Awantura o kasę

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Awantura o kasę
Rodzaj programu teleturniej
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Prowadzący Krzysztof Ibisz
Data premiery 4 listopada 2002
Lata emisji 2002–2005
Pora emisji Patrz sekcja Spis serii
Liczba odcinków (liczba sezonów) 208 (3 serie)
Czas trwania odcinka ok. 44 min (1–2)
ok. 33 min (3)
Format nadawania 4:3
Produkcja
Produkcja ATM Grupa
Reżyseria Okił Khamidow
Stacja telewizyjna Polsat

Awantura o kasępolski teleturniej emitowany od 4 listopada 2002 do 25 lutego 2005 na antenie Telewizji Polsat, prowadzony przez Krzysztofa Ibisza.

Poza Polską teleturniej był emitowany również w Nowej Zelandii, pod nazwą Cash Battle (tłum. Bitwa o kasę) na kanale TVNZ 2, ze względu na sprzedanie licencji przez ATM Grupę na emisję wersji lokalnej.

Charakterystyka programu[edytuj | edytuj kod]

Główną cechą gry był fakt, że pula nagród była w tym teleturnieju nieograniczona oraz to, że zwycięzcy danego odcinka mieli prawo do udziału w kolejnym odcinku. Drużyna ta była nazywana „mistrzami” i mogła grać w dowolnej liczbie odcinków do momentu, gdy zostanie pokonana przez drużynę przeciwną. Wówczas ta drużyna stawała się nowymi „mistrzami”. W 2004 roku wprowadzono wersję studencką teleturnieju, w której brali udział studenci z różnych miast Polski[1], zaś cechą charakterystyczną w wersji studenckiej byli kibice dopingujący dane drużyny, którzy zasiadali na widowni.

Przebieg i zasady programu[edytuj | edytuj kod]

Teleturniej był programem z zakresu wiedzy ogólnej, potocznie określanym mianem „pojedynku drużyn”. Według prowadzącego, ten program był uznawany za „najbardziej nieprzewidywalną grę telewizyjną w Polsce”. Gra składała się z 2 etapów. W każdym z nich zadawano po 6 pytań[a]. Na kole znajdowało się 31 kategorii pytań, w tym 3 pola „Ciekawostki” i 3 pola „Podpowiedź”. Po wylosowaniu danej kategorii przez prowadzącego, brał on od każdej drużyny po 200 i rozpoczynała się licytacja. Za brak aktywności w licytacji pasywnej drużynie groziła kara pieniężna (jeśli taka sytuacja zdarzała się po raz pierwszy w danym odcinku, prowadzący zwykle udzielał upomnienia). Ta drużyna, która wylicytowała najwięcej pieniędzy, odpowiadała na pytanie. Jeśli odpowiedziała prawidłowo, otrzymywała pieniądze z puli pytania, ale gdy odpowiedziała błędnie, pieniądze przechodziły do puli następnego pytania. Czas na zastanowienie się wynosił 1 minutę, po jego upłynięciu dana drużyna musiała udzielić odpowiedzi.

Pierwszy etap[edytuj | edytuj kod]

W pierwszym etapie brały udział 3 drużyny (niebieska, zielona i żółta) po czterech graczy w każdej (w tym kapitan), które na początku gry otrzymywały po 5000 zł. Były to pieniądze, które służyły głównie do licytacji. Jedna z trzech drużyn, która była najbogatsza po pierwszym etapie gry, przechodziła do finału. Jeśli 2 drużyny miały tę samą kwotę pieniędzy na koniec pierwszego etapu, grę rozstrzygano pojedynkiem „Jeden na jednego”[b], a jeśli dochodziło do remisu trzech drużyn, to zwycięzcę wyłaniano poprzez dodatkowe pytanie[c].

Finał[edytuj | edytuj kod]

Był to pojedynek zwycięskiej drużyny z pierwszego etapu z drużyną „mistrzów”, czyli drużyną, która wygrała poprzedni odcinek programu. Zasady finału były takie same, jak w pierwszym etapie z tą różnicą, że do gry dochodziła „Czarna skrzynka” (na kole zamiast podpowiedzi) oraz forma rywalizacji „Jeden na jednego” (na kole za dwie kategorie „Ciekawostki”). Drużyna, która była bogatsza po ostatnim pytaniu w finale, wygrywała odcinek i zasiadała w loży mistrzów w następnym odcinku (i obroniła mistrzostwo – tylko w przypadku drużyny „mistrzów”), ale jeśli drużyna „mistrzów” przegrała, to musiała ustąpić miejsca w swojej loży nowym „Mistrzom”. W przypadku remisu po szóstym pytaniu w finale, zgodnie z regulaminem drużyna „mistrzów” wygrywała odcinek[2].

Pola specjalne[edytuj | edytuj kod]

Podpowiedź[edytuj | edytuj kod]

W przypadku wylosowania tej kategorii istniała możliwość kupienia podpowiedzi, która była przydatna w dalszej rozgrywce. Podpowiedź była licytowana podobnie jak pytanie, a jej użycie było możliwe podczas narady drużyny w trakcie upływającego czasu. Istniała możliwość wykorzystania podpowiedzi nawet wówczas, gdy drużyna była już „mistrzami” i grała w kolejnym programie[d][2].

Czarna skrzynka[edytuj | edytuj kod]

Czarna skrzynka to czarne pudełko, w którym kryły się niespodzianki takie jak: "symboliczna złotówka", kwota 5000 zł lub 10 000 zł, kluczyki do samochodów osobowych lub motocykli Harley Davidson (maksymalnie do 4 sztuk), wycieczki, cyfrowe aparaty fotograficzne i ogórek kiszony (raz zdarzyło się, że w czarnej skrzynce były 4 ogórki kiszone). Czarna skrzynka była licytowana podobnie jak pytanie, a otwierana była dopiero po zakończeniu finału[e][2].

Jeden na jednego[edytuj | edytuj kod]

Był to pojedynek przedstawicieli każdej z drużyn. Prowadzący brał z kont obu drużyn po 500 zł, a stawka pojedynku wynosiła 1000 zł (lub więcej, jeśli w puli były już pieniądze z poprzedniego pytania albo prowadzący dołożył pieniądze do puli). Po tym następował wybór kategorii pytania poprzez eliminowanie 6 z 7 dziedzin przez graczy (na przemian: mistrz – przeciwnik), zaś pozostawiona stanowiła kategorię pytania. Osoba, która znała odpowiedź, naciskała przycisk i odpowiadała. W przypadku poprawnej odpowiedzi, gracz wracał do swojej drużyny, a na jej konto wpływały pieniądze z puli. W przypadku złej odpowiedzi, gracz musiał usiąść na ławce rezerwowych i dana drużyna grała w osłabionym składzie. Kilkakrotnie doszło do nietypowej sytuacji, gdy w przypadku upłynięcia czasu na zastanowienie się, obydwaj przedstawiciele musieli usiąść na ławkach rezerwowych. Ponadto po złej odpowiedzi pieniądze z pojedynku przechodziły do puli następnego pytania. Osoby, które na tej ławce się znalazły, mogły powrócić do swojej drużyny po zakończeniu finału, chyba że dana drużyna zaproponowała wykupienie zawodnika za pewną część pieniędzy w dowolnym momencie gry (np. przed wylosowaniem kategorii)[f][2].

Spis serii[edytuj | edytuj kod]

Seria Odcinki Pierwszy odcinek Ostatni odcinek Pora emisji Uwagi
1. 1–69 (69) 4 listopada 2002 9 kwietnia 2003[potrzebny przypis] poniedziałek, środa i piątek ok. 19.00;
wtorek i czwartek 19.15;
poniedziałek, 20.10 i niedziela 17.00;
sobota i niedziela 17.30
[potrzebny przypis]
Lifting studia w odcinkach 22, 48 i 69
2. 70–191 (122) 11 kwietnia 2003[potrzebny przypis] 27 czerwca 2004 Lifting studia w odcinkach 102, 129 i 157
3. 192–208 (17) 3 września 2004 25 lutego 2005 piątek 19.10 Edycja studencka – odmienna scenografia (odc. 192–203)

Kategorie[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą wylosowaną kategorią w programie była Astronomia[3], a ostatnią – Rozmaitości ze świata[4].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W odcinkach od 1. do 6. w obu etapach gry zadawano po 8 pytań; system 6 pytań wprowadzono w odcinku 7 i używany był do końca emisji programu (do odcinka 208).
  2. Rozstrzygnięcie etapu pierwszego w formie pojedynku „Jeden na jednego” odbyło się 4-krotnie w historii programu.
  3. Ta forma rozstrzygnięcia etapu pierwszego wystąpiła tylko raz w historii programu.
  4. Ta kategoria występowała tylko w pierwszym etapie gry.
  5. Ta kategoria występowała tylko w finale.
  6. Ta kategoria występowała tylko w finale lub czasem w przypadku, kiedy dwie drużyny po zakończeniu pierwszego etapu gry miały taką samą kwotę pieniędzy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Awantura o kasę, odcinki 192-203.
  2. a b c d Regulamin. aok.hpu.pl. [dostęp 2017-05-13].
  3. Awantura o kasę, odcinek 1.
  4. Awantura o kasę, odcinek 208.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]