Konkurs Sopot Festival 1965

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
V Międzynarodowy Festiwal Piosenki Sopot 1965
Informacje ogólne
Finał 5 sierpnia 1965
Miejsce Opera Leśna
Zwycięska piosenka  Kanada
Mon pays
Liczba wejść 28
Goście specjalni brak
Prowadzący Irena Dziedzic, Lucjan Kydryński
Dyrygent Stefan Rachoń, Andrzej Kurylewicz
Informacje dodatkowe
Reżyser Jerzy Gruza
Organizator Pagart
Debiut  Liechtenstein
 Algieria
 Luksemburg
Powrót  Szwecja
 Dania
 Francja
 Węgry
 Grecja
Rezygnacja  Dominikana
 Rumunia
 Jugosławia
◄1964        1966►

5. Międzynarodowy Festiwal Piosenki został zorganizowany 58 sierpnia 1965 roku[1] przez Polską Agencję Artystyczną PAGART oraz Polskie Radio w Operze Leśnej w Sopocie[2].

Konkurs, który prowadzili Irena Dziedzic i Lucjan Kydryński, wygrał reprezentantka Kanady Monique Leyrac z utworem „Mon pays”, za który otrzymała łącznie 226 punktów.

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak festiwal w poprzednim roku, wszystkie trzy koncerty w 1965 roku zostały zorganizowane w Operze Leśnej w Sopocie. Pierwszego dnia, tj. 12 sierpnia, rozegrano finał międzynarodowy; dzień później odbył się finał polski, a ostatniego dnia – koncert Piosenka nie zna granic. Cały festiwal został poprzedzony polskimi eliminacjami, które zorganizowano 6 sierpnia. Podczas wszystkich czterech koncertów zagrały dwie orkiestry Polskiego Radia: Symfoniczna pod dyrekcją Stefana Rachonia oraz Jazzowa pod dyrekcją Andrzeja Kurylewicza, w trakcie widowiska zaprezentował się także zespół Czerwono-Czarni[2].

W skład międzynarodowej komisji jurorskiej oceniającej występy w półfinale i finale widowiska weszli: przewodniczący Szymon Zakrzewski oraz Lucjan Kaszycki, Tadeusz Kubiak, Mirosław Dąbrowski, Henryk Czyż i Witold Filler z Polski, Géo Voumard ze Szwajcarii, Miroslav Ducháč z Czechosłowacji, Heikki Annala z Finlandii, Martin Hattwig z Niemieckiej Republiki Demokratycznej, Jul Levi z Bułgarii, Günter Krenz z Niemiec Zachodnich, Pia Hadjinikos z Grecji, Claude Mercier z Kanady, Paul Gyongy z Węgier, Marcel Primault z Monako, Eric Krans z Holandii, Agate Mella z Francji, Leo Parthe z Austrii, Vano Muradelli z ZSRR, Arne Bendiksen z Norwegii, Kenneth Baynes z Wielkiej Brytanii, Otto Leisner z Danii, Karl Olof Finnberg ze Szwecji, Claude Fischer z Luksemburga, Vincente Garrido z Meksyku i Shabtai Petrushka z Izraela[3]. Sędziowie przyznali nagrody w dwóch kategoriach Nagroda za dzieło (w dniu międzynarodowym) i Nagroda za interpretację (w dniu polskim)[4].

Finał polski[edytuj | edytuj kod]

Finał polski odbył się 6 sierpnia 1965 roku, wystąpili w nim wówczas reprezentanci dwudziestu ośmiu krajów[5]. Wyróżnienie zdobyli zdobywcy pierwszych trzech miejsc, a nagrody przyznano w kategorii Nagroda za interpretację[4]. Pierwszą nagrodę odebrała reprezentantka Kanady Monique Leyrac za wykonanie utworu „Powracająca melodyjka” autorstwa Henryka Klejne'a i Andrzeja Bianusza[4].

Kraj Język Wykonawca Tytuł Miejsce Punkty
1  Włochy polski Serena D'Alba Tańczące Eurydyki
2  Węgry polski Kyri Ambrus „Twardy orzech”
3  Izrael polski Lucie Arnon Znad białych wydm”
4  Austria polski Wolf Aurich „Powracająca melodyjka”
5  Algieria polski Mahieddine Bentir „Dziś jest kto inny”
6  Holandia polski Conny Van Den Bos „Taksówką na dworzec”
7  Szwajcaria polski Gil Carman „ Czy wiesz co to jest”
8  Meksyk polski Irma Carlon „Raz jedyny raz”
9  Liechtenstein polski Ina Caronne „Był taki ktoś”
10  ZSRR polski Edward Chil „Raz jedyny raz” 2 20
11  Luksemburg polski Jacques Debronckart „Nim wstanie dzień”
12  Monako polski Odile Ezdra „Czy wiesz co to jest”
13  Polska polski Anna German „Zakwitnę różą”
14  Czechosłowacja polski Hana Hegerová „Okularnicy”
15  Francja polski Joel Holmes „Jesienny Pan”
16  RFN polski Sven Jenssen „Dzisiaj, jutro, zawsze”
17  Kuba polski Ana Julia „Mamo wychodzę za mąż”
18  Grecja polski Niki Kamba „Eurydyki tańczące” 3 16
19  Bułgaria polski Georgi Kordov „Elegia jesienna”
20  Dania polski Maggie Land „Nikt mnie nie czeka”
21  Belgia polski Jo Leemans „Wędrowny cyrk”
22  Kanada polski Monique Leyrac Powracająca melodyjka 1 24
23  Szwecja polski Per Lindquist „Dziś jest kto inny” 5 12
24  Finlandia polski Lasse Martenson „Zaklęcia”
25  Wielka Brytania polski Patsy Ann Noble „Najlepszy dzień” 4 14
26  NRD polski Gertrud Rahner „Raz jedyny raz”
27  Norwegia polski Kirsti Sparboe „Dzień dobry
28  Stany Zjednoczone polski Jean Turner „Deszczowa zawieja 5 12

Finał (dzień międzynarodowy)[edytuj | edytuj kod]

Kraj Język Wykonawca Tytuł Miejsce Punkty
01  Włochy włoski Serena D'Alba Ascoltami 15 13
02  Węgry węgierski Kyri Ambrus Hiszeh ha akarom 14 15
03  Izrael hebrajski Lucie Arnon Aviv 9 23
04  Austria niemiecki Wolf Aurich Festival der herzen 7 26
05  Algieria francuski Mahieddine Bentir Je chante sous la lune 15 13
06  Holandia niderlandzki Conny Van Den Bos Speel toch open kaart 13 15
07  Szwajcaria francuski Gil Caraman Marion, Marianne 4 35
08  Meksyk hiszpański Irma Carlon Paradoja 5 33
09  Liechtenstein niemiecki Ina Caronne Ich fuhl den Tag 15 13
10  ZSRR rosyjski Eduard Chil Ja szagaju po Moskwie 4 35
11  Luksemburg francuski Jacques Debronckart Adelaide 11 20
13  Monako francuski Odile Ezdra Noel a Varsovie 12 18
14  Czechosłowacja czeski Hana Hegerová Dorian obraz 10 22
15  Francja francuski Joel Holmes L'amour 14 16
16  RFN angielski Sven Jenssen Fremde Lady 7 26
17  Kuba hiszpański Ana Julia Otro Amancer 16 0
18  Grecja grecki Niki Kamba Kathe limani kai kaymos 2 186
19  Bułgaria francuski Georgi Kordov Les bouleaux et la jeune fille 11 20
20  Dania duński Maggie Land Jeg sir ikke 4 35
21  Belgia francuski Jo Leemans Zoe 15 13
22  Kanada francuski Monique Leyrac Mon pays 1 226
23  Szwecja szwedzki Per Lindquist Leva 3 143
24  Finlandia fiński Lasse Martenson Iltaisin 6 30
25  Wielka Brytania angielski Patsy Ann Noble When You're in Love 3 143
25  Polska polski Łucja Prus Nic dwa razy się nie zdarza 18 24
26  NRD niemiecki Gertrud Rahner Mohnbluten im sommerwind 6 30
27  Norwegia norweski Kirsti Sparboe La meg vaere ung 6 30
28  Stany Zjednoczone angielski Jean Turner God Bless the Child 5 33

Tabela wyników[edytuj | edytuj kod]

Głosy w finale
Suma punktów Szwajcaria Polska Finlandia Holandia Wielka Brytania Republika Federalna Niemiec Norwegia Dania Bułgaria Czechosłowacja Kanada Francja Szwecja Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Izrael Luksemburg Meksyk Monako Węgry Austria Grecja Niemiecka Republika Demokratyczna
Uczestnicy konkursu  Włochy 13 4 4 5 2
 Węgry 15 - 2 2 12
 Izrael 23 2 1 2 12 2 1 1
 Austria 26 2 4 12 4
 Algieria 13 3 3
 Holandia 15 12 3 -
 Szwajcaria 35 12 6 6 2 6 2 1 3 3
 Meksyk 33 - 3 12 3
 Liechtenstein 13 1 0 1 3 2 2
 ZSRR 35 3 5 5 5 5 5 5 5 5 5 12 5 5 5 5 5 5 5 5
 Luksemburg 20 1 0 0 0 0 3 12
 Monako 18 1 1 12
 Czechosłowacja 22 1 12 2
 Francja 16 3 12 3
 RFN 26 3 1 3 12 2 2 3 1
 Kuba 0
 Grecja 186 8 8 8 8 10 8 8 8 8 8 10 8 10 8 8 8 8 8 8 8 12 8
 Bułgaria 20 12 3
 Dania 35 2 2 2 2 12 -
 Belgia 13 0 0 2 1 0
 Kanada 226 10 10 10 10 12 10 10 10 10 10 12 10 10 10 10 10 10 10 10 10 10 10
 Szwecja 143 7 6 7 6 7 6 7 6 7 6 7 6 7 6 7 6 7 6 7 6 7 6
 Finlandia 30 1 12 0 0 0 0 0 0 0 0 8 0 0 0 0 0 0 0
 Wielka Brytania 143 6 7 6 7 6 7 6 7 6 7 6 7 6 7 6 7 6 7 6 7 6 7
 Polska 24 12 2 1 1 3
 NRD 30 3 3 1 2 12
 Norwegia 30 12 2
 Stany Zjednoczone 33 4 4 4 4 4 4 6 4 4 4 4 4 5 4 4 4 4 4 4
Kraje w tabeli są uporządkowane w kolejności występowania.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sopot Festival '65. operalesna.sopot.pl. [dostęp 2015-02-21].
  2. a b Sopot Festival 1965 (pol.). www.bart.sopot.pl. [dostęp 2015-02-03].
  3. Jury Sopot Festival '65 (pol.). www.bart.sopot.pl. [dostęp 2015-02-03].
  4. a b c Nagrody Sopot Festival '65 (pol.). www.bart.sopot.pl. [dostęp 2015-02-03].
  5. Uczestnicy Sopot Festival '65 (pol.). www.bart.sopot.pl. [dostęp 2015-02-02].