Kołbaskowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kołbaskowo
wieś
Ilustracja
Kołbaskowo (widok od strony wschodniej)
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

policki

Gmina

Kołbaskowo

Liczba ludności (2011)

520[2]

Strefa numeracyjna

91

Kod pocztowy

72-001[3]

Tablice rejestracyjne

ZPL

SIMC

0777786

Położenie na mapie gminy Kołbaskowo
Mapa konturowa gminy Kołbaskowo, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kołbaskowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Kołbaskowo”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kołbaskowo”
Położenie na mapie powiatu polickiego
Mapa konturowa powiatu polickiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Kołbaskowo”
Ziemia53°20′12″N 14°26′18″E/53,336667 14,438333[1]
Strona internetowa

Kołbaskowo (do 1945 niem. Kolbitzow, daw. Colbitzow) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Kołbaskowo, na Wzniesieniach Szczecińskich. Miejscowość jest siedzibą gminy Kołbaskowo. Położona jest w odległości 10 km od Szczecina.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kołbaskowo. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie szczecińskim.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań z 2011 roku liczba ludności we wsi Kołbaskowo to 520, z czego 47,1% mieszkańców stanowią kobiety, a 52,9% ludności to mężczyźni. Stanowi to 4,7% mieszkańców gminy[2].

Transport[edytuj | edytuj kod]

Do 21 grudnia 2007 roku w miejscowości znajdowało się drogowe przejście graniczne Kołbaskowo-Pomellen z Niemcami, które zostało zlikwidowane na mocy Układu z Schengen.

Kołbaskowo, Urząd pocztowy

Kołbaskowo połączone jest ze Szczecinem miejską linią autobusową.

Oświata[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Kołbaskowa działa Zespół Placówek Oświatowych, w skład którego wchodzą Szkoła Podstawowa im. św. Huberta oraz Publiczne Przedszkole. Funkcjonuje również Biblioteka Gminna, która oprócz typowej działalności polegającej na gromadzeniu i udostępnianiu swoich zbiorów – prowadzi też działalność kulturalną i oświatową. 24 lutego 2012 roku zakończono gruntowny remont, zmieniający i przebudowujący pomieszczenia wewnątrz budynku oraz dobudowano podjazd dla osób niepełnosprawnych.

Historia i zabytki[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z 1243 roku, gdy książę Barnim I nadał klasztorowi cysterek w Szczecinie dziesięcinę z Kołbaskowa[4]. W 1286 roku klasztor otrzymał wieś Kołbaskowo na własność i prawdopodobnie w tym czasie rozpoczęła się budowa tutejszego kościoła.

22 kwietnia 1945 roku Kołbaskowo zostało zajęte przez wojska 65 Armii Uderzeniowej 2 Frontu Białoruskiego. 4 września wieś została przejęta przez polską administrację, po czym nastąpiło zasiedlenie przez polskich osadników[5].

Obecny wygląd kościoła
Historyczny wygląd kościoła
Ołtarz główny

W centrum wsi znajduje się XIV-wieczny kościół[6]. Jest to późnoromańska budowla salowa, wzniesiona na planie prostokąta, bez wieży zachodniej. Elewacje ścian wymurowane są z w miarę regularnie ułożonych warstw kwadr granitowych o niewielkim tylko stopniu obróbki i o różnej wielkości. Jedynie uskokowe portale – południowy (obecnie zamurowany) i nieistniejący już dzisiaj zachodni – a także narożniki, wykonano z dokładniej obrobionych kwadr granitowych.

Elewacja wschodnia posiada charakterystyczny dla tego okresu układ trzech wąskich, ostrołukowych, rozglifionych na zewnątrz okien, z których środkowe jest nieco wyższe. Jej szczyt natomiast ozdobiony jest piramidalną blendą w obramieniu ceglanym. Elewacja zachodnia ze szczytem przesłonięta jest przez dobudowaną w XVIII wieku wieżę, nakrytą płaskim dachem namiotowym. W wieży znajduje się główne wejście do kościoła

W elewacji południowej zachował się relikt pierwotnego okna o ościeżach kamiennych i łuku zamknięcia mniej ostrym jak w pozostałych obmurowanych oknach. Także zachowany portal południowy ma tylko nieznacznie załamaną archiwoltę.

Świątynia posiada strop drewniany i nakryta jest ceramicznym dachem dwuspadowym. W roku 1984 przeprowadzono restaurację świątyni. Odbito wówczas tynki zewnętrzne, odsłonięto wątek gotycki ścian i okien. We wnętrzu odnowiono posadzkę, strop, ściany, odkryto portal południowy. Wykonano również nowe oszklenie witrażowe. Uporządkowano także plac kościelny otoczony kamienno-ceglanym murem.

Na wyposażeniu kościoła znajdują się:

Na węźle Autostrady A6 Szczecin Zachód w Kołbaskowie znajduje się stacja paliw typu Fürstenwalde z 1937 r. zaprojektowana przez Friedricha Tammsa, która wciąż jest użytkowana[7][8].

Transport[edytuj | edytuj kod]

Do 21 grudnia 2007 roku w miejscowości znajdowało się drogowe przejście graniczne z Niemcami Kołbaskowo-Pomellen, które zostało zlikwidowane na mocy Układu z Schengen.

  • A6E28 Autostrada A6: granica państwa

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 56327
  2. a b Wieś Kołbaskowo w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-08-01] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 499 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  4. Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 159–160, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.
  5. Marek Łuczak, Historia i zabytki Gminy Kołbaskowo. Szczecin 2010, (rozdz.: Kołbaskowo), s. 104 nn.
  6. Piotr Skurzyński „Pomorze” Wyd. Sport i Turystyka – Muza S.A. Warszawa 2007 s. 69 ISBN 978-83-7495-133-3.
  7. Zabytkowa stacja paliw w Kołbaskowie. som.szczecin.pl. [dostęp 2024-02-11].
  8. Motorway service station (Stacja paliw) Szczecin (1937). modernism-in-architecture.org. [dostęp 2024-02-14]. (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]