Antonio Cassano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Antonio Cassano
Antonio Cassano Euro 2012 vs England.jpg
Imię i nazwisko Antonio Cassano
Data i miejsce
urodzenia
12 lipca 1982
Bari, Włochy
Pseudonim FantAntonio, Il Gioiello di Bari Vecchia (Perła Starego Bari)
Pozycja napastnik
Wzrost 175 cm
Masa ciała 73 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Parma F.C.
Numer 99
Kariera juniorska
1994-1996
1997–1998
Pro Inter
Bari
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1999–2001
2001–2006
2006–2008
2007–2008
2008-2011
2011-2012
2012-2013
2013-
Bari
Roma
Real Madryt
Sampdoria (wyp.)
Sampdoria
A.C. Milan
Inter Mediolan
Parma F.C.
48 (6)
118 (39)
19 (2)
22 (10)
74 (25)
33 (7)
28 (8)
7 (2)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
1998
1998
1999–2000
2000
2000-2002
2003–
 Włochy U-15
 Włochy U-16
 Włochy U-18
 Włochy U-20
 Włochy U-21
 Włochy
9 (2)
2 (0)
2 (0)
8 (2)
9 (3)
35 (10)
  1. Mecze i gole w lidze akt. w dniu 20 maja 2013.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. w dniu 24 lutego 2013.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Dorobek medalowy

Antonio Cassano (ur. 12 lipca 1982 w Bari) – włoski piłkarz występujący na pozycji ofensywnego pomocnika lub cofniętego napastnika. Od 3 lipca 2013 gra w klubie Parma F.C.. Znany jest ze swojej konfliktowej osobowości, co nieraz doprowadziło już do sporów z trenerami, działaczami oraz kolegami z zespołu[1]. Jego reakcje rodacy nazwali cassanata.

Piłkarską karierę rozpoczynał w klubie AS Bari, a następnie przez cztery i pół sezonu reprezentował barwy AS Roma. Od stycznia 2006 grał w Realu Madryt, z którym w 2007 wywalczył mistrzostwo Hiszpanii. Zdecydował się na powrót do Włoch i na zasadzie wypożyczenia przeszedł do Sampdorii Genua. Latem 2008 działacze tego klubu wykupili go z Realu na stałe. Pozostał w Genui do 2010 a od początku 2011 reprezentował barwy Milanu. W sierpniu 2012 roku doszło do wymiany na linii Milan – Inter, w efekcie której Cassano powędrował do Interu natomiast Nerazzurri oddali Milanowi Pazziniego.

W reprezentacji Włoch Cassano zadebiutował w 2003. Wystąpił między innymi na Mistrzostwach Europy 2004 oraz Mistrzostwach Europy 2008. Pod koniec 2008 zrezygnował z gry w drużynie narodowej. Powołania do kadry dla Cassano domagały się między innymi liczne media, jednak Marcello Lippi nie widział dla Cassano miejsce w składzie. Do reprezentacji włoski gracz powrócił w sierpniu 2010. W lipcu 2012 wywalczył z nią 2 miejsce na Mistrzostwach Europy 2012.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Bari[edytuj | edytuj kod]

Cassano urodził się w Bari zaledwie kilka godzin po zdobyciu przez Azzurrich Mistrzostwa Świata. Wychował się pod opieką matki[2], która miała na imię Giovanna[3] w biednej dzielnicy tego miasta (Bari Vecchia)[4]. Jego ojciec opuścił go, kiedy Cassano był w wieku niemowlęcym[5]. Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w młodzieżowym zespole Pro Inter. Od dziecka kibicował Interowi[6], dlatego pewnego razu razem z kolegą udał się w okolice Mediolanu na testy w Interello. Niestety nie poznano się na jego talencie i musiał powrócić do domu. Swoją prawdziwą karierę piłkarską rozpoczynał w miejscowym klubie AS Bari, gdzie początkowo występował w drużynie juniorów[4]. Zawodowy kontrakt ze swoją drużyną podpisał w 1999. W Serie A zadebiutował 12 grudnia w przegranym 0:1 wyjazdowym meczu z US Lecce[7]. Pierwszego gola dla Bari zdobył natomiast już w swoim kolejnym występie, 18 grudnia w wygranym 2:1 pojedynku z Interem Mediolan, gdy przedryblował Laurenta Blanca i Christiana Panucciego[8]. W debiutanckim sezonie razem ze swoją drużyną Cassano zajął czternaste miejsce w pierwszej lidze. Rozegrał wówczas 20 spotkań i strzelił trzy bramki, natomiast podczas rozgrywek 2000/2001 zdobył trzy gole w 27 ligowych występach. Bari w końcowej tabeli Serie A zajęło osiemnaste miejsce i spadło do Serie B, a Cassano zdecydował się na odejście z klubu. W czasie gry dla Bari rozegrał 48 spotkań w których zdobył 6 bramek.

Roma[edytuj | edytuj kod]

W letnim okienku transferowym w 2001 Cassano za cenę około 28 milionów euro przeniósł się do AS Roma[9]. W nowej drużynie ligowy debiut zanotował 8 września, a jego klub zremisował wówczas z Udinese Calcio 1:1[10]. Już w kilka dni po debiucie opuścił mecz sparingowy co wywołało otwarty konflikt z Fabiem Capello. 13 stycznia 2002 Cassano strzelił swą pierwszą dla Romy bramkę w meczu przeciwko Hellasowi Werona, a jego zespół zwyciężył ostatecznie 3:2[11]. 10 maja dwukrotnie pokonał golkipera Torino FC[12]. 31 maja 2003 w spotkaniu Pucharu Włoch z Milanem zawodnik został ukarany czerwoną kartką za krytykowanie decyzji sędziego oraz pokazanie mu "rogów". W rozegranym 8 lutego 2004 starciu ligowym dwukrotnie zmusił do kapitulacji bramkarza Juventusu[13]. 22 lutego 2004 Cassano strzelił hat-tricka w wygranym 6:0 pojedynku ligowym ze Sieną[14]. Dobra forma prezentowana przez piłkarza spowodowała, że działacze Romy chcieli przedłużyć z nim kontrakt[15]. W czerwcu zainteresowanie pozyskaniem Cassano wyraziły inne włoskie kluby, między innymi Inter Mediolan, działacze którego zaoferowali za niego 20 milionów funtów[16]. We wrześniu 2004 zawodnik za niesportowe zachowanie został ukarany czerwoną kartką w meczu z Fiorentiną, a następnie z tego powodu wezwano go na rozmowę do trenera Rudiego Völlera[17]. Po tej dyskusji wychowanek Bari przeprosił za swój występek. 15 września Cassano opuścił trening Romy przed spotkaniem Ligi Mistrzów z Dynamem Kijów, a jako powód podawano konflikt z trenerem, który nie przewidział dla niego miejsca w meczowej kadrze[18]. Następnie włoski gracz został skrytykowany przez kapitana drużyny Francesca Tottiego[19], a były trener Romy – Fabio Capello – oskarżył Tottiego o sprowadzenie Cassano na złą drogę[20]. Cassano zadeklarował chęć pozostania na Stadio Olimpico[21], jednak zażądał podwojenia swoich zarobków, przez co negocjacje w sprawie nowej umowy zostały wstrzymane[22]. W późniejszym okresie Cassano w trakcie jednego z treningów udał się do szatni[23], a kilka dni później w jego obronie stanął trener drużyny – Luigi Delneri[24]. Następnie prezes klubu – Franco Sensi – zaczął zastanawiać się nad sprzedażą włoskiego gracza, mówiąc, że są z nim pewne problemy[25]. Po przywróceniu FantAntonio do wyjściowego składu przez następcę Delneriego – Bruno Contiego, został on nawet pod nieobecność zawieszonego Tottiego kapitanem drużyny.

Pod koniec października Cassano otrzymał zgodę na indywidualne treningi, które miały mu umożliwić powrót do dobrej formy[26]. Na początku listopada młody piłkarz nie znalazł się w meczowej kadrze w pojedynku z Bayerem Leverkusen, a przyczyną był kolejny konflikt z Luigim Del Nerim[27]. W międzyczasie chęć pozyskania Cassano wyrażało wiele innych zespołów, między innymi Juventus i AC Milan[28][29][30]. 7 listopada włodarze Romy poinformowali o usunięciu włoskiego gracza ze składu pierwszej drużyny[31], a po rozmowie z Franco Sensim i trenerem Luigim Delnerim zawodnik przeprosił za swoje zachowanie i powrócił do kadry[32]. 19 grudnia 2004 dwukrotnie pokonał bramkarza AC Parma[33]. Działacze Romy chcieli podpisać z Cassano nowy kontrakt[34][35], jednak ten był łączony z przenosinami do Realu Madryt oraz Juventusu[36][37], którego trenerem był ceniony przez wychowanka Bari Fabio Capello[38][39]. Latem 2005 nowy trener Romy – Luciano Spalletti powiedział, że chciałby zatrzymać Cassano w drużynie, dlatego wyznaczył Fantantonio na zastępcę kapitana oraz przuwrócił go do pierwszej jedenastki[40]. Jednak ten był coraz bliższy decyzji o przejściu do Juventusu[41][42]. W międzyczasie kibice "Giallorossich" ostro krytykowali piłkarza[43][44], a włodarze Romy wciąż chcieli zatrzymać go w drużynie[45][46][47]. W późniejszym okresie Roma zdecydowała się sprzedać Cassano i wyceniła go na dwanaście milionów funtów[48]. Trener Spaletti wciąż chciał jednak, aby gracz pozostał w klubie[49][50]. Na początku września wznowione zostały negocjacje w sprawie nowego kontraktu Cassano[51], a piłkarz zgodził się na przedłużenie umowy[52][53]. Następnie negocjacje zostały zerwane, ponieważ zawodnik nie odpowiedział na ofertę Romy[54][55]. Szefowie drużyny poinformowali, że z chęcią rozpatrzą wszystkie oferty kupna zawodnika w zimowym okienku transferowym, a wśród chętnych do pozyskania gracza Romy wymieniano głównie Real, Juventus i Chelsea Londyn[56]. Pod koniec 2005 media donosiły o tym, że Włoch w styczniu odejdzie do Realu Madryt[57][58]. Następnie dziennik Marca poinformował, że Cassano dogadał się już z działaczami Realu w sprawie przejścia do tego zespołu[59][60]. Na samym początku 2006 "Królewscy" złożyli Romie drugą ofertę kupna zawodnika, po tym, jak wcześniejsza została odrzucona[61]. Pobyt FantAntonia w Romie zamknął się 118 występami ligowymi i 38 golami.

Real Madryt[edytuj | edytuj kod]

2 stycznia poinformowano o porozumieniu w sprawie transferu Cassano do Realu[62], a 3 stycznia Włoch przyjechał do Madrytu w celu sfinalizowania umowy[63]. 4 stycznia został zaprezentowany jako nowy gracz "Królewskich", z którymi podpisał kontraktu do 2010, a działacze Realu zapłacili za włoskiego piłkarza pięć i pół miliona euro[64]. Były gracz Romy przeszedł testy medyczne[65], jednak z powodu słabej dyspozycji rozpoczął indywidualne treningi[66], na których oprócz odzyskania formy miał również zrzucić kilka kilogramów nadwagi[67]. 10 stycznia doradca marketingowy Realu – Ernesto Bronzetti poinformował, że klauzula odstępnego w kontrakcie Cassano wynosi 180 milionów euro[68]. Następnie wychowanek Bari nie został powołany na mecz Pucharu Króla z Athleticiem Bilbao[69], jednak później dołączył do drużyny[70] i znalazł się w kadrze na pojedynek przeciwko Sevilli[71]. Oficjalny debiut w barwach nowego klubu zanotował jednak dopiero w wygranym 1:0 pucharowym spotkaniu z Betisem Sewilla, kiedy to w 61. minucie zmienił Roberto Soldado i już trzy minuty później zdobył zwycięskiego gola[72][73]. W Primera División Cassano po raz pierwszy wystąpił 21 stycznia, kiedy to Real pokonał 3:1 Cádiz CF[74]. Włoch w Realu jednak zawiódł, najmocniej krytykował go dziennik AS[75], a sam zawodnik był łączony z odejściem do Milanu, gdzie miałby zastąpić Andrija Szewczenkę[76][77][78]. 15 maja trener Realu – Juan Ramón López Caro zdecydował, że z powodu złego zachowania na ostatnich treningach Cassano nie otrzyma powołania do kadry na ostatni mecz sezonu z Sevillą[79][80]. Innym zarzewiem konfliktu z klubem była sprawa jego wagi, gdyż Antonio nie przykładał się do diety, co skutkowało nadwagą, która była surowo karana przez zarząd. Debiutancki sezon w barwach "Królewskich" był dla Włocha nieudany[81], pełnił on w zespole rolę rezerwowego i w dwunastu ligowych pojedynkach strzelił tylko jednego gola. Dla Realu ogółem zagrał w 19 meczach ligowych i strzelił 2 bramki.

Sezon 2006/2007 Cassano również rozpoczął jako rezerwowy. 30 października za pomocą oficjalnej strony internetowej klubu poinformowano o odsunięciu Włocha od treningów z drużyną, a za powód podano okazanie braku szacunku dla trenera po jednym ze spotkań[82]. Następnie zaczęło się mówić o tym, że Real chce, aby Cassano opuścił Estadio Santiago Bernabéu[83]. 4 listopada na kanale Teleroma’56 zawodnik przeprosił za swój błąd, jakim był według niego transfer do Realu i wyraził chęc powrotu do Romy[84], a następnie agent piłkarza – Giuseppe Buzzo powiedział, że jego klient chce wypełnić do końca swój kontrakt z drużyną[85]. Klub wciąż żądał od wychowanka Bari przeprosin, jednak sam zawodnik powiedział, że nie ma zamiaru przepraszać za swoje postępowanie[86]. 10 listopada ogłoszono, że Włoch powróci do treningów, ponieważ wszystkie sporne sytuacje zostały wyjaśnione podczas spotkania ze sztabem szkoleniowym i piłkarzami Realu[87][88][89]. Następnie były gracz Romy spotkał się z sekretarzem generalnym Realu – Franco Baldinim i rozmawiał z nim na temat swojej sytuacji w zespole[90]. Później agent zawodnika zaprzeczył pogłoskom na temat chęci opuszczenia Madrytu przez Cassano[91], lecz sam gracz otrzymał od działaczy zgodę na poszukanie sobie nowego pracodawcy[92][93]. Cassano zadeklarował chęć pozostania na Santiago Bernabéu[94] i odrzucił ofertę wypożyczenia do Milanu[95]. Na początku 2007 Fabio Capello dał do zrozumienia, że nie chce mieć w drużynie Cassano[96], a pozyskaniem włoskiego zawodnika zainteresował się Inter Mediolan[97][98][99]. Włoch nie powrócił już do składu Realu[100], pod jego nieobecność "Królewscy" wywalczyli mistrzostwo Hiszpanii, a Cassano wyraził chęć przejścia do Interu[101]. Latem piłkarz chciał podać madrycki klub do sądu oskarżając go o mobbing[102], a następnie zaczęło się mówić o jego transferze do Sampdorii Genua[103][104][105].

Sampdoria[edytuj | edytuj kod]

Cassano w barwach Sampdorii

14 sierpnia 2007 Cassano został wypożyczony do Sampdorii, która zgodziła się pokrywać 1,2 mln euro z 4,2 mln pensji piłkarza[106]. 19 sierpnia został oficjalnie zaprezentowany grupie 2,5 tys kibiców jako nowy nabytek "Blucerchiatich"[107]. Na mocy umowy działacze Sampdorii po zakończeniu sezonu mieli możliwość wykupienia Włocha za pięć milionów euro[108]. Wobec niemożności wyboru koszulki z nr 18, którą nosił Vladimir Koman zdecydował się wybrać numer 99, gdyż jak wyjaśnił 9 i 9 daje w sumie 18. Cassano zadebiutował w towarzyskim meczu z klubem AC Bellinzona i już po 44 minutach gry musiał opuścić boisko z powodu kontuzji[109]. Oficjalny debiut nastąpił 23 września w derbowym starciu z Genoą, gdy w ostatniej minucie zmienił Vincenzo Montellę. Na pierwszego gola czekał tydzień dłużej do wygranego 3:0 meczu z Atalantą. W styczniu zdobył trzy bramki, w tym jedną z Interem (1:1), która zokończyła passę zwycięstw tego klubu. 2 marca 2008 Włoch został ukarany czerwoną kartką w końcówce meczu z Torino FC, a następnie zdjął koszulkę i rzucił nią w sędziego[110]. Później przeprosił za swoje zachowanie[111], a włoska federacja zdyskwalifikowała go na pięć spotkań[112]. W sezonie 2007/2008 Cassano w 22 meczach Serie A strzelił łącznie dziesięć bramek stając się najlepszym strzelcem swojego zespołu. W drugim sezonie Antonio został wicekapitanem zespołu. Następnie działacze Sampdorii zdecydowali się wykupić Włocha z Realu[113][114], a sam piłkarz wyraził chęć pozostania w Genui[115]. Zażądał jednak większych zarobków niż te, które zaoferowała mu Doria[116]. Pod koniec maja działacze Sampdorii skorzystali z zawartej w umowie informacji o możliwości wykupienia włoskiego napastnika po zakończeniu ligowych rozgrywek[117][118]. "Blucerchiati" nie zapłacili nic za byłego piłkarza Romy, jednak gdyby zdecydowali się sprzedać go w ciągu roku to Real dostałby siedem milionów euro, natomiast jeśli w ciągu trzech lat to na konto drużyny z Madrytu wpłynęłoby pięć milionów euro[119]. Prezydent Sampdorii – Riccardo Garrone pod koniec lipca powiedział, że Cassano pozostanie w Genui do końca swojej piłkarskiej kariery[120]. Dał tym samym do zrozumienia, że mimo licznych ofert nie sprzeda byłego zawodnika Realu Madryt[121]. Antonio odwdzięczył się mu m.in. dubletami w spotkaniach z: Atalantą (5 października 2008), Catanią (23 listopada 2008), US Lecce (11 kwietnia 2009) oraz w meczu z FBK Kowno (18 września 2008), w którym także dwukrotnie asystował. Po przejściu w styczniu 2009 r. do klubu Giampaolo Pazziniego stworzył z nim dobrany duet, który był porównywany do pary Roberto Mancini-Gianluca Vialli, która doprowadziła Sampdorię do jedynego w jej historii scudetto. Przez portal Goal.com został wybrany najlepszym włoskim piłkarzem sezonu 2008/09[122].

We wrześniu 2009 prezydent Sampdorii Genua – Riccardo Garrone poinformował, że nie sprzeda Cassano za mniej niż 20 milionów euro, gdyż tyle wynosiła klauzula odejścia[123][124]. W trakcie sezonu, po tym jak Adrian Mutu został przyłapany na stosowaniu niedozwolonych środków, włoski zawodnik zaczął być łączony z przenosinami do Fiorentiny, jednakże odmówił swej zgody na przenosiny i w wydanym oświadczeniu skrytykował prezydenta klubu[125][126][127]. W międzyczasie Cassano został w styczniu odsunięty od kadry Sampdorii z powodu kłótni z Luigim DelNerim, jednak postanowił pozostać w Genui[128]. Sezon 2009/10 był pomimo tego udany, gdyż FantAntonio został nawet nominowany do piłkarskiego Oskara w kategorii najlepszy włoski piłkarz Serie A[129]. W październiku 2010 r. odmówił w ostrych słowach prezydentowi klubu swego udziału w ceremonii wręczenia nagród za co został wydalony z drużyny[130]. Sampdoria skierowała do władz ligi żądanie rozwiązania kontraktu z piłkarzem z jego winy, jednak decyzja arbitrów była odmowna. Zgodzili się oni jedynie na obniżenie o połowę wynagrodzenia Cassano[131]. W plebiscycie Bidone d'Oro 2010 zajął 6 lokatę[132]. Łącznie dla Genoy zagrał w 96 meczach ligowych w których zdobył 35 bramek.

AC Milan[edytuj | edytuj kod]

Cassano w trakcie treningu w czasie pobytu w Milanie

21 grudnia 2010 roku Cassano podpisał 3,5 letni kontrakt z włoskim klubem AC Milan. Oficjalnie piłkarzem "Rossonerich" został dopiero 2 stycznia 2011. Okoliczności tego transferu były dość skomplikowane. Ponoć i Milan, i Sampdoria, a nawet sam piłkarz, złożyli się na ten transfer, płacąc 5 milionów euro hiszpańskiemu Realowi Madryt, z którego Włoch został wypożyczony właśnie do Sampdorii. W barwach Milanu zadebiutował 5 stycznia w wygranym 1:0 spotkaniu ligowym z Cagliari Calcio. Swojego pierwszego gola dla Rossonerich strzelił w wygranym 4:0 meczu z Parmą w którym też zaliczył dwie asysty[133]. W zespole Rossonerrich rzadko grał w pierwszej jedenastce. Wyróżnił się w spotkaniu z AC Siena rozegranym 29 kwietnia 2012, w którym zdobył gola i dwukrotnie asystował[134]. W styczniu 2011 został nominowany do Piłkarskiego Oskara w kategorii najlepszy włoski piłkarz[135].

4 listopada 2011 przeszedł operację serca. Zabieg przeprowadzono po ujawnionych kłopotach zdrowotnych piłkarza wynikłych w trakcie powrotu z meczu ligowego kilka dni wcześniej[136]. W okresie gry dla Milanu zagrał w 33 spotkaniach ligowych i strzelił 7 goli.

Inter Mediolan[edytuj | edytuj kod]

W związku z odejściem z zespołu Rossonerrich Ibrahimovicia i Thiago Silvy Cassano zażądał od kierownictwa zgody na odejście[137]. 22 sierpnia 2012 r. Milan doszedł do porozumienia z lokalnym rywalem – Interem Mediolan w sprawie wymiany napastników między tymi klubami. Milan wyłożył na stół 7 mln euro oraz Cassano, natomiast Inter w rozliczeniu oddał Pazziniego. Transfer ten zaskoczył wielu fanów Milanu, którzy twierdzili, że to Nerazzurri powinni dopłacić. Podpisany kontrakt związał go z Niebiesko-Czarnymi do czerwca 2014 r. i pozwalał mu na zarobki w wysokości 3 mln euro rocznie[138]. Debiut w barwach La Beneamata miał miejsce 26 sierpnia 2012 r. w meczu przeciwko Pescarze. W trzecim spotkaniu, podczas meczu z Romą zdobył pierwszą bramkę dla Interu (1:3). Cassano szybko oswoił się w nowym zespole i został kluczowym zawodnikiem Interu. 2 marca doszło pomiędzy włoskim piłkarzem a Andreą Stramaccionim do kłótni[139], w wyniku której oponentów musieli rozdzielać piłkarze. Za zaistniałe zajście zarząd ukarał krewkiego zawodnika karą pieniężną w wysokości 40.000 euro[140]. Dobrą partię rozegrał 14 marca 2013 w rewanżowym meczu z Tottenhamem (4:1), zdobył wówczas gola, a przy dwóch asystował[141]. Dla Interu zagrał w 28 spotkaniach ligi włoskiej w których zdobył 7 bramek.

Parma F.C.[edytuj | edytuj kod]

3 lipca 2013 r. został zawodnikiem Parmy przechodząc na zasadzie transferu definitywnego w ramach rozliczenia za Ishaka Belfodila[142].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Drużyny młodzieżowe[edytuj | edytuj kod]

Cassano ma za sobą występy w młodzieżowych reprezentacjach Włoch. Występował w kategoriach wiekowych Under-15, Under-16, Under-18, Under-20 oraz Under-21. Łącznie rozegrał dla nich 30 meczów i strzelił pięć bramek. Pierwszy występ w zespołach młodzieżowych Cassano zanotował 5 kwietnia 1998. Juniorzy "Squadra Azzura" pokonali wówczas Nową Zelandię 3:0, a sam Cassano zdobył jednego z goli. W drużynie do lat 21 wychowanek Bari po raz pierwszy wystąpił 16 sierpnia 2000, a reprezentacja Włoch wygrała wtedy z Meksykiem 2:0.[143]

Debiut w pierwszej reprezentacji i Euro 2004[edytuj | edytuj kod]

W dorosłej reprezentacji Włoch Cassano zadebiutował 12 listopada 2003 w rozegranym w Warszawie meczu z Polską. Pojedynek zakończył się zwycięstwem "biało-czerwonych" 3:1, a grający wówczas w Romie Cassano rozpoczął spotkanie w wyjściowym składzie i strzelił honorowego gola dla swojego zespołu[143].

W 2004 Giovanni Trapattoni powołał Cassano do kadry na mistrzostwa Europy. Rywalem Włochów w grupie C byli Szwedzi, Duńczycy i Bułgarzy. W meczu z Danią włoski zawodnik w 64. minucie zmienił Alessandro Del Piero, w 70. minucie został ukarany żółtą kartką, a mecz zakończył się bezbramkowym remisem. Z powodu zawieszenia Francesco Tottiego za oplucie Christiana Poulsena, kolejny pojedynek przeciwko Szwecji Cassano rozpoczął w wyjściowej jedenastce. W 37. minucie wpisał się na listę strzelców, w 70. minucie zmienił go Stefano Fiore, a w 85. minucie Zlatan Ibrahimović ustalił wynik na 1:1. Spotkanie z Bułgarią Cassano również rozpoczął w pierwszym składzie. Zdobywając gola w 94. minucie zapewnił Włochom zwycięstwo 2:1, jednak podopieczni Giovanniego Trapattoniego zajęli ostatecznie w swojej grupie trzecie miejsce i odpadli z turnieju[144].

Lata 2004-2008[edytuj | edytuj kod]

Gdy trenerem reprezentacji został Marcello Lippi, Cassano nie otrzymywał początkowo powołań do kadry. Było to spowodowane kontuzjami, problemami dyscyplinarnymi oraz słabą formą[145]. Pod koniec listopada 2005 Lippi powiedział, że konflikt pomiędzy Romą i Cassano działa na niekorzyść drużyny narodowej[146]. Po transferze włoskiego zawodnika do Realu Madryt trener reprezentacji poinformował, że cieszy się z takiego przebiegu wydarzeń i widzi możliwość powrotu Cassano do kadry "Azzurrich"[147]. Następnie powiedział jednak, że nie zamierza zabrać Włocha na Mistrzostwa Świata 2006[148] i tak też zrobił.

Po mistrzostwach nowym szkoleniowcem włoskiego zespołu narodowego został Roberto Donadoni. Na początku jego kadencji Cassano powrócił do kadry po ponad rocznej przerwie[149]. Po przenosinach włoskiego piłkarza do Sampdorii decyzję tę pochwalił były trener Włochów – Marcello Lippi[150]. Sam zawodnik pod koniec 2007 zadeklarował chęć powrotu do reprezentacji[151], w której ostatni raz wystąpił we wrześniu 2006. Następnie Roberto Donadoni poinformował, że Cassano ma szanse pojechania na Euro 2008[152]; warunkiem było zaprezentowanie dobrej formy w rozgrywkach ligowych[153].

Euro 2008[edytuj | edytuj kod]

Cassano podczas Euro 2012.

Ostatecznie Cassano znalazł się w kadrze Włochów na mistrzostwa Europy[154]. W rundzie grupowej "Squadra Azzura" z czterema punktami na koncie zajęła drugie miejsce za Holandią. W przegranym 0:3 meczu z "Oranje" Cassano w 75. minucie zastąpił Mauro Camoranesiego, w zremisowanym 1:1 pojedynku przeciwko Rumunii w 57. minucie zmienił Simone Perrottę, a w wygranym 2:0 spotkaniu z Francją rozegrał pełne 90 minut. W ćwierćfinale Włosi trafili na Hiszpanów. Cassano rozpoczął zawody w wyjściowym składzie, jednak w 75. minucie został zastąpiony przez Antonia Di Natalego. Regulaminowy czas gry zakończył się rezultatem 0:0, dogrywka również nie przyniosła rozstrzygnięcia. Hiszpanie wygrali ostatecznie po rzutach karnych 4:2 wyeliminowując tym samym Włochów z turnieju[155].

Rezygnacja z występów w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu mistrzostw na stanowisko trenera reprezentacji Włoch powrócił Marcello Lippi, który pominął Cassano przy ustalaniu kadry na pierwsze mecze eliminacji do Mistrzostw Świata 2010[156]. W grudniu 2008 Cassano poinformował, że "reprezentacja narodowa to dla niego rozdział zamknięty"[157]. W późniejszym czasie wielokrotnie mówił jednak, że wciąż liczy na powołanie do włoskiej kadry. Powołania Cassano do reprezentacji domagali się między innymi prezydent Sampdorii Genua – Riccardo Garrone[158] i dyrektor klubu – Giuseppe Marotta[159]. Zdanie przedstawicieli włoskiej drużyny potwierdził również miedzy innymi Roberto Mancini[160]. Trener reprezentacji – Marcello Lippi powiedział, że Cassano musi wykazać się cierpliwością zanim dowie się czy zagra na Mistrzostwach Świata w RPA[161]. Pod koniec roku przekreślił jednak szansę piłkarza na udział w mundialu[162]. W lutym 2010 Cassano dał do zrozumienia, że traci nadzieję na powołanie go do reprezentacji, a za główną przyczynę jego pominięcia uważa bezpodstawny strach selekcjonera Marcello Lippiego[163].

Powrót do kadry[edytuj | edytuj kod]

Cassano w walce z Sergiem Ramosem w finale ME 2012

Po nieudanych dla Włochów Mistrzostwach Świata 2010 Marcello Lippiego na stanowisku selekcjonera zastąpił Cesare Prandelli. Nowy trener powołał Cassano do kadry na swój pierwszy mecz przeciwko WKS i wielokrotnie podkreślał, że widzi w nim lidera włoskiej reprezentacji[164]. Cassano przed spotkaniem otrzymał koszulkę z numerem 10[165][166]. 10 sierpnia Włosi przegrali z WKS 0:1, a Cassano w 70. minucie został zmieniony przez Giuseppe Rossiego[167]. 3 września gracz Sampdorii wystąpił w wygranym 2:1 pierwszym meczu eliminacji do Euro 2012 z Estonią, w którym strzelił pierwszą bramkę i asystował przy drugiej[168][169]. 4 dni później strzelił bramkę w zwycięskim 5:0 spotkaniu z Wyspami Owczymi[170]. Wraz z reprezentacją Włoch na Mistrzostwach Europy w 2012 r. zdobył wicemistrzostwo Europy grając we wszystkich 6 meczach i strzelając jedną bramkę w meczu grupowym z Irlandią. W lipcu 2012 r. ukarany przez UEFA za komentarz dotyczący homoseksualistów[171][172].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

ostatnia aktualizacja: 4 kwietnia 2013

Klub Sezon Liga Krajowa Puchar kraju Puchary europejskie Razem
Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty
AS Bari 1999/2000 21 3 0 0 0 0 0 0 0 21 3 0
2000/2001 27 3 0 2 0 0 0 0 0 29 3 2
Razem 48 6 2 0 0 0 0 0 0 50 6 2
AS Roma 2001/2002 22 5 0 3 1 0 5 0 0 30 6 0
2002/2003 27 9 2 5 1 0 11 4 1 43 14 3
2003/2004 33 14 4 0 0 0 6 4 0 39 18 4
2004/2005 31 9 1 8 1 0 3 1 0 42 11 1
2005/2006 5 2 1 0 0 0 2 1 1 7 3 2
Razem 118 39 8 16 3 0 27 10 2 161 52 10
Real Madryt 2005/2006 12 1 1 4 1 0 1 0 0 17 2 1
2006/2007 7 1 2 1 1 0 4 0 0 12 2 2
Razem 19 2 3 5 2 0 5 0 0 29 4 3
Sampdoria 2007/2008 22 10 6 1 0 0 2 0 0 25 10 6
2008/2009 35 12 15 4 1 0 6 2 3 45 15 18
2009/2010 32 9 10 1 2 0 0 0 0 33 11 10
2010/2011 7 4 2 0 0 0 3 1 2 10 5 4
Razem 96 35 33 7 3 0 12 3 5 115 41 38
AC Milan
2010/2011 17 4 6 4 0 0 0 0 0 21 4 6
2011/2012 16 3 10 0 0 0 3 1 0 19 4 10
Razem 33 7 16 4 0 0 3 0 1 40 8 16
Inter Mediolan
2012/2013 28 7 9 2 1 2 9 1 4 39 9 14
Razem w Serie A 343 94 68 31 7 2 51 15 11 406 126 81
Łącznie 324 96 71 36 9 2 56 15 11 435 130 84

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Cassano przed meczem z Anglią

ostatnia aktualizacja: 6 marca 2013[173]

Rok Mecze Bramki
2003 2 1
2004 4 2
2005 2 0
2006 2 0
2008 5 0
2010 5 2
2011 8 4
2012 7 1
Razem 35 10
Rozgrywki Mecze Bramki
Euro 2004 3 2
eliminacje do MŚ 2006 2 0
eliminacje do Euro 2008 2 0
Euro 2008 4 0
eliminacje do Euro 2012 10 6
Euro 2012 6 1
mecze towarzyskie 8 1
Razem 35 10
Cassano w walce ze Scottem Parkerem

Bramki

Gol Data Stadion, miejscowość, państwo Preciwnik Rezultat Rozgrywki
1 12 listopada 2003 Stadion Wojska Polskiego, Warszawa, Polska  Polska 3-1 mecz towarzyski
2 18 czerwca 2004 Estádio do Dragão, Porto, Portugalia  Szwecja 1-1 Euro 2004
3 22 czerwca 2004 Estádio D. Afonso Henriques, Guimarães, Portugalia  Bułgaria 2-1
4 3 września 2010 A. Le Coq Arena, Tallinn, Estonia  Estonia 1-2 eliminacje Euro 2012
5 7 września 2010 Stadio Artemio Franchi, Florencja, Włochy  Wyspy Owcze 5-0
6 3 czerwca 2011 Stadio Alberto Braglia, Modena, Włochy  Estonia 3-0
7 2 września 2011 Tórsvøllur, Tórshavn, Wyspy Owcze  Wyspy Owcze 0-1
8
9
11 października 2011 Stadio Adriatico, Pescara, Włochy  Irlandia Północna 3-0
10 18 czerwca 2012 Stadion Miejski, Poznań, Polska  Irlandia 2-0 Euro 2012

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Cassano jest w związku z piłkarką wodną Caroliną Marcialis, która jest od niego młodsza o dziewięć lat[174]. 19 czerwca 2010 para wzięła ślub w kościele Św. Marcina w Portofino[175]. Z tego związku doczekał się syna – Christophera, urodzonego 14 marca 2011 r.[176] 18 marca 2013 para doczekała się drugiego syna – Lionela, nazwanego tak na cześć argentyńskiego piłkarza Leo Messiego[177]. W październiku 2008 Cassano wydał razem z dziennikarzem Pierluigim Pardo swoją autobiografię o tytule "Mówię wszystko", w której napisał między innymi, że przespał się już z około 600-700 kobietami[178]. W książce znajdował się fragment mówiący o tym, że po meczu Realu Madryt w Gimnàstikiem Tarragona Cassano obraził trenera Fabio Capello i powiedział, że ten "jest tak fałszywy jak pieniądze z Monopoly"[179]. Zawodnik w autobiografii napisał również o tym, że gdyby nie został piłkarzem to skończyłby najprawdopodobniej jako kryminalista[180]. Nie garnął się do nauki, dlatego sześciokrotnie powtarzał rok. Na ulicy zajmował się bukmacherką.

Cassano ma podpisany kontrakt sponsorski z Diadorą. Jest osobą niewierzącą[181] .

Przypisy

  1. Antonio il terribile (wł.). gazzetta.it. [dostęp 24.01.2009].
  2. Mina Rzouki: Enigmas in Calcio – Antonio Cassano. Football Italiano.co.uk. [dostęp 14.05.2009].
  3. Antonio Cassano: Dico Tutto. Rizzoli, s. 13. ISBN 9788817027700.
  4. 4,0 4,1 Antonio Cassano 19 (ang.). realmadridportal.com. [dostęp 14.05.2009].
  5. Antonio Cassano (ang.). sportspundit.com. [dostęp 14.05.2009].
  6. Cassano: „W moim sercu są Sampdoria, Bari i Inter” (pol.). fcinter.pl, 2010-05-17. [dostęp 2013-12-23].
  7. Antonio Cassano. All appearances 1999–2000 (ang.). guardian.touch-line.com. [dostęp 24.01.2009].
  8. Antonio Cassano. All goals 1999 – 2000 (ang.). guardian.touch-line.com. [dostęp 24.01.2009].
  9. The Goal.com 50: Antonio Cassano (41) (ang.). goal.com. [dostęp 14.05.2009].
  10. Antonio Cassano. All appearances 2001–2002 (ang.). guardian.touch-line.com. [dostęp 24.01.2009].
  11. Roma 3-2 Hellas Verona (ang.). guardian.touch-line.com. [dostęp 24.01.2009].
  12. http://www.transfermarkt.co.uk/en/as-roma-torino-fc/index/spielbericht_1022681.html
  13. http://www.transfermarkt.co.uk/en/as-roma-juventus-fc/index/spielbericht_4228.html
  14. Roma 6-0 Siena (ang.). guardian.touch-line.com. [dostęp 24.01.2009].
  15. Roma chce zatrzymać Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  16. Moratti chce Cassano? (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  17. Cassano na dywaniku? (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  18. Cassano opuścił trening (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  19. Totti o wybrykach Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  20. Capello o Cassano i Tottim (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  21. Cassano chce zostać w Romie (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  22. Cassano opuści Stadio Olimpico? (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  23. Cassano wyszedł z treningu (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  24. Del Neri broni Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  25. Sensi sprzeda Cassano? (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  26. Cassano trenuje sam (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  27. Znów kłopoty z Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  28. Cassano do Juventusu? (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  29. Milan też chce Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  30. Moggi powraca do Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  31. Cassano zawieszony (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  32. Cassano wraca do gry (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  33. http://www.transfermarkt.co.uk/en/as-roma-parma-fc/index/spielbericht_27685.html
  34. Baldini: Ciężka sprawa z Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  35. Wątpliwości wokół Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  36. Cassano o Realu (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  37. 18 mln za Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  38. Tęsknota Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  39. Cassano chce pracować z Capello (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  40. Spalletti spróbuje zatrzymać Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  41. Cassano opuści Rzym (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  42. Cassano w Juventusie, Mutu w Romie? (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  43. Cassano wyśmiany (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  44. Tifosi kontra Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  45. Oferta dla Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  46. Wkrótce kontrakt dla Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  47. Ultimatum dla Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  48. Roma wyceniła Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  49. Cassano powinien grać (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  50. Spalletti dogada się z Cassano? (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  51. Roma spotka się z agentem Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  52. Cassano zgadza się na przedłużenie kontraktu! (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  53. Roma o rozmowach z Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  54. Koniec rozmów w sprawie Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  55. Agent Cassano: zaskakująca decyzja (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  56. Roma czeka na oferty (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  57. Cassano do Realu? (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  58. Cassano nie będzie tani (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  59. Cassano blisko Realu (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  60. Cassano jedną nogą w Realu (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  61. Cassano coraz bliżej Realu (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  62. Cassano finalizuje transfer (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  63. Cassano w Madrycie! (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  64. Cassano: Hala Madrid! (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  65. Cassano przeszedł testy medyczne (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  66. Cassano nie zagra (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  67. Cassano ciężko pracuje (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  68. Klauzula Cassano – 180 milionów euro (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  69. Cassano nie powołany na mecz z Bilbao (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  70. Cassano już z resztą drużyny (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  71. Kadra na Sevillę (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  72. Zwycięstwo! Betis – Real 0:1 (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  73. Prasa o debiucie Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  74. Real Madryt – Cádiz 3:1! (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  75. Słaby Casano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  76. AC Milan zainteresowany Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  77. Cassano nigdzie się nie wybiera (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  78. Agent Cassano rozwiewa wątpliwości (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  79. Problemy Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  80. Cassano najwolniejszy na treningu (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  81. Feliz Cumpleaños, Cassano! (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  82. Cassano odsunięty od treningów (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  83. Real nie chce Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  84. Przeprosiny Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  85. Przemówił agent Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  86. Cassano nie przeprosi (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  87. Cassano wraca do treningów (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  88. Capello: Cassano przeprosił (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  89. Cassano trenował z pierwszym zespołem (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  90. Cassano odejdzie w styczniu (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  91. Agent Cassano zaprzecza (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  92. Cassano może odejść (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  93. Co dalej z Cassano i Diarrą? (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  94. Cassano nie chce odejść (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  95. Cassano odrzucił wypożyczenie do Milanu (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  96. Capello nie chce Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  97. Inter zainteresowany Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  98. Cassano i Beckham do Interu? (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  99. Cassano do Interu? (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  100. Cassano nie wróci do składu (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  101. Cassano marzy o Interze (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  102. Cassano chce skarżyć Real (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  103. Sampdoria chce Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  104. Cassano chce odejść do Sampdorii (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  105. Cicinho i Cassano coraz bliżej Włoch (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  106. Cassano wypożyczony do Sampdorii (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  107. Prezentacja Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  108. Cassano na wypożyczenie do Sampdorii (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  109. Cassano już kontuzjowany (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  110. Cassano: Zachowałem się jak kretyn (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  111. Cassano: Przepraszam wszystkich (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  112. Cassano zawieszony na pięć spotkań (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  113. Sampdoria chce wykupić Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  114. Marotta: Chcemy wykupić Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  115. Cassano gotów pozostać w Sampdorii (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  116. Kolejne problemy z Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  117. Cassano sprzedany do Sampdorii (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  118. Cassano odchodzi do Sampdorii (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  119. Cassano w Sampdorii (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  120. Garrone: Cassano do końca kariery w Sampdorii (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  121. Rączki precz od Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  122. Goal.com: Najlepsi ubiegłego sezonu (pol.). fcinter.pl, 2009-06-04. [dostęp 2013-12-23].
  123. Marotta: "Jesteśmy otwarci na negocjacje z Interem" (pol.). fcinter.pl, 2009-07-11. [dostęp 2013-12-23].
  124. Cena wywoławcza Cassano – 20 milionów euro (pol.). seriea.pl. [dostęp 18.02.2010].
  125. Parla Antonio: «Ecco perché resto alla Sampdoria» (wł.). sampdoria.it. [dostęp 2013-12-23].
  126. Fiorentina rozważa zatrudnienie Cassano w miejsce Mutu (pol.). seriea.pl. [dostęp 18.02.2010].
  127. Cassano blisko Fiorentiny (pol.). seriea.pl. [dostęp 18.02.2010].
  128. Cassano rezygnuje z transferu do Violi (pol.). seriea.pl. [dostęp 18.02.2010].
  129. Piłkarskie Oskary 2010: nominowani (pol.). fcinter.pl, 2010-01-12. [dostęp 2013-12-23].
  130. Antonio Cassano (pol.). intermediolan.com. [dostęp 2013-12-23].
  131. Nadia Carminati: Cassano dispute resolved (ang.). skysports.com, 2010-12-16. [dostęp 2013-12-23].
  132. Bidone d’Oro: Tripletta Adriano! (pol.). fcinter.pl, 2010-12-13. [dostęp 2013-12-23].
  133. Protokół meczowy AC Milan-FC Parma, 12.02.2011 – Serie A (pol.). transfermarkt.pl. [dostęp 2013-12-23].
  134. Protokół meczowy AC Siena-AC Milan, 29.04.2012 – Serie A (pol.). transfermarkt.pl. [dostęp 2013-12-23].
  135. Oscar del Calcio 2010 – ogłoszono nominacje (pol.). fcinter.pl, 2011-01-22. [dostęp 2013-12-23].
  136. Antonio Cassano po operacji serca (pol.). sport.onet.pl. [dostęp 2011-11-04].
  137. Galliani: "Cassano prosił mnie o wystawienie na sprzedaż" (pol.). fcinter.pl, 2012-08-19. [dostęp 2013-12-23].
  138. Najnowsze wieści w sprawie Cassano (pol.). fcinter.pl, 2012-08-21. [dostęp 2013-12-23].
  139. Kulisy kłótni (pol.). fcinter.pl, 2013-03-03. [dostęp 2013-12-23].
  140. Cassano przeprasza i wraca do składu! (pol.). fcinter.pl, 2013-03-05. [dostęp 2013-12-23].
  141. Protokół meczowy Inter Mediolan-Tottenham Hotspur, 14.03.2013 – Europa League (pol.). transfermarkt.pl. [dostęp 2013-12-23].
  142. OFICJALNE: Cassano w Parmie (pol.). 3 lipca 2013. [dostęp 3 lipca 2013].
  143. 143,0 143,1 Convocazioni e presenze in campo (wł.). figc.it. [dostęp 07.05.2009].
  144. European Championship 2004 (ang.). rsssf.com. [dostęp 07.05.2009].
  145. Lippi o Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  146. Lippi martwi się o Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  147. Lippi: Cassano może wrócić (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  148. Lippi: Wątpliwe powołanie dla Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  149. Cassano wraca do kadry (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  150. Lippi chwali decyzję Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  151. Cassano chce wrócić do reprezentacji (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  152. Donadoni: Cassano i Amauri mogą zagrać na Euro (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  153. Donadoni czeka na Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  154. Euro 2008: Cassano dumny z powołania (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  155. European Championship 2008, Final Tournament (in Austria and Switzerland) (ang.). rsssf.com. [dostęp 07.05.2009].
  156. Lippi nie skreśla Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  157. Cassano kończy karierę reprezentacyjną? (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  158. Szefowie Sampdorii domagają się powołania dla Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 18.02.2010].
  159. Marotta: Powołanie dla Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 18.02.2010].
  160. Mancini: Cassano zasługuje na miejsce w kadrze (pol.). seriea.pl. [dostęp 18.02.2010].
  161. Lippi: Niech Cassano będzie cierpliwy (pol.). seriea.pl. [dostęp 18.02.2010].
  162. Lippi wyklucza możliwość powołania Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 18.02.2010].
  163. Cassano traci nadzieję na powołanie (pol.). seriea.pl. [dostęp 18.02.2010].
  164. Cassano i Balotelli liderami? (pol.). legacalcio.pl. [dostęp 11.08.2010].
  165. De Rossi broni kolegów i Prandellego (pol.). nicesport.pl. [dostęp 11.08.2010].
  166. Cesare Prandelli wypróbowuje nowe rozwiązania w taktyce reprezentacji Italii (pol.). juvepoland.com. [dostęp 11.08.2010].
  167. Towarzysko. Włochy – WKS 0:1, nieudany debiut nowego selekcjonera (pol.). futbolnet.pl. [dostęp 11.08.2010].
  168. Estonia 1 Italy 2 (ang.). sportinglife.com. [dostęp 04.09.2010].
  169. Leonardo Bonucci Thanks Antonio Cassano For Igniting Italy Revival Against Estonia (ang.). goal.com. [dostęp 04.09.2010].
  170. El. Euro 2012: Włosi spokojnie ogrywają Wyspy Owcze (pol.). seriea.pl. [dostęp 08.09.2010].
  171. Fine for Cassano (ang.). uefa.org, 2012-07-20. [dostęp 2013-12-23].
  172. Antonio Cassano fined for Euro 2012 homosexual remark (ang.). bbc.com, 2012-07-20. [dostęp 2013-12-23].
  173. http://www.transfermarkt.co.uk/en/antonio-cassano/profil/spieler_5962.html
  174. Cassano chce się ustatkować...z 17-latką (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  175. Cassano si è sposato (wł.). corrieredellosport.it. [dostęp 21.06.2010].
  176. Cassano è diventato papà. E' nato Christopher (wł.). gazzetta.it, 2011-04-14. [dostęp 2013-12-23].
  177. Antonio Cassano has second son, names him Lionel to honour Messi (ang.). insideworldsoccer.com, 2013-03-19. [dostęp 2013-12-23].
  178. Las 700 mujeres y los 'croissants' de Cassano (hiszp.). elmundo.es. [dostęp 24.01.2009].
  179. Cassano: Capello był fałszywy jak pieniądze z Monopoly (hiszp.). realmadrid.pl. [dostęp 24.01.2009].
  180. Cassano: Gdybym nie był piłkarzem, zostałbym kryminalistą (pol.). seriea.pl. [dostęp 24.01.2009].
  181. Cassano: Mogłem mieć lepszą karierę (pol.). intermediolan.com. [dostęp 16.05.2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]