Mario Balotelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mario Balotelli
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Mario Barwuah Balotelli
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1990
Palermo, Włochy
Wzrost 189 cm[1]
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub OGC Nice
Numer w klubie 9
Kariera juniorska
Lata Klub
2001–2005 Lumezzane
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2005–2006 Lumezzane 2 (0)
2007–2010 Inter Mediolan 59 (20)
2010–2013 Manchester City 54 (20)
2013–2014 A.C. Milan 43 (26)
2014–2016 Liverpool 16 (1)
2015–2016 A.C. Milan (wyp.) 20 (1)
2016– OGC Nice 52 (33)
W sumie: 246 (101)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2008–2010  Włochy U-21 16 (6)
2010–  Włochy 36 (14)
W sumie: 52 (20)
  1. Aktualne na: 31 sierpnia 2018.
  2. Aktualne na: 7 września 2018.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy
II miejsce Polska/Ukraina 2012
Puchar Konfederacji
Brąz Brazylia 2013

Mario Barwuah Balotelli (ur. 12 sierpnia 1990 w Palermo) – włoski piłkarz występujący na pozycji napastnika we francuskim klubie OGC Nice. Wychowanek Lumezzane. Następnie zawodnik Interu, Manchesteru City, Milanu i Liverpoolu. Reprezentant Włoch – srebrny medalista Mistrzostw Europy 2012 i brązowy medalista Pucharu Konfederacji 2013.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Młode lata[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w parafialnej drużynie Mompiano (dzielnica Brescii). Jako 16-latek zadebiutował w meczu 3. ligi w barwach A.C. Lumezzane.

Inter Mediolan[edytuj | edytuj kod]

We włoskiej Serie A debiutował w barwach Interu Mediolan w grudniu 2007 r. w wygranym meczu z Cagliari (2:0)[2][3]. W sezonie 2009/2010 wraz z drużyną Interu, triumfował w rozgrywkach Ligi Mistrzów[4].

Manchester City[edytuj | edytuj kod]

13 sierpnia 2010 roku Balotelli podpisał pięcioletni kontrakt z angielskim Manchesterem City[5]. W barwach nowego zespołu zadebiutował 19 sierpnia w meczu kwalifikacji do Ligi Europy z FC Timișoara (1:0). Na boisku pojawił się w 57. minucie spotkania, a kwadrans później zdobył gola zapewniając zwycięstwo swojej nowej drużynie.

Milan[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2013 roku Balotelli powrócił na San Siro, by tym razem, reprezentować barwy A.C. Milan, który kupił włoskiego napastnika z Manchesteru City za ok. 20 milionów euro. Balotelli podpisał 4,5-letni kontrakt, w ramach którego zarabiać miał 5 milionów euro rocznie.

W Milanie zadebiutował 3 lutego w wygranym 2:1, ligowym meczu z Udinese Calcio, strzelając dwie bramki. Sezon 2012/2013 Mario Balotelli zakończył z 12 trafień w 13 spotkaniach[6]. Kolejny sezon, który również w całości spędził w Milanie, okazał się jednym z najlepszych w jego karierze pod kątem liczby zdobytych bramek – we wszystkich rozgrywkach zdobył on 18 goli.

Liverpool[edytuj | edytuj kod]

25 sierpnia 2014 podpisał trzyletni kontakt z Liverpoolem[7]. Kwota transferu wyniosła 16 mln funtów. W klubie zadebiutował 31 sierpnia w wygranym, 3:0, wyjazdowym meczu 2, kolejki Premier League z Tottenhamem. Swoją pierwszą bramkę dla The Reds strzelił 16 września 2014 w meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów z Łudogorcem Razgrad (2:1). Łącznie w sezonie 2014/15 zagrał w 28 meczach Liverpoolu i strzelił 4 bramki (3 w pucharach, 1 w lidze).

Powrót do Milanu[edytuj | edytuj kod]

27 sierpnia 2015 roku na zasadzie rocznego wypożyczenia powrócił do Milanu[8]. W całym sezonie 2015/16, Balotelli wystąpił w 23 spotkaniach strzelając 3 bramki, z czego 1 w Serie A.

Nice[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu sezonu, Milan podjął decyzję o nie wykupieniu Balotellego z Liverpoolu. Angielski klub również nie miał zamiaru dalej zatrudniać zawodnika i nie brał pod uwagę jego powrotu do klubu. Włoch, znany z trudnego charakteru, i stwarzania ogromnych problemów pozaboiskowych, miał kłopot ze znalezieniem nowego pracodawcy. Mówiło się o zainteresowaniu jego osobą m.in. klubów tureckich[9]. Ostatecznie, pomocną dłoń do piłkarza wyciągnęło OGC Nice. 31 sierpnia 2016, piłkarz, podpisał dwuletni kontrakt z francuskim klubem[10]. W Ligue 1 zadebiutował 11 września 2016, strzelając 2 gole, w wygranym 3:2 meczu z Olympique Marsylia.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

O jego grę w swojej reprezentacji starała się Ghana, ponieważ z tego kraju pochodzą jego biologiczni rodzice, jednak sam Balotelli wybrał grę w reprezentacji Włoch (kadra do lat 21). W seniorskiej reprezentacji Włoch Balotelli zadebiutował 10 sierpnia 2010 w przegranym 0:1 towarzyskim spotkaniu przeciwko WKS, będącym pierwszym meczem Włochów pod wodzą nowego selekcjonera Cesare Prandellego[11][12][13].

Swą pierwszą bramkę dla reprezentacji zdobył 11 listopada 2011 roku w meczu towarzyskim z Polską rozgrywanym na Stadionie Miejskim we Wrocławiu[14][12][13].

Wraz z reprezentacją Włoch na Mistrzostwach Europy w 2012 r. zajął drugie miejsce. Na tym turnieju strzelił trzy bramki (jedną w meczu fazy grupowej z Irlandią i dwie w spotkaniu półfinałowym z Niemcami).

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

Statystyki klubowe[edytuj | edytuj kod]

Aktualne na dzień 7 kwietnia 2017 r.
Klub Sezon Liga Liga Puchary krajowe Europa[15] Ogólnie
Występy Gole Występy Gole Występy Gole Występy Gole
Lumezzane 2005/2006 Serie C1 2 0 0 0 2 0
Inter Mediolan 2006/2007 Serie A 0 0 0 0 0 0 0 0
2007/2008 Serie A 11 3 4 4 0 0 15 7
2008/2009 Serie A 22 8 3 1 6 1 31 10
2009/2010 Serie A 26 9 6 1 8 1 40 11
Manchester City 2010/2011 Premier League 17 6 5 1 6 3 28 10
2011/2012 Premier League 23 13 3 1 6 3 32 17
2012/2013 (j.) Premier League 14 1 2 1 4 1 20 3
A.C. Milan 2012/2013 (w.) Serie A 13 12 0 0 13 12
2013/2014 Serie A 30 14 1 1 10 3 41 18
Liverpool 2014/2015 Premier League 16 1 7 1 5 2 28 4
A.C. Milan (wyp.) 2015/2016 Serie A 20 1 3 2 23 3
OGC Nice 2016/2017 Ligue 1 23 15 1 1 4 1 28 17
2017/2018 28 18 1 1 9 7 38 26
Ogólnie w karierze 245 101 36 15 58 22 339 138

Statystyki reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Aktualne na dzień 7 września 2018 r.[12][13]
Drużyna narodowa Rok M G
 Włochy
2010 2 0
2011 5 1
2012 9 4
2013 13 7
2014 4 1
2015 - -
2016 - -
2017 - -
2018 3 1
Suma 36 14

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Inter[edytuj | edytuj kod]

Manchester City[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Włoch[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Balotelli przyszedł na świat w Palermo w rodzinie imigrantów z Ghany jako Mario Barwuah. Rodzina następnie przeprowadziła się na północ Włoch do Brescii. Mały Mario był chorowity, a jego rodzice byli biedni, więc w roku 1993 pracownicy opieki społecznej zaproponowali im, by oddali syna pod opiekę rodziny zastępczej, Franca i Silvii Balotellich[3] pochodzenia żydowskiego[16][17]. Nigdy nie został przez nich zaadoptowany formalnie, więc dopiero w wieku 18 lat uzyskał obywatelstwo włoskie i przybrał wtedy nazwisko rodziców zastępczych. Jego rodzice biologiczni, Thomas i Rose Barwuah, sami wychowali jeszcze troje dzieci: córkę Abigail (3 lata starsza od Maria), syna Enocha (piłkarz, 2 lata młodszy od Maria) oraz Angel (najmłodsze dziecko, 8 lat młodsze od Maria). Mario regularnie odwiedzał swoich rodziców biologicznych. Twierdzą oni, że syn początkowo miał być pod opieką zastępczą tylko rok, ale potem okres ten przedłużano wbrew ich woli[18].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Profil piłkarza na stronie premierleague.com
  2. Balotelli: "Grazie a tutti, ora devo..." (wł.). Inter Mediolan, 2007-12-16. [dostęp 2014-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-04)].
  3. a b Piotr Kowalczuk: Lepszy Włoch. Rzeczpospolita. [dostęp 11 listopada 2011].
  4. Finał Ligi Mistrzów: Bayern Monachium - Inter Mediolan 0:2. Inter najlepszą drużyną Europy, Milito bohaterem meczu (ZDJĘCIA!) [dostęp 2017-03-22] (pol.).
  5. Balotelli signs for City (ang.). Manchester City, 2010-08-13. [dostęp 2011-11-23].
  6. M. Balotelli (pol.). Soccerway. [dostęp 2014-09-04].
  7. Mario Balotelli oficjalnie piłkarzem Liverpool FC, „Onet Sport”, 25 sierpnia 2014 [dostęp 2017-03-22] (pol.).
  8. UFFICIALE, BALO 2016 (wł.). A.C. Milan, 2015-08-27. [dostęp 2015-08-27].
  9. Grupa Wirtualna Polska, Mario Balotelli zaoferowany do Turcji - WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 16 czerwca 2016 [dostęp 2017-03-22] (pol.).
  10. Transfery. Włoch Mario Balotelli w Nicei, „Sport.pl” [dostęp 2017-03-22] (pol.).
  11. Towarzysko. Włochy – WKS 0:1, nieudany debiut nowego selekcjonera (pol.). futbolnet.pl. [dostęp 11.08.2010].
  12. a b c Balotelli Barwuah Mario (wł.). Federazione Italiana Giuoco Calcio.
  13. a b c Mario Balotelli (ang.). National Football Teams.
  14. Do przerwy 1:0 dla Włochów. Rzeczpospolita. [dostęp 11 listopada 2011].
  15. Liga Mistrzów UEFA- 34 (9); Liga Europy UEFA- 15 (6)
  16. Mario Balotelli – kim jest ten ekscentryczny włoski piłkarz? Smykowski, Tomasz w POLISHWORDS NEWS, 1 lipca 2012
  17. Racism: Italian Nazis abuse Mario Balotelli Bird, Simon w MIRROR, 9 czerwca 2012
  18. Laura Williamson, Nick Pisa: Mario Balotelli's double life: The bitter family feud that haunts the £29m Manchester City target (ang.). W: Daily Mail [on-line]. 2010-08-05. [dostęp 2014-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-04)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]