Lorenzo Insigne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lorenzo Insigne
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 czerwca 1991
Frattamaggiore
Wzrost 163 cm
Pozycja pomocnik, napastnik
Informacje klubowe
Klub Napoli
Numer w klubie 24
Kariera juniorska
Lata Klub
2006–2010 Napoli
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2009– Napoli 294 (79)
2010 Cavese (wyp.) 10 (0)
2010–2011 Foggia (wyp.) 33 (19)
2011–2012 Pescara (wyp.) 37 (18)
W sumie: 374 (116)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2010–2011  Włochy U-20 5 (1)
2011–2013  Włochy U-21 15 (7)
2012–  Włochy 53 (10)
W sumie: 73 (18)
  1. Aktualne na: 27 marca 2021.
  2. Aktualne na: 15 listopada 2021.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy
I miejsce Europa 2020
Liga Narodów UEFA
brąz Włochy 2020/2021
Mistrzostwa Europy U-21
srebro Izrael 2013

Lorenzo Insigne (ur. 4 czerwca 1991 we Frattamaggiore) – włoski piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub napastnika we włoskim klubie SSC Napoli oraz w reprezentacji Włoch.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Insigne jest wychowankiem akademii SSC Napoli. W Serie A zadebiutował 24 stycznia 2010, gdy wszedł w ostatniej minucie meczu z Livorno za Germána Denisa. Kilka tygodni później został wypożyczony do Cavese.

W 2010 Foggia Calcio wykupiła 50% jego karty zawodniczej. Pod wodzą czeskiego trenera, Zdenka Zemana, trafił 19 goli.

8 lipca 2011 ponownie grał pod wodzą Zemana, tym razem został wypożyczony do Pescary[1].

Od lutego 2019 do stycznia 2022 był kapitanem Napoli[2].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

6 października 2011 zadebiutował w drużynie reprezentacji Włoch U-21. Strzelił dwie bramki w wygranym 7:2 meczu z Liechtensteinem. 11 września 2012 zadebiutował w dorosłej reprezentacji w wygranym 2:0 meczu z Maltą. Pierwszą bramkę zdobył w przegranym 2:1 meczu przeciwko Argentynie 14 sierpnia 2013. Wystąpił na Mistrzostwach Świata 2014, Mistrzostwach Europy 2016 i na Mistrzostwach Europy 2020 w których zwyciężył.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego trzej bracia Roberto, Marco i Antonio również są piłkarzami[3]. Żonaty z Genoveffą Jarone, z którą ma dwójkę synów Carmine i Christiana.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ufficiale, colpi Pescara: presi Insigne e Romagnoli (wł.). Corriere dello Sport, 2011-07-08. [dostęp 2012-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-14)].
  2. Insigne: 'Proud to be Napoli captain' | Football Italia, football-italia.net [dostęp 2021-03-27] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-15].
  3. Fabio Tarantino, Lorenzo e i suoi fratelli: alla scoperta della prole Insigne, famiglia di calcio, Soccer Magazine, 10 września 2012 [dostęp 2021-03-27] (wł.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]