Koziołek skalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koziołek skalny
Oreotragus oreotragus[1]
(Zimmermann, 1783)
Koziołek skalny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina antylopy
Rodzaj koziołek (Oreotragus)
A. Smith, 1834
Gatunek koziołek skalny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Koziołek skalny[3] (Oreotragus oreotragus) − antylopa z rodziny wołowatych, często spotykana w ogrodach zoologicznych. Jest jedynym przedstawicielem rodzaju koziołek (Oreotragus) A. Smith, 1834.

Zasięg występowania i biotop[edytuj | edytuj kod]

Zarośla górskie w środkowej i południowej Afryce.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe dane
Długość ciała 75-115 cm
Wysokość w kłębie 45-60 cm
Długość ogona 7-13 cm
Masa ciała 10-18 kg
Dojrzałość płciowa ok. 1 roku
Ciąża 7 miesięcy
Liczba młodych
w miocie
1
Długość życia do 15 lat

Ciało szare, brązowe lub żółtawooliwkowe z licznymi cętkami na grzbiecie. Mają duże oczy i uszy. Dorastające do 16 cm długości rogi, typowe dla samców, spotykane są również u samic podgatunku ze wschodniej Tanzanii. Koziołki skalne charakteryzują się pionowym ustawieniem racic, co znacznie ułatwia im poruszanie się po skalistym terenie. Wykazują aktywność wczesnym rankiem i późnym popołudniem. Są gatunkiem monogamicznym. Pary zajmują stałe terytorium, którego zdecydowanie bronią. W walkach uczestniczą zarówno samce, jak i samice. Przy niedoborze pokarmu tworzą małe stada złożone z kilku osobników. Mogą obyć się bez dostępu do wody. Zapotrzebowanie na wodę zaspokajają ze spożywanego pokarmu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Halina Komosińska, Elżbieta Podsiadło: Ssaki kopytne : przewodnik. Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.
  2. Huffman Brent: Oreotragus oreotragus, Klipspringer (ang.). www.ultimateungulate.com. [dostęp 4 lutego 2008].

Przypisy

  1. Oreotragus oreotragus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Oreotragus oreotragus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. 3,0 3,1 Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.