnego Rocco's True Anal Stories (1998) -
Najlepszy zagraniczna realizacja Rocco: Animal Trainer 3 (2000) -
Najlepszy zagraniczna realizacja seksu analnego Rocco's True Anal Stories 11 (2000) -
XRCO Award XRCO Aleja Sław - -
2002 AVN Award Najlepsza scena seksu w parze – wideo[88] Rocco's Way To Love (2001) Kelly Stafford
AVN Hall of Fame (Aleja sław)[30] - -
Najlepsza kontynuowana seria na wideo Rocco: Animal Trainer (2001) -
Najlepsza tematycznie seria seksu analnego Rocco's True Anal Stories (2001), reż. Rocco Siffredi -
Najlepsza scena seksu w produkcji zagranicznej[30] Rocco: Animal Trainer 4 (2001), reż. Rocco Siffredi Amanda Angel, Katharine Count, chłopaki w masce
Najlepsza scena seksu analnego – wideo Rocco: Animal Trainer 5 (2001), reż. Rocco Siffredi Janice i pięciu mężczyzn
Ninfa Najlepszy aktor[89] Ass Collector (2001) -
Najlepszy reżyser -
2003 AVN Award Wykonawca roku[90] - -
Najlepsza scena seksu analnego – film The Fashionistas (2002) Kate Frost
Najlepsza erotyczna scena seksu oralnego – film Belladonna
Najlepsza scena seksu grupowego – Film Friday, Taylor St. Claire, Sharon Wild
Najlepszy reżyser – wideo The Ass Collector (2002), reż. Rocco Siffredi -
Najlepsza scena seksu w zagranicznej produkcji Veronica B. Cindy, Henrietta, Karib, Katalin, Monik, Nikita, Niky, Sheila Scott, Petra Short i Stella Virgin
Venus Award Najlepszy aktor (Europa)[91] - -
XRCO Award Najlepsza scena seksu grupowego[92] Fashionistas (2002) Friday, Taylor St. Claire, Sharon Wild
Najlepszy aktor -
Najlepsza męska/żeńska scena erotyczna Taylor St. Claire
2004 Ninfa Nagroda specjalna Jury[93] - -
2005 AVN Award Najlepsza scena seksu w zagranicznej produkcji

[94]

Rocco Ravishes Russia (2004) -
Ninfa Najoryginalniejsza scena seksu[95] Who Fucked Rocco? (2005) Venus
2006 AVN Award Najlepszy reżyser zagranicznej realizacji[96] Who Fucked Rocco? (2005) -
Najlepsza realizacja zawodowców i amatorów Rocco's Initiations # 9 (2005), reż. Rocco Siffredi -
2007 Najlepsza scena seksu grupowego – wideo[97] Fashionistas Safado: The Challenge (2005), reż. John Stagliano Belladonna, Melissa Lauren, Jenna Haze, Gianna Michaels, Sandra Romain, Adrianna Nicole, Flower Tucci, Sasha Grey, Nicole Sheridan, Marie Luv, Caroline Pierce, Lea Baren, Jewell Marceau, Jean Val Jean, Christian XXX, Voodoo, Chris Charming, Erik Everhard, Mr. Pete, Montegucio Lamponi, Nici Sterling
Venus Award Najlepsza ekranowa chemia[98] Gianna Michaels, Jenna Haze
Ninfa Najlepszy aktor[99] -
Najoryginalniejsza sekwencja seksu Melissa Lauren, Belladonna, Jenna Haze, Gianna Michaels, Sandra Romain, Jean Val Jean
2008 AVN Award Najlepsza scena seksu grupowego – wideo[100] Fashionistas Safado: Berlin (2007), reż. John Stagliano Annette Schwarz, Sintia Stone, Judith Fox, Vanessa Hill
najlepsza scena seksu trójosobowa Katsuni, Melissa Lauren
2009 AVN Award Zagraniczny wykonawca roku[101] - -
2011 AVN Award Najlepsza realizacja gonzo Tori, Tarra and Bobbi Love Rocco (2010) -
Zagraniczny wykonawca roku[102] - -
XBIZ Award Najlepszy wykonawca zagraniczny roku[103] - -
2012 Galaxy Awards Najlepsza osobista strona internetowa RoccoSiffredi.com (Europa)[104]
AVN Award Zagraniczny wykonawca roku[105] - -
2013 Najlepsza scena seksu grupowego w zagranicznej produkcji[106] Aliz Loves Rocco (2011) Amabella, Bibi Noel, Mira
Wykonawca roku - -
Najbardziej skandaliczna scena seksu Voracious: The First Season (2012) Brooklyn Lee
2014 XBIZ Award Najlepsza europejska realizacja roku[107] Cayenne Loves Rocco (2013) -
AVN Award Zagraniczny wykonawca roku[108] - -
2015 XBIZ Award Najlepszy zagraniczny wykonawca roku[109] - -
AVN Award Najlepsza scena seksu w produkcji zagranicznej[110] Rocco's Perfect Slaves 2 (2014) Samantha Bentley, Henessy
Najlepsza scena seksu analnego Rocco's Coming in America (2013) Raylin Joy
2016 AVN Award Zagraniczny wykonawca roku - -
XBIZ Award - -
2017 AVN Award Najlepsza zagraniczna realizacja[111] Rocco’s Italian Porn Boot Camp 2 (2016)
Najlepsza zagraniczna seria[111] Rocco One on One (2016)
XBIZ Award Zagraniczny reżyser roku[107] - -
Najlepsza zagraniczna realizacja[107] Rocco Siffredi Hard Academy 1 (2016)
2018 AVN Award Najlepsza zagraniczna seria[112] Rocco’s Psycho Teens (2017)
XBIZ Europa Award Reżyser roku[113] - -
Film gonzo roku[114] Hard Academy Part 3 (2017) -
2019 Xbiz Award Najlepszy reżyser zagraniczny[115] - -
Zagraniczna niefabularna realizacja roku[115] Rocco Siffreidi Hard Academy (2018) -
AVN Award Zagraniczny reżyser roku[116] - -
Najlepsza scena seksu analnego[116] I Am Angela (2018) Angela White
Zagraniczny wykonawca roku[116] - -

Odniesienia w muzyce[edytuj | edytuj kod]

Rok Wykonawca Tytuł Fragment utworu
2003 Kool Keith „Girls Want You (The Lost Masters)” Fuck goin to dinner and shit, sittin at a table, rent a porno movie; Yo with Rocco Siffredi, fuckin top models cum on they navel
2005 Seth Gueko „Boyz In The Hood” Reconnu comme Rocco nu
2007 Anti Dread „Roko” Roko na sterydach
2009 Heltah Skeltah, ILL Bill, Everlast, La Coka Nostra, Sean Price, Ruck & Slaine „Hey Young World” And when I'm done I'm like, “Ugh, fucked up my Nike Ones”. It's M.. Monster, Mad Rocco, pop toast
2013 WuWunio / Zamber & Lil TBG „Mów mi Ordynardo” Pamiętam jak dawno temu za gnoja, zobaczyłem film “Rocco Invades Poland”, Siffredi nam pokazał jak zabawiać Polki

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Rocco Siffredi Net Worth (ang.). TheRichest.com. [dostęp 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  2. a b Rocco Siffredi, grande ritorno al porno:" Mi mancava troppo il sesso (wł.). Il Gazzettino. [dostęp 2010-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  3. a b c d e Rocco Siffredi (wł.). Altezza peso. [dostęp 2015-01-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  4. a b Rocco Siffredi w bazie IMDb (ang.)
  5. a b c Rocco Siffredi w serwisie IAFD
  6. a b Petr Novotný (2009-11-06): Rocco Siffredi (penis 24 cm): Pornem vydělal miliony! (cz.). Ahaonline.cz. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  7. a b Członek sukcesu (pol.). CKM. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  8. a b Small penis syndrome? (ang.). E-reX 24. [dostęp 2018-04-01].
  9. a b Rocco Siffredi w serwisie Adult Film Database
  10. Vice asks Italian Porn Star Why He Gave Up Sex For The World Cup (ang.). Do It Knowledgeably. [dostęp 2015-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  11. Shawn Binder (2014-06-14): We Spoke to the Italian Porn Star Who Has Given Up Sex for The World Cup (ang.). Vice. [dostęp 2015-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  12. Rocco Siffredi – Bio, Facts, Family (ang.). Famous Birthdays. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  13. Most Requested Porn Stars of All Time - AVN Awards (ang.). Action-DVD.com. [dostęp 2015-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-24)].
  14. Rocco e i suoi fratelli (wł.). L'Indro. [dostęp 2018-04-01].
  15. Marco De Palma (2016-07-02): Rocco Siffredi nudo su Le Monde non piace ai lettori francesi (wł.). L'Occidentale. [dostęp 2016-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  16. a b Magazine 162: Rocco es un hombre que disfruta muchísimo con su trabajo (hiszp.). Elmundo.es/Suplementos. [dostęp 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  17. Kaleem Aftab: Rocco Siffredi Couldn't Be a Priest, So He Became a Porn Star (ang.). Vice. [dostęp 2016-09-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  18. Rocco Siffredi Trivia (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  19. L’11 marzo c’è Rocco Siffredi al Vanità (wł.). Gazzetta di Mantova. [dostęp 2016-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  20. Rocco Siffredi - La biographie de Rocco Siffredi (fr.). Gala.fr. [dostęp 2017-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  21. Rocco Siffredi: Io, Rocco. Mondadori, 2006. ISBN 88-04-55995-0.
  22. Intervista a Rocco Siffredi (wł.). minima&moralia. [dostęp 2015-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  23. Rocco es un hombre que disfruta muchísimo con su trabajo | Suplementos | Magazine 162 (hiszp.). Elmundo.es. [dostęp 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  24. Rocco Siffredi: Finalista dell'Isola dei famosi 2015 (wł.). IlSussidiario.net. [dostęp 2015-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  25. Malcom Pagani (2016-03-07): Rocco Siffredi: “Il porno un lavoro di gruppo che serve a far masturbare felicemente qualcun altro, non certo una gioia” (wł.). ilfattoquotidiano.it. [dostęp 2016-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  26. Biografia di Rocco Siffredi (wł.). Biografieonline.it. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  27. a b (2016-03-07): Rocco Siffredi sa carrière (fr.). Brand and Celebrities. [dostęp 2016-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  28. Rocco Siffredi Image (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  29. Rocco Tano aka Rocci Siffredi (ang.). Blackdogue's Celeb Photos. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  30. a b c Rocco Siffredi » Awards (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-01-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  31. Rocco Siffredi (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2015-12-24].
  32. Rocco Siffredi (fr.). Hot Vidéo Magazine. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  33. Personalidade: Rocco Siffredi (Itália) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2018-01-02].
  34. a b c Rocco Siffredi (wł.). Cinquantamila. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  35. Alina Pérez (2008-01-14): Del porno duro a la pasarela: Rocco Siffredi y Nacho Vidal (hiszp.). 20Minutos.es. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-14)].
  36. Bloccato lo spot con Rocco Siffredi (wł.). Corriere della Sera. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  37. Teresa Nappi (2014-04-28): Al via lo spot di Amica Chips per Eldorada:con Rocco Siffredi c'è Ornella Muti (wł.). Engage. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  38. Rocco Siffredi, Ornella Muti e il successo delle «patatine di una volta» (wł.). Il Secolo XIX. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  39. Terry Richardson Y Rocco Siffredi (ang.). puticlubq.com. [dostęp 2012-11-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  40. Purple Sexe (ang.). kdpresse.com. [dostęp 2012-11-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  41. Working in Budapest: Rocco Siffredi for Evil Angel (ang.). Amarna Miller. [dostęp 2012-11-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  42. Matrimonio a Parigi (wł.). MYmovies. [dostęp 2016-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  43. Porn Star Rocco Siffredi Brings His Experience to Relationship Reality Series (ang.). Variety. [dostęp 2016-07-28].
  44. Rocco Siffredi va bientôt animer un programme familial (fr.). Gentside. [dostęp 2016-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  45. Rocco Siffredi : De star du porno à... candidat de Koh Lanta ! (fr.). Purepeople. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  46. Rocco Siffredi e lo scandalo Le Monde (wł.). DireGiovani.it. [dostęp 2016-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  47. Chi è Rocco Siffredi, celebre attore e produttore a luci rosse ma non solo (wł.). Donna Glamour. [dostęp 2016-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  48. Marlow Stern (2016-10-22): Rocco Siffredi, Godfather of Rough Sex: ‘What You Call Violence, I Call Pain with Pleasure’ (ang.). Daily Beast. [dostęp 2016-11-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  49. Após transar com 5 mil mulheres, ator pornô mais célebre do mundo conta a sua história em documentário (port.). O Globo. [dostęp 2016-11-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  50. Rocco Siffredi: Certo che si. Sono stato anche con uomini (wł.). ReteGay.it. [dostęp 2017-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-07)].
  51. Il pornodivo Rocco Siffredi superstar presenta le stelle dei film hard (wł.). Corriere Adriatico.it. [dostęp 2018-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-13)].
  52. Rita Caridi (2018-09-12): Xbiz Europa Awards 2018 – Rocco Siffredi conduce la prima edizione dei premi cinematografici dell’intrattenimento per adulti (wł.). [dostęp 2018-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-13)].
  53. Xbiz Awards Berlino: Rocco Siffredi conduce la prima edizione europea dei premi del cinema per adulti (wł.). Blitz. [dostęp 2018-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-13)].
  54. a b c d e f g h Nominees For the 2019 AVN Awards (ang.). Webcam Startup. [dostęp 2018-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-21)].
  55. Alessandra Narcisi (2011-11-26): Rosa Caracciolo svela l'intimità con Rocco Siffredi (wł.). DireDonna. [dostęp 2016-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  56. Mario Bello (2011-11-26): Rocco Siffredi ultimo samurai a letto: confessioni di Rosa (wł.). QNM. [dostęp 2016-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  57. Rocco Siffredi: Artistic dimensions (ang.). FamousPeopleInfo.com. [dostęp 2016-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  58. Da (2012-03-19): Rosa Caracciolo: che fatica essere la moglie di Rocco! (wł.). net1news. [dostęp 2016-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  59. Rocco Siffredi con Ròzsa e i figli Lorenzo e Leonardo nella sua casa (wł.). Gossip News. [dostęp 2015-02-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  60. Rocco Siffredi (ang.). Encyklopedia. [dostęp 2018-04-01].
  61. Rocco Siffredi Reveals Reasons for Return In Exclusive Interview (2010-02-19) (ang.). Business.avn.com. [dostęp 2013-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  62. Rocco Siffredi Trivia 2 (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  63. Hot It's Not: Sex, Love and Romance (ang.). Nerve. [dostęp 2017-02-09].
  64. Gladiatori: Reportage sul cinema hard italiano w bazie IMDb (ang.)
  65. AmorEstremo (2001) (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2017-02-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  66. Anatomia piekła (2004) w bazie IMDb (ang.)
  67. 99 franków w bazie IMDb (ang.)
  68. Matrimonio a Parigi w bazie IMDb (ang.)
  69. Tutti i rumori del mare w bazie IMDb (ang.)
  70. Les Kaïra w bazie IMDb (ang.)
  71. Amore oggi w bazie IMDb (ang.)
  72. Rocco (2016) w bazie IMDb (ang.)
  73. 1991 Winners (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24].
  74. 1992 Winners (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24].
  75. 1993 Winners (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24].
  76. XRCO Hall of Fame (ang.). X-Rated Critics Organization. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  77. 1994 Winners (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24].
  78. The Best Of 1993-2002 (ang.). X-Rated Critics Organization. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  79. Past Winners (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24].
  80. 6ème cérémonie des Hot d'Or (ang.). Hot d'Or. [dostęp 2015-12-24].
  81. Adult Video News Award Winners – 1995 (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  82. Adult Video News Award Winners 1996 (ang.). RAME. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  83. 1997 Venus Award Winners (ang.). venus-berlin.com. [dostęp 2015-12-24].
  84. Past Winner History (ang.). NightMoves. [dostęp 2015-12-24].
  85. AVN Awards 1997 (ang.). Rame. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  86. 2000 AVN Award Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  87. Humphrey Pennyworth: Venus Award 2000 (ang.). AVN. [dostęp 2015-12-24].
  88. Heidi Pike-Johnson: 2002 AVN Awards Show Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24].
  89. Winners 2002 (ang.). ficeb.com. [dostęp 2015-12-24].
  90. 2003 AVN Awards Winners Announced: Awards Presented Big Year for Evil Angel (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  91. Tim Connelly: Private and Americans Win Big at Venus Fair (ang.). AVN. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  92. Heidi Pike-Johnson: Evil Angel's The Fashionistas Big Winner At XRCOs Thursday Night (ang.). AVN. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  93. Katsumi Snags Three NINFA Awards (ang.). AVN. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  94. 2005 AVN Awards Show Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  95. FICEB 2005 Awards (ang.). ficeb.com. [dostęp 2015-12-24].
  96. 2006 AVN Awards Show Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  97. 2007 AVN Award Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  98. Tod Hunter: Hillary Scott Big Winner at XRCO Awards (ang.). XBIZ. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  99. Peter Warren: Barcelona Festival Announces Winners (ang.). AVN. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  100. Jared Rutter: 2008 AVN Awards Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  101. David Sullivan: 2009 AVN Award-Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  102. AVN Announces the Winners of the 2011 AVN Awards (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  103. Dan Miller: 2011 XBIZ Award Winners Announced (ang.). XBIZ. [dostęp 2015-12-24].
  104. 2012 Galaxy Awards Winners Named (ang.). ynot.com. [dostęp 2018-01-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-20)].
  105. AVN Announces the 2012 AVN Award Winners (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24].
  106. And Now... The 2013 AVN Award Winners! (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24].
  107. a b c 2017 Winners (ang.). XBIZ Award. [dostęp 2017-01-23].
  108. AVN Announces the Winners of the 2014 AVN Awards (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24].
  109. Dan Miller: 2015 XBIZ Award Winners Announced (ang.). XBIZ. [dostęp 2015-12-24].
  110. AVN Announces the Winners of the 2015 AVN Awards (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24].
  111. a b Cecilia Uzzo (2017-01-23): AVN Awards 2017, chi ha vinto quest’anno gli Oscar del porno (wł.). GQ. [dostęp 2017-01-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  112. Cecilia Uzzo (2018-02-08): AVN Awards 2018, tutti i vincitori degli Oscar del porno (wł.). GQItalia.it. [dostęp 2017-01-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  113. Alejandro Freixes (2018-09-11): 1st-Ever XBIZ Europa Awards Winners Announced (ang.). xbiz.com. [dostęp 2018-09-12].
  114. 2018 XBIZ Europa Awards (During XBIZ Berlin) (ang.). Webcam Startup. [dostęp 2018-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  115. a b Rhett Pardon (2019-01-18): 2019 XBIZ Awards Winners Announced (ang.). xbiz.com. [dostęp 2019-01-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-19)].
  116. a b c AVN Staff (2019-01-27): 2019 AVN Award Winners Announced (ang.). avn.com. [dostęp 2019-01-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-28)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]