Lancia Delta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lancia Deltasamochód osobowy klasy kompaktowej produkowany przez włoską markę Lancia w latach 1979 – 1999.

Pierwsza generacja[edytuj | edytuj kod]

Lancia Delta I
Ilustracja
Lancia Delta I
Producent

Lancia

Projektant

Giorgetto Giugiaro[1]

Zaprezentowany

Frankfurt Motor Show 1979

Okres produkcji

1979 – 1994[2]

Miejsce produkcji

Włochy Turyn

Poprzednik

Lancia Fulvia

Następca

Lancia Delta II

Dane techniczne
Segment

C[2]

Typy nadwozia

5-drzwiowy hatchback[2]

Silniki

Benzynowe:
R4 1.1 64 KM
R4 1.3 78 KM
R4 1.5 85 KM
R4 1.6 90/105/108 KM
R4 1.6 Turbo 130/140 KM
R4 2.0 Turbo 165/185/200/210/215 KM
Wysokoprężne:
R4 1.9 TD 80 KM

Skrzynia biegów

3-biegowa automatyczna
4 i 5-biegowa manualna

Napęd

przedni
AWD

Długość

1979-1982: 3885 mm
1982-1994: 3895 mm

Szerokość

1620 mm

Wysokość

1380 mm

Rozstaw osi

2475 mm

Masa własna

935–1340 kg

Zbiornik paliwa

55 l

Liczba miejsc

5

Bagażnik

260 l

Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze

Saab 600

Pokrewne

Fiat Ritmo
Lancia Prisma

Konkurencja

Alfa Romeo 33
Honda Civic
Volkswagen Golf I/II/III

Lancia Delta I - tył
Lancia Delta HF Turbo
Lancia Delta Integrale Evoluzione
Lancia Delta HF Integrale 16v Evoluzione II

Lancia Delta I została po raz pierwszy zaprezentowana w 1979 roku podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie[3].

Pojazd został zaprojektowany przez studio stylistyczne Italdesign, które nadzorował Giorgetto Giugiaro[1]. Początkowo auto oferowane było z dwiema benzynowymi jednostkami napędowymi (1.3 i 1.5) pochodzącymi z Fiata Ritmo[1]. W 1982 roku zaprezentowano usportowioną wersję pojazdu - GT, która produkowana była z 1.6 l silnikiem benzynowym o mocy 105 KM, która po kilku latach zwiększyła moc do 108 KM, a w wersji z katalizatorem wynosiła 90 KM[1]. W 1983 roku do produkcji wprowadzono wersję sedan pojazdu, która produkowana była pod nazwą Lancia Prisma[1]. W 1984 roku zaprezentowana została doładowana wersja pojazdu - Delta HF Turbo. Pojazd z silnikiem o pojemności 1.6 l oraz turbosprężarką Garrett AiResearch zyskał moc 130 KM. W 1985 roku moc silnika zwiększono do 140 KM[1].

W 1986 roku Lancia postanowiła wystawić model Delta do Rajdowych Mistrzostw Świata w grupie A. W związku z tym zaprezentowano drogową wersję pojazdu wyposażoną w napęd na cztery koła. Z przodu zamontowano otwarty mechanizm różnicowy, w środku zastosowano centralny mechanizm różnicowy z wiskotycznym sprzęgłem Fergusona, a z tyłu producent zainstalował mechanizm różnicowy TorSen. Auto wyposażono w turbodoładowany silnik pochodzący z modelu Thema o pojemności 2 l i mocy 165 KM[1].

Rok później, w 1987 zaprezentowano ulepszoną wersją modelu z napędem na cztery koła - Delta Integrale. Auto otrzymało ten sam silnik co wersja 4x4, ale wzmocniony do 185 KM[4]. W 1989 roku zaprezentowano ulepszoną wersję Integrale - 16V z odnowionym silnikiem wyposażonym w 16-zaworową głowicę o mocy 200 KM. W 1991 roku zaprezentowano wersję Integrale Evoluzione w której dokonano szeregu zmian mechanicznych oraz rozszerzono wyposażenie pojazdu. Do listy standardowego wyposażenia pojazdu dodano system ABS, zyskał też katalizator dzięki któremu podniesiono moc silnika do 210 KM. W 1993 roku zaprezentowano wersję Integrale Evoluzione II. W stosunku do wersji Evoluzione z 1991 roku auto otrzymało wielopunktowy wtrysk paliwa firmy Magneti Marelli, nową sprężarkę Garrett oraz trójfunkcyjny katalizator. Moc silnika wzrosła do 215 KM[1].

W latach 1980 - 1982 auto oferowane było także jako Saab 600. W stosunku do modelu Delta, auto wyróżniało się m.in. logiem[5]

W plebiscycie Europejski Samochód Roku 1980 pojazd zajął pierwsze miejsce[6].

Wersje wyposażeniowe[edytuj | edytuj kod]

  • HF Turbo
  • GT
  • Integrale
  • Integrale 16V
  • Integrale Evoluzione
  • Integrale Evoluzione II
  • HF Turbo Integrale Martini - wersja limitowana powstała w liczbie 400 egzemplarzy
  • HF Integrale Evoluzione Martini 6 - wersja limitowana powstała w liczbie 310 egzemplarzy
  • S4 Stradale - wersja limitowana z silnikiem o mocy 250 KM, który w sportowej wersji osiągnął moc 480 - 650 KM

Wersje rajdowe[edytuj | edytuj kod]

Rajdowe odmiany Lancii Delta były jednymi z bardziej udanych samochodów występujących w rajdach samochodowych. Kierowcy jeżdżący kolejnymi odmianami pojazdów wygrali w sumie 49 eliminacji Rajdowych Mistrzostw Świata (w sezonach 1985–1992), co pozwoliło Lancii sześć razy z rzędu otrzymać mistrzostwo świata w kategorii producentów (1987–1992), a indywidualnym kierowcom zdobyć czterokrotnie tytuły mistrzowskie[7]. W kolejnych sezonach konstrukcja pojazdu przechodziła modyfikacje, zmieniano również nazwy:

Wersje rajdowe Lancii Delta
Nazwa Rok
wprowadzenia
Liczba zwycięstw
w eliminacjach
RSMŚ
Moc [KM] Uwagi
Delta S4 1985 4 450 samochód B-grupowy
Delta HF 4WD 1987 11 250 samochód A-grupowy
Delta HF Integrale 1988 14 260
Delta HF Integrale 16V 1989 12
Delta HF Integrale EVO
(albo Super Delta, Deltona)
1991 8 Oficjalne starty na RSMŚ od 1992


Druga generacja[edytuj | edytuj kod]

Lancia Delta II
Ilustracja
Lancia Delta II
Producent

Lancia

Projektant

I.DE.A Institute

Zaprezentowany

Geneva Motor Show 1993

Okres produkcji

1993 – 1999[8]

Miejsce produkcji

Włochy Pomigliano d’Arco

Poprzednik

Lancia Delta I

Następca

Lancia Delta III

Dane techniczne
Segment

C[8]

Typy nadwozia

3 i 5-drzwiowy hatchback[8]

Skrzynia biegów

5-biegowa manualna

Napęd

przedni

Długość

4011 mm

Szerokość

1703 mm
HF, HPE: 1759 mm

Wysokość

1430 mm

Rozstaw osi

2540 mm

Masa własna

1130–1330 kg

Liczba miejsc

5

Bagażnik

335/975 l

Ładowność

500 kg

Dane dodatkowe
Pokrewne

Fiat Tipo
Fiat Coupé
Lancia Dedra
Alfa Romeo 146

Konkurencja

Honda Civic
Renault 19
Toyota Corolla
Volkswagen Golf

Lancia Delta II - tył
Lancia Delta II HPE

Lancia Delta II została po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowana podczas targów motoryzacyjnych w Genewie w 1993 roku.

Pojazd zbudowany został na bazie globalnej płyty podłogowej, na której powstały m.in. Fiat Tipo, Tempra oraz Coupé, Lancia Dedra oraz Alfa Romeo 155[1]. W 1996 roku do produkcji wprowadzono 3-drzwiową wersję pojazdu, oznaczoną symbolem HPE[9].

Wersje wyposażeniowe[edytuj | edytuj kod]

  • GT
  • LS
  • HPE HF
  • EVO 500 (pakiet stylistyczny)

Samochód wyposażyć można było m.in. w przednie światła przeciwmgłowe, tapicerkę wykonaną z alkantary, sportowe fotele firmy Recaro, elektryczne sterowanie szyb, podgrzewanie, składanie oraz elektryczne sterowanie lusterek, elektryczne sterowanie szyberdachu, regulowaną w dwóch płaszczyznach kierownicę, klimatyzację automatyczną, komputer pokładowy informujący o awarii oświetlenia oraz stanie płynów, zamek centralny z pilotem, immobilizer, alarm wyposażony w czujniki ruchu we wnętrzu pojazdu, zawieszenie o elektronicznie regulowane sile tłumienia amortyzatorów, system ABS, poduszkę powietrzną kierowcy, pirotechniczne napinacze pasów bezpieczeństwa, alufelgi w rozmiarze 14, 15 lub 16-cali o różnych wzorach oraz jeden z trzech rodzajów zegarów na desce rozdzielczej pojazdu: podstawowy, podstawowy plus dodatkowe wskaźniki temperatury oleju, napięcia akumulatora, zegarek analogowy, podświetlone logo marki lub podstawowy plus dodatkowe wskaźniki.

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • Benzynowe:
    • R4 1.6 8V SOHC 75 KM/6000 obr./min (125 Nm/3000 obr./min)
    • R4 1.6 16V DOHC 105 KM
    • R4 1.8 8V DOHC 90 KM/6000 obr./min (142 Nm/2750 obr./min)
    • R4 1.8 8V DOHC 101 KM/6000 obr./min (142 Nm/2750 obr./min)
    • R4 1.8 16V DOHC 131 KM
    • R4 2.0 16V DOHC 139 KM/6000 obr./min (180 Nm/4500 obr./min)
    • R4 2.0 16V DOHC Turbo 186 KM/5750 obr./min (290 Nm/3500 obr./min)
    • R4 2.0 16V DOHC Turbo 193 KM/5700 obr./min (290 Nm/3500 obr./min)
  • Wysokoprężne:
    • R4 1.9 8V TD 90 KM/4100 obr./min (180 Nm/2400 obr./min)


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Lancia Delta na stronie katalog.autokult.pl
  2. a b c Lancia Delta 1st generation (Tipo 831) versions & types (ang.). automobile-catalog.com. [dostęp 2013-02-19].
  3. Maciej Majewski: Siostra naszego Poloneza - Lancia Delta. autocentrum.pl. [dostęp 2016-04-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-14)].
  4. Bartosz Pokrzywiński: Z drugiej ręki: Lancia Delta HF Integrale. autokult.pl. [dostęp 2016-04-02].
  5. Wojciech Kaczełek: Subaru w skórze Saaba i Lotus ze znaczkiem Kii - auta sprzedawane pod różnymi markami [cz. 1]. autokult.pl, 2013-02-08. [dostęp 2016-04-02]..
  6. Previous winners – Car of the Year 1980 (ang.). caroftheyear.org. [dostęp 2013-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-27)].
  7. Marcin Łobodziński: Lancia Delta – królowa grupy A - Historia WRC. autokult.pl. [dostęp 2016-04-02].
  8. a b c Lancia Delta 2nd generation (Tipo 836) versions & types (ang.). automobile-catalog.com. [dostęp 2013-02-19].
  9. Piotr Szymański: NAJTAŃSZE: LANCIA DELTA II. autokrata.pl, 2013-02-18. [dostęp 2016-04-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-15)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]