Lancia Delta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lancia Deltasamochód osobowy klasy kompaktowej produkowany przez włoski koncern motoryzacyjny FIAT, pod marką Lancia w latach 1979–1999. Od 2008 do 2014 roku produkowana była trzecia generacja modelu.

Lancia Delta I[edytuj]

Lancia Delta I
Lancia Delta I
Producent Lancia
Projektant Giorgetto Giugiaro[1]
Zaprezentowany Frankfurt Motor Show 1979
Okres produkcji 1979–1994[2]
Miejsce produkcji Włochy Turyn
Poprzednik Lancia Fulvia
Następca Lancia Delta II
Dane techniczne
Segment C[2]
Typy nadwozia 5-drzwiowy hatchback[2]
Silniki Benzynowe:
R4 1.1 64 KM
R4 1.3 78 KM
R4 1.5 85 KM
R4 1.6 90/105/108 KM
R4 1.6 Turbo 130/140 KM
R4 2.0 Turbo 165/185/200/210/215 KM
Wysokoprężne:
R4 1.9 TD 80 KM
Skrzynia biegów 3-biegowa automatyczna
4 i 5-biegowa manualna
Rodzaj napędu przedni
AWD
Długość 1979-1982: 3885 mm
1982-1994: 3895 mm
Szerokość 1620 mm
Wysokość 1380 mm
Rozstaw osi 2475 mm
Masa własna 935–1340 kg
Poj. zbiornika paliwa 55 l
Liczba miejsc 5
Pojemność bagażnika 260 l
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Saab 600
Pokrewne Fiat Ritmo
Lancia Prisma
Konkurencja Alfa Romeo 33
Ford Escort
FSO Polonez
Honda Civic
Łada Samara
Opel Kadett
Škoda Favorit
Volkswagen Golf I/II/III

Lancia Delta I została po raz pierwszy zaprezentowana w 1979 roku podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie[3].

Lancia Delta I - tył
Lancia Delta HF Turbo
Lancia Delta Integrale Evoluzione
Lancia Delta HF Integrale 16v Evoluzione II

Pojazd został zaprojektowany przez studio stylistyczne Italdesign, które nadzorował Giorgetto Giugiaro[1]. Początkowo auto oferowane było z dwoma benzynowymi jednostkami napędowymi (1.3 i 1.5) pochodzącymi z Fiata Ritmo[1]. W 1982 roku zaprezentowano usportowioną wersję pojazdu - GT, która produkowana była z 1.6 l silnikiem benzynowym o mocy 105 KM, która po kilku latach zwiększyła moc do 108 KM, a w wersji z konwerterem katalitycznym wynosiła 90 KM[1]. W 1983 roku do produkcji wprowadzono wersję sedan pojazdu, która produkowana była pod nazwą Lancia Prisma[1]. W 1984 roku zaprezentowana została turbodoładowana wersja pojazdu - Delta HF Turbo. Pojazd z silnikiem o pojemności 1.6 l oraz turbosprężarką Garrett zyskał moc 130 KM. W 1985 roku moc silnika zwiększono do 140 KM[1].

W 1986 roku Lancia postanowiła wystawić model Delta do Rajdowych Mistrzostw Świata w grupie A. W związku z tym zaprezentowano drogową wersję pojazdu wyposażoną w napęd na cztery koła. Z przodu zamontowano otwarty mechanizm różnicowy, w środku zastosowano centralny mechanizm różnicowy z wiskotycznym sprzęgłem Fergusona, a z tyłu producent zainstalował mechanizm różnicowy Torsen. Auto wyposażono w turbodoładowany silnik pochodzący z modelu Thema o pojemności 2 l i mocy 165 KM[1].

Rok później, w 1987 roku zaprezentowano ulepszoną wersją modelu z napędem na cztery koła - Delta Integrale. Auto otrzymało ten sam silnik co wersja 4x4, ale wzmocniony do 185 KM[4]. W 1989 roku zaprezentowano ulepszoną wersję Integrale - 16V z odnowionym silnikiem wyposażonym w 16-zaworową głowicę o mocy 200 KM. W 1991 roku zaprezentowano wersję Integrale Evoluzione w której dokonano szeregu zmian mechanicznych oraz rozszerzono wyposażenie pojazdu. Do listy standardowego wyposażenia pojazdu dodano system ABS, a silnik zyskał katalizator dzięki któremu podniesiono moc pojazdu do 210 KM. W 1993 roku zaprezentowano wersję Integrale Evoluzione II. W stosunku do wersji Evoluzione z 1991 roku auto otrzymało wielopunktowy wtrysk paliwa firmy Marelli, nową sprężarkę Garrett oraz trójfunkcyjny katalizator. Moc pojazdu wzrosła do 215 KM[1].

W latach 1980 - 1982 auto oferowane było także jako Saab 600. W stosunku do modelu Delta, auto wyróżniało się m.in. logiem[5]

W plebiscycie Europejski Samochód Roku 1980 pojazd zajął pierwsze miejsce[6].

Wersje wyposażeniowe[edytuj]

  • HF Turbo
  • GT
  • Integrale
  • Integrale 16V
  • Integrale Evoluzione
  • Integrale Evoluzione II
  • HF Turbo Integrale Martini - wersja limitowana powstała w liczbie 400 egzemplarzy
  • HF Integrale Evoluzione Martini 6 - wersja limitowana powstała w liczbie 310 egzemplarzy
  • S4 Stradale - wersja limitowana z silnikiem o mocy 480 KM, który w sportowej wersji osiągnął moc 650 KM

Wersje rajdowe[edytuj]

Rajdowe odmiany Lancii Delta były jednymi z bardziej udanych samochodów występujących w rajdach samochodowych. Kierowcy jeżdżący kolejnymi odmianami pojazdów wygrali w sumie 49 eliminacji Rajdowych Mistrzostw Świata (w sezonach 1985–1992), co pozwoliło Lancii sześć razy z rzędu otrzymać mistrzostwo świata w kategorii producentów (1987–1992), a indywidualnym kierowcom zdobyć czterokrotnie tytuły mistrzowskie[7]. W kolejnych sezonach konstrukcja pojazdu przechodziła modyfikacje, zmieniano również nazwy:

Wersje rajdowe Lancii Delta
Nazwa Rok
wprowadzenia
Liczba zwycięstw
w eliminacjach
RSMŚ
Moc [KM] Uwagi
Delta S4 1985 4 450 samochód B-grupowy
Delta HF 4WD 1987 11 250 samochód A-grupowy
Delta HF Integrale 1988 14 260
Delta HF Integrale 16V 1989 12
Delta HF Integrale EVO
(albo Super Delta, Deltona)
1991 8 Oficjalne starty na RSMŚ od 1992


Lancia Delta II[edytuj]

Lancia Delta II
Lancia Delta II
Producent Lancia
Projektant Ercole Spada
Zaprezentowany Geneva Motor Show 1993
Okres produkcji 1993–1999[8]
Miejsce produkcji Włochy Pomigliano d'Arco
Poprzednik Lancia Delta I
Następca Lancia Delta III
Dane techniczne
Segment C[8]
Typy nadwozia 3 i 5-drzwiowy hatchback[8]
Skrzynia biegów 5-biegowa manualna
Rodzaj napędu przedni
Długość 4011 mm
Szerokość 1703 mm
HF, HPE: 1759 mm
Wysokość 1430 mm
Rozstaw osi 2540 mm
Masa własna 1130–1330 kg
Liczba miejsc 5
Pojemność bagażnika 335/975 l
Ładowność 500 kg
Dane dodatkowe
Pokrewne Fiat Tipo
Fiat Tempra
Fiat Coupé
Lancia Dedra
Alfa Romeo 145/146
Alfa Romeo 155
Konkurencja Citroën ZX
Ford Escort
Honda Civic
Opel Astra F
Peugeot 306
Renault 19
Toyota Corolla
Volkswagen Golf III

Lancia Delta II została po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowana podczas targów motoryzacyjnych w Genewie w 1993 roku.

Lancia Delta II HPE 3d - tył
Lancia Delta II 5d - tył
Lancia Delta II - wnętrze

Pojazd zbudowany został na bazie globalnej płyty podłogowej na której powstały m.in. Fiat Tipo, Tempra oraz Coupé, Lancia Dedra oraz Alfa Romeo 155[1]. W 1996 roku do produkcji wprowadzono 3-drzwiową wersję pojazdu, oznaczoną symbolem HPE[9].

Silniki[edytuj]

  • Benzynowe:
    • R4 1.6 8V SOHC 75 KM/6000 obr./min. (125 Nm/3000 obr./min.)
    • R4 1.6 16V DOHC 105 KM
    • R4 1.8 8V DOHC 90 KM/6000 obr./min. (142 Nm/2750 obr./min.)
    • R4 1.8 8V DOHC 101 KM/6000 obr./min. (142 Nm/2750 obr./min.)
    • R4 1.8 16V DOHC 131 KM
    • R4 2.0 16V DOHC 139 KM/6000 obr./min. (180 Nm/4500 obr./min.)
    • R4 2.0 16V DOHC Turbo 186 KM/5750 obr./min. (290 Nm/3500 obr./min.)
    • R4 2.0 16V DOHC Turbo 193 KM/5700 obr./min. (290 Nm/3500 obr./min.)
  • Wysokoprężne:
    • R4 1.9 8V TD 90 KM/4100 obr./min. (180 Nm/2400 obr./min.)

Wersje wyposażeniowe[edytuj]

  • HF
  • EVO 500

Samochód wyposażyć można było m.in. w przednie światła przeciwmgłowe, tapicerkę wykonaną z alkantary, sportowe fotele firmy Recaro, elektryczne sterowanie szyb, podgrzewanie, składanie oraz elektryczne sterowanie lusterek, elektryczne sterowanie szyberdachu, regulowaną w dwóch płaszczyznach kierownicę, klimatyzację automatyczną, komputer pokładowy informujący o awarii oświetlenia oraz stanie płynów, zamek centralny z pilotem, immobilizer, alarm wyposażony w czujniki ruchu we wnętrzu pojazdu, zawieszenie o elektronicznie regulowane sile tłumienia amortyzatorów, system ABS, poduszkę powietrzną kierowcy, pirotechniczne napinacze pasów bezpieczeństwa, alufelgi w rozmiarze 14, 15 lub 16-cali o różnych wzorach oraz jeden z trzech rodzajów zegarów na desce rozdzielczej pojazdu: podstawowy, podstawowy plus dodatkowe wskaźniki temperatury oleju, napięcia akumulatora, zegarek analogowy, podświetlone logo marki lub podstawowy plus dodatkowe wskaźniki oraz komputer pokładowy informujący o stanie płynów oraz awarii oświetlenia.


Lancia Delta III[edytuj]

Lancia Delta III
 Osobny artykuł: Lancia Delta (2008).

Lancia Delta III produkowana była w latach 2008 - 2014 na bazie płyty podłogowej drugiej generacji Fiata Bravo.


Przypisy

  1. a b c d e f g h i Lancia Delta na stronie katalog.autokult.pl
  2. a b c Lancia Delta 1st generation (Tipo 831) versions & types (ang.). automobile-catalog.com. [dostęp 2013-02-19].
  3. Maciej Majewski: Siostra naszego Poloneza - Lancia Delta. autocentrum.pl. [dostęp 2016-04-02].
  4. Bartosz Pokrzywiński: Z drugiej ręki: Lancia Delta HF Integrale. autokult.pl. [dostęp 2016-04-02].
  5. Wojciech Kaczełek: Subaru w skórze Saaba i Lotus ze znaczkiem Kii - auta sprzedawane pod różnymi markami [cz. 1]. autokult.pl, 2013-02-08. [dostęp 2016-04-02]..
  6. Previous winners – Car of the Year 1980 (ang.). caroftheyear.org. [dostęp 2013-08-27].
  7. Marcin Łobodziński: Lancia Delta – królowa grupy A. autokult.pl. [dostęp 2016-04-02].
  8. a b c Lancia Delta 2nd generation (Tipo 836) versions & types (ang.). automobile-catalog.com. [dostęp 2013-02-19].
  9. Piotr Szymański: NAJTAŃSZE: LANCIA DELTA II. autokrata.pl, 2013-02-18. [dostęp 2016-04-02].

Bibliografia[edytuj]

  • Podbielski Z., Pojazdy włoskie, Wyd. WKiŁ, Warszawa 1986, s. 171–174. Seria: Poznajemy Samochody Osobowe Świata, ISBN 83-206-0540-7.
  • Auto Technika Motoryzacyjna, nr 10/2006, s. 10–11, ISSN 0239-6440.
  • WRC, nr 11/2006, s. 54–57, ISSN 1643-3785.
  • Motor, nr 27/2010, s. 26, ISSN 0580-0447.