Lingo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lingo
Nazwa formatu Lingo[1]
Rodzaj programu teleturniej
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Prowadzący Paweł Orleański
Data premiery 4 kwietnia 2007
Lata emisji 2007
Pora emisji poniedziałek–czwartek 17.50
Liczba odcinków ok. 50
Czas trwania odcinka ok. 45 minut
Format nadawania 4:3
Produkcja
Produkcja ATM Grupa
Stacja telewizyjna TV4

Lingopolski teleturniej prowadzony przez Pawła Orleańskiego i emitowany od kwietnia do czerwca 2007 roku od poniedziałku do czwartku o godzinie 17.50 na antenie TV4, oparty na amerykańskim formacie o tej samej nazwie.

Prowadzącemu pomagał „Głos” (prawdopodobnie Andrzej Olejnik), do niego należało ostateczne zdanie, przy mało znanych lub błędnych wyrazach.

W oparciu o ten sam format emitowany był teleturniej „5×5 – wygramy razem”, emitowany na antenie TVP2 w latach 1995–2000.

Zasady i przebieg gry[edytuj | edytuj kod]

W grze brało udział 4 zawodników (jeden z nich to mistrz z poprzedniego odcinka), którzy są podzieleni na drużyny: „A” (mistrz + zawodnik) i „B” (zawodnik + zawodnik).

Rundy 1. i 2.[edytuj | edytuj kod]

Drużyny otrzymywały po jednej planszy o wymiarach 5×5 pól, na której widoczne są liczby. Komputer zakrywał losowo 8 wybranych liczb, a następnie uczestnicy odgadywali hasła. Po poprawnie odgadniętym haśle losowali kule:

Każda kula zawiera rząd i kolumnę. Eliminowane są w ten sposób liczby z planszy z liczbami. Celem gry jest usunięcie 5 liczb w pionie, poziomie lub skosie, czyli ułożenie tzw. Lingo.

Po określonej liczbie rozgrywek do kolejnego etapu przechodziła drużyna, która miała najwięcej punktów.

Runda 3.[edytuj | edytuj kod]

Do finału przechodził lepszy zawodnik.

Finał[edytuj | edytuj kod]

Finał polegał na odgadnięciu pięciu pięcioliterowych wyrazów. Tutaj nie można ułożyć Lingo, a jeśli uczestnik to zrobił – tracił wszystkie zdobyte pieniądze.

Na początku zasłaniane było 16 pól. W bębnie znajdowało się 35 kul oraz 3 „złote”, które „ratują” zawodnika od dalszego losowania kul. Zawodnik wchodził do finału z liczbą punktów uzyskanych w 3. rundzie; te zamieniane były na pieniądze (np. 200 pkt. to 200 zł).

W odgadywanym wyrazie podane były pierwsza i czwarta litera. Im więcej prób odgadnięcia hasła, tym więcej kul trzeba było wyciągnąć (od 1 do 6). Jeżeli zawodnik nie ułożył Lingo, to jego kwota jest podwajana (np. 200 zł × 2 = 400 zł, itd.), a jeśli tak (tj. zasłoni pięć kul w linii) – tracił wygrane pieniądze. Zawodnik mógł zrezygnować z gry, ale po losowaniu kul.

Finalista zostawał „mistrzem” i otrzymywał prawo do udziału kolejnym odcinku.

Punktacja w „Lingo”[edytuj | edytuj kod]

  • Runda 1.:
    • wyraz pięcioliterowy – 25 pkt.
    • Lingo i wyraz dziesięcioliterowy – 50 pkt.
  • Rundy 2. i 3.:
    • wyraz pięcioliterowy – 50 pkt.
    • Lingo i wyraz dziesięcioliterowy – 100 pkt.

Odgadywanie haseł[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicy odgadywali 5- i 10-literowe słowa. Poniżej przedstawiono schemat odgadywania słowa 5-literowego.

Zawodnicy jednej drużyny dostają planszę 5×5 z widniejącą w pierwszym polu literą:

W

Następnie podawali 5-literowy wyraz zaczynający się na podaną literę:

W I A T R

Potem komputer podświetlał te litery, które znajdowały się na właściwym miejscu:

W I A T R
W I

Gracze dalej próbowali odgadnąć hasło:

W I A T R
W I N D A

Jeżeli litera zawarta w podanym przez zawodników słowie znajdowała się w haśle, ale na innej pozycji, to również było to odnotowywane:

W I A T R
W I N D A
W I

Uczestnicy nie mieli obowiązku korzystać z ujawnionych podpowiedzi:

W I A T R
W I N D A
W I S Ł A

/Po podświetleniu/

W I A T R
W I N D A
W I S Ł A
W I Ł

Na znalezienie szukanego słowa przewidziane było 5 prób, ale jeżeli uda się to wykonać wcześniej – rozgrywka kończyła się:

W I A T R
W I N D A
W I S Ł A
W I D Ł Y

/Po podświetleniu/

W I A T R
W I N D A
W I S Ł A
W I D Ł Y

W przypadku nieodgadnięcia hasła, przeciwna drużyna dostawała szósty rząd, czyli jedną próbę na znalezienie tego słowa-klucza.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nowy teleturniej w TV4 (pol.). wirtualnemedia.pl, 2007-03-19. [dostęp 2017-05-13].