Kasza manna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
 Ten artykuł dotyczy kaszy. Zobacz też: inne znaczenia słowa „Manna”.
Sucha kasza manna.

Kasza manna (grysik) - drobnoziarnista kasza otrzymywana z ziaren pszenicy.

Kasza manna stanowi jeden z produktów handlowych, otrzymywana w trakcie przemiału ziaren pszenicy. Podczas przemiału pszenicy na mąkę otrzymuje się wiele frakcji kaszek, czyli cząstek bielma mącznego. Jedną z tych frakcji poddaje się oczyszczeniu w urządzeniach nazywanych wialniami kaszkowymi. Oczyszczenie polega na wydzieleniu z półproduktu frakcji kaszki drobnych cząstek otrębiastych oraz mąki. Tak oczyszczona frakcja kaszek o ustalonej granulacji (wielkości ziarna) stanowi produkt handlowy o nazwie kasza manna.

Jedna z najbardziej popularnych kasz, ze względu na lekkostrawność często stosowana w dietach małych dzieci oraz osób z nadwrażliwością układu pokarmowego. Niedozwolona w diecie bezglutenowej. W obrocie handlowym można spotkać kaszę mannę oraz kaszę mannę preparowaną (błyskawiczną). Kasza manna preparowana podlega w procesie produkcji wstępnej obróbce termicznej, która doprowadza do skleikowania ziaren skrobi, wskutek czego kasza ta ulega szybkiemu ugotowaniu.

Dobra jakościowo kasza manna powinna być biała z odcieniem żółtawym. Kaszę mannę powinny stanowić drobne cząstki bielma, bez widocznych ciemnych cząstek otrębowych. Nie powinna być zamączona. Czas przechowywania kaszy manny od chwili wyprodukowania wynosi pięć miesięcy[1].

Wartości odżywcze[edytuj | edytuj kod]

Zawiera niewiele błonnika, minerałów i witamin, lecz dużą ilość skrobi.

Wartości odżywcze w 100 gramach kaszy manny[2]:

Sztuka kulinarna[edytuj | edytuj kod]

Kasza manna ma łagodny smak. Można ja przygotować jako samodzielną potrawę (np. zupę mleczną, kisiel mleczny, leguminę) lub jako środek zagęszczający (wiążący) do ciast, klusek, zup, przetworów mięsnych. Czasami stosowana jest zamiennie z bułką tartą do posypywania formy do pieczenia ciasta, bądź zamiennie z makaronem jako dodatek do zup.

Kaszy manny nie płucze się, ponieważ kasze drobne mocno nasiąkają wodą[3] Kasza manna po ugotowaniu zwiększa swoją masę i objętość w następujący sposób:

  • uzyskana konsystencja gęsta rozklejona: przyrost 270% objętości i 250% masy – gdy 1 kg kaszy i 35 g soli wchłonie 2,5 kg wody[4];
  • uzyskana konsystencja półgęsta: przyrost 370% objętości i 350% masy – gdy 1 kg kaszy i 45 g soli wchłonie 3,5 kg wody[4].

Przypisy

  1. 1.7.4. „Wymagania jakościowe. Przechowywanie”. W: Małgorzata Konarzewska: Technologia gastronomiczna z towaroznawstwem: podręcznik do nauki zawodu kucharz w technikum i szkole policealnej. Wyd. 2011. T. 2. REA s.j., s. 55. ISBN 978-83-7141-980-5.
  2. Ile kalorii. [dostęp 2011-08-24].
  3. inż. Jadwiga Celczyńska: „Potrawy z mąki, kasz i suchych nasion strączkowych”, podrozdział „Potrawy z kasz”: „Zasady sporządzania potraw z kasz”. W: praca zbiorowa (koordynator: doc. dr Maria Szczygłowa): Dobra kuchnia: żywienie w rodzinie. Wyd. V. Warszawa: Wydawnictwo „Watra”, 1976, s. 300–301.
  4. a b III.4. „Zastosowanie kasz w produkcji potraw”, Tabela 8 „Ilość wody i soli na 1 kg kaszy oraz wydajność kasz ugotowanych o rozmaitej konsystencji”. W: Krystyna Flis, Aleksandra Procner: Technologia gastronomiczna z towaroznawstwem: podręcznik dla technikum. Część 2. Wyd. XVIII. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 2009, s. 96. ISBN 978-83-02-02862-5 (część 2), ISBN 978-83-02-03170-0 (całość).